Sura 32 · dakika 2 za kusoma · dakika 2 za kusikiliza
Furaha ya dhamiri njema
UTUKUFU wa mtu mwema ni ushuhuda wa dhamiri njema. Kwa hiyo, itunze dhamiri yako iwe njema, nawe utafurahia heri daima, kwa maana dhamiri njema yaweza kustahimili mengi sana, na yaweza kuleta furaha hata katikati ya shida. Lakini dhamiri ovu daima haitulii na imejaa hofu.
Pumziko lako litakuwa tamu ikiwa moyo wako haukulaumu.
Usifurahi isipokuwa umetenda mema. Wenye dhambi kamwe hawaonji furaha ya kweli ya ndani wala amani, kwa maana “Hakuna amani kwa waovu,” asema Bwana. Hata wakisema: “Tuko salama, hakuna baya litakalotupata, wala hakuna mtu atakayethubutu kutudhuru,” usiwaamini; kwa maana ghadhabu ya Mungu itainuka upesi, na matendo yao yatabatilishwa, na mawazo yao yatapotea.
Kujivunia katika shida si vigumu kwa mtu apendaye, kwa maana kufanya hivyo ni kujivunia katika msalaba wa Bwana. Lakini utukufu unaotolewa au kupokewa kutoka kwa wanadamu ni wa muda mfupi, na utukufu wa ulimwengu daima huandamana na huzuni. Lakini utukufu wa watu wema umo katika dhamiri yao, si katika midomo ya wanadamu, kwa maana furaha ya wenye haki hutoka kwa Mungu na imo ndani ya Mungu, na shangwe yao imejengwa juu ya kweli.
Mtu autamaniye utukufu wa kweli wa milele haujali utukufu wa wakati huu; naye autafutaye umaarufu wa kupita, au asiyeudharau moyoni mwake, bila shaka haujali sana utukufu wa mbinguni.
Yeye asiyejali sifa wala lawama ana amani kubwa moyoni, na ikiwa dhamiri yake ni njema, ataridhika kwa urahisi na kuwa na amani.
Sifa haiongezi kitu katika utakatifu wako, wala lawama haipunguzi kitu ndani yake. Wewe ni jinsi ulivyo, wala huwezi kusemwa kuwa bora kuliko ulivyo machoni pa Mungu. Ukiyafikiri vema yale uliyo ndani yako, hutajali wanadamu wasemayo juu yako. Wao hutazama sura ya nje, lakini Mungu hutazama moyo. Wao hulifikiria tendo, lakini Mungu huipima nia.
Ni tabia ya roho mnyenyekevu kutenda mema daima na kujiona kuwa si kitu. Ni alama ya usafi mkuu na imani ya kina kutotafuta faraja yoyote katika viumbe. Mtu asiyetafuta kutetewa na kitu cha nje ni dhahiri amejikabidhi kwa Mungu: “Kwa maana si yeye ajisifuye mwenyewe akubaliwaye,” asema Mtakatifu Paulo, “bali yeye ambaye Bwana humsifu.”
Kutembea pamoja na Mungu ndani ya moyo, kuwa huru na mvuto wowote wa nje—hii ndiyo hali ya mtu wa ndani.