Sura 23 · dakika 3 za kusoma · dakika 4 za kusikiliza
Mawazo juu ya taabu ya mwanadamu
POPOTE ulipo, popote uendapo, wewe ni mnyonge usipomgeukia Mungu. Basi kwa nini ufadhaike mambo yasipotokea kama unavyotaka na kutamani? Je, yupo mtu aliye na kila kitu kama apendavyo? Hapana—si mimi, wala si wewe, wala si mtu yeyote duniani. Hakuna mtu ulimwenguni, awe Papa au mfalme, asiyepatwa na jaribu na dhiki.
Basi ni nani aliye na hali bora zaidi? Hakika ni yule mtu aliye tayari kuteseka kwa ajili ya Mungu. Watu wengi wasio imara na wenye akili dhaifu husema: “Tazama jinsi mtu yule anavyoishi vizuri, jinsi alivyo tajiri, jinsi alivyo mkuu, jinsi alivyo na uwezo na nguvu.” Lakini wewe inakupasa kuinua macho yako kuitazama mali ya mbinguni na kutambua kwamba mali za kidunia wanazozisema si kitu. Mambo haya si ya hakika, nayo ni mzigo mzito sana, kwa sababu kamwe hayamilikiwi bila wasiwasi na hofu. Furaha ya mwanadamu haipo katika kumiliki mali tele; kidogo sana kinatosha.
Kuishi duniani kwa kweli ni taabu. Kadiri mtu anavyotamani zaidi maisha ya kiroho, ndivyo maisha ya sasa yanavyozidi kuwa machungu kwake, kwa sababu anaelewa vizuri zaidi na kuona waziwazi zaidi kasoro na uharibifu wa tabia ya kibinadamu. Kula na kunywa, kukesha na kulala, kupumzika, kufanya kazi, na kufungwa na mahitaji mengine ya kibinadamu, hakika ni taabu kubwa na mateso kwa mtu mcha Mungu, ambaye angefurahi kufunguliwa kutoka kwayo na kuwa huru mbali na kila dhambi. Kwa kweli, mtu wa ndani analemewa sana katika ulimwengu huu na mahitaji ya mwili, na kwa sababu hii Nabii aliomba apate kuwa huru mbali nayo kadiri iwezekanavyo, aliposema: “Ee Bwana, uniokoe na mahitaji yangu.”
Lakini ole wao wasiojua taabu yao wenyewe, na ole mkubwa zaidi kwa wale wanaoyapenda maisha haya ya taabu na yanayoharibika. Wengine, kwa kweli, hupata mahitaji yake kwa shida sana, iwe kwa kazi au kwa kuombaomba; hata hivyo wanayapenda kiasi kwamba, kama wangeweza kuishi hapa daima, wasingejali kitu juu ya ufalme wa Mungu.
Jinsi walivyo wapumbavu na wasio na imani mioyoni wale waliozama sana katika mambo ya dunia hata wasifurahie kitu chochote isipokuwa kile kilicho cha mwili! Hakika ni watu wa kuhurumiwa, kwa maana mwishowe wataona kwa huzuni yao jinsi kile walichokipenda kilivyokuwa duni na kisicho na thamani.
Watakatifu wa Mungu na rafiki wote wacha Mungu wa Kristo hawakuyatazama yale yanayoupendeza mwili, wala mambo yanayopendwa na watu nyakati hizi na zile. Tumaini lao lote na lengo lao lote lilikuwa katika mema ya milele. Shauku yao yote ilielekea juu, kwenye ufalme wa kudumu usioonekana, ili upendo wa vitu vinavyoonekana usije ukawavuta chini kwenye mambo ya hali ya chini.
Basi, ndugu yangu, usikate tamaa katika kufuatilia maisha yako ya kiroho. Bado kuna wakati, na saa yako haijapita. Kwa nini uahirishe nia yako? Inuka! Anza mara moja na useme: “Sasa ndio wakati wa kutenda, sasa ndio wakati wa kupigana, sasa ndio wakati unaofaa wa kujirekebisha.”
Unapokuwa na taabu na mateso, huo ndio wakati wa kujipatia thawabu. Inakupasa kupita katika maji na moto kabla ya kufika mahali pa raha. Usipojilazimisha kwa nguvu hutaushinda uovu.
Maadamu tunaishi katika mwili huu dhaifu, hatuwezi kuwa huru mbali na dhambi wala kuishi bila uchovu na huzuni. Tungefurahi kupumzika mbali na taabu yote, lakini tulipopoteza hali ya kutokuwa na hatia kwa sababu ya dhambi, tulipoteza pia heri ya kweli. Kwa hiyo, inatupasa kuwa na uvumilivu na kuisubiri rehema ya Mungu mpaka uovu huu upite, mpaka hali ya kufa imezwe na uzima.
Ni kubwa jinsi gani udhaifu wa tabia ya kibinadamu ambayo daima ina mwelekeo wa uovu! Leo unaziungama dhambi zako, na kesho unazitenda tena zile dhambi ulizoziungama. Sasa hivi unaazimia kuwa mwangalifu, na hata hivyo baada ya saa moja unatenda kana kwamba hukuwa umeazimia chochote.
Kwa hiyo, tunayo sababu, kwa ajili ya udhaifu wetu na unyonge wetu, ya kujinyenyekeza na kamwe tusijifikirie kuwa kitu kikubwa. Kwa uzembe tunaweza kupoteza upesi kile ambacho kwa neema ya Mungu tumekipata kwa kazi ndefu na ngumu tu. Mwishowe itakuwaje kwetu sisi tunaopoa upesi hivi? Ole wetu tukithubutu kupumzika katika amani na usalama wakati kwa kweli hakuna utakatifu wa kweli katika maisha yetu. Ingekuwa na faida kwetu, kama wanafunzi wema wa kitawa, kufundishwa tena misingi ya maisha mema, ili tuone kama kuna tumaini la kujirekebisha na la kusonga mbele zaidi kiroho siku zijazo.