Mwanzi Uliopondeka
Upole unaotakiwa kwa wahudumu kuwaelekea wanaoanza

Sura 8 · dakika 6 za kusoma · dakika 8 za kusikiliza

Upole unaotakiwa kwa wahudumu kuwaelekea wanaoanza

WAHUBIRI, kwa hiyo, wanapaswa kuangalia sana jinsi wanavyowashughulikia hawa katika mambo mbalimbali. Kwanza, wajihadhari wasiyapandishe mambo juu mno, wakiyafanya kuwa alama za jumla na za lazima za neema mambo yasiyolingana na uzoefu wa Wakristo wengi wema, na kuweka wokovu na hukumu juu ya mambo yasiyofaa kubeba uzito mkubwa namna hiyo. Kwa sababu hiyo watu hushushwa nao chini bila msingi, kuliko wanavyoweza kuinuliwa tena upesi na wao wenyewe au na wengine. Mabalozi wa Mwokozi mpole namna hii hawapaswi kuwa wakali kama mabwana, wakijiweka wenyewe katika mioyo ya watu, mahali ambapo Kristo peke yake angepaswa kuketi kama katika hekalu lake mwenyewe. Kuwaheshimu wanadamu kupita kiasi kulikuwa mojawapo ya milango ambayo upapa uliingilia; mtu na atuhesabu kuwa watumishi wa Kristo, 1 Wakorintho 4:1, si zaidi wala si pungufu, bali kiasi hicho hasa. Jinsi gani Mtakatifu Paulo alivyokuwa mwangalifu katika mambo ya dhamiri, asije akaitegea dhamiri yo yote dhaifu mtego.

Vilevile wajihadhari wasiifiche maana yao katika maneno ya giza, wakinena kana kwamba wamo mawinguni. Kweli haiogopi kitu kama kufichwa, wala haitamani kitu kama kuwekwa wazi waziwazi mbele ya macho ya wote; inapokuwa wazi kabisa, ndipo inapopendeza zaidi na kuwa na nguvu zaidi.

Mwokozi wetu mbarikiwa, kama alivyouvaa ubinadamu wetu, ndivyo alivyoitwaa pia namna yetu ya kawaida ya kunena; hilo lilikuwa sehemu ya kujinyenyekeza kwake kwa hiari. Mtakatifu Paulo alikuwa mtu wa elimu nyingi, 1 Wathesalonike 2:7, hata hivyo alikuwa kwa walio dhaifu kama mama amtunzavyo mtoto wake mdogo.

Roho ile ya rehema iliyokuwa ndani ya Kristo inapaswa kuwasukuma watumishi wake wakubali kujinyenyekeza kwa ajili ya mema ya walio wanyonge kuliko wote. Ni nini kilichoufanya ufalme wa mbinguni kupatikana kwa nguvu, Mathayo 11:12, tangu siku za Yohana Mbatizaji, ila kwamba kweli za faraja ziliwekwa wazi kwa unyofu na udhahiri kiasi kwamba watu waliguswa nazo, hata wakazishika kwa nguvu takatifu?

Kristo aliwachagua wahubiri rehema wale walioionja rehema zaidi, kama Mtakatifu Petro na Mtakatifu Paulo, ili wawe mifano ya yale waliyoyafundisha. Mtakatifu Paulo alisema, Nimekuwa hali zote kwa watu wote, 1 Wakorintho 9:22, akijishusha kwao kwa faida yao. Kristo alishuka kutoka mbinguni, akajivua utukufu wake kwa upendo mororo kwa roho za watu; je, sisi hatutashuka kutoka katika mawazo yetu ya kujiona bora ili tumtendee mema mtu maskini ye yote? Je, mwanadamu atajivuna baada ya Mungu kujinyenyekeza? Tunaona watumishi wa Shetani wakijigeuza kila namna ili wapate waongofu, Mathayo 23:15. Mjesuiti atajifanya kila mtu. Tunaona watu wenye tamaa ya cheo wakijifunza kujipatanisha na hulka za wale wanaotumaini watawainua; je, sisi hatutajifunza kujitoa kwa Kristo, ambaye kwake tunatumaini kuinuliwa, naam, ambaye tayari tumeketi pamoja naye katika ulimwengu wa roho? Baada ya sisi wenyewe kupatikana kwa Kristo, tunapaswa kujitahidi kuwapata wengine kwa Kristo. Tamaa takatifu ya cheo na tamaa takatifu ya kupata vitatusukuma tuivae hali ya moyo wa Kristo; lakini kwanza imetupasa kujivua nafsi zetu.

Tatu, hatupaswi kuzitesa akili zao kwa mabishano ya udadisi au yenye mashaka, Warumi 14:1; kwa maana hivyo tutawavuruga na kuwachosha, na kuwapa sababu ya kuacha kujali mambo yote. Kipindi kile cha kanisa kilichozaa zaidi maswali ya kuchambua mno kilikuwa tasa kabisa katika dini; kwa maana jambo hilo huwafanya watu wadhani kwamba dini ni jambo la akili tu, la kufunga na kufungua mafundo. Kwa kawaida vichwa vya watu waliojitoa kwa njia hiyo huwa na moto kuliko mioyo yao.

Hata hivyo, tunapotupwa katika nyakati na mahali ambapo mashaka huzuka juu ya mambo makuu ya imani, hapo watu wanapaswa kujitahidi kuthibitishwa. Mara nyingi Mungu huruhusu maswali yazuke ili kuujaribu upendo wetu na kuvizoeza vipawa vyetu. Hakuna kitu kilicho hakika kama kile kilicho hakika baada ya mashaka. Kutikiswa huimarisha na kutia mizizi. Katika kizazi cha mashindano, ni jambo la hekima kuwa Mkristo, na kujua ni wapi mtu atazitulizia roho zao; hapa ni kazi ya upendo kuyaondoa mawe na kuisawazisha njia iendayo mbinguni. Kwa hiyo imetupasa kujihadhari, tusije kwa kisingizio cha kuepuka mabishano tukaliacha kundi la upinzani lipate nafasi juu ya kweli; kwa maana hivyo tunaweza kwa urahisi kuisaliti kweli ya Mungu na roho za wanadamu pia.

Vivyo hivyo wanakosea wale ambao kwa ukali kupita kiasi huzirudisha nyuma roho zilizofadhaika zisipate faraja kwao; kwa maana kwa mwenendo huo wengi huyaficha majaribu yao na kuungua ndani, kwa sababu hawana mtu ambaye wanaweza kumimina huzuni yao kifuani mwake na kuzituliza roho zao.

Hatupaswi kufunga pale Mungu afunguapo, wala kufungua pale Mungu afungapo, wala kufungua mlango pale Mungu aufungapo, wala kuufunga pale Mungu aufunguapo; matumizi sahihi ya funguo huzaa matunda sikuzote. Katika kuyatumia mambo kwa mtu mmoja mmoja imetupasa kuwa waangalifu sana; kwa maana mtu anaweza kuwa nabii wa uongo na hata hivyo akanena kweli, ikiwa si kweli inayomfaa yule anayesemezwa naye. Akiwahuzunisha wale ambao Mungu hakuwahuzunisha, kwa kweli zisizo za wakati wake, au akitoa faraja kwa njia mbaya, mioyo ya waovu inaweza kutiwa nguvu. Chakula cha mtu mmoja chaweza kuwa sumu kwa mwingine.

Tukiangalia hali ya jumla ya nyakati hizi, maandiko yanayoamsha na kugutusha ndiyo yafaayo zaidi; hata hivyo wako wengi wenye roho zilizovunjika ambao wanahitaji maneno laini kama mafuta. Hata katika nyakati mbaya kuliko zote manabii walichanganya faraja tamu kwa ajili ya mabaki yaliyofichwa ya watu waaminifu. Mungu ana neno la faraja, Farijini, farijini watu wangu, Isaya 40:1, kama vile alivyo na lile la paza sauti yako kama tarumbeta, Isaya 58:1.

Na hapa vilevile tahadhari inahitajika. Rehema haitunyang’anyi hukumu yetu iliyo sawa, hata tuchukue vinga vya moto vinavyonuka kuwa utambi utokao moshi. Hakuna watakaodai rehema kutoka kwa wengine kuliko wale ambao fungu lao la haki ni ukali. Mfano huu hauuungi mkono uvuguvugu, wala ulegevu mwingi kwa wale wanaohitaji kuamshwa. Magonjwa ya baridi lazima yapate dawa za moto. Ilikuwa sifa ya haki kwa kanisa la Efeso kwamba halikuweza kuwavumilia watu wabaya, Ufunuo 2:2. Imetupasa kuwavumilia wengine kwa namna ambayo wakati huo huo tunaonyesha kuuchukia uovu. Mwokozi wetu Kristo hakuacha kukemea kwa ukali pale alipoona udhaifu wa hatari, hata kwa wanafunzi wake aliowapenda sana. Kuifanya kazi ya Bwana kwa ulegevu humleta mtu chini ya laana, Yeremia 48:10; hata pale ambapo ni kazi ya ukali wa haki, kama vile kuuzamisha upanga ndani ya matumbo ya adui. Na wale tunaowaacha wasalitiwe na adui zao wabaya kuliko wote, yaani dhambi zao, watakuwa na sababu ya haki ya kutulaani siku nyingine.

Ni vigumu kuyalinda mipaka ya haki ya rehema na ukali bila roho iliyo juu kuliko roho yetu; nasi tunapaswa kutamani kuongozwa nayo katika mambo yote. Hekima ile ikaayo pamoja na busara, Mithali 8:12, itatuongoza katika mambo haya; pasipo hiyo wema si wema, wala kweli si kweli. Kanuni na hali halisi lazima viwekwe pamoja; kwa maana pasipo kuchunguza kwa makini, kufanana kwa nje kwa hali mbalimbali kutazaa makosa katika maoni yetu juu yake. Roho zile za moto, za dhoruba na za uharibifu katika upapa, zinazotafuta kuieneza dini yao kwa ukatili, zinaonyesha kwamba ni wageni kwa hekima ile itokayo juu, iwafanyayo watu kuwa wapole, wa amani, na tayari kuonyesha rehema ile waliyoionja wao wenyewe kwanza. Kushinda kwa uvumilivu na kiasi ni njia ya kushinda inayopatana na Kristo, na vilevile na tabia ya mwanadamu.

Lakini mara nyingi tunaona roho ya uongo ndani ya wale wanaoita watu wawe na kiasi: ni ili tu wapate kuutekeleza mpango wao wenyewe kwa nguvu zaidi; na wakiwa upande unaoshinda, hawatawaonyesha wengine kwa urahisi kiasi kile wanachokidai sasa kutoka kwa wengine. Tena kuna aina ya kiasi cha kiburi, watu wanapojitwalia kuzihukumu pande zote mbili, kana kwamba wana hekima kuliko zote mbili; ingawa, ikiwa roho ni sawa, mtazamaji anaweza kuona zaidi kuliko wale walio katika mapambano.