Sura 14 · dakika 6 za kusoma · dakika 7 za kusikiliza
Shauri la Moyo Usio Tayari Limetatuliwa, na Kukata Tamaa
KUTOKANA na yale yaliyokwisha kunenwa, pamoja na nyongeza kidogo, haitakuwa vigumu kulitatua lile shauri ambalo wengine huhitaji msaada ndani yake, yaani, kama yatupasa kufanya wajibu wetu wakati mioyo yetu haiko tayari kabisa. Ili turidhike, tunapaswa kujua, 1. Mioyo yetu yenyewe hutamani uhuru, na kwa shida huletwa chini ya nira ya wajibu; na kadiri wajibu unavyokuwa wa kiroho zaidi, ndivyo ukaidi wake unavyokuwa mkubwa zaidi. Kwa kawaida uovu hupata nafasi katika kila uzembe; ni kama kupiga makasia dhidi ya maji yanayojaa: kasia moja likiachwa halitarudishwa kwa makasia matatu. Kwa hiyo ni vema kuishika mioyo yetu karibu na wajibu, na kutosikiliza visingizio inavyokuwa tayari kubuni.
Tunapojitia katika wajibu, Mungu hukitia nguvu kile kikosi chake alicho nacho ndani yetu: tunaona moyo ukipata joto na nguvu zikiongezeka, Roho akienda pamoja nasi na kutuinua hatua kwa hatua, hata atuache kana kwamba tuko mbinguni. Mara nyingi Mungu hupendezwa kuitumia nafasi ya kutokuwa kwetu tayari, ili aidhihirishe kazi yake waziwazi zaidi, na ili utukufu wote wa kazi uwe wake yeye ambaye nguvu zote ni zake.
Utii huwa mnyoofu kabisa wakati hakuna kitu kingine cha kulitamuisha tendo; ingawa dhabihu ina upungufu, utii ambao kwa huo inatolewa hukubaliwa.
Kile kinachotekwa kama nyara kutoka kwa uovu wetu, baadaye kitakuwa na faraja kwa kiasi kile kile kilichokuwa nacho cha usumbufu wakati huu. Kuhisi na uhuru wa roho mara nyingi huwekwa akiba hata wajibu utakapotimizwa: thawabu hufuata kazi. Ndani ya wajibu na baada yake tunaonja uwepo wa Mungu, ambao bila utii tungeweza kuungojea muda mrefu, na bado tukaukosa. Jambo hili halimzuii Roho kuwa huru kuvuma juu ya nafsi zetu apendapo, Yohana 3:8. Kwa maana tunasema tu juu ya hali ya nafsi iliyotulizwa kama jahazi lisilo na upepo, nayo inapaswa kupiga makasia, kana kwamba ni dhidi ya mkondo. Kama katika kusafiri baharini mkono uwe kwenye usukani na jicho kwenye nyota, vivyo hivyo hapa: tutie zile nguvu kidogo tulizo nazo katika wajibu, na kutazama juu kupata msaada, ambao Roho atautoa kwa ukarimu, na kwa wakati wake.
Lakini katika wajibu ule unaohitaji mwili pamoja na nafsi, yaweza kuwapo mapumziko hata nguvu zirudi: kunoa shoka hakuzuii kazi, bali huiandaa. 2. Katika hasira za ghafla, pawepo wakati wa kuituliza na kuitengeneza nafsi, na kuzirekebisha nyuzi za kinubi zilie sawasawa: nabii alitaka mpiga kinanda ili kuiweka nafsi yake katika hali njema. Vivyo hivyo tunaelekea kukata tamaa katika mateso, kwa sababu ya kukosa subira ndani yetu: Ole wangu, sitaweza kamwe kuuvuka msalaba kama huu! Lakini Mungu akituleta katika msalaba, atakuwa pamoja nasi katika msalaba; na mwishowe atatutoa tukiwa tumesafishwa zaidi; hatutapoteza kitu ila takataka, Zekaria 13:9. Kwa nguvu zetu wenyewe hatuwezi kuchukua taabu iliyo ndogo kabisa, na kwa msaada wa Roho twaweza kuchukua iliyo kubwa kabisa: Roho ataweka mabega yake kutusaidia kuchukua udhaifu wetu. Bwana atatia mkono wake kutuinua, Zaburi 37:24. Mmesikia habari za saburi ya Ayubu, asema Yakobo, mlango 5:11; tumesikia pia habari za kukosa subira kwake: lakini Mungu alipenda kwa rehema kulipita jambo hilo. Pia jambo hili hutupa faraja katika hali za ukiwa, kama magonjwa ya kuambukiza na mengineyo, ambamo tumo chini ya mkono wa Mungu moja kwa moja zaidi. Hapo Kristo ana kiti cha rehema kando ya kitanda chetu, naye huhesabu machozi yetu na kuugua kwetu. Na, ili tufike kwenye jambo tulilo nalo sasa, sakramenti iliwekwa si kwa ajili ya malaika, bali kwa ajili ya wanadamu; wala si kwa ajili ya watu wakamilifu, bali kwa ajili ya watu dhaifu; wala si kwa ajili ya Kristo, aliye kweli yenyewe, ili kumfunga yeye, bali kwa sababu sisi tu tayari, kwa ajili ya mioyo yetu yenye hatia na isiyoamini, kuitilia shaka kweli yenyewe. Kwa hiyo haikutosha kwa wema wake kutuachia ahadi nyingi za thamani, bali hutupa mihuri ya kututia nguvu. Na je, ikiwa hatujajiandaa kama itupasavyo? Hata hivyo na tuombe kama Hezekia alivyoomba: Bwana mwema amsamehe kila mtu aelekezaye moyo wake kumtafuta Mungu, Bwana, Mungu wa baba zake, ingawa hakutakaswa kwa kadiri ya utakaso wa patakatifu, 2 Mambo ya Nyakati 30:19. Hapo tunaijia sakramenti hii takatifu kwa faraja, na kwa matunda mengi. Jambo hili lingetupitisha katika wajibu wote kwa furaha nyingi, kwamba, ikiwa tunauchukia uovu wetu na kushindana nao, hautahesabiwa kuwa wetu. Si mimi tena nifanyaye hivyo, asema Mtakatifu Paulo, bali ni dhambi ikaayo ndani yangu, Warumi 7:17; kwa maana kile kinachotuchukiza hakitatudhuru kamwe, nasi tutahesabiwa na Mungu kuwa vile tunavyopenda, na kutamani, na kujitahidi kuwa; tunachotamani kuwa, tutakuwa; na tunachotamani kwa kweli kukishinda, tutakishinda; kwa maana Mungu atawatimizia wamchao matakwa yao, Zaburi 145:19; hamu yenyewe ni arabuni ya kile kinachotamaniwa. Ni kitia-moyo kidogo jinsi gani kinachotupeleka katika shughuli za maisha haya! Na hata hivyo misaada yote Mungu anayotoa kwa shida huishinda tabia yetu ya kurudi nyuma. Basi kukata tamaa kunatoka wapi? 1. Si kwa Baba, kwa maana amejifunga katika agano kutuhurumia kama vile baba awahurumiavyo watoto wake, Zaburi 103:13; na kuzikubali jitihada zetu dhaifu kama baba; na kile kinachopungua katika nguvu za wajibu, hutupa ruhusa kukijaliza kwa ustahimilivu wake wa neema; na kwa njia hiyo tutaiheshimu neema ile anayoipendezwa nayo, kama vile katika matendo yaliyo kamili zaidi.
2. Si kwa Kristo, kwa maana yeye, kwa wadhifa wake, hatauzima utambi utokao moshi. Twaona jinsi Kristo anavyowapa matunda bora ya upendo wake watu walio duni kwa hali, dhaifu kwa vipawa, wenye kuchukiza kwa udhaifu, naam, hata kwa maanguko makubwa zaidi. Kwanza, hivyo ndivyo anavyopenda kukiaibisha kiburi cha mwili, ambacho kwa kawaida hupima upendo wa Mungu kwa ubora fulani wa nje. Pili, hivyo ndivyo anavyopendezwa kuonyesha uhuru wa neema yake na haki yake ya kifalme, ili kila ajisifuye, ajisifu katika Bwana.
Katika mlango wa kumi na moja wa Waebrania, kati ya lile wingu la mashahidi, twamwona Rahabu, Gideoni, na Samsoni, wakihesabiwa pamoja na Ibrahimu baba wa waaminio. Mwokozi wetu mbarikiwa, kama alivyokuwa sura ya Baba yake, vivyo hivyo katika jambo hili alikuwa na nia moja naye, akimtukuza Baba yake kwa kuifunua siri ya Injili kwa watu wanyonge, akiwaacha wale waliokuwa na sifa kuu ya hekima ulimwenguni, Waebrania 11:31,32.
Haifai kusahauliwa yale ambayo Mtakatifu Augustino anayasema juu ya mtu mmoja mjinga wa wakati wake, aliyekuwa karibu amekosa kabisa matumizi ya akili, ambaye, ingawa alikuwa mvumilivu kuliko wote kwa maudhi yote aliyotendewa yeye mwenyewe, hata hivyo, kwa kuicha dini, hakuvumilia maudhi yo yote yaliyotendwa juu ya jina la Kristo; hata akawatupia mawe wale waliokufuru, wala hakuwahurumia hata watawala wake mwenyewe katika jambo hilo. Hili laonyesha kwamba hakuna mtu ambaye vipawa vyake ni duni kiasi cha kuwa chini ya kuangaliwa kwa neema na Kristo; pale anapopenda kuchagua, na kuitukuza rehema yake, hapiti kiwango cho chote cha akili, hata kiwe sahili namna gani.
3. Wala kukata tamaa hakutoki kwa Roho; yeye hutusaidia udhaifu wetu, na kwa wadhifa wake ni Msaidizi, Warumi 8:26. Akitushawishi juu ya dhambi, na hivyo kutunyenyekeza, ni ili apate kufungua njia ya kuonyesha wadhifa wake wa kutufariji. Basi kukata tamaa sharti kutoke kwetu wenyewe na kwa Shetani, ambaye hujitahidi kututia chukizo la wajibu.