Waabuduo wa Kweli

“Saa inakuja, nayo sasa ipo, ambayo waabuduo halisi watamwabudu Baba katika roho na kweli; kwa maana Baba awatafuta watu kama hao wamwabudu. Mungu ni Roho, nao wamwabuduo yeye imewapasa kumwabudu katika roho na kweli.”—Yohana 4:23, 24.

MANENO haya ya Yesu kwa yule mwanamke wa Samaria ndiyo mafundisho yake ya kwanza yaliyoandikwa juu ya suala la maombi. Yanatupa mwanga wa ajabu wa kwanza katika ulimwengu wa maombi. Baba awatafuta waabuduo: kuabudu kwetu kunaufurahisha moyo wake wenye upendo, nako ni furaha kwake. Yeye awatafuta waabuduo wa kweli, lakini huwakuta wengi wasio kama vile atakavyo. Kuabudu kwa kweli ni kule kulikofanywa katika roho na kweli. Mwana amekuja kuifungua njia ya kuabudu huku katika roho na kweli, na kutufundisha. Basi mojawapo ya masomo yetu ya kwanza katika shule ya maombi ni kufahamu maana ya kuomba katika roho na kweli, na kujua jinsi tuwezavyo kuyafikia.

Kwa yule mwanamke wa Samaria Bwana wetu alinena juu ya namna tatu za kuabudu. Kwanza, kuna kuabudu kwa ujinga kwa Wasamaria: “Ninyi mnaabudu msichokijua.” Pili, kuna kuabudu kwa maarifa kwa Myahudi, aliye na ujuzi wa kweli wa Mungu: “Sisi tunaabudu tukijuacho; kwa kuwa wokovu watoka kwa Wayahudi.” Kisha kuna kuabudu kupya, kwa kiroho, ambako yeye mwenyewe amekuja kukuanzisha: “Saa inakuja, nayo sasa ipo, ambayo waabuduo halisi watamwabudu Baba katika roho na kweli.” Kutokana na muktadha ni dhahiri kwamba maneno “katika roho na kweli” hayamaanishi, kama idhaniwavyo mara nyingi, kwa bidii, kutoka moyoni, kwa unyofu. Wasamaria walikuwa na vitabu vitano vya Musa na maarifa fulani ya Mungu; bila shaka alikuwako zaidi ya mmoja miongoni mwao aliyemtafuta Mungu kwa unyofu na bidii katika maombi. Wayahudi walikuwa na ufunuo wa kweli na kamili wa Mungu katika neno lake, kadiri ulivyotolewa hata wakati huo; walikuwako miongoni mwao watu watauwa, waliomwita Mungu kwa moyo wao wote. Na bado si “katika roho na kweli,” kwa maana kamili ya maneno hayo. Yesu asema, “Saa inakuja, nayo sasa ipo;” ni ndani yake na kwa kupitia kwake tu ndipo kuabudu kwa Mungu kutakapokuwa katika roho na kweli.

Miongoni mwa Wakristo bado hupatikana madaraja hayo matatu ya waabuduo. Wako wengine ambao katika ujinga wao hawajui vema hata waombacho: huomba kwa bidii, lakini hupokea kidogo tu. Wako wengine, walio na maarifa sahihi zaidi, wajaribuo kuomba kwa akili na moyo wao wote, na mara nyingi huomba kwa bidii sana, lakini hawaufikii utukufu kamili wa kuabudu katika roho na kweli. Ni katika daraja hili la tatu ndilo tunalopaswa kumwomba Bwana wetu Yesu atupeleke; hatuna budi kufundishwa naye jinsi ya kuabudu katika roho na kweli. Huku peke yake ndiko kuabudu kwa kiroho; huku hutufanya kuwa waabuduo kama wale awatafutao Baba. Katika maombi kila kitu kitategemea kufahamu kwetu vema na kutenda kuabudu katika roho na kweli.

“Mungu ni Roho, nao wamwabuduo yeye imewapasa kumwabudu katika roho na kweli.” Wazo la kwanza analotudokezea Bwana hapa ni kwamba lazima kuwe na upatano kati ya Mungu na waabuduo wake; jinsi alivyo Mungu, ndivyo unavyopaswa kuwa uabudu wake. Hii ni sawasawa na kanuni itawalayo ulimwengu wote: twatarajia kufanana kati ya kitu na kiungo ambacho kwake kitu hicho hujidhihirisha au kujitoa. Jicho lina ufaafu wa ndani kwa nuru, na sikio kwa sauti. Mtu atakaye kumwabudu Mungu kwa kweli, kumpata na kumjua na kummiliki na kumfurahia Mungu, hana budi kuwa katika upatano naye, hana budi kuwa na uwezo wa kumpokea. Kwa sababu Mungu ni Roho, imetupasa kuabudu katika roho. Kama Mungu alivyo, ndivyo alivyo mwabudu wake.

Na hii ina maana gani? Yule mwanamke alikuwa amemwuliza Bwana wetu kama Samaria au Yerusalemu ndipo mahali pa kweli pa kuabudu. Yeye ajibu kwamba tangu sasa kuabudu hakutafungwa tena mahali fulani: “Mama, unisadiki, saa inakuja, ambayo hamtamwabudu Baba katika mlima huu, wala kule Yerusalemu.” Kama Mungu alivyo Roho, asiyefungwa na mahali wala wakati, bali katika ukamilifu wake usio na mwisho yu yuleyule sikuzote na kila mahali, ndivyo kuabudu kwake tangu sasa kusivyofungwa tena kwa mahali au namna, bali ni kwa kiroho kama Mungu mwenyewe alivyo wa kiroho. Somo la maana kubwa. Jinsi Ukristo wetu unavyoteseka kwa jambo hili, kwamba umefungwa katika nyakati na mahali fulani. Mtu atafutaye kuomba kwa bidii kanisani au chumbani, hutumia sehemu kubwa ya juma au ya siku katika roho iliyo kinyume kabisa na ile aliyoombea nayo. Uabudu wake ulikuwa kazi ya mahali au saa maalum, si ya nafsi yake yote. Mungu ni Roho: yeye ni yule wa Milele asiyebadilika; alivyo, ndivyo alivyo sikuzote na kwa kweli. Uabudu wetu nao lazima uwe hivyohivyo katika roho na kweli: uabudu wake lazima uwe roho ya maisha yetu; maisha yetu lazima yawe uabudu katika roho kama Mungu alivyo Roho.

“Mungu ni Roho: nao wamwabuduo yeye imewapasa kumwabudu katika roho na kweli.” Wazo la pili lijalo kwetu ni kwamba kuabudu katika roho lazima kutoke kwa Mungu mwenyewe. Mungu ni Roho: yeye peke yake ndiye aliye na Roho wa kutoa. Ni kwa ajili ya hili alimtuma Mwanawe, ili atufanye tuufae uabudu huo wa kiroho, kwa kutupa Roho Mtakatifu. Ni juu ya kazi yake mwenyewe anenapo Yesu asemapo mara mbili, “Saa inakuja,” kisha aongeza, “nayo sasa ipo.” Alikuja kubatiza kwa Roho Mtakatifu; Roho hangeweza kububujika hata alipokwisha kutukuzwa (Yohana 1:33, 7:37, 38, 16:7). Ni alipokuwa amekwisha kuikomesha dhambi, na kuingia Patakatifu pa Patakatifu kwa damu yake, hapo kwa niaba yetu aliupokea Roho Mtakatifu (Matendo 2:33), ndipo alipoweza kumshusha kwetu kama Roho wa Baba. Ni Kristo alipokwisha kutukomboa, nasi ndani yake tukiisha kupokea hadhi ya kuwa watoto, ndipo Baba aliituma Roho ya Mwanawe mioyoni mwetu ikilia, “Aba, Baba.” Kuabudu katika roho ni kumwabudu Baba katika Roho ya Kristo, Roho ya Uana.

Hii ndiyo sababu Yesu hapa alitumia jina la Baba. Hatumpati hata mmoja wa watakatifu wa Agano la Kale aliyejitwalia binafsi jina la mtoto au kumwita Mungu Baba yake. Uabudu wa Baba wawezekana tu kwa wale ambao Roho ya Mwana imekwisha kutolewa kwao. Uabudu katika roho wawezekana tu kwa wale ambao Mwana amewafunulia Baba, na waliopokea roho ya Uana. Ni Kristo peke yake afunguaye njia na kufundisha kuabudu katika roho.

Na katika kweli. Hilo halimaanishi tu, kwa unyofu. Wala halidokezi tu, kwa kadiri ya kweli ya Neno la Mungu. Usemi huu ni wenye maana ya kina na ya Kimungu. Yesu ndiye “Mwana pekee atokaye kwa Baba, amejaa neema na kweli.” “Torati ilitolewa kwa mkono wa Musa; neema na kweli zilikuja kwa Yesu Kristo.” Yesu asema, “Mimi ndimi kweli na uzima.” Katika Agano la Kale yote yalikuwa kivuli na ahadi; Yesu alileta na hutoa uhalisi, kiini chenyewe, cha mambo yatarajiwayo. Ndani yake baraka na nguvu za uzima wa milele ni miliki na uzoefu wetu halisi. Yesu amejaa neema na kweli; Roho Mtakatifu ni Roho wa kweli; kwa njia yake neema iliyomo ndani ya Yesu ni yetu kwa tendo na kweli, ni kuwasilishwa kwa uhakika kutoka katika uzima wa Kimungu. Basi kuabudu katika roho ni kuabudu katika kweli; ni ushirika halisi na hai pamoja na Mungu, upatano na ufananaji wa kweli kati ya Baba, aliye Roho, na mtoto aombaye katika roho.

Yale Yesu aliyomwambia yule mwanamke wa Samaria, hakuweza kuyafahamu papo hapo. Pentekoste ilihitajika ili kufunua maana yake kamili. Sisi hatujajitayarisha sana tuingiapo mara ya kwanza katika shule ya maombi kuyashika mafundisho kama hayo. Tutayafahamu vema zaidi baadaye. Na tuanze tu, tukalipokee somo kama alitoavyo. Sisi tu wa mwilini, wala hatuwezi kumletea Mungu uabudu autafutao. Lakini Yesu alikuja kutoa Roho: amekwisha kutupa. Basi hali ile tunayojiweka nayo kuomba na iwe ile ambayo maneno ya Kristo yametufundisha. Na kuwe na kuungama kwa kina kwa kutoweza kwetu kumletea Mungu uabudu umpendezao; na uwe utii wa kitoto usubiriao kwake atufundishe; na iwe imani sahili ijitoayo kwa pumzi ya Roho. Zaidi ya yote, na tulishike sana kweli hii yenye baraka—nasi tutaona kwamba Bwana ana zaidi ya kutuambia juu yake—kwamba kujua Ubaba wa Mungu, ufunuo wa upendo wake wa kibaba usio na mwisho mioyoni mwetu, imani katika upendo usio na mwisho autupao Mwanawe na Roho yake ili kutufanya watoto, ndio kwa kweli siri ya maombi katika roho na kweli. Hii ndiyo njia mpya na iliyo hai ambayo Kristo alituzindulia. Kuwa na Kristo Mwana, na Roho ya Mwana, akikaa ndani yetu, na kumfunua Baba, huku hutufanya kuwa waabuduo wa kweli, wa kiroho.

“BWANA, TUFUNDISHE KUOMBA.”

Bwana Mbarikiwa! Naupenda sana ule upendo ambao kwao ulimfundisha mwanamke, aliyekunyima kikombe cha maji, jinsi uabudu wa Mungu unavyopaswa kuwa. Nafurahi katika uhakika kwamba hutampungukia sasa mwanafunzi wako kumfundisha, ajaye kwako na moyo utamaniao kuomba katika roho na kweli. Ee Bwana wangu Mtakatifu! nifundishe siri hii yenye baraka.

Nifundishe kwamba uabudu katika roho na kweli si wa mwanadamu, bali watoka kwako wewe tu; kwamba si jambo la nyakati na majira tu, bali ni kububujika kwa uzima ulio ndani yako. Nifundishe kumkaribia Mungu katika maombi nikiwa na hisia ya kina ya ujinga wangu na kutokuwa na kitu ndani yangu cha kumtolea, na wakati huohuo ya ile maandalizi wewe, Mwokozi wangu, uyafanyayo kwa ajili ya pumzi ya Roho katika vigugumizi vyangu vya kitoto. Nakubariki kwamba ndani yako mimi ni mtoto, nami nina uhuru wa mtoto wa kukukaribia; kwamba ndani yako nina roho ya Uana na ya kuabudu katika kweli. Nifundishe, zaidi ya yote, Ee Mwana Mbarikiwa wa Baba, jinsi ufunuo wa Baba unavyotia ujasiri katika maombi; na Ubaba usio na mwisho wa Moyo wa Mungu na uwe furaha yangu na nguvu yangu kwa maisha ya maombi na ya kuabudu. Amina.