Siku Wavamizi Walipokuja

“Nanyi mliniazimia mabaya, bali Mungu aliyaazimia kuwa mema.” — kutoka Mwanzo 50

Ajayi alipokuwa na umri wa miaka kumi na mitatu hivi, kulikuwa na vita kila mahali katika nchi ya Wayoruba. Magenge ya wavamizi yalizunguka kutoka mji hadi mji, yakikamata watu ili kuwauza kama watumwa.

Asubuhi moja njema mwaka 1821, familia ya Ajayi ilikuwa ikiandaa kifungua kinywa. Ghafla habari zikaenea Osogun kote: adui wanakuja! Wavamizi waliuzunguka mji. Baada ya saa chache za mapigano, waliingia ndani.

Kila mtu alikimbia. Akina mama waliwabeba watoto wao wachanga na kuwavuta watoto wao katikati ya vichaka vya miiba. Ajayi alikuwa na upinde na mishale mitano, lakini aliupoteza upinde kwenye miiba. Baba yake alikuja kuwaambia wakimbie. Hiyo ndiyo ilikuwa mara ya mwisho Ajayi kumwona baba yake.

Wavamizi walimkamata Ajayi, mama yake, dada zake wawili na binamu yake mmoja. Walimfunga kila mtu kamba shingoni na kuwaongoza mbali, wakiwa wamefungwa pamoja. Walipokuwa wakitoka katika mji uliokuwa ukiteketea kwa moto, Ajayi alimwona bibi yake katikati ya umati kwa dakika chache tu. Kisha akatoweka.

Miaka mingi baadaye, Ajayi alipokuwa mtu mzima, aliiita siku hii “siku ya huzuni, lakini iliyobarikiwa.” Ilikuwa ya huzuni, kwa sababu alipoteza nyumba yake na familia yake. Lakini pia aliiita iliyobarikiwa, kwa sababu ilikuwa hatua ya kwanza ya safari ndefu ambayo ingemfikisha kwa Yesu.

Wakati mwingine mambo ya huzuni sana hutokea. Mungu hasemi kwamba mambo hayo ni mema. Lakini Mungu anaweza kuwa anafanya kazi hata katika siku yenye huzuni kuliko zote, akileta mema kutoka ndani yake kwa njia ambazo bado hatuwezi kuziona.

Mungu mpendwa, mambo ya huzuni yanapotokea, unisaidie kukumbuka kwamba bado uko pamoja nami. Asante kwa kuwa unaweza kuleta mema kutoka katika siku ngumu. Amina.