Kusudi katika Maombi
Waweke Wanaume Waombe

Sura 8 · dakika 19 za kusoma · dakika 25 za kusikiliza

Waweke Wanaume Waombe

Kwa jina la Mungu nawasihi, maombi na yailishe nafsi yako kama vile milo yako iulishavyo mwili wako. Nyakati zako zilizowekwa za maombi na zikuweke mbele za Mungu mchana kutwa, na kuwako kwake, kukikumbukwa mara kwa mara mchana huo, na kuwe chemchemi ya maombi iliyo mpya daima. Kumkumbuka Mungu kwa ufupi namna hiyo, kwa upendo, huufanya upya utu wote wa mtu, hutuliza tamaa zake, humpa nuru na shauri katika magumu, hatua kwa hatua huishinda hasira yake, na kumfanya aimiliki nafsi yake kwa saburi, au tuseme, kuitoa iwe milki ya Mungu.—Fenelon

Nilitoa wakati na uangalifu mwingi mno kwa kazi za nje na za hadhara za huduma. Lakini huu ulikuwa mwenendo wa makosa, kwa maana nimejifunza kwamba kupuuza ushirika mwingi na wa moto pamoja na Mungu katika kutafakari na kuomba si njia ya kuukomboa wakati, wala ya kunifaa kwa huduma za hadhara.

Kwa haki nauhusisha ufu wangu wa sasa na ukosefu wa wakati wa kutosha na utulivu kwa ajili ya ibada ya faragha. Kwa kukosa kusoma zaidi, kujitenga na ibada ya faragha, sina uwezo mkubwa juu ya hasira zangu mwenyewe. Siku ya huzuni kwangu kwa kukosa upweke na maombi zaidi. Ikiwa liko jambo lo lote nifanyalo, ikiwa liko jambo lo lote niliachalo bila kulifanya, na niwe mkamilifu katika maombi.

Hata hivyo, lo lote Mungu atakaloamuru, maombi ndilo jambo kuu. Laiti ningekuwa mtu wa maombi!—Henry Martyn

Kwamba wanaume walikuwa wameacha kuomba katika wakati wa Paulo hatuwezi kuthibitisha kwa hakika. Kwa jumla wameacha kuomba sasa. Wana shughuli nyingi mno hata hawawezi kuomba. Wakati na nguvu na kila uwezo vimetozwa kodi kwa ajili ya fedha, biashara, na mambo ya dunia. Wanaume wachache hujitoa kwa maombi makuu. Kazi kuu ya kuomba, kwa wanaume walio wengi, ni kazi ya haraka, ndogo, iliyokonda njaa, ya kiombaomba.

Mtakatifu Paulo anasimamisha mwendo, na kuwatoza wanaume ushuru wa maombi. Waweke wanaume waombe—hiyo ndiyo dawa ya Paulo isiyoshindwa kwa ajili ya maovu makuu katika Kanisa, katika Serikali, katika siasa, katika biashara, nyumbani. Waweke wanaume waombe, ndipo siasa zitakaposafishwa, biashara itakapostawi zaidi, Kanisa litakapokuwa takatifu zaidi, na nyumba itakapokuwa tamu zaidi.

“Basi, kabla ya mambo yote, nataka dua, na sala, na maombezi, na shukrani zifanyike kwa ajili ya watu wote; kwa ajili ya wafalme na wote wenye mamlaka; ili tuishi maisha ya utulivu na amani katika utauwa wote na ustahivu. Hili ni zuri, nalo lakubalika mbele za Mungu Mwokozi wetu ... Nataka wanaume waombe kila mahali, wakiinua mikono iliyotakata pasipo hasira wala majadiliano (1 Timotheo 2:1-3, 8).

Wanawake na watoto waombao wana thamani isiyo na kifani kwa Mungu; lakini ikiwa kuomba kwao hakuongezewi na wanaume waombao, kutakuwa na hasara kubwa katika nguvu ya maombi—pengo kubwa na kushuka kwa thamani ya maombi, ganzi kubwa katika nguvu ya Injili. Yesu Kristo aliwaambia watu mfano, ya kwamba imewapasa kuomba sikuzote, wala wasikate tamaa. Wanaume walio hodari katika kila jambo jingine wapaswa kuwa hodari katika maombi, wala wasikubali kamwe kukata tamaa, udhaifu au huzuni. Wanaume walio mashujaa, wasiokata tamaa, wa kutisha katika shughuli nyingine wapaswa kujaa ujasiri, wasiozimia, wenye mioyo hodari katika maombi.

Wanaume wapaswa kuomba; wanaume wote wapaswa kuomba. Wanaume, kwa kutofautishwa na wanawake; wanaume katika nguvu zao, katika hekima yao. Iko amri kamili na mahususi kwamba wanaume waombe; iko lazima kamili isiyoepukika kwamba wanaume waombe. Kiumbe wa kwanza, mwanamume, apaswa pia kuwa wa kwanza katika maombi.

Wanaume wapaswa kuwaombea watu. Agizo ni mahususi na limepangwa kwa makundi. Chini kidogo yake tuna agizo mahususi kuhusu wanawake. Kuhusu maombi, umuhimu wake, upana wake na utendaji wake, Biblia hapa inashughulika na wanaume kwa kutofautishwa na wanawake, na kwa kutengwa nao. Wanaume wameamriwa waziwazi, wameagizwa kwa uzito, na kuhimizwa kwa moto kuomba. Huenda ilikuwa kwamba wanaume walichukia maombi, au hawakuyajali; yawezekana waliyaona kuwa jambo dogo, wakayapa si wakati wala thamani wala maana. Lakini Mungu angetaka wanaume wote waombe, na hivyo Mtume mkuu analiinua jambo hili liwe dhahiri na kusisitiza umuhimu wake.

Kwa maana maombi yana umuhimu unaopita kiasi. Maombi ndiyo chombo chenye nguvu kuliko vyote cha kuiendeleza kazi ya Mungu. Mioyo na mikono iombayo peke yake ndiyo iwezayo kufanya kazi ya Mungu. Maombi hufaulu wakati mengine yote yanaposhindwa. Maombi yamepata ushindi mkuu, na kuwaokoa watakatifu wa Mungu kwa ushindi wa ajabu wakati kila tumaini jingine lilipokuwa limekwisha. Watu wajuao kuomba ndio zawadi kuu kuliko zote ambayo Mungu aweza kuipa dunia—wao ndio zawadi tajiri kuliko zote ambayo dunia yaweza kuitolea mbingu. Watu wajuao kuitumia silaha hii ya maombi ndio askari bora wa Mungu, viongozi wake wenye nguvu kuliko wote.

Watu wa maombi ndio viongozi wateule wa Mungu. Tofauti kati ya viongozi ambao Mungu huwaleta mbele ili wawaongoze na kuwabariki watu wake, na wale viongozi wanaopata nafasi yao ya uongozi kwa uteuzi wa kidunia, wa ubinafsi, usiotakaswa, ni hii: viongozi wa Mungu kwanza kabisa ni watu wa maombi. Jambo hili huwatofautisha kama ushuhuda sahili wa kimungu wa wito wao, muhuri wa kutengwa kwao na Mungu. Neema au vipawa vingine vyo vyote walivyo navyo, kipawa na neema ya maombi hupaa juu ya vyote. Katika lo lote jingine wanaloshiriki au kutofautiana, katika kipawa cha maombi wao ni kitu kimoja.

Viongozi wa Mungu wangekuwa nini bila maombi? Mvue Musa nguvu yake katika maombi, kipawa kilichomfanya mashuhuri hata machoni pa wapagani, na taji imeondolewa kichwani pake, chakula na moto wa imani yake vimetoweka. Eliya, bila kuomba kwake, hangekuwa na kumbukumbu wala nafasi katika ujumbe wa kimungu; maisha yake yangekuwa yasiyo na ladha, ya woga, nguvu zake, ushupavu wake na moto wake vingetoweka. Bila kuomba kwake Eliya, Yordani usingekubali kamwe kupigwa kwa joho lake, wala malaika mkali wa mauti asingemheshimu kwa gari la moto na farasi wa moto. Hoja ambayo Mungu aliitumia kutuliza hofu za Anania na kumthibitishia hali ya Paulo na unyofu wake ndiyo muhtasari wa historia yake, ufunguo wa maisha yake na kazi yake—“Tazama, anaomba.”

Paulo, Luther, Wesley—watu hawa wateule wa Mungu wangekuwa nini bila ile sehemu ya maombi iliyowatofautisha na kuwaongoza? Walikuwa viongozi kwa ajili ya Mungu kwa sababu walikuwa hodari katika maombi. Hawakuwa viongozi kwa sababu ya akili zao zing’aazo, wala kwa sababu ya mali zisizokwisha, wala kwa sababu ya elimu yao tukufu au vipawa vyao vya asili; bali walikuwa viongozi kwa sababu kwa nguvu ya maombi waliweza kuiamuru nguvu ya Mungu. Watu wa maombi maana yake ni zaidi sana ya watu wasemao sala; zaidi sana ya watu waombao kwa mazoea. Maana yake ni watu ambao kwao maombi ni nguvu kuu, nishati iisogezayo mbingu na kumimina juu ya dunia hazina za wema zisizohesabika.

Watu wa maombi ndio usalama wa Kanisa dhidi ya mali na mambo ya kimwili yanayoathiri mipango yake yote na utaratibu wake, na yanayoifanya damu yake ya uhai kuwa ngumu. Wazo la hila huenea kama sumu ya siri, iuayo, kwamba Kanisa halitegemei tena nguvu za kiroho tupu kama lilivyokuwa likitegemea zamani—kwamba nyakati zilizobadilika na hali zilizobadilika zimelitoa katika dhiki zake za kiroho na utegemezi wake, na kuliweka mahali ambapo nguvu nyingine zaweza kulichukua hata kilele chake. Mtego wa mauti wa namna hii umelivuta Kanisa katika makumbatio ya dunia, umewapofusha viongozi wake kwa mng’ao, umeidhoofisha misingi yake, na kulinyang’anya sehemu kubwa ya uzuri wake na nguvu zake. Watu wa maombi ndio waokoaji wa Kanisa kutoka katika mwelekeo huu wa kimwili. Hulimiminia zile nguvu za asili za kiroho, hulinyanyua kutoka katika mafungu ya mchanga ya mambo ya kimwili, na kulisukuma nje hata vilindi vya bahari vya nguvu za kiroho. Watu wa maombi humdumisha Mungu ndani ya Kanisa kwa nguvu zake zote; hudumisha mkono wake juu ya usukani, na kulifundisha Kanisa masomo yake ya nguvu na tumaini.

Idadi na ufanisi wa watendakazi katika shamba la mizabibu la Mungu katika nchi zote hutegemea watu wa maombi. Uweza wa watu hawa wa maombi huongeza, kwa utaratibu ulioamriwa na Mungu, idadi na mafanikio ya kazi zilizowekwa wakfu. Maombi huwafungulia milango ya kuingia, huwapa ustadi mtakatifu wa kuingia, na ujasiri mtakatifu, uthabiti, na matunda. Watu wa maombi wanahitajika katika kila uwanja wa kazi ya kiroho. Hakuna nafasi katika Kanisa la Mungu, iwe ya juu au ya chini, iwezayo kujazwa vema bila maombi ya kudumu. Hakuna nafasi walipo Wakristo isiyodai utendaji kamili wa imani iombayo sikuzote na isiyokata tamaa kamwe. Watu wa maombi wanahitajika katika nyumba ya biashara, kama vile katika nyumba ya Mungu, ili wapange na kuongoza biashara, si kwa kufuata kanuni za dunia hii, bali kwa kufuata maagizo ya Biblia na kanuni za ulimwengu wa mbinguni.

Watu wa maombi wanahitajika hasa katika nafasi za ushawishi, heshima na mamlaka katika Kanisa. Viongozi hawa wa mawazo ya Kanisa, wa kazi ya Kanisa, na wa maisha ya Kanisa wapaswa kuwa watu wenye nguvu ya pekee katika maombi. Ni moyo uombao unaotakasa taabu na ustadi wa mikono, na taabu na hekima ya kichwa. Maombi huiweka kazi katika mstari wa mapenzi ya Mungu, na kuyaweka mawazo katika mstari wa Neno la Mungu. Majukumu mazito ya uongozi katika Kanisa la Mungu, katika eneo kubwa au dogo, yapaswa kuzungushiwa maombi kiasi kwamba kati yake na dunia pawe na shimo lisilovukika; yapaswa kuinuliwa na kutakaswa na maombi kiasi kwamba wala wingu wala usiku usiuchafue mng’ao, wala kufifisha uwezo wa kuona, wa kumtazama Mungu daima kama jua la adhuhuri. Viongozi wengi wa Kanisa waonekana kudhani kwamba wakiweza kuwa mashuhuri kama watu wa biashara, wa fedha, wa ushawishi, wa mawazo, wa mipango, wa elimu ya juu, wa vipawa vya ufasaha, wa shughuli za kuvutia na kuonekana, basi hayo yanatosha, nayo yatafidia kukosekana kwa ile nguvu ya juu ya kiroho ambayo maombi mengi peke yake ndiyo yawezayo kuitoa. Lakini jinsi mambo haya yalivyo ya ubatili na madogo katika kazi nzito ya kumletea Mungu utukufu, kulitawala Kanisa kwa ajili yake, na kulileta katika upatano kamili na kazi yake ya kimungu!

Watu wa maombi ndio watu waliomfanyia Mungu mengi hivyo zamani. Wao ndio waliompatia Mungu ushindi, na kuwateka nyara adui zake. Wao ndio waliousimamisha Ufalme wake katikati ya kambi za adui zake. Hakuna masharti mengine ya kufanikiwa katika siku hizi. Karne ya ishirini haina sheria ya msamaha ya kuisimamisha haja au nguvu ya maombi—haina kibadala ambacho kwacho makusudi yake ya neema yaweza kupatikana. Tumefungiwa katika jambo hili moja: mikono iombayo peke yake ndiyo iwezayo kumjengea Mungu. Wao ndio mashujaa wa Mungu duniani, mafundi wake wakuu wa ujenzi. Huenda wakakosa kila kitu kingine, lakini kwa mashindano na kushinda kwa imani ya moyo sahili wao ni hodari, hodari kuliko wote kwa ajili ya Mungu. Viongozi wa Kanisa huenda wakawa na vipawa katika kila jambo jingine, lakini bila kipawa hiki kikuu kuliko vyote wao ni kama Samsoni aliyenyolewa nywele zake, au kama Hekalu lisilo na kuwako kwa Mungu wala utukufu wa Mungu, ambalo juu ya madhabahu zake ule mwali wa mbinguni umezimika.

Kinga pekee na wokovu pekee dhidi ya udunia viko katika hali yetu ya kiroho iliyo ya nguvu na yenye mizizi; na tumaini letu pekee la kuwako na kudumu kwa hali hii ya kiroho iliyo bora na iokoayo, chini ya Mungu, ni katika uongozi ulio safi kuliko wote na wenye juhudi kuliko wote—uongozi unaojua nguvu ya siri ya maombi, ile ishara ambayo kwayo Kanisa limeshinda, na ulio na dhamiri, imani thabiti na ujasiri wa kuwa mwaminifu kwa alama zake, mwaminifu kwa mapokeo yake, na mwaminifu kwa maficho ya nguvu zake. Twauhitaji uongozi huu wa maombi; hatuna budi kuwa nao, ili kwa ukamilifu na uzuri wa utakatifu wake, kwa nguvu na kuinuliwa kwa imani yake, kwa uweza na msukumo wa maombi yake, kwa mamlaka na kutokuwa na doa kwa kielelezo chake, kwa moto na uambukizo wa bidii yake, kwa upekee, utukufu na kutokuwa na udunia kwa utauwa wake, upate kumvuta Mungu na kulishika Kanisa na kulifinyanga kwa mfano wake wa mbinguni.

Viongozi kama hao, jinsi wanavyoonekana kwa nguvu! Jinsi moto wao unavyoliamsha Kanisa! Jinsi wanavyolichochea kwa nguvu ya kuwako kwao kwa Pentekoste! Jinsi wanavyolipanga kwa vita na kulipa ushindi kwa mapambano na ushindi wa imani yao wenyewe! Jinsi wanavyolifinyanga kwa chapa na kusihi kwa maombi yao! Jinsi wanavyolipandikiza kwa uambukizo na moto wa utakatifu wao! Jinsi wanavyoongoza mwendo katika mapinduzi makuu ya kiroho! Jinsi Kanisa linavyofufuliwa kutoka kwa wafu kwa mwito wa ufufuo wa mahubiri yao! Utakatifu huchipuka nyuma yao kama maua kwa sauti ya majira ya kuchipua, na pale wakanyagapo jangwa huchanua kama bustani ya Bwana. Kazi ya Mungu yadai viongozi kama hao katika safu nzima ya vyeo, tangu cha chini hata cha juu. Jinsi juhudi zetu zilivyo dhaifu, zisizo na lengo, au za kidunia, jinsi zilivyovunjika moyo na kuwa za ubatili kwa kazi ya Mungu bila wao!

Kipawa cha viongozi hawa hakimo katika uwezo wa mamlaka ya kikanisa. Wao ni vipawa vya Mungu. Kuwako kwao, kuhudhuria kwao, idadi yao, na uwezo wao ni ishara za fadhili zake; kukosekana kwao ni alama ya hakika ya kutopendezwa kwake, dalili ya kujiondoa kwake. Kanisa la Mungu na lipige magoti mbele za Bwana wa majeshi, ili awajalie kwa uweza zaidi viongozi tulio nao tayari, na kuwaweka wengine katika safu, na kuongoza katika safu nzima ya mstari wetu wa mbele wa vita.

Dunia inaingia ndani ya Kanisa mahali pengi na kwa njia nyingi. Inavuja ndani; inamiminika ndani; inaingia kwa uso usio na haya au kwa kujificha kwa upole na kwa hila; inaingia juu na inaingia chini; na kupenya kwa njia nyingi zilizofichika.

Watu wa maombi na watu watakatifu ndio tunaowatafuta—watu ambao kuwako kwao ndani ya Kanisa kutalifanya kama chetezo cha uvumba mtakatifu kabisa kiwakacho juu kwa Mungu. Kwa Mungu mtu ndiye kila kitu. Taratibu, desturi na mashirika ni mambo madogo; yasipoungwa mkono na utakatifu wa mtu, ni machukizo machoni pake. “Uvumba ni chukizo kwangu; mwandamo wa mwezi na sabato, na kuita makusanyiko, siwezi kuvistahimili; ni uovu, hata ule mkutano wa ibada.”

Kwa nini Mungu anasema kwa ukali hivi dhidi ya maagizo yake mwenyewe? Usafi wa mtu binafsi ulikuwa umeshindwa. Mtu mchafu alivitia unajisi vyote vilivyowekwa vitakatifu vya Mungu na kuvinajisi. Mungu humthamini mtu kwa namna iliyo kuu kiasi kwamba huyapunguzia thamani mengine yote. Watu wamemjengea mahekalu matukufu, wamejitahidi na kujichosha kumpendeza Mungu kwa kila namna ya matoleo; lakini kwa maneno makuu amewakemea waabudu hao wenye kiburi, na kuyakataa matoleo yao ya kifalme.

“Mbingu ni kiti changu cha enzi, na dunia ni mahali pa kuweka miguu yangu; mtanijengea nyumba ya namna gani? Na mahali pangu pa kupumzika ni wapi? Maana vitu hivi vyote mkono wangu ndio ulioviumba, na hivyo vitu hivi vyote vikapata kuwako, asema Bwana. Yeye achinjaye ng’ombe ni kama yeye auaye mtu; yeye atoaye dhabihu ya mwana-kondoo ni kama yeye avunjaye shingo ya mbwa; yeye atoaye sadaka ya unga ni kama yeye atoaye damu ya nguruwe; yeye afukizaye uvumba ni kama yeye abarikiye sanamu.” Akigeuka kwa chukizo kutoka katika matoleo haya ya gharama na yaliyo najisi, anatangaza: “Lakini mtu huyu ndiye nitakayemwangalia, yeye aliye mnyonge, mwenye roho iliyopondeka, atetemekaye asikiapo neno langu.”

Kweli hii, kwamba Mungu huuthamini usafi wa mtu binafsi, ni ya msingi. Kweli hii huumia maagizo ya ibada yanapopewa uzito mkubwa na desturi za ibada zinapoongezeka. Mtu na tabia yake ya kiroho hushuka thamani kadiri sherehe za Kanisa zinavyoongezeka. Usahili wa ibada hupotea katika urembo wa kidini, au katika pambo la kujionyesha la desturi za kidini.

Kweli hii, kwamba usafi wa mtu binafsi ndilo jambo pekee ambalo Mungu hulijali, husahaulika pale Kanisa linapoanza kuwapima watu kwa vitu walivyo navyo. Kanisa linapozitamani fedha za mtu, cheo chake katika jamii, mali zake kwa namna yo yote, basi thamani za kiroho hushuka kwa kutisha; na chozi la toba na uzito wa hatia havionekani kamwe malangoni mwake. Rushwa za kidunia zimeyafungua malango yake ya lulu na kuyatia doa kwa kuingia kwa wasio safi.

Kweli hii, kwamba Mungu anatafuta usafi wa mtu binafsi, humezwa Kanisa linapokuwa na uchu wa idadi. “Si idadi, bali usafi wa mtu binafsi ndilo lengo letu,” walisema mababa wa Umethodisti. Kujivunia takwimu za Kanisa kunapingana vikali na dini ya kiroho. Kukodolea macho idadi kunazuia sana kuushughulikia usafi wa mtu binafsi. Kuongezeka kwa wingi kwa kawaida huja kwa hasara ya ubora. Ukubwa hupunguza thamani.

Kizazi cha mashirika ya Kanisa na mitambo ya Kanisa si kizazi kinachojulikana kwa utauwa wa mtu binafsi ulioinuka na wenye nguvu. Mitambo hutafuta wahandisi, na mashirika hutafuta majemadari, wala si watakatifu, wa kuyaendesha. Shirika sahili kabisa laweza kusaidia usafi pamoja na nguvu; lakini nje ya mpaka huo mwembamba shirika humeza mtu binafsi na kutojali usafi wake; msukumo, shughuli, hamasa, bidii kwa ajili ya shirika, huingia kama vibadala viovu vya tabia ya kiroho. Utakatifu na neema zote za kiroho zinazohitaji kilimo kigumu na kukua polepole hutupwa kando kuwa ni za polepole mno na za gharama mno kwa maendeleo na pilikapilika za kizazi hiki. Kwa nguvu ya mitambo, mashirika mapya, na udhaifu wa kiroho, matokeo yanatazamiwa bure kupatikana, ambayo yaweza kupatikana tu kwa imani, maombi, na kumngoja Mungu.

Mtu na tabia yake ya kiroho ndicho Mungu anachokitafuta. Kama watu, watu watakatifu, wangeweza kutengenezwa kwa utaratibu rahisi wa mitambo ya Kanisa upesi zaidi na vizuri zaidi kuliko kwa taratibu za zamani, tungewekeza kwa furaha katika kila hataza mpya iliyoboreshwa; lakini hatuamini hivyo. Tunashikamana na njia ya zamani—njia waliyoiendea manabii watakatifu, njia kuu ya mfalme, Njia ya Utakatifu.

Mfano wa jambo hili unapatikana katika habari ya William Wilberforce. Akiwa na cheo cha juu katika jamii, mbunge, rafiki wa Pitt yule mwanasiasa mashuhuri, hakuitwa na Mungu kuacha cheo chake cha juu katika jamii wala kuacha Bunge; bali aliitwa kuyapanga maisha yake kwa kufuata kielelezo alichokiweka Yesu Kristo, na kujitoa kwa maombi. Kusoma habari ya maisha yake ni kuguswa na utakatifu wake na jinsi yalivyojitoa kwa madai ya saa tulivu peke yake pamoja na Mungu. Kuongoka kwake kulitangazwa kwa rafiki zake—kwa Pitt na wengine—kwa barua.

Mwanzoni mwa maisha yake ya kidini anaandika: “Sababu zangu kuu za kutenga siku ya maombi ya siri ni hizi: (1) Kwamba hali ya mambo ya umma ni ya hatari sana, nayo yadai kusihi kwa bidii ili hasira ya Mungu iepushwe. (2) Nafasi yangu maishani ni ngumu sana, ambamo sijui jinsi ya kutenda. Kwa hiyo uongozi wapaswa kutafutwa hasa mara kwa mara. (3) Nimetegemezwa kwa neema katika hali ngumu za umma. Nimetoka na kurudi nyumbani salama, na nimepokelewa kwa fadhili. Ningetumaini pia kwa unyenyekevu kwamba ninalolifanya sasa ni ushahidi kwamba Mungu hajaniondolea Roho wake Mtakatifu. Nimefunikwa na rehema.”

Kurudi kwa siku yake ya kuzaliwa kulimfanya tena aitafakari hali yake na shughuli zake. “Naona,” aliandika, “kwamba vitabu huutenga moyo wangu na Mungu kama kitu kingine cho chote. Nimekuwa nikijiwekea mpango wa kujifunza, lakini na nikumbuke kwamba kinatakiwa kitu kimoja tu, kwamba ikiwa moyo wangu hauwezi kudumishwa katika hali ya kiroho bila maombi mengi, kutafakari, kusoma Maandiko, na kadhalika, kiasi kisichopatana na kujifunza, sina budi kutafuta kwanza haki ya Mungu.” Yote yalipaswa kuachwa kwa ajili ya kuendelea kiroho. “Naogopa,” twamsikia akisema, “kwamba sijajifunza Maandiko vya kutosha. Hakika katika likizo ya kiangazi yanipasa kusoma Maandiko saa moja au mbili kila siku, mbali na maombi, kusoma vitabu vya ibada na kutafakari. Mungu atanifanikisha zaidi nikimngoja. Uzoefu wa watu wote wema waonyesha kwamba bila maombi ya daima na kukesha, uzima wa Mungu ndani ya nafsi hutuama. Ibada za asubuhi na jioni za Doddridge zilikuwa mambo mazito. Kanali Gardiner sikuzote alitumia saa nyingi katika maombi asubuhi kabla ya kutoka. Bonnell alifanya ibada za faragha kwa wingi asubuhi na jioni, na kukariri Zaburi alipokuwa akivaa na kuvua nguo ili kuinua mawazo yake kwa mambo ya mbinguni. “Ningemtazamia Mungu azifanye njia hizi zifae. Naogopa kwamba ibada zangu zinafanywa kwa haraka mno, kwamba sisomi Maandiko vya kutosha. Sina budi kukua katika neema; sina budi kumpenda Mungu zaidi; sina budi kuihisi nguvu ya mambo ya Mungu zaidi. Kama nina elimu zaidi au pungufu si kitu. Hata kama naitekeleza kazi ninayoiona kuwa ya manufaa, hilo si muhimu sana kwa kulinganisha. Lakini jihadhari, nafsi yangu, na uvuguvugu.”

Mwaka Mpya ulianza kwa Meza Takatifu ya Bwana na nadhiri mpya. “Nitakaza mwendo,” aliandika, “na kujitahidi kumjua Mungu vizuri zaidi na kumpenda zaidi. Hakika naweza, kwa sababu Mungu atawapa Roho wake Mtakatifu wao wamwombao, naye Roho Mtakatifu atalimimina pendo la Mungu moyoni. Basi, ee, omba, omba; uwe na bidii, kaza mwendo, ukaze kumjua Bwana. Bila kukesha, kujinyenyekeza na maombi, hisia ya mambo ya Mungu haina budi kudhoofika.” Ili kujiandaa kwa siku zijazo alisema hakuona kitu chenye kufaa zaidi kuliko maombi ya faragha na kusoma kwa makini Agano Jipya.

Na tena: “Sina budi kuandika kwamba siku hizi nimekuwa na wakati mchache mno kwa ibada za faragha. Kwa huzuni naweza kuthibitisha maneno ya Doddridge, kwamba tunapoenda vibaya chumbani mwa siri, kwa kawaida twaenda vibaya kila mahali pengine. Sina budi kujirekebisha hapa. Naogopa kuingia katika kile ambacho Owen anakiita biashara ya kutenda dhambi na kutubu ... Bwana nisaidie; kuyafupisha maombi ya faragha huiletea nafsi njaa; hukonda na kuzimia. Jambo hili lisiwe. Sina budi kuukomboa wakati zaidi. Naona jinsi ninavyokonda rohoni bila kupata wakati kamili kwa ibada za faragha; sina budi kuwa mwangalifu, nikikesha katika kuomba.”

Wakati mwingine anaandika: “Sina budi kujaribu kile nilichosikia zamani kuwa ndiyo kanuni ya E—yule fundi mkuu wa samani, ambaye, alipotoka Bond Street kwenda kwenye nyumba yake ndogo ya shambani, sikuzote alienda kwanza chumbani mwake mwa siri. Nimekuwa nikichelewa sana kulala, na kwa hiyo nimekuwa na nusu saa ya haraka tu kwa ajili yangu mwenyewe. Hakika uzoefu wa watu wote wema unathibitisha kauli hii, kwamba bila kiasi kipasacho cha ibada za faragha, nafsi itakonda.”

Kwa mwanawe aliandika: “Nakusihi sana usidanganywe ukapuuza, ukafupisha, au ukaharakisha maombi yako ya asubuhi. Kuliko mambo yote, jihadhari na kumpuuza Mungu chumbani mwa siri. Hakuna kitu kiuacho zaidi uzima na nguvu ya dini. Upweke zaidi na kuamka mapema—maombi angalau mara tatu kwa siku. Jinsi gani ningeweza kutumika vizuri zaidi kama ningekuza mawasiliano ya karibu zaidi na Mungu.”

Wilberforce aliijua siri ya maisha matakatifu. Je, si hapo ndipo wengi wetu tunaposhindwa? Tuna shughuli nyingi mno za mambo mengine, tumezama mno hata katika kutenda mema na katika kuiendeleza kazi ya Bwana, kiasi kwamba twapuuza nyakati tulivu za maombi pamoja na Mungu; na kabla hatujatambua, nafsi zetu zimekonda na kuwa maskini.

“Usiku mmoja peke yetu katika maombi,” asema Spurgeon, “waweza kutufanya watu wapya, tukibadilishwa kutoka katika umaskini wa nafsi kuwa utajiri wa kiroho, kutoka katika kutetemeka kuwa kushangilia kwa ushindi. Tunao mfano wa jambo hili katika maisha ya Yakobo. Zamani alikuwa mjanja mwenye hila, sikuzote akipatana bei na kupiga hesabu, asiyependeza karibu katika kila hali; hata hivyo usiku mmoja katika maombi ulimgeuza yule mwenye kuchukua mahali pa mwingine kuwa mkuu ashindaye, na kumvika ukuu wa mbinguni. Tangu usiku ule anaishi katika ukurasa mtakatifu kama mmoja wa watu mashuhuri wa mbinguni. Je, sisi hatuwezi, angalau mara kwa mara, katika miaka hii ya uchovu iliyofungwa duniani, kujitengea usiku mmoja tu kwa biashara hiyo itajirishayo pamoja na mbingu? Je, hatuna tamaa takatifu? Je, tu viziwi kwa shauku za upendo wa Mungu? Lakini, ndugu zangu, kwa ajili ya mali na kwa ajili ya elimu watu huviacha kwa furaha vitanda vyao vya joto; je, sisi hatuwezi kufanya hivyo mara kwa mara kwa ajili ya upendo wa Mungu, na kwa ajili ya mema ya nafsi za watu? Iko wapi bidii yetu, shukrani yetu, unyofu wetu? Naona aibu ninapojikemea hivi mimi mwenyewe na ninyi pia. Na tukawie mara nyingi huko Yaboki, na kulia pamoja na Yakobo alipomshika yule malaika:

“Pamoja nawe usiku kucha nitakaa,

Na kushindana hata kupambazuka.”

Hakika, ndugu zangu, ikiwa tumetoa siku nzima kwa upumbavu, twaweza kutoa nafasi kwa ajili ya hekima ya mbinguni. Kulikuwa na wakati tulipotoa usiku mzima kwa ufisadi na uasherati, kwa kucheza ngoma na sherehe za dunia; hatukuchoka wakati ule; tulilikemea jua kwa kuchomoza mapema mno, tukitamani saa zikawie kidogo ili tupate kufurahia anasa zilizo pori zaidi na huenda dhambi iliyo nzito zaidi. Ee, basi, kwa nini tuchoke katika shughuli za mbinguni? Kwa nini twachoka tunapoombwa kukesha pamoja na Bwana wetu? Inuka, ewe moyo mvivu, Yesu anakuita! Inuka uende kumlaki Rafiki wa Mbinguni mahali anapojidhihirisha.”

Hatuwezi kamwe kutazamia kukua katika mfano wa Bwana wetu tusipofuata kielelezo chake na kutoa wakati zaidi kwa ushirika na Baba. Uamsho wa maombi ya kweli ungeleta mapinduzi ya kiroho.