Sura 4 · dakika 4 za kusoma · dakika 5 za kusikiliza
Abrahamu, Mtu wa Maombi
Laiti wangepatikana wanaume na wanawake waliodhamiria, watakaoamka mapema na kweli kuteketea kwa ajili ya Mungu. Laiti ingepatikana imani itakayopanda kwa kasi hadi mbinguni pamoja na mapambazuko ya asubuhi, na kuleta merikebu kutoka bahari isiyo na pwani, zikiwa zimesheheni, hadi bandari ya nafsi, kabla mfanyakazi wa kawaida hajakung’uta umande kutoka mundu wake, au mchuuzi hajainuka kutoka mkeka wake wa majani ili kuwatandikia wanunuzi wa alfajiri hazina za matunda ya asili.—Mchungaji Homer W. Hodge.
Abrahamu, rafiki wa Mungu, alikuwa kielelezo cha kushangaza cha mmoja wa watakatifu wa Agano la Kale walioamini sana maombi. Abrahamu hakuwa mtu wa kufikirika hata kidogo. Katika unyofu na giza hafifu la kipindi cha mababa, kama kinavyoonyeshwa ndani yake, tunajifunza thamani ya maombi, na pia tunagundua jinsi yalivyo ya kale. Ukweli ni kwamba maombi yanarudi nyuma hadi nyakati za kwanza za mwanadamu duniani. Tunaona jinsi nguvu ya maombi inavyohitajika kabisa katika mipango ya neema ya Mungu iliyo rahisi kabisa na pia katika ile iliyo tata kabisa. Tunapochunguza tabia ya Abrahamu, twaona kwamba baada ya kuitwa kwenda nchi asiyoijua, katika safari yake pamoja na jamaa yake na watumishi wa nyumba yake, kila mahali alipokaa njiani kwa usiku mmoja au zaidi, daima alijenga madhabahu, na “akaliitia jina la Bwana.” Na mtu huyu wa imani na maombi alikuwa mmoja wa wa kwanza kujenga madhabahu ya familia, ambayo kuizunguka aliwakusanya watu wa nyumba yake na kutoa dhabihu za ibada, za sifa na za maombi. Madhabahu hizi alizojenga Abrahamu zilikuwa, kwanza kabisa, madhabahu ambazo aliwakusanya watu wa nyumba yake kuzizunguka, tofauti na maombi ya sirini.
Kadiri mafunuo ya Mungu yalivyozidi kuwa kamili na timilifu, ndivyo moyo wa Abrahamu wa kuomba ulivyozidi, na ilikuwa katika mojawapo ya vipindi hivi vya kiroho kwamba “Abrahamu akaanguka kifudifudi, Mungu akasema naye.” Katika tukio jingine tena twamwona mtu huyu, “baba wa waaminio,” amesujudu kifudifudi mbele za Mungu, akishangaa karibu hata kushindwa kuamini makusudi na mafunuo ya Mungu Mwenyezi kwake, alipomwahidi mwana katika uzee wake, pamoja na maagano ya ajabu ambayo Mungu aliyafanya kuhusu mwana huyo wa ahadi.
Hata hatima ya Ishmaeli inaundwa na maombi ya Abrahamu alipoomba, “Laiti Ishmaeli angeishi mbele zako!”
Ni habari ya ajabu namna gani ile ya Abrahamu akisimama mbele za Mungu akirudia-rudia maombezi yake kwa ajili ya mji mwovu wa Sodoma, makao ya mpwa wake Lutu, uliohukumiwa kwa uamuzi wa Mungu kwamba uangamizwe! Hatima ya Sodoma ilisimamishwa kwa muda kwa maombi ya Abrahamu, na karibu iondolewe kabisa kwa unyenyekevu na kung’ang’ania kwa maombi ya mtu huyu aliyeamini sana maombi na aliyejua jinsi ya kuomba. Hapakuwa na njia nyingine iliyofunguliwa kwa Abrahamu ya kuuokoa Sodoma isipokuwa maombi. Huenda kushindwa kuuokoa Sodoma hatimaye kutoka hukumu yake ya maangamizi kulitokana na mtazamo wa matumaini mno wa Abrahamu kuhusu hali ya kiroho ya mji ule. Ingewezekana,—ni nani ajuaye?—kwamba kama Abrahamu angemsihi Mungu mara moja zaidi, na kumwomba auachilie mji ule hata kama mtu mmoja tu mwenye haki angeonekana humo, kwa ajili ya Lutu, huenda Mungu angelisikiliza ombi la Abrahamu.
Angalia tukio jingine katika maisha ya Abrahamu linaloonyesha jinsi alivyokuwa mtu wa maombi na mwenye nguvu kwa Mungu. Abrahamu alikuwa amesafiri hadi Gerari, akakaa huko kama mgeni. Akiogopa kwamba Abimeleki angemuua na kumchukua Sara mkewe kwa tamaa zake mwenyewe, alimdanganya Abimeleki kwa kudai kwamba Sara ni dada yake. Mungu akamtokea Abimeleki katika ndoto akamwonya asimguse Sara, akimwambia kwamba alikuwa mke wa Abrahamu, wala si dada yake. Kisha akamwambia Abimeleki, “Basi sasa umrudishie mtu huyu mkewe; kwa maana yeye ni nabii, naye atakuombea, nawe utaishi.” Na mwisho wa tukio hilo umeandikwa hivi: “Basi Abrahamu akamwomba Mungu, naye Mungu akamponya Abimeleki, na mkewe, na wajakazi wake, nao wakazaa watoto. Kwa maana BWANA alikuwa amevifunga kabisa vizazi vyote vya nyumba ya Abimeleki, kwa ajili ya Sara mkewe.”
Hili lilikuwa jambo linalofanana kwa kiasi fulani na lile la Ayubu mwishoni mwa uzoefu wake wa kutisha na majaribu yake makali, wakati rafiki zake, wasiomwelewa Ayubu, wala wasioielewa jinsi Mungu alivyomshughulikia mtumishi wake huyu, walipomshtaki Ayubu kwa uongo kwamba alikuwa katika dhambi, ndiyo sababu ya taabu zake zote. Mungu akawaambia rafiki hawa wa Ayubu, “Mtumishi wangu Ayubu atawaombea; kwa kuwa yeye nitamkubali. Bwana akaugeuza uteka wa Ayubu, alipowaombea rafiki zake.”
Mungu Mwenyezi alimjua mtumishi wake Ayubu kama mtu wa maombi, naye angeweza kuwatuma rafiki hawa wa Ayubu kwake ili awaombee, ili kutekeleza na kutimiza mipango na makusudi yake.
Ilikuwa desturi ya Abrahamu kusimama mbele za Bwana katika maombi. Maisha yake yalijaa maombi mpaka kufurika, na kipindi cha Abrahamu kilitakaswa kwa maombi. Kwa maana kila mahali aliposimama katika safari yake ya ugeni, maombi yalikuwa mwenzake asiyetengana naye. Kando ya madhabahu ya dhabihu ilikuwepo madhabahu ya maombi. Aliamka asubuhi na mapema akaenda mahali alipokuwa amesimama mbele za Bwana katika maombi.