Hatua ya Nane

Walipokuwa wameondoka kwa wachungaji, mara wakafika mahali pale ambapo Mkristo alikutana na mtu mmoja aitwaye Mgeukaji, aliyekaa katika mji wa Uasi. Kwa hiyo Bwana Moyo-Mkuu, kiongozi wao, sasa akawakumbusha juu yake, akisema, Hapa ndipo mahali ambapo Mkristo alikutana na Mgeukaji, aliyekuwa amebeba mgongoni mwake alama ya uasi wake. Na hili nina la kusema juu ya mtu huyu; hakutaka kusikiliza shauri lolote, bali mara alipoanza kuanguka, hakuna ushawishi ulioweza kumzuia. Alipofika mahali pale palipokuwa na msalaba na kaburi, alikutana na mtu aliyemwambia atazame pale; lakini yeye akasaga meno yake, akapiga chini kwa mguu, akasema kwamba amekusudia kurudi katika mji wake mwenyewe. Kabla hajafika langoni, alikutana na Mwinjilisti, aliyetaka kumwekea mikono, ili amrudishe njiani tena; lakini huyu Mgeukaji akampinga, na baada ya kumtenda mabaya mengi, akakwepa juu ya ukuta, na hivyo akaponyoka mkononi mwake.

Kisha wakaendelea; na pale pale mahali ambapo Imani-Ndogo aliporwa hapo zamani, alisimama mtu mmoja aliyekuwa amefuta upanga wake, na uso wake wote ukiwa umejaa damu. Ndipo Bwana Moyo-Mkuu akasema, U nani wewe? Yule mtu akajibu, akisema, Mimi ni mtu ambaye jina langu ni Shujaa-wa-Kweli. Mimi ni msafiri, ninakwenda Mji wa Mbinguni. Basi, nilipokuwa njiani mwangu, kulikuwa na watu watatu walionizingira, wakaniwekea mambo haya matatu: 1. Kama ningekuwa mmoja wao. 2. Au nirudi mahali nilipotoka. 3. Au nife papo hapo. Mithali 1:11-14. Kwa la kwanza nilijibu, nimekuwa mtu mwaminifu kwa muda mrefu, kwa hiyo haikupasa kutazamiwa kwamba sasa niutupe uzima wangu pamoja na wezi. Ndipo wakadai niseme nini kwa la pili. Basi nikawaambia kwamba mahali nilipotoka, kama nisingekuwa nimekuta usumbufu huko, nisingekuwa nimepaacha kamwe; lakini nilipokuta hapafai kwangu kabisa, na hapana faida kwangu, nikapaacha kwa ajili ya njia hii. Kisha wakaniuliza niseme nini kwa la tatu. Nami nikawaambia kwamba uhai wangu ni wa thamani kubwa zaidi kuliko kwamba niutoe kwa upesi hivyo. Zaidi ya hayo, ninyi hamna haki ya kuniwekea mambo katika chaguo langu hivi; kwa hiyo hatari itakuwa juu yenu kama mkijishughulisha nami. Ndipo hao watatu, yaani, Kichwa-Kichaa, Asiyefikiri, na Mwingilia-Mambo, wakanivutia upanga, nami nikawavutia upanga wao. Basi tukaingia vitani, mmoja dhidi ya watatu, kwa muda wa zaidi ya saa tatu. Wameniachia, kama mnavyoona, baadhi ya alama za ushujaa wao, nao pia wamechukua baadhi ya zangu. Wameondoka sasa hivi tu; nadhani wangeweza, kama msemo usemavyo, kusikia farasi wenu wakidunda, na hivyo wakakimbia.

Bwana Moyo-Mkuu: Lakini hapa palikuwa na tofauti kubwa, watatu dhidi ya mmoja.

Shujaa-wa-Kweli: Ni kweli; lakini wachache na wengi si kitu kwake yeye aliye na kweli upande wake: “Ijapokuwa jeshi litapiga kambi juu yangu,” alisema mmoja, Zaburi 27:3, “moyo wangu hautaogopa; ijapokuwa vita vitainuka juu yangu, katika hili nitakuwa na ujasiri,” na kadhalika. Zaidi ya hayo, alisema, nimesoma katika kumbukumbu fulani, kwamba mtu mmoja amepigana na jeshi lote: na je, Samsoni aliua watu wangapi kwa taya ya punda!

Bwana Moyo-Mkuu: Ndipo kiongozi akasema, Kwa nini hukupiga kelele, ili baadhi waje kukusaidia?

Shujaa-wa-Kweli: Nami nilifanya hivyo kwa Mfalme wangu, ambaye nilijua kwamba angeweza kunisikia, na kunipa msaada usioonekana, na hilo lilinitosha.

Bwana Moyo-Mkuu: Ndipo Moyo-Mkuu akamwambia Bwana Shujaa-wa-Kweli, Umejiendesha kwa ustahili; hebu nione upanga wako. Basi akamwonyesha.

Alipoutwaa mkononi mwake, na kuutazama kitambo, akasema, Aha, huu ni upanga halisi wa Yerusalemu.

Shujaa-wa-Kweli: Ni hivyo. Mtu na awe na upanga mmoja kati ya hii, pamoja na mkono wa kuutumia, na ujuzi wa kuutumia, naye aweza kumkabili hata malaika kwa huo. Haimpasi kuogopa uimara wake, kama tu ajua jinsi ya kupiga. Makali yake hayatabutuka kamwe. Utakata nyama na mifupa, na nafsi, na roho, na vyote pia. Waebrania 4:12.

Bwana Moyo-Mkuu: Lakini ulipigana muda mrefu; nastaajabu kwamba hukuchoka.

Shujaa-wa-Kweli: Nilipigana hata upanga wangu ukagandamana na mkono wangu; ndipo vikaunganika pamoja kana kwamba upanga ulikuwa umeota kutoka mkononi mwangu; na damu ilipopita katikati ya vidole vyangu, ndipo nilipigana kwa ujasiri zaidi.

Bwana Moyo-Mkuu: Umefanya vema; umepingana hata kufikia damu, ukishindana na dhambi. Utakaa pamoja nasi, uingie na kutoka pamoja nasi; kwa maana sisi ni wenzako. Ndipo wakamtwaa na kuziosha jeraha zake, na kumpa katika vile walivyokuwa navyo, ili kumburudisha; na hivyo wakaenda pamoja.

Basi, walipoendelea, kwa sababu Bwana Moyo-Mkuu alipendezwa naye, (kwa maana alimpenda sana yule aliyemwona kuwa mtu wa mikono yake,) na kwa sababu katika msafara walikuwako wale waliokuwa dhaifu na hafifu, kwa hiyo akamuuliza juu ya mambo mengi; kwanza, alikuwa mtu wa nchi gani.

Shujaa-wa-Kweli: Mimi ni wa Nchi ya Giza; kwa maana huko ndiko nilikozaliwa, na huko baba yangu na mama yangu bado wapo.

Bwana Moyo-Mkuu: Nchi ya Giza! akasema kiongozi; je, haiko katika pwani ile ile pamoja na Mji wa Uharibifu?

Shujaa-wa-Kweli: Naam, iko. Basi, kilichonifanya nianze safari hii kilikuwa hiki. Alikuja kwetu mtu mmoja Bwana Sema-Kweli, naye akaeleza juu ya yale aliyoyafanya Mkristo, aliyeondoka Mji wa Uharibifu; yaani, jinsi alivyomwacha mke wake na watoto wake, na kujitia katika maisha ya usafiri. Iliripotiwa pia kwa uhakika, jinsi alivyomwua nyoka aliyetoka kumpinga katika safari yake; na jinsi alivyofika hata kule alikokusudia. Ilielezwa pia mapokezi aliyokuwa nayo katika makazi yote ya Bwana wake, hasa alipofika malangoni pa Mji wa Mbinguni; kwa maana huko, alisema yule mtu, alipokewa kwa sauti ya tarumbeta na kundi la wenye kung’aa. Alieleza pia jinsi kengele zote za mji zilivyolia kwa furaha katika mapokezi yake, na mavazi ya dhahabu aliyovikwa; pamoja na mambo mengine mengi ambayo sasa nitajizuia kuyasimulia. Kwa neno moja, mtu yule aliisimulia hadithi ya Mkristo na safari zake hata moyo wangu ukaingia katika haraka ya moto ya kutaka kuondoka nimfuate; wala baba wala mama hawakuweza kunizuia. Basi nikaondoka kwao, na nimefika mbali hivi njiani mwangu.

Bwana Moyo-Mkuu: Uliingia kwa kupitia langoni, sivyo?

Shujaa-wa-Kweli: Naam, naam; kwa maana mtu yule yule alituambia pia, kwamba yote yangekuwa bure kama tusingeanza kuingia njia hii kwa langoni.

Bwana Moyo-Mkuu: Tazama sasa, akamwambia kiongozi huyo Kristiana, safari ya usafiri ya mume wako, na yale yote aliyoyapata kwa njia hiyo, imekwisha enea kotekote, mbali na karibu vilevile.

Shujaa-wa-Kweli: Je, huyu ni mke wa Mkristo?

Bwana Moyo-Mkuu: Naam, ndiye; na hawa pia ni wana wake wanne.

Shujaa-wa-Kweli: Nini, nao wako safarini pia?

Bwana Moyo-Mkuu: Naam, kweli, wanafuata nyuma.

Shujaa-wa-Kweli: Jambo hili lanifurahisha sana moyoni mwangu. Ee, mtu mwema, jinsi atakavyofurahi mno atakapowaona wale ambao hapo kwanza hawakutaka kwenda pamoja naye, na hata hivyo sasa wanaingia baada yake kupitia malangoni ndani ya Mji wa Mbinguni.

Bwana Moyo-Mkuu: Bila shaka litakuwa faraja kwake; kwa maana, baada ya furaha ya kujiona mwenyewe huko, itakuwa furaha kukutana huko na mke wake na watoto wake.

Shujaa-wa-Kweli: Lakini kwa kuwa sasa umefikia jambo hilo, tafadhali niache nisikie maoni yako juu yake. Wengine hufanya swali kama tutajuana sisi kwa sisi tutakapokuwa huko.

Bwana Moyo-Mkuu: Je, wadhani watajijua wenyewe wakati huo, au kwamba watafurahi kujiona wenyewe katika heri ile? Na kama wadhani watajua na kufanya hivi, kwa nini wasiwajue wengine, na kufurahia hali njema yao pia? Tena, kwa kuwa jamaa ni nafsi yetu ya pili, ijapokuwa hali ile itavunjwa huko, hata hivyo kwa nini isihitimishwe kwa akili kwamba tutafurahi zaidi kuwaona huko kuliko kuona kwamba hawapo?

Shujaa-wa-Kweli: Vema, natambua ulipo kwa habari ya jambo hili. Je, una mambo mengine zaidi ya kuniuliza juu ya kuanza kwangu kuja safarini?

Bwana Moyo-Mkuu: Naam; je, baba yako na mama yako walikuwa radhi wewe uwe msafiri?

Shujaa-wa-Kweli: La hasha; walitumia kila njia iwezekanavyo kunishawishi nikae nyumbani.

Bwana Moyo-Mkuu: Je, wangeweza kusema nini dhidi yake?

Shujaa-wa-Kweli: Walisema kwamba ni maisha ya uvivu; na kama mimi mwenyewe nisingeelekea kwenye ulegevu na uzembe, nisingekubali kamwe hali ya usafiri.

Bwana Moyo-Mkuu: Nao walisema nini kingine?

Shujaa-wa-Kweli: Naam, waliniambia kwamba ni njia yenye hatari nyingi; naam, njia iliyo na hatari kuliko njia zote zilizoko duniani, ndivyo walivyosema, ni ile wanayoiendea wasafiri.

Bwana Moyo-Mkuu: Je, walikuonyesha katika nini njia hii ni ya hatari hivyo?

Shujaa-wa-Kweli: Naam; na hilo katika mambo mengi.

Bwana Moyo-Mkuu: Taja baadhi yao.

Shujaa-wa-Kweli: Waliniambia juu ya Bwawa la Kukata-Tamaa, ambapo Mkristo alikaribia kusongwa. Waliniambia kwamba kulikuwa na wapiga-mishale waliosimama tayari katika ngome ya Beelzebubu ili kuwapiga wale watakaobisha hodi Lango Jembamba ili kuingia. Waliniambia pia juu ya msitu na milima ya giza; juu ya kilima Kigumu; juu ya simba; na pia juu ya majitu matatu, Mtu-wa-Damu, Rungu, na Ua-Wema. Zaidi ya hayo, walisema, kwamba kulikuwa na pepo mchafu aliyesumbua Bonde la Unyenyekevu; na kwamba Mkristo alikaribia kunyang’anywa uhai wake naye. Zaidi ya hayo, walisema, ni lazima upite Bonde la Uvuli wa Mauti, ambako kuna mazimwi, ambako nuru ni giza, ambako njia imejaa mitego, mashimo, na tanzi. Waliniambia pia juu ya Jitu Kata-Tamaa, juu ya Ngome ya Mashaka, na juu ya uangamivu ambao wasafiri walikutana nao hapa. Zaidi ya hayo walisema ni lazima nipite Nchi ya Kuloga, iliyokuwa ya hatari; Na kwamba baada ya haya yote ningekuta mto, ambao haukuwa na daraja juu yake; na kwamba mto ule ulikuwa kati yangu na nchi ya Mbinguni.

Bwana Moyo-Mkuu: Je, ni haya tu?

Shujaa-wa-Kweli: La. Waliniambia pia kwamba njia hii ilikuwa imejaa wadanganyifu, na watu waliovizia huko ili kuwatoa watu wema nje ya njia.

Bwana Moyo-Mkuu: Lakini walithibitishaje jambo hilo?

Shujaa-wa-Kweli: Waliniambia kwamba Bwana Mwenye-Hekima-ya-Dunia alikuwa akivizia huko ili kudanganya wapita njia. Walisema pia, kwamba Mfuata-Desturi na Mnafiki walikuwako daima njiani wakingoja. Walisema tena, kwamba Bwana Faida-Binafsi, au Mnenaji, au Dema, wangekaribia ili kunikusanya na kunichukua; na kwamba yule Mbembelezi angeninasa katika wavu wake; au kwamba, pamoja na Ujinga mwenye kichwa kibichi, ningethubutu kuendelea mbele hata langoni, ambako yeye alirudishwa nyuma hata tundu lile lililokuwa ubavuni mwa kilima, na kufanywa aiendee njia ya kando ielekeayo jehanamu.

Bwana Moyo-Mkuu: Nakuhakikishia haya yalitosha kukukatisha tamaa; lakini je, walikomea hapa?

Shujaa-wa-Kweli: La, ngoja. Waliniambia pia juu ya wengi waliokuwa wamejaribu njia ile hapo zamani, na waliokuwa wamefika mbali ndani yake, ili kuona kama wangeweza kupata kitu cha ile utukufu waliozungumza wengi mno mara kwa mara, na jinsi walivyorudi tena, na kujifanya wapumbavu kwa kutia mguu nje ya mlango katika njia ile, kwa kuridhika kwa nchi nzima. Nao wakawataja kadhaa waliofanya hivyo, kama Mkaidi na Mgeugeu, Kutoamini na Mwoga, Mgeukaji na Mkana-Mungu mzee, pamoja na wengine kadhaa; ambao, walisema, baadhi yao walikwenda mbali kuona wangeweza kupata nini, lakini hakuna hata mmoja wao aliyepata faida kwa kwenda kadiri ya uzito wa unyoya.

Bwana Moyo-Mkuu: Je, walisema jambo lingine lolote la kukukatisha tamaa?

Shujaa-wa-Kweli: Naam. Waliniambia juu ya mtu mmoja Bwana Mwenye-Hofu, aliyekuwa msafiri, na jinsi alivyoiona njia yake kuwa ya upweke hata hakupata saa moja ya faraja ndani yake; pia, kwamba Bwana Vunjika-Moyo alikaribia kufa njaa ndani yake: naam, na pia (jambo ambalo nilikaribia kusahau) kwamba Mkristo mwenyewe, ambaye kumekuwa na kelele nyingi juu yake, baada ya matukio yake yote kwa ajili ya taji ya mbinguni, hakika alizama katika Mto Mweusi, wala hakuenda hatua moja zaidi; ijapokuwa jambo hili lilifichwa.

Bwana Moyo-Mkuu: Je, hakuna hata mojawapo ya mambo haya lililokukatisha tamaa?

Shujaa-wa-Kweli: La; yalionekana kwangu kama mambo yasiyo na maana yoyote.

Bwana Moyo-Mkuu: Ikawaje hivyo?

Shujaa-wa-Kweli: Bado niliamini yale aliyoyasema Bwana Sema-Kweli; na hayo yakanichukua kupita hayo yote.

Bwana Moyo-Mkuu: Basi huku ndiko kulikuwa kushinda kwako, naam, imani yako.

Shujaa-wa-Kweli: Ilikuwa hivyo. Niliamini, na kwa hiyo nikatoka, nikaingia njiani, nikapigana na wote waliojiweka dhidi yangu, na, kwa kuamini, nimefika mahali hapa.

Atakaye ushujaa wa kweli kuuona,

 Na aje huku;

Mmoja hapa atadumu imara,

 Uje upepo, ije hali ya hewa

Hakuna kukatishwa tamaa

Kutakakomfanya alegeze hata mara moja

Nia yake ya kwanza aliyoiapa

Ya kuwa msafiri.

Yeyote amzingiraye pande zote

 Kwa hadithi za kutisha,

Hujichanganya wenyewe tu;

 Nguvu zake huzidi zaidi.

Hakuna simba awezaye kumtisha,

Atapigana na jitu,

Bali atakuwa na haki

Ya kuwa msafiri.

Zimwi wala pepo mchafu

 Haiwezi kuivunja roho yake;

Anajua kwamba mwishoni

 Atarithi uzima.

Ndipo mawazo ya bure huruka,

Hataogopa watu wasemayo nini;

Atafanya kazi usiku na mchana

Ya kuwa msafiri.

Kufikia wakati huu walikuwa wamefika Nchi ya Kuloga, ambako hewa kwa asili yake ilielekea kumfanya mtu asinzie. Na mahali pale palikuwa pamejaa michongoma na miiba, isipokuwa hapa na pale, palipokuwa na kibanda cha kilogo, ambacho mtu akiketi juu yake, au akilala ndani yake, ni swali, wengine husema, kama ataamka au kuinuka tena katika ulimwengu huu. Kwa hiyo walipita juu ya msitu huu, mmoja na mwingine, na Bwana Moyo-Mkuu alikwenda mbele, kwa sababu alikuwa kiongozi; na Bwana Shujaa-wa-Kweli akaja nyuma, akiwa mlinzi wa nyuma, kwa kuogopa isije ikawa pepo fulani, au joka, au jitu, au mwizi, akawaangukia nyuma yao, na hivyo kufanya madhara. Wakaendelea hapa, kila mtu akiwa na upanga wake mkononi mwake amefuta; kwa maana walijua ni mahali pa hatari. Pia walitiana moyo kadiri walivyoweza. Bwana Moyo-Mkuu aliamuru kwamba Akili-Dhaifu aje nyuma yake; na Bwana Vunjika-Moyo alikuwa chini ya jicho la Bwana Shujaa.

Basi hawakuwa wamekwenda mbali, ila ukungu mkubwa na giza vikawaangukia wote; hata kwa muda mrefu wasiweze karibu kuonana mmoja na mwenzake. Kwa hiyo walilazimika, kwa muda, kutafutana mmoja na mwenzake kwa maneno; kwa maana hawakutembea kwa kuona. Lakini kila mtu lazima afikiri, kwamba hapa kulikuwa na safari ngumu kwa aliye bora kati yao wote; lakini ni jinsi gani ilivyokuwa ngumu zaidi kwa wanawake na watoto, ambao kwa miguu na kwa moyo walikuwa wororo tu! Lakini ikawa hivyo, kwamba kwa maneno ya kutia moyo ya yule aliyeongoza mbele, na ya yule aliyewafuatisha nyuma, walifanikiwa vizuri kiasi kusonga mbele.

Njia pia hapa ilikuwa ya kuchosha sana, kwa sababu ya matope na uteute. Wala hapakuwa, katika nchi hii yote, hata nyumba moja ya wageni au ya chakula ambamo wangeburudika wale walio dhaifu zaidi. Kwa hiyo hapa palikuwa na kunung’unika, na kutweta, na kuugua, huku mmoja akijikwaa juu ya kichaka, mwingine akikwama katika matope, na watoto, baadhi yao, wakapoteza viatu vyao matopeni; huku mmoja akipiga kelele, Nimeanguka; na mwingine, Ee, uko wapi? na wa tatu, Vichaka vimenishika kwa nguvu hivi, nadhani siwezi kujiokoa navyo.

Ndipo wakafika kwenye kibanda, chenye joto, na kilichoahidi burudiko nyingi kwa wasafiri; kwa maana kilikuwa kimefanywa kwa ustadi juu ya vichwa, kimepambwa kwa majani mabichi, kimewekewa madawati na viti vya kupumzikia. Kilikuwa pia na kitanda laini ndani yake, ambako aliyechoka angeweza kuegemea. Hiki, ni lazima ufikiri, ukitazama mambo yote, kilikuwa cha kushawishi; kwa maana wasafiri walikuwa tayari wameanza kulemewa na ubaya wa njia: lakini hakuna hata mmoja wao aliyefanya hata dalili ya kutaka kusimama pale. Naam, kadiri nilivyoweza kutambua, waliendelea kutii vema shauri la kiongozi wao, naye aliwaeleza kwa uaminifu juu ya hatari, na juu ya asili ya hatari walipokuwa katika hizo, hata kwa kawaida, walipokuwa karibu sana nazo, ndipo walipozidi kuchangamsha roho zao, na kutiana moyo mmoja na mwenzake kuukana mwili. Kibanda hiki kiliitwa Rafiki wa Wavivu, na kilifanywa kwa makusudi ili kuvutia, ikiwezekana, baadhi ya wasafiri hapo wapumzike wakiwa wamechoka.

Niliwaona katika ndoto yangu, kwamba waliendelea katika nchi yao hii ya upweke, hata wakafika mahali ambapo mtu huelekea kupotea njia. Basi, ijapokuwa palipokuwa na mwanga kiongozi wao angeweza kabisa kujua jinsi ya kuepuka zile njia zilizoongoza vibaya, hata hivyo gizani alijikuta amesimama pasipo kujua. Lakini alikuwa na katika mfuko wake ramani ya njia zote zielekeazo au zitokazo Mji wa Mbinguni; kwa hiyo aliwasha taa (kwa maana hakwendi kamwe bila kisanduku chake cha kiberiti pia), na akaitazama kitabu au ramani yake, iliyomwambia awe mwangalifu mahali pale ageuke upande wa kuume. Na kama asingekuwa mwangalifu hapa kutazama katika ramani yake, wote, yamkini, wangekuwa wamesongwa matopeni; kwa maana punde tu mbele yao, na hiyo mwishoni mwa njia iliyo safi kabisa pia, kulikuwa na shimo, hakuna ajuaye kina chake, lililojaa matope tupu, lililofanywa hapo kwa makusudi ili kuwaangamiza wasafiri.

Ndipo nikawaza moyoni mwangu, Ni nani aendaye safarini asingependa kuwa na mojawapo ya ramani hizi pamoja naye, ili aweze kutazama, atakaposimama pasipo kujua, ni njia gani impasayo kuishika?

Kisha wakaendelea mbele katika Nchi hii ya Kuloga hata wakafika mahali palipokuwa na kibanda kingine, nacho kilikuwa kimejengwa kando ya njia ile kuu. Na katika kibanda kile walikuwa wamelala watu wawili, ambao majina yao yalikuwa Mzembe na Jasiri-Mno. Hawa wawili walikuwa wamefika mbali hivi katika safari yao; lakini hapa, wakiwa wamechoka kwa sababu ya safari yao ndefu, waliketi ili kupumzika, na hivyo wakalala usingizi mzito. Wasafiri walipowaona, walisimama kimya, na kutikisa vichwa vyao; kwa maana walijua kwamba wale waliolala walikuwa katika hali ya kusikitisha. Ndipo wakashauriana wafanye nini, kama waendelee na kuwaacha katika usingizi wao, au wawaendee na kujaribu kuwaamsha; basi wakaazimia kuwaendea na kuwaamsha, yaani, kama wangeweza; lakini kwa tahadhari hii, yaani, kujihadhari wasije wakaketi wenyewe wala kukumbatia neema iliyotolewa ya kibanda kile.

Basi wakaingia, na kusema na wale watu, na kumwita kila mmoja kwa jina lake, kwa maana kiongozi, yaonekana, aliwajua; lakini hapakuwa na sauti wala jibu. Ndipo kiongozi akawatikisa, na kufanya awezalo ili kuwasumbua. Ndipo mmoja wao akasema, Nitakulipa nitakapopokea fedha yangu. Ambapo kiongozi akatikisa kichwa chake. Nitapigana maadamu naweza kushika upanga wangu mkononi mwangu, akasema yule mwingine. Kwa hilo, mmoja wa watoto akacheka.

Ndipo Kristiana akasema, Maana ya jambo hili ni nini? Kiongozi akasema, Wanasema katika usingizi wao. Ukiwapiga, ukiwachapa, au lolote jingine uwatendalo, watakujibu kwa namna hii; au, kama mmoja wao alivyosema zamani za kale, mawimbi ya bahari yalipompiga, naye akalala kama mtu aliye juu ya mlingoti wa merikebu, Mithali 23:34,35, Nitakapoamka, nitautafuta tena. Wajua, watu wanaposema katika usingizi wao, husema lolote; lakini maneno yao hayaongozwi na imani wala akili. Kuna kutopatana katika maneno yao sasa, kama kulivyokuwa hapo mbeleni kati ya kwenda kwao safarini na kuketi kwao hapa. Basi, huu ndio uovu wake: watu wasiojali waendapo safarini, ni ishirini kwa moja kwamba watatendewa hivi. Kwa maana Nchi hii ya Kuloga ni mojawapo ya makimbilio ya mwisho ya adui wa wasafiri; kwa hiyo imewekwa, kama unavyoona, karibu na mwisho wa njia, na hivyo inasimama dhidi yetu kwa faida zaidi. Kwa maana adui hufikiri, watakuwa lini wapumbavu hawa na shauku ya kuketi kama wakiwa wamechoka? na watakuwa lini karibu kuchoka kama wakiwa karibu na mwisho wa safari yao? Kwa hiyo ndiyo maana, nasema, Nchi ya Kuloga imewekwa karibu hivi na nchi ya Beula, na karibu hivi na mwisho wa mbio zao. Kwa hiyo wasafiri na wajihadhari nafsi zao, isije ikawapata kama ilivyowapata hawa ambao, kama unavyoona, wameanguka usingizini, wala hakuna awezaye kuwaamsha.

Ndipo wasafiri wakatamani kwa kutetemeka kuendelea mbele; ila tu wakamsihi kiongozi wao awashe taa, ili waweze kwenda njia yao iliyobaki kwa msaada wa mwanga wa taa. Basi akawasha taa, nao wakaenda kwa msaada wa hiyo katika njia hii iliyobaki, ijapokuwa giza lilikuwa kuu sana. 2 Petro 1:19. Lakini watoto wakaanza kuchoka sana, nao wakamlilia yeye awapendaye wasafiri, aifanye njia yao kuwa ya faraja zaidi. Basi kufikia walipokwenda mbele kidogo zaidi, upepo ukainuka uliouondoa ule ukungu, hivyo hewa ikawa safi zaidi. Lakini bado hawakuwa wametoka (kwa mbali) katika Nchi ya Kuloga; ila sasa waliweza kuonana vizuri zaidi mmoja na mwenzake, na njia iliyowapasa kuiendea.

Basi walipokuwa karibu na mwisho wa nchi hii, wakatambua kwamba punde mbele yao kulikuwa na sauti ya taadhima, kama ya mtu aliyekuwa na shughuli kubwa moyoni. Basi wakaendelea na kutazama mbele yao: na tazama wakaona, kama walivyodhani, mtu aliyepiga magoti, akiwa ameinua mikono na macho juu, na akisema, kama walivyodhani, kwa bidii na yule aliye juu. Wakakaribia, lakini hawakuweza kujua alichokisema; basi wakaenda taratibu hata alipomaliza. Alipomaliza, akainuka, na kuanza kukimbia kuelekea Mji wa Mbinguni. Ndipo Bwana Moyo-Mkuu akamwita, akisema, Haya, rafiki, na tuwe pamoja nawe, kama unakwenda, kama nidhaniavyo unakwenda, Mji wa Mbinguni. Basi yule mtu akasimama, nao wakamfikia. Lakini mara Bwana Mnyoofu alipomwona, akasema, Namjua mtu huyu. Ndipo Bwana Shujaa-wa-Kweli akasema, Tafadhali, ni nani? Ni mmoja, akasema, atokaye pale nilipokaa. Jina lake ni Simama-Imara; hakika ni msafiri mwema kabisa.

Basi wakafikiana mmoja na mwenzake; na mara Simama-Imara akamwambia Mnyoofu mzee, Haya, baba Mnyoofu, upo hapa? Naam, akasema, nipo, kwa hakika kama vile wewe ulivyo hapa. Nafurahi sana, akasema Bwana Simama-Imara, kwamba nimekukuta katika njia hii. Nami nafurahi vivyo hivyo, akasema yule mwingine, kwamba nilikuona ukiwa umepiga magoti. Ndipo Bwana Simama-Imara akaona haya, akasema, Lakini kwa nini, uliniona? Naam, nilikuona, akajibu yule mwingine, na kwa moyo wangu nilifurahi kwa kuona huko. Kwa nini, ulifikiri nini? akasema Simama-Imara. Kufikiri! akasema Mnyoofu mzee; ningeweza kufikiri nini? Nilifikiri tuna mtu mnyoofu njiani, na kwa hiyo tungekuwa pamoja naye karibuni. Kama hukufikiri vibaya, akasema Simama-Imara, jinsi nilivyo na furaha! Lakini kama mimi si kama nipasavyo kuwa, ni mimi peke yangu nilazimikaye kulibeba. Hilo ni kweli, akasema yule mwingine; lakini hofu yako yanizidishia uhakika kwamba mambo ni sawa kati ya Mkuu wa wasafiri na nafsi yako. Kwa maana yeye asema, “Heri mtu yule aogopaye siku zote.” Mithali 28:14.

Shujaa-wa-Kweli: Lakini basi, ndugu, nakuomba utuambie ni nini kilichokuwa sababu ya kuwa kwako umepiga magoti hivi punde: je, ilikuwa kwa sababu neema fulani ya pekee ilikuwekea wajibu juu yako, au vipi?

Simama-Imara: Sisi tuko, kama unavyoona, katika Nchi ya Kuloga; na nilipokuwa nikija, nilikuwa nikitafakari moyoni mwangu juu ya asili ya hatari ya njia mahali hapa, na jinsi wengi waliokuwa wamefika hata mbali hivi katika safari, walivyozuiwa hapa na kuangamizwa. Nilifikiri pia juu ya namna ya kifo ambacho mahali hapa huwaangamiza watu. Wale wafao hapa, hawafi kwa ugonjwa wa nguvu: kifo wafacho hao si cha kuwahuzunisha. Kwa maana yeye aondokaye katika usingizi, huanza safari ile kwa shauku na furaha. Naam, hao huridhia mapenzi ya ugonjwa ule.

Bwana Mnyoofu: Ndipo Bwana Mnyoofu akimkatiza, akasema, Je, uliwaona wale watu wawili waliolala katika kibanda?

Simama-Imara: Naam, naam, niliwaona Mzembe na Jasiri-Mno hapo; na kwa nijuavyo, hapo watalala hata waoze. Mithali 10:7. Lakini niendelee na hadithi yangu. Nilipokuwa nikitafakari hivi, kama nilivyosema, kulikuwa na mmoja aliyevaa mavazi ya kupendeza sana, lakini mzee, aliyejionyesha kwangu, na kunipa vitu vitatu, yaani, mwili wake, mkoba wake, na kitanda chake. Basi ukweli ni kwamba, nilikuwa nimechoka na nina usingizi pia. Nami ni maskini kama kijibundi, na hilo yamkini yule mchawi alilijua. Basi, nilimkataa mara moja na tena, lakini yeye alizisukuma kando kanushi zangu, na kutabasamu. Ndipo nikaanza kukasirika; lakini yeye halikumjali jambo hilo hata kidogo. Kisha akatoa matoleo tena, na kusema, kama ningetawaliwa naye, angenifanya mkuu na mwenye furaha; kwa maana, akasema, mimi ni bibi wa dunia, na watu hufanywa wenye furaha kwa njia yangu. Ndipo nikamuuliza jina lake, naye akaniambia ni Bibi Povu. Hili likanizidishia mbali naye; lakini bado alinifuata kwa vishawishi. Ndipo nikajitia, kama ulivyoona, magotini, na kwa mikono iliyoinuliwa, na vilio, nikamwomba yeye aliyekuwa amesema atasaidia. Basi, ulipofika tu, yule mwanamke akaenda zake. Ndipo nikaendelea kutoa shukrani kwa ajili ya huu wangu

wokovu mkuu; kwa maana naamini kweli kwamba hakukusudia jambo jema, bali alitafuta kunizuia katika safari yangu.

Bwana Mnyoofu: Bila shaka makusudi yake yalikuwa mabaya. Lakini ngoja, sasa unaposema juu yake, naona kama nimemwona, au nimesoma hadithi fulani juu yake.

Simama-Imara: Yamkini umefanya yote mawili.

Bwana Mnyoofu: Bibi Povu! Je, siye mwanamke mrefu, mzuri wa umbo, mwenye rangi ya ngozi iliyokolea kidogo?

Simama-Imara: Sawa, umeipata: yeye ni kama huyo hasa.

Bwana Mnyoofu: Je, hasemi kwa ulaini sana, na kukupa tabasamu mwishoni mwa sentensi?

Simama-Imara: Umeipiga sawa tena, kwa maana haya ndiyo matendo yake hasa.

Bwana Mnyoofu: Je, havai mkoba mkubwa ubavuni mwake, na je, mkono wake haumo ndani yake mara nyingi, ukichezea fedha yake, kana kwamba hilo ndilo furaha ya moyo wake.

Simama-Imara: Ni hivyo hasa; kama angesimama karibu muda huu wote, usingeweza kunielezea kwa upana zaidi mbele yangu, wala kuzieleza vizuri zaidi sura zake.

Bwana Mnyoofu: Basi yeye aliyechora picha yake alikuwa mchoraji mzuri, na yeye aliyeandika juu yake alisema kweli.

Bwana Moyo-Mkuu: Mwanamke huyu ni mchawi, na ni kwa nguvu ya ulozi wake hii nchi imelogwa. Yeyote awekaye kichwa chake pajani mwake, ni sawa na kukiweka juu ya lile gogo ambalo shoka linaning’inia juu yake; na yeyote awekaye macho yake juu ya uzuri wake huhesabiwa kuwa adui za Mungu. Huyu ndiye awategemezaye katika fahari yao wale wote walio adui za wasafiri. Yakobo 4:4. Naam, huyu ndiye aliyemnunua mtu mwingi atoke katika maisha ya usafiri. Yeye ni mpiga-porojo mkubwa; yeye daima, yeye na binti zake, wako kwenye visigino vya msafiri huyu au yule, sasa akisifu, na kisha akitanguliza ubora wa maisha haya. Yeye ni mwanamke jasiri asiye na haya: atasema na mtu yeyote. Yeye daima huwadhihaki wasafiri maskini, lakini huwasifu sana matajiri. Kukiwa na mtu mmoja mjanja wa kupata fedha mahali fulani, atamsifu vema nyumba kwa nyumba. Yeye hupenda karamu na sherehe sana; yeye daima yuko kwenye meza moja iliyojaa au nyingine. Ametangaza mahali fulani kwamba yeye ni mungu wa kike, na kwa hiyo baadhi humwabudu. Yeye ana nyakati zake, na mahali pa wazi pa kupunja; naye atasema na kudai kwamba hakuna awezaye kuonyesha kitu chema kilichofanana na chake. Anaahidi kukaa na wana wa wana, kama tu watampenda na kumfanyia mengi. Atatupa nje kutoka mkoba wake dhahabu kama mavumbi mahali fulani na kwa watu fulani. Yeye hupenda kutafutwa, kusifiwa, na kulala vifuani mwa watu. Yeye hachoki kamwe kusifu bidhaa zake, naye huwapenda sana wale wanaomfikiria vema zaidi. Atawaahidi baadhi taji na falme, kama tu watashika shauri lake; lakini wengi amewaleta kwenye kitanzi, na mara elfu kumi zaidi hadi jehanamu.

Simama-Imara: Ee, akasema Simama-Imara, ni neema iliyoje kwamba nilimpinga; kwa maana angeweza kunivuta hata wapi!

Bwana Moyo-Mkuu: Wapi? La, hakuna ajuaye wapi ila Mungu. Lakini kwa ujumla, kwa hakika, angekuvuta katika tamaa nyingi za kipumbavu na zenye kudhuru, ambazo huwazamisha watu katika uharibifu na upotevu. 1 Timotheo 6:9. Ni yeye aliyemsimamisha Absalomu dhidi ya baba yake, na Yeroboamu dhidi ya bwana wake. Ni yeye aliyemshawishi Yuda amuuze Bwana wake; na aliyemshinda Dema kuyaacha maisha ya usafiri wa kimungu. Hakuna awezaye kueleza uovu autendao. Yeye hufanya ugomvi kati ya watawala na raia, kati ya wazazi na watoto, kati ya jirani na jirani, kati ya mtu na mke wake, kati ya mtu na nafsi yake mwenyewe, kati ya mwili na roho. Kwa hiyo, Bwana Simama-Imara mwema, uwe kama jina lako lilivyo, na ukiisha kufanya yote, simama imara.

Katika mazungumzo haya kulikuwa miongoni mwa wasafiri mchanganyiko wa furaha na kutetemeka; lakini mwishowe wakapaza sauti na kuimba,

“Msafiri yuko katika hatari iliyoje!

 Ni wengi jinsi gani adui zake!

Ni njia ngapi zilizopo za kutenda dhambi

 Hakuna mwanadamu aliye hai ajuaye.

Wengine handakini wameharibiwa, naam, waweza

 Kulala wakigaagaa matopeni:

Wengine, ijapokuwa waikwepa kikaango

 Huruka na kuingia motoni.”

Baada ya haya, nikatazama hata walipofika katika nchi ya Beula, ambapo jua huangaza usiku na mchana. Hapa, kwa sababu walikuwa wamechoka, wakajipumzisha kitambo. Na kwa sababu nchi hii ilikuwa ya kawaida kwa wasafiri, na kwa sababu mabustani na mashamba ya mizabibu yaliyokuwa hapa yalikuwa ya Mfalme wa nchi ya Mbinguni, kwa hiyo waliruhusiwa kujichukulia kwa ujasiri chochote cha vitu vyake. Lakini kitambo kidogo kiliwaburudisha hapa upesi; kwa maana kengele zililia hivyo, na tarumbeta zililia daima kwa sauti tamu hivyo, hata hawakuweza kulala, na hata hivyo walipokea burudiko kubwa kama wangelikuwa wamelala usingizi wao kwa utulivu kabisa. Hapa pia kelele zote za wale waliotembea mitaani zilikuwa, Wasafiri zaidi wamefika mjini! Na mwingine angejibu, akisema, Na wengi hivyo wamevuka maji, na kuruhusiwa kuingia katika malango ya dhahabu leo! Wangepiga kelele tena, Sasa kuna jeshi la wenye kung’aa limefika mjini punde, kwa hilo tunajua kwamba kuna wasafiri zaidi njiani; kwa maana hapa huja kuwangoja, na kuwafariji baada ya huzuni yao yote. Ndipo wasafiri wakainuka, na kutembea huku na huku. Lakini masikio yao sasa yalijazwaje kelele za mbinguni, na macho yao yalifurahishwaje kwa maono ya mbinguni! Katika nchi hii hawakusikia kitu, hawakuona kitu, hawakuhisi kitu, hawakunusa kitu, hawakuonja kitu kilichochukiza tumbo au akili yao; ila tu walipoonja maji ya mto ambao waliopaswa kuuvuka, walidhani kwamba yaonja uchungu kidogo kaakaani; lakini yalithibitika kuwa matamu zaidi yalipomeza.

Mahali hapa kulikuwa na kumbukumbu iliyotunzwa ya majina ya wale wote waliokuwa wasafiri katika siku za kale, pamoja na historia ya matendo yote maarufu waliyokuwa wameyafanya. Hapa pia palizungumzwa sana, jinsi mto ulivyokuwa na kujaa kwake kukubwa kwa baadhi ya watu, na jinsi ulivyokuwa na kupwa kwake wakati wengine walipokuwa wakivuka. Kwa baadhi ya watu umekuwa kama vile umekauka kabisa, wakati kwa wengine umefurika hata kupita kingo zake.

Mahali hapa watoto wa mji wangeingia katika bustani za Mfalme, na kuchuma marashi ya maua kwa ajili ya wasafiri, na kuwaletea kwa upendo mwingi. Hapa pia ilimea hina, pamoja na nardo na zaafarani, mchai na mdalasini, pamoja na miti yote ya ubani, manemane, na udi, pamoja na manukato yote makuu. Kwa haya vyumba vya wasafiri vilitiwa manukato walipokaa hapa; na kwa haya miili yao ilipakwa mafuta, ili kuwaandaa kuvuka mto, wakati ulioamriwa ulipofika.

Basi, walipokuwa wamelala hapa, wakingoja saa ile njema, kukawa na kelele mjini kwamba amefika tarishi kutoka Mji wa Mbinguni, akiwa na jambo la maana kubwa kwa mmoja aitwaye Kristiana, mke wa Mkristo yule msafiri. Basi akaulizwa-ulizwa huku na huku, na hatimaye nyumba ikapatikana alimokuwa akikaa. Basi tarishi akamkabidhi barua mkononi mwake. Yaliyomo ndani yake yalikuwa haya: Salamu, ewe mwanamke mwema; nakuletea habari njema kwamba Bwana anakuita, naye anatazamia kwamba usimame mbele za uso wake ukiwa umevaa mavazi ya kutokufa ndani ya siku hizi kumi.

Alipokuwa amemsomea barua hii, akampa pamoja nayo ishara ya hakika kwamba yeye alikuwa mjumbe wa kweli, na alikuwa amekuja kumwambia afanye haraka kuondoka. Ile ishara ilikuwa, mshale wenye ncha iliyonolewa kwa upendo, uliotiwa kwa urahisi ndani ya moyo wake, ambao kidogo kidogo ulitenda kwake kwa nguvu hivyo, hata wakati ulioamriwa ulipofika ilimpasa kuondoka.

Kristiana alipoona kwamba wakati wake umekwisha fika, na kwamba yeye ndiye alikuwa wa kwanza katika msafara huu aliyepaswa kuvuka mto, akamwita Bwana Moyo-Mkuu kiongozi wake, na kumwambia jinsi mambo yalivyokuwa. Basi akamwambia kwamba amefurahi kabisa moyoni mwake kwa ajili ya habari hizo, na kwamba angefurahi hata kama tarishi angekuwa amemjia yeye mwenyewe. Ndipo akamwomba kwamba atoe shauri jinsi mambo yote yatakavyoandaliwa kwa safari yake. Basi akamwambia, akisema, Hivi na hivi ndivyo itakavyokuwa, na sisi tunaosalia tutakusindikiza hata kandokando ya mto.

Ndipo akawaita watoto wake, na kuwapa baraka yake, na kuwaambia kwamba alikuwa amesoma kwa faraja ile alama iliyowekwa katika vipaji vya nyuso zao, na alifurahi kuwaona pamoja naye hapo, na kwamba walikuwa wameyahifadhi mavazi yao kuwa meupe hivyo. Mwishowe, akawaachia maskini kile kidogo alichokuwa nacho, na kuwaamuru wanawe na binti zake kuwa tayari wakati mjumbe atakapowajia.

Alipokuwa amesema maneno haya kwa kiongozi wake, na kwa watoto wake, akamwita Bwana Shujaa-wa-Kweli, akamwambia, Bwana, katika mahali pote umejionyesha kuwa mwenye moyo wa kweli; uwe mwaminifu hata kufa, na Mfalme wangu atakupa taji ya uzima. Ufunuo 2:10. Ningekusihi pia uwe na jicho juu ya watoto wangu; na wakati wowote ukiwaona wanazimia, useme nao kwa kuwafariji. Kwa habari ya binti zangu, wake wa wanangu, wamekuwa waaminifu, na kutimizwa kwa ahadi juu yao kutakuwa mwisho wao. Lakini akampa Bwana Simama-Imara pete.

Ndipo akamwita Bwana Mnyoofu mzee, na kusema juu yake, “Tazama, Mwisraeli kweli kweli, ambaye ndani yake hamna hila!” Yohana 1:47. Ndipo akasema, Nakutakia siku njema utakapoanza safari kuelekea Mlima Sayuni, nami nitafurahi kuona kwamba unavuka mto bila kulowa miguu. Lakini akajibu, Uje wenye majimaji, uje mkavu, ninatamani kuondoka; kwa maana hali ya hewa iwavyo yote katika safari yangu, nitakuwa na wakati wa kutosha nitakapofika huko kuketi na kupumzika na kujikausha.

Ndipo akaingia yule mtu mwema Bwana Tayari-Kuchechemea, ili kumwona. Basi akamwambia, Safari yako hata sasa imekuwa ya taabu; lakini hilo litakufanya pumziko lako kuwa tamu zaidi. Kesha, na uwe tayari; kwa maana saa usiyodhani, mjumbe aweza kuja.

Baada yake akaja Bwana Vunjika-Moyo na binti yake Hofu-Nyingi, ambao aliwaambia, Imewapasa, kwa shukrani, kukumbuka milele kuokolewa kwenu kutoka mikononi mwa Jitu Kata-Tamaa, na kutoka Ngome ya Mashaka. Matokeo ya neema ile ni kwamba, mmeletwa salama hata hapa. Iweni waangalifu, na kutupilia mbali hofu; iweni na kiasi, na kutumaini hata mwisho.

Ndipo akamwambia Bwana Akili-Dhaifu, Wewe uliokolewa kutoka kinywani mwa Jitu Ua-Wema, ili uweze kuishi katika nuru ya walio hai, na kumwona Mfalme wako kwa faraja. Ila nakushauri jambo hili moja, kwamba utubu kuelekea kwako huku kwa kuogopa na kutilia shaka wema wake, kabla hajatuma kukuitia; usije ukawa, atakapokuja, umelazimika kusimama mbele zake kwa ajili ya kosa hilo huku ukiona haya.

Basi siku ikakaribia ambayo Kristiana ilimpasa kuondoka. Basi njia ilijaa watu ili kumwona akianza safari yake. Lakini tazama, kingo zote za ng’ambo ya mto zilikuwa zimejaa farasi na magari, yaliyokuwa yameshuka kutoka juu ili kumsindikiza hata lango la mji. Basi akatoka, na kuingia mtoni, akiwapungia mkono wa kwaheri wale waliomfuata. Maneno ya mwisho aliyosikika akiyasema yalikuwa, Naja, Bwana, ili niwe pamoja nawe na kukubariki! Basi watoto wake na rafiki zake wakarudi mahali pao, kwa maana wale waliomngoja Kristiana walikuwa wamemchukua atoke machoni pao. Basi akaenda na kuita, na kuingia langoni kwa sherehe zote za furaha ambazo mume wake Mkristo alikuwa ameingia nazo kabla yake. Alipoondoka, watoto walilia. Lakini Bwana Moyo-Mkuu na Bwana Shujaa walipiga matoazi na kinubi kilichonyooshwa vema kwa furaha. Basi wote wakaondoka kwenda mahali pao.

Baada ya muda kukaja tarishi mjini tena, na shughuli yake ilikuwa na Bwana Tayari-Kuchechemea. Basi akamtafuta, akasema, Nimekuja kutoka kwa Yeye uliyempenda na kumfuata, ijapokuwa juu ya magongo; na ujumbe wangu ni kukuambia kwamba anakutazamia mezani pake ili ule pamoja naye katika ufalme wake, siku ya pili baada ya Pasaka; kwa hiyo jitayarishe kwa safari hii. Kisha akampa pia ishara kwamba yeye alikuwa mjumbe wa kweli, akisema, “Nimeivunja bakuli lako la dhahabu, na kuilegeza kamba yako ya fedha.” Mhubiri 12:6.

Baada ya haya, Bwana Tayari-Kuchechemea akawaita wasafiri wenzake, na kuwaambia, akisema, Nimeitwa, na Mungu hakika atawajilia ninyi pia. Basi akamwomba Bwana Shujaa aandike wosia wake. Na kwa sababu hakuwa na cha kuwaachia wale watakaosalia baada yake ila magongo yake, na matakwa yake mema, kwa hiyo akasema hivi, Magongo haya namwachia mwanangu atakayekanyaga katika nyayo zangu, pamoja na matakwa mema mia moja kwamba aweze kuthibitika kuwa bora kuliko mimi nilivyokuwa.

Ndipo akamshukuru Bwana Moyo-Mkuu kwa uongozi wake na fadhili zake, na hivyo akajielekeza kwa safari yake. Alipofika ukingoni mwa mto, akasema, Sasa sitakuwa na haja tena ya magongo haya, kwa kuwa kule kuna magari na farasi kwa mimi kupanda. Maneno ya mwisho aliyosikika akiyasema yalikuwa, Karibu, uzima! Basi akaenda zake.

Baada ya haya, Bwana Akili-Dhaifu akaletewa habari kwamba tarishi alipiga baragumu yake mlangoni pa chumba chake. Ndipo akaingia, na kumwambia, akisema, Nimekuja kukuambia kwamba Bwana wako anakuhitaji, na kwamba katika muda mfupi sana ni lazima uuone uso wake katika mng’ao. Na uchukue hii kama ishara ya ukweli wa ujumbe wangu: “Wale wachungulizao madirishani watatiwa giza.” Mhubiri 12:3. Ndipo Bwana Akili-Dhaifu akawaita rafiki zake, na kuwaambia ni ujumbe gani uliokuwa umeletwa kwake, na ni ishara gani aliyokuwa ameipokea ya ukweli wa ujumbe. Kisha akasema, kwa kuwa sina cha kumwachia mtu yeyote, ni kwa kusudi gani niandike wosia? Kwa habari ya akili yangu dhaifu, hiyo nitaiacha nyuma yangu, kwa maana sitakuwa na haja nayo mahali niendako, wala haistahili kupewa hata wasafiri walio maskini kupita wote: kwa hiyo, nitakapokuwa nimeondoka, natamani kwamba wewe, Bwana Shujaa, uizike katika jaa la samadi. Hili likiwa limefanyika, na siku ikiwa imefika ambayo alipaswa kuondoka, akaingia mtoni kama wengine. Maneno yake ya mwisho yalikuwa, Vumilieni, imani na saburi! Basi akavuka hata upande wa pili.

Zilipopita siku nyingi, Bwana Vunjika-Moyo akaitwa; kwa maana alikuja tarishi, akamletea ujumbe huu: Ewe mtu utetemekaye! Haya ni ya kukuita uwe tayari pamoja na Mfalme ifikapo siku ya Bwana ijayo, ili upige kelele za shangwe kwa kuokolewa kwako kutoka mashaka yako yote. Na, akasema mjumbe, kwamba ujumbe wangu ni kweli, chukua hii kuwa uthibitisho: basi akampa panzi awe mzigo kwake. Mhubiri 12:5.

Basi binti wa Bwana Vunjika-Moyo, ambaye jina lake lilikuwa Hofu-Nyingi, aliposikia yaliyofanyika, akasema kwamba yeye angekwenda pamoja na baba yake. Ndipo Bwana Vunjika-Moyo akawaambia rafiki zake, Mimi na binti yangu, mnajua tulivyokuwa, na jinsi tulivyojiendesha kwa usumbufu katika kila kundi. Wosia wangu na wa binti yangu ni kwamba, kukata-tamaa kwetu na hofu zetu za kitumwa zisipokewe kamwe na mtu yeyote, tangu siku ya kuondoka kwetu, milele; kwa maana najua kwamba baada ya kifo changu vitajitokeza kwa wengine. Kwa maana, niwe wazi kwenu, hivyo ni mazimwi tuliyoyakaribisha tulipoanza kwanza kuwa wasafiri, wala hatukuweza kuyaondoa baadaye; navyo vitatembea-tembea, na kutafuta kukaribishwa na wasafiri: lakini kwa ajili yetu, wafungieni milango. Wakati ulipofika wao kuondoka, wakapanda hata ukingoni mwa mto. Maneno ya mwisho ya Bwana Vunjika-Moyo yalikuwa, Kwaheri, usiku; karibu, mchana! Binti yake akapita mtoni akiimba, lakini hakuna aliyeweza kuelewa aliyoyasema.

Kisha ikawa kitambo baadaye, kwamba kulikuwa na tarishi mjini aliyemuulizia Bwana Mnyoofu. Basi akaja hata nyumbani alipokuwa, akakabidhi mkononi mwake maneno haya: Umeamriwa uwe tayari ifikapo leo siku saba, ili ujionyeshe mbele za Bwana wako katika nyumba ya Baba yake. Na kwa ishara kwamba ujumbe wangu ni kweli, “Binti wote wa uimbaji watashushwa chini.” Mhubiri 12:4. Ndipo Bwana Mnyoofu akawaita rafiki zake, na kuwaambia, Ninakufa, lakini sitaandika wosia. Kwa habari ya unyoofu wangu, utakwenda pamoja nami; na aambiwe hili yeye ajaye baada yangu. Siku aliyopaswa kuondoka ilipofika, akajielekeza kuvuka mto. Basi mto wakati ule ulifurika kingo zake mahali fulani; lakini Bwana Mnyoofu, katika uhai wake, alikuwa amesema na mmoja Dhamiri-Njema akutane naye pale, jambo ambalo naye alilifanya, na kumwazima mkono wake, na hivyo akamsaidia kuvuka. Maneno ya mwisho ya Bwana Mnyoofu yalikuwa, Neema hutawala! Basi akauacha ulimwengu.

Baada ya haya ikaenea habari kwamba Bwana Shujaa-wa-Kweli ametwaliwa kwa mwito na tarishi yule yule kama wa wengine, na alikuwa na hii kuwa ishara kwamba mwito ni kweli, “Kwamba mtungi wake umevunjika chemchemini.” Mhubiri 12:6. Alipolifahamu, akawaita rafiki zake, na kuwaambia habari hiyo. Ndipo akasema, Ninakwenda kwa Baba yangu; na ijapokuwa kwa taabu kubwa nimefika hata hapa, hata hivyo sasa sijutii taabu zote nilizokuwa nazo kufika nilipo. Upanga wangu nampa yeye atakayenirithi katika safari yangu, na ujasiri wangu na ujuzi wangu kwake yeye awezaye kuupata. Alama zangu na makovu yangu ninachukua pamoja nami, ili viwe ushuhuda kwangu kwamba nimepigana vita vyake yeye atakayekuwa sasa mthawabishaji wangu. Siku aliyopaswa kuondoka hapa ilipofika, wengi wakamsindikiza hata kandokando ya mto, ambao alipoingia ndani yake, alisema, “Ewe mauti, uko wapi uchungu wako?” Na alipozidi kushuka ndani zaidi, akasema, “Ewe kaburi, iko wapi kushinda kwako?” 1 Wakorintho 15:55. Basi akavuka, na tarumbeta zote zikamlia upande wa pili.

Ndipo ukatoka mwito kwa Bwana Simama-Imara. Bwana Simama-Imara huyu ndiye yule ambaye wasafiri wengine walimkuta amepiga magoti katika Nchi ya Kuloga. Na tarishi akamletea ukiwa wazi mikononi mwake: yaliyomo yalikuwa kwamba ni lazima ajitayarishe kwa badiliko la maisha, kwa maana Bwana wake hakuwa radhi kwamba akae mbali naye hivyo tena. Kwa hili Bwana Simama-Imara akaingia katika fikira. La, akasema mjumbe, huna haja ya kutilia shaka ukweli wa ujumbe wangu; kwa maana hii ndiyo ishara ya ukweli wake, “Gurudumu lako limevunjika birikani.” Mhubiri 12:6. Ndipo akamwita Bwana Moyo-Mkuu, aliyekuwa kiongozi wao, akamwambia, Bwana, ijapokuwa haikuwa bahati yangu kuwa sana katika msafara wako mwema wakati wa siku za safari yangu, hata hivyo, tangu wakati nilipokujua, umekuwa wa faida kwangu. Nilipotoka kwetu, niliacha nyuma yangu mke na watoto watano wadogo; niache nikusihi, utakaporudi, (kwa maana najua kwamba wewe unakwenda na kurudi katika nyumba ya Bwana wako, kwa matumaini kwamba huenda bado utakuwa kiongozi kwa wengi zaidi wa wasafiri watakatifu,) kwamba upeleke kwa jamaa yangu, na wafahamishwe yote yaliyonipata na yatakayonipata. Waambie tena juu ya kufika kwangu kwa furaha mahali hapa, na juu ya hali iliyobarikiwa niliyo nayo ya sasa na ya karibuni. Waambie pia juu ya Mkristo na Kristiana mkewe, na jinsi yeye na watoto wake walivyokuja baada ya mume wake. Waambie pia juu ya mwisho mwema alioufanya, na alikokwenda. Sina kitu au karibu kitu cha kupeleka kwa jamaa yangu, isipokuwa maombi na machozi kwa ajili yao; ambayo itatosha kwamba uwajulishe, huenda yakafanikiwa. Bwana Simama-Imara alipokuwa amepanga mambo hivi, na wakati ukiwa umefika wa yeye kuharakisha kuondoka, naye akashuka hata mtoni. Basi wakati ule kulikuwa na utulivu mkuu mtoni; kwa hiyo Bwana Simama-Imara, alipokuwa karibu nusu ndani, akasimama kitambo, na kuzungumza na wenzake waliokuwa wamemsindikiza hata pale. Naye akasema, Mto huu umekuwa hofu kwa wengi; naam, mawazo yake pia yamekuwa yakinitisha mara nyingi; lakini sasa naona nasimama kwa raha; mguu wangu umewekwa imara juu ya kile ambacho miguu ya makuhani waliolichukua sanduku la agano ilisimama juu yake, wakati Israeli walipovuka Yordani. Yoshua 3:17. Maji kweli ni machungu kaakaani, na baridi tumboni; hata hivyo mawazo ya kile ninachokwenda kukiona, na ya msafara unaoningoja upande wa pili, yamekaa kama kaa la moto liwakalo moyoni mwangu. Najiona sasa nimefika mwisho wa safari yangu; siku zangu za taabu zimekwisha. Ninakwenda kuuona ule kichwa uliovikwa taji ya miiba, na ule uso uliotemewa mate kwa ajili yangu. Zamani niliishi kwa kusikia habari na kwa imani; lakini sasa ninakwenda mahali nitakapoishi kwa kuona, nami nitakuwa pamoja naye ambaye katika msafara wake najifurahisha. Nimependa kusikia Bwana wangu akitajwa; na kila mahali nilipoona chapa ya kiatu chake ardhini, hapo nilitamani kutia mguu wangu pia. Jina lake limekuwa kwangu kama kisanduku cha marashi; naam, tamu kuliko manukato yote. Sauti yake kwangu imekuwa tamu mno, na uso wake nimeutamani zaidi kuliko wale waliotamani sana nuru ya jua. Maneno yake nilikuwa nikiyakusanya yawe chakula changu, na dawa dhidi ya kuzimia kwangu. Yeye amenishika, na amenilinda na maovu yangu; naam, hatua zangu amezitia nguvu katika njia yake.

Basi, alipokuwa hivi katika maneno, uso wake ukabadilika; mtu wake hodari akainama chini yake: na baada ya kusema, Nitwae, kwa maana naja kwako, akakoma kuonekana nao.

Lakini ilikuwa ni utukufu kuona jinsi eneo lililo wazi lilivyojaa farasi na magari, na wapiga-tarumbeta na wapiga-filimbi, na waimbaji na wapiga-vinanda vya nyuzi, ili kuwakaribisha wasafiri walipokuwa wakipanda juu, na kufuatana mmoja baada ya mwingine ndani ya lango zuri la mji.

Kwa habari ya watoto wa Kristiana, wale wavulana wanne ambao Kristiana aliwaleta, pamoja na wake zao na watoto wao, sikukaa pale nilipokuwa hata walipokuwa wamevuka. Pia, tangu nilipoondoka, nilimsikia mmoja akisema kwamba walikuwa bado hai, na hivyo wangekuwa kwa ajili ya kuongezeka kwa kanisa, mahali pale walipokuwa, kwa muda.

Ikiwa itakuwa fungu langu kwenda njia ile tena, huenda nikawapa wale wanaotamani habari ya yale ambayo hapa nimenyamaza juu yake: wakati huohuo namuaga msomaji wangu

KWAHERI.

MWISHO.