Upendo Kamili Baada ya Ufufuo

Basi tuamini nini kuhusu nafsi ambazo tayari zimekombolewa kutoka mzigo wa mwili? Naamini kwamba zimezama kabisa katika vilindi visivyopimika vya nuru ya milele, na vya umilele wenye mwangaza. Lakini ikiwa, kama tusivyoweza kukana, bado zinatamani na kutumaini kuungana tena na miili ile ziliyokaa ndani yake zamani, ni dhahiri kwamba hazijabadilishwa kabisa, bali bado miili yao inadai sehemu fulani ndani yao, ijapokuwa yaweza kuwa ndogo mno. Na, mpaka mauti imezwe kabisa katika ushindi, mpaka utukufu wa umilele uenee kila pembe ya himaya ya usiku, na uangavu wa nuru ya mbinguni uangaze hata katika miili yetu, hadi wakati huo nafsi zetu haziwezi kamwe kujitupa ndani ya Mungu, na kujitoa kwake kabisa. Hadi wakati huo minyororo ya mwili bado inazizuia, ijapokuwa ni kwa mapenzi ya asili tu ambayo hazina nia wala uwezo wa kuyaacha; na, mpaka miili yetu itakaporudishwa, nafsi zetu haziwezi kamwe kumezwa ndani ya Mungu, ambako ndiko ukamilifu wao kamili. Kama muungano naye ungeweza kutimizwa na nafsi peke yake, isingetamani tena mwili; lakini nafsi iondokapo mwilini, ni faida, na faida kubwa zaidi iungananapo tena nao. Hatimaye, “ ni kitu cha thamani machoni pa Bwana kufa kwa watakatifu wake.” Ikiwa mauti yaweza kusifiwa hivyo, itakuwaje kwa uzima? uzima ule! Nafsi yaweza kudhani vyema kupata ongezeko la utukufu kutoka mwili wake, kwa sababu, ujapokuwa dhaifu na wa kufa, umechangia sana katika ustahili wake. Kwa “ wale wampendao Mungu mambo yote hutenda kazi pamoja kwa wema;” na nafsi impendayo Mungu hufaidika kwa mwili wake maskini na dhaifu, ukiwa hai, umekufa, au umefufuka — ukiwa hai, kwa kuzaa matunda ya toba; umekufa, kwa kupumzika kutoka kazi yake; umefufuka, wote wawili pamoja hufikia utimilifu wa furaha yote. Basi ni dhahiri kwamba pasipo mwili nafsi haikamilishwi; kwa maana katika kila hali ni muhimu kwa wema wake.

Basi mwili kwa nafsi ni mwenzi mwaminifu; ukiwa mzigo, pia ni msaada; uachapo kusaidia, pia huacha kuzuia; usaidiapo tena, si mzigo tena. Hali ya kwanza ina taabu, lakini yenye faida; ya pili haina shughuli, lakini si ya kuchosha kwa vyovyote; na ya tatu ina utukufu. Sikia jinsi Bwana-arusi katika Wimbo Ulio Bora anavyoialika nafsi katika hali hizi tatu: “ Kuleni, enyi rafiki, na mnywe, na mlewe, wapenzi wangu.” Nafsi anazozialika kula ni zile bado zinazotaabika ndani ya miili yao; zile zilizopumzika katika mauti, anazihimiza kunywa; zile zilizovikwa tena ili zilewe; na, akiziita hawa wapenzi wake, aonyesha kwamba zimejaa upendo: kwa maana kwa wa kwanza asema tu “ rafiki;” kwa kuwa wale ambao bado wanataabika chini ya uzito wa mwili ni wapenzi kwake kadiri ya upendo waubebao. Wale waliokombolewa kutoka mzigo wa mwili ni wapenzi zaidi, kwa sababu ya uhuru na utimilifu ambao upendo wao umepata. Lakini, wakilinganishwa na hawa wote, wapenzi zaidi ya wote ni wale ambao, wakivikwa tena vazi la mwili wa utukufu, wanachukuliwa juu na upendo wa Mungu katika uhuru wa furaha kutoka kila kitu ambacho kingeweza kuwavuta chini au kuzuia kupaa kwao juu. Hawakombolewi hivyo mpaka wakamilishwe hivyo, kwa maana katika hali ya kwanza mwili huuchosha roho na kuurudisha nyuma; katika ya pili, mwili ni kitu cha tumaini na cha shauku ya nafsi, ambacho kina doa la ubinafsi ndani yake. Nafsi mwaminifu huanza kwa kula mkate, lakini, ole, “kwa jasho la uso wake;” kwa maana maadamu iko mwilini haifanyi ila kuenenda kwa imani, ambayo yapasa itende kazi kwa upendo, kwa kuwa imani pasipo matendo imekufa. Basi haya ndiyo matendo yaliyo mkate wake, kwa mujibu wa neno la Bwana: “ Chakula changu ni kuyatenda mapenzi ya Baba yangu.” Aivuapo mwili wa mauti huacha kula mkate wa huzuni, na, kama mwishoni mwa chakula, hunywa mavuguvugu marefu ya divai ya upendo; lakini divai hii bado haijachanganuliwa, kwa maana, kama asemavyo Bwana-arusi katika Wimbo Ulio Bora, “ Nimekunywa divai yangu pamoja na maziwa yangu,” kwa maana pamoja na divai ya upendo wa Mungu nafsi huchanganya maziwa; yaani shauku ya kuungana tena na mwili wake ambao huupenda kwa ulaini wa mapenzi ya asili. Tayari huhisi nguvu ya upendo wa Mungu inywayo, lakini bado haumchukui juu; kuchanganyika kwa maziwa bado kunaulainisha. Ulevi huitaabisha roho hata ikajisahau; lakini hiyo si hali ya nafsi ambayo bado inautamani mwili wake, ambao ungali utafufuka. Haipotezi kabisa hisia ya nafsi yake. Lakini itakapopata tena kitu hiki pekee kinachopungua, ni nini kinachozuia isijitupe kabisa ndani ya Mungu, ikipoteza hata mfano wake mwenyewe, kwa kufanywa kama yeye? Pasipokuwa na kizuizi kilichobaki, yaweza kuinua midomoni pake kikombe cha hekima ambacho juu yake imeandikwa: “ Kikombe changu kinilevyacho, jinsi kilivyo chema;” na ni nani awezaye kushangaa kwamba huchukuliwa juu kwa wingi ujazao nyumba ya Mungu; huru na kila wasiwasi, hunywa, katika Ufalme wa Baba, mavuguvugu marefu na tulivu ya divai ya Mwana, safi na mpya.

Ni hekima itoayo karamu hii ya namna tatu, ambako chakula chote ni upendo. Huwapa mkate wale ambao bado wana kazi, divai wanywe wale ambao tayari wanafurahia mapumziko; na huwalevya wale walioingia katika ufalme wa mbinguni. Wageni wake wakiisha kula, huwahudumia divai. Maadamu tunataabika katika maisha haya, tukiwa tumebeba mwili wa kufa, ni lazima tule mkate ambao taabu yetu imetupatia, ni lazima tule kwa taabu na kuumeza; lakini, mara tu tukiisha pumua pumzi yetu ya mwisho, tunaanza kunywa katika maisha yetu ya kiroho, tukipokea kikombe, na kunywa katika mapumziko ya furaha. Yote yakiisha timizwa, na mwili ukifufuliwa uzima na kurudishwa kwa nafsi, hunywa hata kulewa kutoka kikombe kisichokoma kamwe. Huu ndio maana ya maneno hayo: “ Kuleni, enyi rafiki zangu, na mnywe; na mlewe, wapenzi wangu.” Katika maisha haya, kuleni; baada ya mauti mtakunywa; katika ufalme wa ufufuo mtalewa; ninyi ambao naweza vyema kuwaita wapenzi wangu. Je, hawako hivyo kweli wale wanaokubaliwa kwenye karamu ya arusi ya Mwana-Kondoo, waketio mezani pake, wakila na kunywa katika ufalme wake, wakati “ ajiwekea nafsi yake kanisa tukufu, lisilo na doa wala kunyanzi wala neno lolote kama hilo”? Ni wakati huo atakapowalevya wapenzi wake, akiwamiminia “ mto wa furaha;” kwa maana Bwana-arusi atakapomkumbatia Bibi-arusi kwa kumbatio lake la upendo na usafi, mto wa furaha utaufurahisha Mji wa Mungu, ambao naushika kuwa si mwingine ila Mwana wa Mungu, ambaye, “ akipita, atawahudumia wale waketio mezani.” Hivyo ameahidi kwamba wenye haki wapate kula karamu, na kufurahi mbele za Mungu, na kupendezwa kwa shangwe. Kutoka huko hutokea kushiba ambako hakutoshelezwi kamwe; bidii isiyoshibishwa, lakini tulivu na yenye amani mno; shauku ya milele na isiyolinganishwa ya kumiliki, itokayo bila hitaji lolote; ulevi ule pasipo kupita kiasi, utokao katika kufurahia, si divai, bali Mungu na Kweli yake. Nafsi imefikia milele hatua ya nne ya upendo, impendapo Mungu peke yake, na kumpenda kwa ukuu wa hali ya juu; ipendapo bila faida, kwa ajili yake mwenyewe tu; hata yeye awe thawabu yake, malipo ya milele ya wale wampendao, na watakaompenda milele.

VIPANDE KUTOKA KATIKA