Sura 8 · dakika 7 za kusoma · dakika 9 za kusikiliza
Maombi na Kusihi kwa Bidii (Inaendelea)
“Theluthi mbili za maombi tunayoomba ni kwa ajili ya mambo ambayo yangetupa furaha kubwa kabisa kuyapokea. Ni namna ya kujifurahisha kiroho tunayojishughulisha nayo, na kwa hiyo ni kinyume kabisa cha kujitawala. Mungu anajua haya yote, naye huwafanya watoto wake waendelee kuomba. Kadiri wakati unavyopita — wakati wake — maombi yetu huchukua sura nyingine, nasi huchukua mwelekeo mwingine wa kiroho. Mungu hutufanya tuendelee kuomba mpaka, katika hekima yake, anapoona vema kujibu. Na haidhuru itachukua muda gani kabla hajanena, hata hapo ni mapema mno kuliko tulivyo na haki ya kutarajia, au tunavyotumaini kustahili.” — ASIYEJULIKANA.
MWELEKEO wa mafundisho ya Kristo ni kutangaza kwamba watu wanapaswa kuomba kwa bidii — kuomba kwa bidii isiyoweza kukataliwa. Mbingu ina masikio yanayosikiliza tu wale wenye moyo wote, na wenye bidii ya kweli. Nguvu, ujasiri, na saburi ya kudumu sharti viyategemeze maombi yale ambayo mbingu huyaheshimu, na Mungu huyasikia. Sifa hizi zote za nafsi, zilizo za lazima kwa maombi yenye kufaa, zinaonekana katika mfano wa mtu aliyemwendea rafiki yake usiku wa manane kuomba mikate. Mtu huyu aliuanza ujumbe wake kwa matumaini. Urafiki ulimwahidi kufanikiwa. Ombi lake lilikuwa la haraka: kwa kweli, hangeweza kurudi mikono mitupu. Kukataliwa kabisa kulimvunja moyo na kumshangaza. Hapa hata urafiki ulishindwa! Lakini kulikuwa bado na kitu cha kujaribu — azimio thabiti, nia imara isiyobadilika. Angebaki na kusisitiza ombi lake mpaka mlango ufunguliwe, na haja yake itimizwe. Hivyo ndivyo alivyofanya, na kwa nguvu ya kusihi alipata kile ambacho kuomba kwa kawaida kulikuwa kumeshindwa kupata.
Kufanikiwa kwa mtu huyu, kulikopatikana mbele ya kukataliwa kabisa, kulitumiwa na Mwokozi kuonyesha ulazima wa kusisitiza katika kukiomba kiti cha neema cha mbinguni. Jibu lisipotolewa mara moja, Mkristo anayeomba sharti ajipe ujasiri kila linapokawia, na kuzidi kusihi mpaka jibu lije, ambalo ni hakika, ikiwa tu ana imani ya kusisitiza ombi lake kwa imani yenye nguvu.
Ulegevu, kuzimia moyo, kukosa subira, woga, vitakuwa mauti kwa maombi yetu. Yanayongojea shambulio la kusihi kwetu na kusisitiza kwetu ni moyo wa Baba, mkono wa Baba, uweza usio na mpaka wa Baba, na nia isiyo na mpaka ya Baba ya kuwasikia na kuwapa watoto wake.
Maombi ya kusihi ni mwendo wa bidii wa ndani wa moyo kumwelekea Mungu. Ni kutupa nguvu zote za mtu wa kiroho katika kazi ya kuomba. Isaya aliomboleza kwamba hapakuwa na mtu aliyejitahidi kumshika Mungu. Maombi mengi yaliombwa wakati wa Isaya, lakini yalikuwa mepesi mno, ya kutojali na ya kuridhika. Hapakuwa na miendo mikuu ya nafsi kumwelekea Mungu. Hapakuwa na jeshi la nguvu zilizotakaswa zilizokusudia kumfikia na kushindana na Mungu, ili kuchota kwake hazina za neema yake. Maombi yasiyo na nguvu hayana uwezo wa kushinda magumu, wala uwezo wa kupata matokeo dhahiri, wala kujipatia ushindi kamili. Sharti tumpate Mungu, kabla hatujaweza kulipata ombi letu.
Isaya alitazamia kwa macho ya matumaini siku ambayo dini ingesitawi, ambayo kungekuwa na nyakati za maombi ya kweli. Nyakati hizo zitakapokuja, walinzi hawatapunguza kukesha kwao, bali watalia mchana na usiku, nao wale waliokuwa wakumbushaji wa Bwana hawatampa raha. Juhudi zao za haraka na za kudumu zingeyashughulisha mambo yote ya kiroho, na kuzidi kuchota katika hazina za Mungu zisizokwisha.
Maombi ya kusihi hayazimii wala hayachoki; hayavunjiki moyo kamwe; hayakubali kamwe woga, bali huinuliwa na kutegemezwa na tumaini lisilojua kukata tamaa, na imani isiyokubali kuachilia. Maombi ya kusihi yana saburi ya kungoja na nguvu ya kuendelea. Hayajiandai kamwe kuacha kuomba, na hukataa kuinuka magotini mpaka jibu limepokelewa.
Maneno yanayojulikana, lakini yenye kutia moyo, ya mmisionari yule mkuu, Adoniram Judson, ni ushuhuda wa mtu aliyekuwa akisihi katika maombi. Anasema:
“Sijawahi kamwe kuvutwa sana na jambo lo lote, wala kuliombea kwa unyofu na kwa bidii, isipokuwa lilikuja wakati fulani, haidhuru siku hiyo ilikuwa mbali kiasi gani. Kwa njia fulani, katika sura fulani, pengine ile ambayo ningeibuni mwisho kabisa, lilikuja.”
“Ombeni, nanyi mtapewa. Tafuteni, nanyi mtaona. Bisheni, nanyi mtafunguliwa.” Hii ndiyo miito ya Bwana wetu inayolia kama kengele kuhusu maombi, na ndiyo dokezo lake kwamba maombi ya kweli sharti yadumu, na kuzidi katika juhudi na katika kusihi, mpaka ombi limejibiwa, na baraka iliyotafutwa imepokelewa.
Katika maneno matatu, omba, tafuta, bisha, kwa mpangilio alioyaweka, Yesu anahimiza ulazima wa kusihi katika maombi. Kuomba, kutafuta, kubisha, ni vipandio vinavyopanda juu katika ngazi ya maombi yenye kufanikiwa. Hakuna kanuni ambayo Kristo ameisisitiza kwa uwazi zaidi kuliko hii, kwamba maombi yanayoshinda sharti yawe na ndani yake ile sifa inayongoja na kudumu, ujasiri usiokubali kujisalimisha kamwe, saburi isiyochoka kamwe, azimio lisiloyumba kamwe.
Katika mfano unaotangulia ule wa Rafiki wa Usiku wa Manane, funzo lenye maana sana na lenye mafundisho katika jambo hili linaelezwa. Ujasiri usioweza kushindwa, ushupavu usiokoma, uthabiti wa kusudi, ndizo kuu kati ya sifa zilizomo katika kipimo cha Kristo cha namna ya maombi iliyo bora na yenye kufanikiwa kuliko zote.
Kusihi kumefanyizwa na ukali wa moyo, kudumu, saburi na ushupavu. Kukawia kunakoonekana katika kujibu maombi ndiko msingi na dai la kusihi. Katika habari ya kwanza iliyoandikwa ya muujiza uliofanywa kwa mtu kipofu, kama ilivyotolewa na Mathayo, tunao mfano wa jinsi Bwana wetu alivyoonekana kutowasikiliza mara moja wale waliomtafuta. Lakini wale vipofu wawili wanaendelea kulia, na kumfuata na ombi lao la kudumu, wakisema, “Mwana wa Daudi, uturehemu.” Lakini hakuwajibu, akaingia nyumbani. Hata hivyo wale wenye shida walimfuata, na mwishowe, wakapata kuona kwao pamoja na ombi lao.
Habari ya Bartimayo kipofu ni mashuhuri kwa njia nyingi. Hasa ni ya ajabu kwa kudumu ambako kipofu huyu alionyesha katika kumsihi Bwana wetu. Ikiwa — kama inavyoonekana — kulia kwake kwa kwanza kulifanyika Yesu alipokuwa akiingia Yeriko, naye akaendelea nako mpaka Yesu alipotoka mahali hapo, basi ni mfano wenye nguvu zaidi wa ulazima wa maombi ya kusihi, na wa kufanikiwa kunakowajia wale wanaoweka kila kitu chao kwa Kristo, wasimpe raha mpaka awape haja za mioyo yao.
Marko anaiweka habari nzima mbele yetu kwa namna iliyo hai. Mwanzoni, Yesu anaonekana kutosikia. Umati unazikemea kelele za Bartimayo. Hata hivyo, licha ya kuonekana kutojali kwa Bwana wetu, na licha ya kukemewa na umati usio na subira na wenye hasira za haraka, yule ombaomba kipofu bado analia, na kuzidisha sauti ya kilio chake, mpaka Yesu anaguswa na kuhurumika. Mwishowe, umati, pamoja na Yesu, unasikiliza ombi la yule ombaomba na kuunga mkono shauri lake. Anashinda shauri lake. Kusihi kwake kunafaulu hata mbele ya kuonekana kupuuzwa na Yesu, na licha ya upinzani na makaripio ya watu waliomzunguka. Kudumu kwake kulishinda pale ambapo kutojali kwa moyo nusu kungeshindwa kwa hakika.
Imani ina mahali pake, kuhusiana na maombi, na, bila shaka, inahusiana na kusihi kwa namna isiyoweza kutenganishwa. Lakini sifa hii ya pili huyasukuma maombi mpaka mahali pa kuamini. Roho ya kudumu humleta mtu mpaka mahali ambapo imani hushika, hudai na kujitwalia baraka.
Ulazima mkuu wa maombi ya kusihi umeelezwa waziwazi katika Neno la Mungu, nao unahitaji kutajwa na kutajwa tena leo. Sisi tu wepesi wa kuipuuza kweli hii muhimu. Kupenda raha, uvivu wa kiroho, ulegevu wa kidini, vyote hufanya kazi dhidi ya namna hii ya kuomba. Hata hivyo, maombi yetu yanahitaji kusisitizwa na kufuatiliwa kwa nguvu isiyochoka kamwe, kwa kudumu kusikokubali kukataliwa, na kwa ujasiri usioshindwa kamwe.
Tunahitaji pia kulifikiria jambo lile la ajabu la maombi — hakika kwamba kutakuwa na kukawia, kukataliwa, na kuonekana kushindwa, katika kuyatumia. Tunapaswa kujiandaa kwa hayo, kuyavumilia, na tusiache kuomba kwa bidii. Kama askari shujaa, ambaye, kadiri vita vinavyozidi kuwa vikali, huonyesha ujasiri mkubwa kuliko katika hatua za mwanzo za vita; vivyo hivyo Mkristo anayeomba, kukawia na kukataliwa vinapomkabili, huzidisha kuomba kwake kwa bidii, wala haachi mpaka maombi yashinde. Musa anatupa mfano mtukufu wa kusihi katika maombi. Badala ya kuruhusu ukaribu wake na Mungu na urafiki wake naye uondoe ulazima wa kusihi, anaviona kuwa vinamfaa zaidi kwa kazi hiyo. Israeli walipomsimamisha ndama wa dhahabu, ghadhabu ya Mungu iliwaka dhidi yao, na Yehova, akiwa amekusudia kutekeleza haki, alimwambia Musa alipomfunulia alichokusudia kufanya, “Niache!” Lakini Musa hakumwacha. Alijitupa chini mbele za Bwana katika uchungu wa maombezi kwa ajili ya Waisraeli waliotenda dhambi, na kwa siku arobaini mchana na usiku, alifunga na kuomba. Ni majira ya maombi ya kusihi kama nini hayo!
Yehova alimkasirikia Haruni pia, aliyekuwa kiongozi katika jambo hili la ibada ya sanamu ya ndama wa dhahabu. Lakini Musa alimwombea Haruni kama alivyowaombea Waisraeli; kama asingefanya hivyo, Israeli na Haruni wangeangamia, chini ya moto ulao wa ghadhabu ya Mungu.
Majira yale marefu ya kumsihi Mungu yaliacha alama yake kuu juu ya Musa. Alikuwa ameishi katika uhusiano wa karibu na Mungu tangu zamani, lakini kamwe tabia yake haikufikia ukuu ulioitambulisha katika siku na miaka iliyofuata majira hayo marefu ya maombezi ya kusihi.
Hapawezi kuwa na shaka kwamba maombi ya kusihi humgusa Mungu, na huiinua tabia ya mwanadamu! Kama tungekuwa pamoja na Mungu zaidi katika agizo hili kuu la maombezi, nyuso zetu zingeng’aa zaidi, na maisha na huduma vingejaliwa kwa wingi zaidi sifa zile zinazopata nia njema ya wanadamu, na kuleta utukufu kwa Jina la Mungu.