Kuifisha Dhambi Ndani ya Waaminio
Bila unyofu kamili, hakuna tamaa hata moja itakayofishwa

Sura 9 · dakika 6 za kusoma · dakika 8 za kusikiliza

Bila unyofu kamili, hakuna tamaa hata moja itakayofishwa

Kanuni ya pili ya jumla imetolewa — Bila unyofu kamili wa kuifisha kila tamaa, hakuna tamaa itakayofishwa — Kufisha dhambi nusu nusu daima hutoka katika chanzo kilichoharibika — Mahangaiko ya majaribu yatokanayo na tamaa mara nyingi ni adhabu ya kurudiwa kwa ajili ya uzembe mwingine.

2. Kanuni ya pili nitakayoitoa kwa kusudi hili ni hii:—

Bila unyofu na bidii katika utii wa namna zote, hakuna kufishwa kwa tamaa yoyote moja inayotatanisha kunakoweza kupatikana.

Ile ya kwanza ilimhusu mtu; hii inalihusu jambo lenyewe. Nitaieleza kanuni hii kidogo.

Mtu anaona tamaa fulani ikimleta katika hali iliyoelezwa hapo kwanza; ina nguvu, ni kali, inafanya ghasia, inamteka, inamwudhi, inamhangaisha, inamwondolea amani; hawezi kuivumilia. Kwa hiyo anajiweka dhidi yake, anaomba dhidi yake, anaugua chini yake, analia ili aokolewe. Lakini wakati huo huo, labda, katika wajibu mwingine, — katika ushirika wa daima na Mungu, — katika kusoma, maombi na kutafakari, — katika njia nyingine zisizo za aina moja na tamaa inayomsumbua, — yeye ni mlegevu na mzembe. Mtu huyo asidhani kwamba atafikia kamwe kuifisha tamaa inayomtatanisha. Hii ni hali ambayo si mara chache huwapata watu katika safari yao ya hapa duniani. Waisraeli, wakiwa na hisia ya dhambi yao, walimkaribia Mungu kwa bidii nyingi na juhudi, kwa kufunga na kuomba, Isaya 58: maneno mengi yanatajwa juu ya juhudi yao katika kazi hiyo, mstari 2 “Wanitafuta kila siku, na kufurahi kujua njia zangu; huniuliza hukumu za haki; hufurahi kumkaribia Mungu.” Lakini Mungu anayakataa yote. Kufunga kwao ni dawa isiyoweza kuwaponya, na sababu iliyotolewa, mistari 5–7, ni kwamba walikuwa wa nusu nusu katika wajibu huu. Walilishughulikia hilo kwa bidii, lakini katika mengine walikuwa wazembe na wasiojali. Mtu aliye na “jeraha linalotoka” (ndivyo Maandiko yanavyosema) juu yake, litokanalo na hali mbaya ya mwili iliyopatikana kwa kutokuwa na kiasi na kwa vyakula vibaya, na ajitie kwa bidii na ustadi wowote awezao kuliponya jeraha lake; lakini akiiacha hali ya jumla ya mwili wake katika magonjwa, kazi yake na taabu yake zitakuwa bure. Ndivyo yatakavyokuwa majaribio ya yule atakayejitahidi kuzuia mtiririko wa damu ya dhambi na uchafu katika nafsi yake, wala hajali kwa usawa hali yake yote ya kiroho na umbo lake la ndani. Kwa maana, —

(1.) Jitihada ya namna hii ya kufisha dhambi hutoka katika chanzo kilichoharibika, katika msingi na kiini kibovu; kwa hiyo haitafikia kamwe mwisho mwema. Kanuni za kweli na zinazokubalika za kufisha dhambi zitaelezwa baadaye. Kuichukia dhambi kwa sababu ni dhambi, si tu kwa sababu inachoma au kuhangaisha, na hisia ya upendo wa Kristo msalabani, ndivyo vilivyo chini kabisa ya kufisha dhambi kote kwa kweli kwa kiroho. Basi, ni hakika kwamba hiyo ninayoisema hutoka katika kujipenda. Unajiweka kwa bidii yote na juhudi zote kuifisha tamaa fulani au dhambi fulani; sababu yake ni nini? Inakuhangaisha, imekuondolea amani yako, inaujaza moyo wako huzuni, na taabu, na hofu; huna raha kwa sababu yake. Naam; lakini, rafiki, umeacha maombi au kusoma; umekuwa mtu wa ubatili na mlegevu katika mwenendo wako katika mambo mengine, yasiyo ya asili moja na tamaa ile inayokutatanisha. Hizo si dhambi na maovu madogo kuliko yale unayougua chini yake. Yesu Kristo alimwaga damu kwa ajili ya hayo pia. Mbona hujiweki dhidi ya hayo pia? Kama ungeichukia dhambi kwa sababu ni dhambi, kila njia mbaya, usingekuwa mwangalifu kidogo dhidi ya kila kitu kinachomhuzunisha na kumhangaisha Roho wa Mungu kuliko dhidi ya kile kinachohuzunisha na kuhangaisha nafsi yako mwenyewe. Ni dhahiri kwamba unashindana na dhambi kwa sababu tu ya taabu yako mwenyewe inayotokana nayo. Kama dhamiri yako ingetulia chini yake, ungeiacha tu. Kama isingekuhangaisha, isingehangaishwa na wewe. Basi, je, waweza kudhani kwamba Mungu ataungana na jitihada za kinafiki kama hizo, — kwamba Roho wake atashuhudia kamwe hila na uongo wa roho yako? Je, unadhani atakuondolea kile kinachokutatanisha, ili upate uhuru wa kufanya kile kinachomhuzunisha yeye si chini ya hicho? Hapana. Mungu anasema, “Huyu hapa mtu mmoja; kama angeweza kuondolewa tamaa hii, nisingesikia habari zake tena; na ashindane nayo, la sivyo amepotea.” Mtu yeyote asidhani kwamba atafanya kazi yake mwenyewe ikiwa hataki kufanya kazi ya Mungu. Kazi ya Mungu ni utii wa namna zote; kuondolewa mahangaiko ya sasa ni kazi yao wenyewe tu. Ndiyo sababu ya lile neno la mtume, 2 Wakorintho 7:1, “Jitakaseni nafsi zenu na uchafu wote wa mwili na roho, mkitimiza utakatifu katika kumcha Mungu.” Tukitaka kufanya jambo lolote, lazima tufanye mambo yote. Basi, si tu kupinga kwa nguvu tamaa hii au ile ya pekee kunakokubaliwa, bali ni hali ya moyo ya unyenyekevu katika mambo yote, pamoja na kukesha juu ya kila ovu na kwa ajili ya kutimiza kila wajibu.

(2.) Unajuaje kwamba Mungu hakuiacha tamaa inayokutatanisha ipate nguvu ndani yako, na mamlaka juu yako, ili akurudi kwa ajili ya uzembe wako mwingine na ulegevu wako wa kawaida katika kutembea mbele zake; au angalau ili akuamshe uzitafakari njia zako, upate kufanya kazi kamili na badiliko kamili katika mwenendo wako wa kutembea pamoja naye?

Ukali na utawala wa tamaa ya pekee kwa kawaida ni tunda na matokeo ya mwenendo wa jumla wa uzembe na kutojali, na hivyo kwa sababu mbili:—

[1.] Kama matokeo yake ya asili, ikiwa naweza kusema hivyo. Tamaa, kama nilivyoonyesha kwa ujumla, iko moyoni mwa kila mtu, hata aliye bora kabisa, maadamu yu hai; wala usidhani kwamba Maandiko yanasema bure kwamba ni ya hila, ya werevu, ya ujanja, — kwamba hudanganya, hushawishi, hupigana, huasi. Maadamu mtu analinda moyo wake kwa bidii, ulio mzizi wake na chemchemi yake, — maadamu kuliko yote ayalindayo analinda moyo wake, ambako ndiko zitokako chemchemi za uzima na mauti, — tamaa hunyauka na kufa ndani yake. Lakini ikiwa, kwa uzembe, inalipuka kwa njia fulani ya pekee, ikapata njia ya kufikia mawazo kupitia hisia, na kutoka kwa hizo na kwa njia yake labda ikavunja na kutokea katika dhambi ya wazi katika mwenendo, nguvu yake huelekea upande ule iliouona, na hasa upande ule hukaza; hata, ikiisha kupata njia, huudhi na kuhangaisha, wala haizuiliki kwa urahisi. Hivyo, labda, mtu anaweza kulazimika kushindana siku zake zote katika huzuni na kile ambacho, kwa kukesha kwa uangalifu na kwa namna zote, kingeweza kuzuiwa kwa urahisi.

[2.] Kama nilivyosema, Mungu mara nyingi huiacha ili kuturudi kwa ajili ya uzembe wetu mwingine. Kwa maana kama alivyo kwa watu waovu, huwaacha katika dhambi moja kama hukumu ya nyingine, kubwa zaidi kama adhabu ya ndogo, au dhambi itakayowashika kwa nguvu zaidi na kwa uthabiti zaidi kwa ajili ya ile ambayo labda wangeweza kuokolewa nayo; vivyo hivyo hata kwa walio wake, anaweza, naye hufanya hivyo, kuwaacha wakati mwingine katika magonjwa fulani ya roho yanayoudhi, ama ili kuzuia ama kuponya ovu jingine. Ndivyo mjumbe wa Shetani alivyoachiliwa juu ya Paulo, ili “asije akajivuna kupita kiasi kwa sababu ya wingi wa mafunuo ya rohoni.” Je, haikuwa marudi kwa ajili ya kujiamini kwa ubatili kwa Petro, kwamba aliachwa amkane Bwana wake? Basi, ikiwa hii ndiyo hali na nafasi ya tamaa katika kutawala kwake, kwamba Mungu mara nyingi huiacha itawale hivyo, angalau ili kutuonya na kutunyenyekeza, labda ili kuturudi na kutusahihisha kwa ajili ya mwenendo wetu wa jumla wa ulegevu na kutojali, je, inawezekana matokeo yaondolewe na sababu ikaendelea, — kwamba tamaa ya pekee ifishwe na mwenendo wa jumla usirekebishwe? Basi, yeye atakaye kuifisha kwa kweli, kikamilifu, na kwa namna inayokubalika, tamaa yoyote inayohangaisha, na ajihadhari kuwa na bidii kwa usawa katika sehemu zote za utii, na ajue kwamba kila tamaa, kila kuacha wajibu, ni mzigo mzito kwa Mungu, ingawa ni moja tu iliyo mzigo kwake yeye. Maadamu inakaa hila moyoni ya kuendekeza uzembe wowote, kwa kutokukaza mwendo kwa namna zote kuelekea ukamilifu wote katika utii, nafsi ni dhaifu, kwa kuwa haiipi imani kazi yake yote; ni yenye kujipenda, kwa kuwa inaangalia taabu ya dhambi kuliko uchafu wake na hatia yake; tena inaishi chini ya kumchokoza Mungu daima. Kwa hiyo haiwezi kutazamia mwisho wowote wa kufariji katika wajibu wowote wa kiroho inaoufanya, sembuse katika huu tunaoutafakari, unaohitaji chanzo kingine na hali nyingine ya roho ili kutimizwa.

Umemaliza Bila unyofu kamili, hakuna tamaa hata moja itakayofishwa