A.W. Tozer — Nabii wa Mimbarani

Alikuwa Nani

Aiden Wilson Tozer alizaliwa tarehe 21 Aprili, 1897, katika shamba huko Newburg, Pennsylvania, na akaongoka kuwa Mkristo akiwa na umri wa miaka kumi na saba baada ya kumsikia mhubiri wa mtaani huko Akron, Ohio. Alijifunza teolojia kwa nafsi yake mwenyewe kabisa — hakuwahi kuhudhuria seminari wala chuo — naye akawekwa wakfu kuwa mchungaji katika Christian and Missionary Alliance mwaka 1920. Alitumika kama mchungaji wa Southside Alliance Church ya Chicago tangu 1928 hadi 1959 — miaka thelathini na moja — kisha katika Avenue Road Church huko Toronto hadi kifo chake mwaka 1963 akiwa na umri wa miaka sitini na sita. Alihariri jarida la “Alliance Life” kwa miaka mingi na akaandika vitabu zaidi ya arobaini, ambavyo maarufu zaidi ni “The Pursuit of God” (1948), kinachotambulika sana kama kitabu bora cha Kikristo cha kudumu. Alijulikana kama “sauti ya kinabii” katika kanisa la kiinjili la wakati wake — mtu aliyekuwa tayari kusema yale ambayo wengine hawakuthubutu, aliyeyaona wazi maafikiano ya kanisa na kuyataja waziwazi.

Maono Yake kwa Wito wa Uchungaji

Maono ya Tozer ya uchungaji yalikuwa yale ya mchungaji-nabii: mtu ambaye si tu kwamba anaendesha taasisi ya kidini bali analinda unyofu wa kiroho wa jamii anayoihudumia. Katika huduma yake yote alikuwa na wasiwasi mkubwa kwamba dini ya kiinjili ya Kimarekani ilikuwa hatarini kubadilisha kumtafuta Mungu kwa kweli na uzoefu wa kidini wenye starehe usiodai lolote na usiombadili mtu yeyote. Vitabu na mahubiri yake yalikuwa vitendo vya onyo la kichungaji — vya haraka, wakati mwingine vikali, na daima vilivyokita katika imani thabiti kwamba kanisa la Yesu Kristo lilikusudiwa kuwa kitu chenye uzito zaidi na utukufu zaidi kuliko kile ambacho wengi wa washiriki wake walikuwa wameridhika nacho.

Andiko la msingi la kichungaji la Tozer lilikuwa pia wasifu wake binafsi: tamko kuu la Paulo katika Wafilipi kwamba kusudi lililoiteketeza maisha yake halikuwa mafanikio bali kumjua Mungu: “Nataka kumjua Kristo — naam, kuujua uweza wa kufufuka kwake na ushirika wa mateso yake, nikifananishwa naye katika kifo chake, ili kwa njia yo yote nipate kuifikia ufufuo wa wafu” (Wafilipi 3:10–11). Wajibu wa kwanza wa mchungaji haukuwa kujenga programu, kukuza kutaniko, au kutoa matokeo yanayoweza kuchapishwa bali kumjua Mungu. Kila kitu kingine — kuhubiri, kushauri, utawala, uinjilisti — kilitiririka kutokana na kumjua huko.

Mchungaji ambaye yeye mwenyewe hakuwa katika kumtafuta Mungu kwa kweli alikuwa akigawa mtaji wa kuazima, nao hatimaye ungekwisha.

Kwa jicho la kinabii alikuwa macho kuhusu uvamizi wa utamaduni wa burudani juu ya ibada ya kanisa.

Tangu miaka ya 1950, alitambua mwelekeo wa kuelekea maonyesho na kuachana na kukutana kwa kweli na Mungu — mwelekeo uliobadilisha msisimko wa uzoefu wa kidini badala ya kiini cha kukutana na Mungu. Alipata marekebisho katika tamko la Yesu mwenyewe kuhusu tabia ya ibada ya kweli: “Lakini saa inakuja, nayo sasa ipo, ambayo waabuduo halisi watamwabudu Baba katika roho na kweli; kwa maana Baba awatafuta watu kama hao wamwabudu. Mungu ni Roho, nao wamwabuduo yeye imewapasa kumwabudu katika roho na kweli” (Yohana 4:23–24). Roho na kweli: vyote viwili, pamoja, bila kutenganishwa. Burudani haingeweza kuzaa hata kimojawapo. Ni Roho wa Mungu peke yake, akitenda kazi kupitia kweli ya Neno la Mungu, angeweza kuzaa ibada ile ambayo Mungu alikuwa akiitafuta kwa hakika.

Teolojia ya kichungaji ya Tozer kuhusu uwepo wa Mungu ilikita katika uzoefu wake binafsi wa kumtafuta Mungu katika vilindi vya sala ya kutafakari. Alisoma sana maandiko ya wana-mafumbo wa Kikristo — Ndugu Lawrence, François Fénelon, Teresa wa Ávila, Meister Eckhart — na akapata kwao mapokeo ya kumjua Mungu kwa uzoefu ambayo aliamini kanisa la kiinjili lilikuwa limeyaacha kwa kiasi kikubwa. Aliyaweka mbele maono ya Isaya kuwa kipimo ambacho kwacho kila huduma ya kweli ya kichungaji inapaswa kupimwa: “Mwaka ule aliokufa mfalme Uzia nalimwona Bwana ameketi katika kiti cha enzi, kilicho juu sana na kuinuliwa; na pindo za vazi lake zikalijaza hekalu” (Isaya 6:1). Mchungaji ambaye alikuwa amemwona Bwana kama Isaya alivyomwona — katika utakatifu wake, ukuu wake, uwepo wake uteketezao — asingeridhika kamwe kuwapa kutaniko lake kitu chochote pungufu kuliko hicho. Maono hayo yalikuwa msingi wa huduma yote ya kweli ya kichungaji ya kinabii.

Vilevile alikuwa na wasiwasi kuhusu kile alichokitambua kuwa “mtego wa umaarufu” katika huduma ya kichungaji — jaribu la daima la kusema yale yatakayopokelewa vyema badala ya yale yaliyohitaji kusemwa. Tozer aliusoma utamaduni wake kwa makini wala hakudanganywa na ukuaji wa idadi. Alilielewa onyo la Paulo kuwa maelezo ya hatari ya kichungaji ya kudumu, si ya wakati ujao tu: “Maana utakuja wakati watakapoyachukia mafundisho yenye uzima; ila kwa kuzifuata nia zao wenyewe watajipatia waalimu makundi kwa makundi, kwa kuwa wana masikio ya utafiti; nao watajiepusha wasiisikilize kweli, na kuzigeukia hadithi za uongo” (2 Timotheo 4:3–4).

Mchungaji maarufu, alionya, mara nyingi ndiye aina ya hatari zaidi — si kwa sababu makutaniko yake yalikuwa makubwa bali kwa sababu ukubwa wao ungeweza kutoa dhana ya uongo kwamba kila kitu kilikuwa sawa hali Roho alikuwa amekwisha kuondoka tangu zamani.

Unyenyekevu wa Tozer binafsi katika uchungaji wenyewe ulikuwa fundisho. Aliishi kwa kiasi, akatoa mirahaba yake, akakataa kubembelezana juu ya misimamo yake kwa ajili ya kupanda cheo katika taasisi, na kila juma alitumia saa nyingi peke yake na Mungu kwa namna iliyoiumba na kuiendeleza kila kitu alichokihubiri. Alilichukua moyoni amri kuu iliyo katika kiini cha Shema: “Nawe umpende Bwana Mungu wako kwa moyo wako wote, na kwa roho yako yote, na kwa akili zako zote, na kwa nguvu zako zote” (Marko 12:30). Alimtafuta Mungu kwa hivi vyote vinne: kwa moyo katika ujitoaji, kwa roho katika kujisalimisha, kwa akili katika kujifunza, na kwa nguvu katika nidhamu. Hakuwa mtu mkamilifu. Lakini alikuwa mtu aliyekuwa akimtafuta kwa dhati Mungu mkamilifu — na kutafuta kwake kuliliita kutaniko lake kufanya vivyo hivyo.

Sala

Ee Mungu uteketezaye, tuokoe kutoka usalama wa kichungaji wa kusema tu yale ambayo makutaniko yetu yanataka kuyasikia. Tupe ujasiri wa Tozer wa kusema yale ambayo Roho anayasema kwa hakika, hata yanapokuwa yasiyopendeza. Uufanye upya ndani yetu njaa ya kukujua Wewe — si kujua habari zako tu — na uache kutafuta kwetu uwepo wako kuwe moto usioonekana unaopasha joto kila kitu tunachokifanya katika huduma. Pale ambapo tumelifanya kanisa kuwa rahisi mno, lenye starehe mno, na lenye burudani mno, urudishe uzito wa utukufu wako. Amina.