D.L. Moody — Muuzaji wa Viatu Aliyeyatikisa Mataifa

Alikuwa Nani

Dwight Lyman Moody alizaliwa tarehe 5 Februari 1837, huko Northfield, Massachusetts, akiwa mtoto wa sita kati ya watoto tisa katika familia maskini ambayo baba yao alifariki Dwight alipokuwa na miaka minne. Alihamia Boston akiwa na miaka kumi na saba kufanya kazi katika duka la viatu la mjomba wake, akaokoka akiwa na miaka kumi na nane katika duka hilohilo kupitia mwalimu wa Shule ya Jumapili aitwaye Edward Kimball aliyemwambia tu habari za Yesu, kisha akahamia Chicago ambako alikuwa mfanyakazi wa YMCA aliyefanya kazi kwa ufanisi wa ajabu na mratibu wa Shule ya Jumapili, kabla ya kujitolea kikamilifu kwa uinjilisti. Hakuwa na elimu rasmi ya kitheolojia, wala kuwekwa wakfu, wala msaada wa taasisi yoyote — bali shauku kubwa tu kwamba kila mtu aliyekutana naye amjue Yesu Kristo. Mikutano yake ya uinjilisti nchini Uingereza kati ya 1873–1875 ilivutia umati wa hadi watu elfu thelathini kwa usiku, na ikaleta uamsho uliothibitishwa ambao uliitikisa nchi.

Alianzisha Chuo cha Northfield, Shule ya Mount Hermon, Taasisi ya Biblia ya Moody, na Kanisa la Moody huko Chicago. Alifariki mwaka 1899 akiwa na miaka sitini na miwili, akiwa amehubiri yeye binafsi kwa watu wanaokadiriwa kuwa milioni mia moja katika huduma yake yote.

Maono Yake ya Huduma ya Umisionari na ya Dhabihu

Maono ya Moody ya uinjilisti yalijengwa juu ya msingi rahisi kuliko yote: aliamini kwa dhati kwamba kila mtu aliyekutana naye alikuwa nafsi ambayo Kristo alikufa kwa ajili yake na iliyohitaji kulijua hilo, wala hakuweza kukaa na mtu kwa muda mrefu bila usadikisho huo kujidhihirisha. Uinjilisti wake haukuwa maonyesho ya kikazi bali ufurikaji wa upendo binafsi kwa watu na msukumo binafsi kuhusu hatima yao ya milele. Alieleza mbinu yake kwa uwazi uliomtambulisha: “Ni hubiri duni isiyoudhi mtu yeyote; isiyosema lolote.” Hakuwa na hamu na dini isiyoudhi. Alikuwa na hamu na nafsi za watu.

Injini ya kitheolojia ya uinjilisti wa Moody ilikuwa theolojia yake ya kina kuhusu upendo wa Mungu — hasa kama ulivyoelezwa katika injili ya Yohana, ambayo aliihubiri zaidi ya kitabu kingine chochote cha Maandiko. Alikataa kuiwasilisha injili kimsingi kama mfumo wa mafundisho ya kukubaliwa au orodha ya sheria za kufuatwa; aliiwasilisha kama upendo wa kupokewa.

Alijenga mikutano yake mikuu zaidi kuzunguka andiko moja tu: “Kwa maana jinsi hii Mungu aliupenda ulimwengu, hata akamtoa Mwanawe pekee, ili kila mtu amwaminiye asipotee, bali awe na uzima wa milele” (Yohana 3:16). Alinena kuhusu mstari huo: “Nimeuzunguka ulimwengu unaozungumza Kiingereza nikiwa na andiko hili moja. Naamini ni andiko lenye nguvu kuliko yote katika Biblia nzima.” Aliuhubiri huko London kwa watu elfu thelathini. Aliuhubiri kwa wafanyakazi wa reli huko Chicago. Aliuhubiri magerezani, mitaa ya mabanda, vyuo vikuu, na kumbi za maonyesho. Haukuchakaa kamwe.

Ufahamu wa Moody kuhusu nafasi ya Roho Mtakatifu katika uinjilisti ulikuwa muhimu kama kipengele kingine chochote cha huduma yake. Alikuwa amebadilishwa na kile alichokieleza kuwa “kujazwa Roho Mtakatifu” mwaka 1871 — tukio ambalo alilihusisha na mabadiliko makubwa ya ufanisi wa mahubiri yake tangu wakati huo na kuendelea. Alikuwa na mashaka makubwa na uinjilisti wowote uliotegemea ufasaha wa binadamu, kuchezea hisia, au mitambo ya kiuratibu badala ya kazi kuu ya Roho. Alishikilia ahadi ya Yesu mwenyewe: “Lakini mtapokea nguvu, akiisha kuwajilia juu yenu Roho Mtakatifu; nanyi mtakuwa mashahidi wangu katika Yerusalemu, na katika Uyahudi wote, na Samaria, na hata mwisho wa nchi” (Matendo 1:8). Nguvu hazikuwa za Moody. Nguvu zilikuwa za Roho. Moody alikuwa tu tayari kutumika — jambo ambalo, katika mpango wa Mungu, likawa la kutosha.

Theolojia yake kuhusu mwamini wa kawaida kuwa mwinjilisti ilikuwa miongoni mwa michango yake muhimu zaidi kimatendo. Alikataa kukubali fikra iliyofichika ya ukleri ya zama zake — dhana kwamba kuvuta nafsi kwa Kristo lilikuwa jukumu la kikazi la wachungaji waliowekwa wakfu, na kwamba waumini wa kawaida walipaswa kuhudhuria, kuchangia fedha, na labda mara kwa mara kumwalika mtu kanisani. Aliwafunza maelfu ya watu uinjilisti binafsi, akajenga mashirika yaliyowawezesha Wakristo wa kawaida kuishuhudia imani yao, na akasisitiza kwamba kila mtu aliyeokoka alikuwa mgombea wa uinjilisti zaidi. Alikuwa ameyapokea maono ya Paulo: “Na mambo yale uliyoyasikia kwangu mbele ya mashahidi wengi, hayo uwakabidhi watu waaminifu watakaofaa kuwafundisha na wengine” (2 Timotheo 2:2). Kila mtu aliyefikiwa naye pia alikuwa mfikiaji anayewezekana. Mnyororo ulikusudiwa kuendelea.

Utoaji wa dhabihu wa Moody haukujulikana sana kama mahubiri yake, lakini ulikuwa wa kustaajabisha vivyo hivyo. Alitoa fedha nyingi kuliko alizobakiza, akikataa daima kujitajirisha kwa mapato ya huduma. Alianzisha shule na taasisi kwa sababu alielewa kwamba uinjilisti bila elimu na mafunzo huzalisha Wakristo wasioweza kudumu.

Aliwekeza rasilimali zake katika miundombinu ya injili hasa kwa sababu aliamini kwamba kazi ya ufalme ilikuwa ya haraka kiasi cha kudai si mahubiri yake tu bali pia utajiri wake. Alilichukulia kwa uzito lile alilolihubiri: “Lakini nena hivi, Apandaye kwa uchache atavuna kwa uchache; naye apandaye kwa ukarimu atavuna kwa ukarimu” (2 Wakorintho 9:6). Alipanda kwa ukarimu. Mavuno aliyoyapanda bado yanakusanywa hata leo.

Alifariki katikati ya mkutano wa uinjilisti, akiwa amehubiri hubiri lake la mwisho huko Kansas City akiwa kitandani mgonjwa, wakati alipokuwa dhaifu mno kusimama. Alipoambiwa kwamba anakaribia kufa, jibu lake lilikuwa la utulivu: “Dunia inaondoka, Mbingu inafunguka mbele yangu.” Hakuwa na hofu. Alikuwa ameyaishi maneno ya Paulo, na sasa alikuwa akiingia katika utimilifu wake: “Kwa maana kwangu mimi kuishi ni Kristo, na kufa ni faida” (Wafilipi 1:21). Faida yake ilikuwa imefika. Alikuwa amekamilisha lile ambalo muuzaji wa viatu kutoka Northfield alikuwa ametumwa kulifanya.

Sala

Bwana, tukumbushe kwamba huwaiti walio na sifa bali unawapa sifa walioitwa, na kwamba jambo lenye nguvu zaidi katika uinjilisti si ufasaha wetu bali upendo wa Kristo na nguvu za Roho wako. Utupatie ule msukumo wa Moody usiozimika kuhusu watu walio karibu nasi ambao bado hawakujui. Utufundishe kupanda kwa ukarimu — maneno yetu, muda wetu, rasilimali zetu — na kukuamini kwamba wewe utatoa mavuno.

Amina.