Dibaji

Hakuna katika Maandiko neno lililo la Kimungu kwa dhahiri zaidi katika asili na maana yake kuliko neno mtakatifu. Hakuna neno linalotupandisha juu zaidi katika siri ya Uungu, wala kwa kina zaidi katika pendeleo na baraka za watoto wa Mungu. Na bado ni neno ambalo Mkristo mwingi hajawahi kulichunguza wala kulielewa.

Si wachache wanaoweza kumsifu Mungu kwamba katika kipindi cha miaka ishirini iliyopita kauli-mbiu Kuweni Watakatifu imepokewa katika makanisa mengi na duru za Kikristo kwa bidii kubwa kuliko hapo awali. Katika vitabu na majarida, katika mikutano na makongamano, katika ushuhuda na maisha ya waumini, tuna ishara tele kwamba kile kinachoitwa harakati ya Utakatifu ni jambo halisi.

Na bado ni kiasi gani bado kinapungua! Ni makutano makubwa kiasi gani ya Wakristo waaminio walio na mawazo hafifu kabisa tu kuhusu utakatifu ni nini! Na miongoni mwa wale wanaoutafuta, ni wangapi ambao hawajajifunza takribani maana ya kuja kwenye Neno la Mungu na kwa Mungu Mwenyewe kwa ajili ya mafundisho ambayo peke yake yaweza kufunua sehemu hii ya siri ya Kristo na ya Mungu! Kwa wengi, utakatifu umekuwa tu usemi wa jumla wa maisha ya Kikristo katika hali yake yenye bidii zaidi, bila kufikiri sana kuhusu maana halisi ya neno hilo.

Katika kuandika kitabu hiki kidogo, lengo langu limekuwa kugundua ni kwa maana gani Mungu hulitumia neno hili, ili liweze kumaanisha kwetu kile linachomaanisha kwake. Nimetafuta kulifuatilia neno hili kupitia baadhi ya vifungu muhimu zaidi vya Maandiko Matakatifu ambako linapatikana, ili kujifunza humo utakatifu wa Mungu ni nini, wetu unapaswa kuwa nini, na ni njia gani ambayo kwayo tunaufikia. Nimekuwa na hamu ya pekee kuonyesha ni kwa jinsi gani vingi na mbalimbali ni vipengele vinavyounda utakatifu wa kweli kama usemi wa Kimungu wa maisha ya Kikristo katika ukamilifu na utimilifu wake wote. Wakati huo huo nimejitahidi daima kuweka akilini umoja na urahisi wa ajabu uliomo ndani yake, kama ulivyokitwa katika nafsi ya Yesu. Nilipoendelea na kazi yangu, nilihisi kwa kina zaidi na zaidi jinsi kazi niliyoichukua ilivyokuwa ya juu katika kujitolea kuwaongoza wengine hata katika nyua za nje za Mahali Patakatifu pa Aliye Juu Sana. Na bado ugumu wenyewe wa kazi hiyo ulinishawishi jinsi ilivyokuwa ya lazima.

Naogopa kuna baadhi ambao kwao kitabu hiki huenda kikawa cha kuwakatisha tamaa. Wamesikia kwamba lango la kuingia katika maisha ya utakatifu mara nyingi ni hatua moja tu. Wamesikia habari za au wameona waumini walioweza kusimulia mabadiliko ya baraka yaliyoyajia maisha yao tangu walipoipata siri ya ajabu ya utakatifu kwa imani. Na sasa wanaitafuta siri hii. Hawawezi kuelewa kwamba siri hiyo huwajia wale wasioitafuta, bali wanaomtafuta Yesu peke yake. Huenda wangependa kuwa na kitabu ambamo yote wanayohitaji kujua kuhusu Utakatifu na njia ya kuufikia yamekusanywa katika masomo machache rahisi, yaliyo rahisi kujifunza, kukumbuka, na kutenda. Haya hawatayapata. Kuna jambo kama Pentekoste bado kwa wanafunzi wa Yesu; lakini huja kwake yeye aliyeacha vyote ili kumfuata Yesu peke yake, na katika kumfuata kikamilifu amemruhusu Bwana amkemee na kumfundisha. Mara nyingi kuna mafunuo yenye baraka nyingi ya Kristo, kama Mwokozi kutoka dhambini, katika chumba cha faragha na katika mikutano ya watakatifu; lakini haya hupewa wale ambao wameandaliwa kwa ajili yao, na ambao wameandaliwa kuyapokea. Wote na wajifunze kumtumaini Yesu, na kufurahi ndani yake, ijapokuwa uzoefu wao si vile wangetamani. Yeye atatufanya watakatifu. Lakini iwe tumeingia katika maisha ya baraka ya imani katika Yesu kama utakaso wetu, au bado tunauonea shauku toka mbali, sote tunahitaji jambo moja, ukubali ulio rahisi, wa kuamini, na wa kutii wa kila neno ambalo Mungu wetu amelinena. Imekuwa shauku yangu ya dhati kwamba niweze kuwa msaidizi wa imani ya ndugu zangu katika kutafuta kufuatilia pamoja nao ufunuo wa ajabu wa Utakatifu wa Mungu katika enzi zote kama ulivyoandikwa katika Neno lake lenye baraka. Imekuwa maombi yangu ya daima kwamba Mungu aweze kutumia yaliyoandikwa kuongeza ndani ya watoto wake usadikisho kwamba lazima tuwe watakatifu, ujuzi wa jinsi tunavyopaswa kuwa watakatifu, furaha kwamba twaweza kuwa watakatifu, imani kwamba tunaweza kuwa watakatifu. Naye na atuchochee sote tumlilie mchana na usiku kwa ajili ya kujiliwa na Roho na Nguvu ya Utakatifu juu ya watu wake wote, ili jina la Mkristo na la mtakatifu liwe na maana moja, na kila muumini awe chombo kilichofanywa kitakatifu na kinachofaa kwa matumizi ya Bwana.

A. M.

Wellington, 16 Novemba 1887.