Majibu ya Maombi
Majibu ya Thamani ya Maombi

Sura 3 · saa 1 dakika 8 za kusoma · saa 1 dakika 28 za kusikiliza

Majibu ya Thamani ya Maombi


Kwa njia za ajabu Mungu alimsaidia Bw. Müller kama “Masimulizi” yanavyoonyesha:—


MAPATO YA KWANZA YA MSANII.

“April 30 [1859].—Nilipokea barua ifuatayo kutoka mbali kabisa: ‘Ndugu yangu mpendwa katika Kristo, mimi ni mume wa Bibi —— anayekutumia kwa posta hii vipande viwili vya Sovereign. Twawezaje kuitumia vyema zaidi kumbukumbu hii ya mapendo, kuliko kwa kuiweka katika benki ya Kristo, ambaye siku zote hulipa faida iliyo bora, wala hakosi kamwe.—Basi, mshauri wangu bora wa kiroho, siwezi kukueleza furaha kuu isiyo kifani ninayohisi, katika kusimulia yafuatayo. Mimi ni msanii, msanii maskini, mchoraji wa mandhari. Kama majuma mawili yaliyopita nilipeleka picha Bristol kwa ajili ya maonyesho, mara tu nilipomaliza kusoma kitabu chako kilichoazimwa kwetu. Kwa unyenyekevu mwingi na kwa bidii nilimwomba Mungu anijalie, kwa kuuza picha yangu ya Bristol, kupata heshima ya baraka ya kukutumia nusu ya mapato. Bei ya picha ni £20. Sasa tazama. Mara tu maonyesho yalipofunguliwa, Mungu, kwa rehema zake, akiyakumbuka maombi yangu, akaniletea mnunuzi. Nilikuwa nimewahi kuonyesha Bristol hapo awali, lakini sikuwahi kuuza picha. Ee! rafiki yangu mpendwa, moyo wangu kabisa unarukaruka kwa furaha. Sijawahi kuwa karibu na Mungu hivi kamwe. Kwa njia yako nimewezeshwa kumsogelea Mungu zaidi, kwa bidii zaidi, imani zaidi, tamaa takatifu zaidi.—Haya ndiyo mapato ya kwanza ambayo Mungu amenibariki nayo kwa kazi zangu zote za mwaka jana. Baraka iliyoje kuyapata yakirudishwa hivyo!—Ee, kwa furaha iliyoje nilisoma kitabu chako!—Picha ninayoisema sasa inaonyeshwa katika chuo cha sanaa huko Clifton, ikiwa na nambari katika Katalogi ——, jina lake ni ——. Siwezi kukulipa mpaka mwisho wa maonyesho, kwa maana sitalipwa hadi wakati huo, &c.’ Barua kama hizo nimezipokea maelfu katika kipindi cha miaka 40 iliyopita.”


UPEPO WA KASKAZINI KUGEUZWA KUWA UPEPO WA KUSINI.

“Ilikuwa karibu na mwisho wa November ya 1857, nilipoarifiwa bila kutazamia hata kidogo kwamba tanki la mtambo wetu wa kupasha joto katika Nyumba Na. 1 lilikuwa likivuja sana, hata ikawa haiwezekani kupitisha majira ya baridi na uvujaji kama huo.—Mtambo wetu wa kupasha joto una tanki kubwa la mviringo, ndani yake ambamo moto huwekwa, na tanki hilo limeunganishwa na mabomba ya maji yanayopasha vyumba joto. Hewa ya moto pia imeunganishwa na mtambo huu. Tanki hilo lilikuwa limehesabiwa kuwa lafaa kwa kazi ya majira ya baridi. Kudhania kwamba limechakaa, na kutofanya lolote kulibadilisha kwa jipya, na kusema, Nitamtumaini Mungu katika jambo hili, kungekuwa ni kiburi cha uzembe, bali si imani katika Mungu. Kungekuwa ni imani ya uongo.

“Tanki hilo limezungukwa kabisa na matofali; kwa hiyo, hali yake haingeweza kujulikana bila kubomoa matofali; jambo hili, kama lisingekuwa la lazima, lingeliliumiza tanki zaidi kuliko vinginevyo; na kwa kuwa kwa majira nane ya baridi hatukuwa tumepata shida kwa njia hii, hatukuwa tumeitazamia sasa. Lakini ghafla, na bila kutazamiwa kabisa, mwanzoni mwa majira ya baridi, shida hii ikatokea. Basi, kufanyike nini? Kwa ajili ya watoto, hasa wachanga zaidi, nilihuzunika moyoni sana, wasije wakateseka kwa kukosa joto. Lakini tungepataje joto? Kuweka tanki jipya kungechukua, bila shaka, majuma mengi. Kutengeneza tanki lilikuwa jambo lenye shaka, kwa sababu ya ukubwa wa uvujaji; lakini, kama sivyo, hakuna lolote lingeweza kusemwa juu yake, mpaka chumba cha matofali ambamo limefungiwa kingebomolewa, angalau kwa sehemu; lakini hilo lingechukua, kadiri tulivyoweza kukisia, siku kadhaa; na kufanyike nini wakati huo, ili kupata vyumba vyenye joto kwa ajili ya watoto 300? Kwa kawaida ilinijia wazo, la kuweka majiko ya gesi ya muda; lakini nilipopima jambo hilo zaidi, ikaonekana kwamba hatungeweza kupasha joto vyumba vyetu vikubwa sana kwa gesi, isipokuwa tungekuwa na majiko mengi, ambayo hatungeweza kuyaweka, kwa kuwa hatukuwa na kiasi cha gesi cha kutosha kuipunguza kutoka mtambo wetu wa taa. Zaidi ya hayo, kwa kila jiko kati ya haya tulihitaji dohani ndogo, ili kutoa hewa chafu. Kwa hiyo namna hii ya kupasha joto, ingawa yafaa kwa ukumbi, ngazi, au duka, isingefaa kwa kusudi letu. Nilifikiri pia kuweka kwa muda majiko ya Arnott; lakini yasingefaa, yakihitaji dohani ndefu (kwa kuwa yangekuwa ya muda) ili zitoke nje ya madirisha. Kwa sababu hii, kutokuwa na uhakika kama yangefaa katika hali yetu, na kuiharibu sura ya vyumba, kulinifanya niache mpango huu pia. Lakini kufanyike nini? Kwa furaha ningelilipa £100, kama kwa hivyo shida ingeweza kuondolewa, na watoto wasije wakateseka kwa siku nyingi kwa kuwa katika vyumba vya baridi. Mwishowe nilikata shauri kujitupa kabisa mikononi mwa Mungu, aliye mwingi wa rehema na huruma nyororo, nikaamua kufunguliwa kwa chumba cha matofali, ili kuona ukubwa wa uharibifu, na kama tanki lingeweza kutengenezwa, hata litupitishe katika majira ya baridi.

“Siku ilipangwa, ambayo mafundi wangefika, na maandalizi yote yaliyohitajika yakafanywa. Bila shaka, moto ulipaswa kuzimwa wakati matengenezo yakiendelea. Lakini sasa tazama. Baada ya siku ya matengenezo kupangwa, upepo mkali wa kaskazini ukaanza. Ulianza kuvuma ama Alhamisi au Ijumaa kabla ya alasiri ya Jumatano, wakati moto ulipopaswa kuzimwa. Sasa yakaja majira ya kwanza ya baridi kali kabisa, tuliyoyapata mwanzoni mwa majira hayo ya baridi, katika siku za kwanza za December. Kufanyike nini? Matengenezo hayangeweza kuahirishwa. Sasa nikamwomba Bwana mambo mawili, yaani, kwamba aone vema kuugeuza upepo wa kaskazini kuwa upepo wa kusini, na kwamba awape mafundi ‘moyo wa kufanya kazi’; kwa maana nilikumbuka jinsi Nehemia alivyofanya mengi katika siku 52, alipokuwa akijenga kuta za Yerusalemu, kwa sababu ‘watu walikuwa na moyo wa kufanya kazi.’ Basi, siku ile ya kukumbukwa ikaja. Jioni iliyotangulia, upepo mkali wa kaskazini ulikuwa bado ukivuma: lakini, siku ya Jumatano, upepo wa kusini ukavuma: sawasawa kabisa na jinsi nilivyokuwa nimeomba. Hali ya hewa ilikuwa nzuri hata haukuhitajika moto. Matofali yakabomolewa, uvujaji ukagunduliwa upesi sana, watengenezaji wa tanki wakaanza kutengeneza kwa bidii ya kweli. Yapata saa mbili na nusu usiku, nilipokuwa nikienda nyumbani, niliarifiwa pale getini, kwamba kaimu mkuu wa kampuni, ambako watengenezaji wa tanki walikotoka, alikuwa amefika kuona jinsi kazi ilivyokuwa ikiendelea, na kama angeweza kwa njia yoyote kuiharakisha. Kwa hiyo nikaenda mara moja chini pishini, kumwona pamoja na wafanyakazi, ili kutafuta kuiharakisha kazi. Nilipomweleza mkuu huyo jambo hili, akasema wakiwa wanasikia, ‘watu hawa watafanya kazi mpaka usiku wa manane leo, na kurudi mapema sana tena kesho.’

“‘Sisi tungependelea zaidi, Bwana,’ akasema kiongozi, ‘kufanya kazi usiku kucha.’ Ndipo nikakumbuka sehemu ya pili ya maombi yangu, kwamba Mungu angewapa watu ‘moyo wa kufanya kazi.’ Ndivyo ilivyokuwa: kufikia asubuhi matengenezo yalikuwa yamekamilika, uvujaji ukazuiwa, ingawa kwa shida kubwa, na ndani ya kama saa 30 matofali yalikuwa yamerudishwa tena, na moto ukawa katika tanki; na muda wote upepo wa kusini ulivuma kwa upole hata haukuwepo uhitaji hata kidogo wa moto.

“Basi, hii ni mojawapo ya shida zetu iliyoshindwa kwa maombi na imani.”


KUONGOKA KWA YATIMA.

“May 26, 1860.—Siku baada ya siku, na mwaka baada ya mwaka, kwa msaada wa Mungu, twafanya kazi katika maombi kwa ajili ya faida ya kiroho ya Yatima walio chini ya uangalizi wetu. Maombi yetu haya, ambayo kwa miaka 24 yameletwa mbele za Bwana kuhusu wao, yamejibiwa kwa wingi, katika miaka iliyopita, kwa kuongoka kwa mamia miongoni mwao. Pia, tumekuwa na majira ya kurudiarudia ambapo, ndani ya muda mfupi, au hata mara moja, wengi wa Yatima waliongoka. Majira kama hayo tuliyapata kama miaka mitatu iliyopita, ambapo, ndani ya siku chache, kama 60 waliletwa kumwamini Bwana Yesu; na majira kama hayo tumeyapata tena mara mbili katika mwaka wa kwanza. Ya kwanza yalikuwa July, 1859, ambapo Roho wa Mungu alitenda kwa nguvu nyingi katika shule moja ya wasichana 120, hata wengi sana, naam zaidi ya nusu, wakaingiwa na huzuni nzito kuhusu wokovu wa nafsi zao. Zaidi ya hayo, kazi hii haikuwa msisimko wa kitambo tu; bali, baada ya kupita zaidi ya miezi kumi na moja, wapo 31 ambao kwao kuna hakika kamili juu ya kuongoka kwao, na 32 ambao kwao vivyo hivyo kuna kiasi kizuri cha hakika, ingawa si kwa kiwango kile kile, kama kwa wale 31. Kwa hiyo wapo 63 kati ya Yatima 120 katika Shule ile moja ambao wanahesabiwa kuwa waliongoka July, 1859. Kazi hii yenye baraka na yenye nguvu ya Roho Mtakatifu haiwezi kufuatishwa kwa sababu yoyote ya pekee. Lakini ilikuwa jibu la thamani sana la maombi. Hivyo ndivyo tunavyoiona, nasi twatiwa moyo nayo kumwendelea kumngoja Mungu. Majira ya pili ya kutenda kwa nguvu kwa Roho Mtakatifu miongoni mwa Yatima, katika mwaka uliopita, yalikuwa mwishoni mwa January na mwanzoni mwa February, 1860. Habari zake ni za kupendeza sana; lakini sina budi kutosheka kwa kusema, kwamba kazi hii kuu ya Roho wa Mungu mnamo January na February, 1860, ilianza miongoni mwa kundi la watoto wadogo zaidi walio chini ya uangalizi wetu, wasichana wadogo wa kama miaka 6, 7, 8 na 9; kisha ikaenea hadi kwa wasichana wakubwa zaidi; na kisha kwa wavulana, hata ndani ya kama siku 10 zaidi ya Yatima 200 waliamshwa kuhangaikia nafsi zao, na katika hali nyingi walipata amani mara moja, kwa imani katika Bwana wetu Yesu. Mara moja waliomba waruhusiwe kufanya mikutano ya maombi miongoni mwao wenyewe, nao wamekuwa na mikutano hii tangu wakati huo. Wengi wao pia walionyesha kuhangaikia wokovu wa wenzao na jamaa zao, wakasema au kuwaandikia, kuhusu njia ya kuokolewa.”


KUWAWEKA YATIMA UANAGENZI.

“Mwanzoni mwa kiangazi, 1862, ilionekana kwamba tulikuwa na wavulana kadhaa waliokuwa tayari kuwekwa uanagenzi; lakini hakukuwa na maombi yaliyofanywa na mabwana wa kazi kutaka wanagenzi. Kwa kuwa wavulana wetu wote daima hupelekwa kama wanagenzi wa kukaa ndani, hii haikuwa shida ndogo; kwa maana hatutafuti tu mabwana wa kazi walio Wakristo, bali huchunguza biashara yao, na kuangalia hali yao, ili kuona kama wanafaa; tena bwana wa kazi lazima awe tayari kumpokea mwanagenzi katika jamaa yake mwenyewe. Katika hali hizi, tena tukajitoa kwa maombi, kama tulivyokuwa tumefanya kwa zaidi ya miaka ishirini iliyotangulia, kuhusu jambo hili, badala ya kutangaza, jambo ambalo, bila shaka, lingetuletea tu mabwana wa kazi wanaotaka wanagenzi kwa ajili ya malipo. Tulikumbuka jinsi Bwana alivyokuwa mwema kwetu, kwa kutusaidia mara mamia hapo awali, katika jambo hili hasa. Majuma kadhaa yakapita, lakini shida ikabaki. Hata hivyo tuliendelea katika maombi, kisha ombi moja likafanywa, kisha lingine; na tangu tulipoanza kuomba kuhusu jambo hili, kiangazi kilichopita, tumeweza kupeleka jumla ya wavulana 18 hadi May 26, 1863; hivyo shida ikashindwa tena kabisa kwa maombi, kwani kila mmoja wa wavulana, ambao ilipendeza kuwapeleka, amepelekwa.”


MAGONJWA KATIKA NYUMBA YA YATIMA.

Nyakati fulani magonjwa yaliyatembelea nyumba hizo.

“Wakati wa kiangazi na vuli ya 1866 tulikuwa pia na ugonjwa wa surua katika Nyumba zote tatu za Yatima. Baada ya kutokea kwake, ombi letu la pekee lilikuwa: 1. Kwamba wasiwepo watoto wengi mno wakiugua kwa wakati mmoja ugonjwa huu, ili nafasi yetu katika vyumba vya wagonjwa au vinginevyo iweze kutosha. Ombi hili lilijibiwa kikamilifu; kwa maana ingawa katika Nyumba Mpya ya Yatima Na. 1 tulikuwa na visa visivyopungua 83, katika Na. 2 jumla 111, na katika Na. 3 jumla 68; hata hivyo Mungu kwa neema aliona vema kusikiliza maombi yetu, hata vyumba vyetu vya ziada vilipojaa wagonjwa, akauzuia kuenea kwa surua kwa muda mrefu hadi idadi ya kutosha ikapona, ili kutoa nafasi kwa wengine, waliokuwa wameugua. 2. Zaidi ya hayo tuliomba, kwamba watoto, waliougua surua, waweze kupitishwa salama wasife. Ndivyo ilivyokuwa. Tulipata jibu kamili la maombi yetu; kwa maana ingawa watoto 262 jumla walikuwa na surua, hakuna hata mmoja wao aliyekufa. 3. Mwisho tuliomba, kwamba yasiwepo madhara mabaya ya kimwili yaliyofuatia ugonjwa huu, kama ilivyo mara nyingi; hili pia lilijaliwa. Watoto wote 262 hawakupona tu, bali walikuwa hali njema baadaye. Kwa shukrani naiandika rehema hii ya wazi na baraka ya Mungu, na jibu hili kamili na la thamani la maombi, kwa heshima ya jina lake.”


MSAADA KWA NDUGU WENYE UHITAJI.

1863.—“Mwisho wa mwaka sasa ulikuwa umekaribia, na, katika kufunga mahesabu, ilikuwa shauku yangu ya moyoni, kufanya tena yote niliyoweza, katika kupeleka msaada kwa watendakazi wenye uhitaji katika injili. Kwa hiyo nikapitia orodha, nikiandika kando ya majina mbalimbali ya wale ambao sikuwa nimewapelekea hivi karibuni, kiasi kilichoonekana kufaa kupeleka; nikaona, hesabu hizi zilipojumlishwa pamoja, jumla ilikuwa £476, lakini £280 ndiyo yote niliyokuwa nayo mkononi. Kwa hiyo nikaandika hundi ya £280, ingawa ningefurahi kupeleka £476, lakini nikahisi shukrani, wakati huo huo, kwamba nilikuwa na kiasi hiki mkononi kwa ajili ya ndugu hawa. Baada ya kuandika hundi, kama kazi ya mwisho ya siku, ndipo yakaja majira yangu ya kawaida ya maombi, kwa ajili ya mambo mengi ambayo kila siku, kwa msaada wa Mungu, nayaleta mbele zake; kisha tena, nikaleta pia habari za wahubiri hawa wa Injili mbele za Bwana, nikamsihi kwamba hata sasa aone vema kunipa bado kiasi kizuri kwa ajili yao, ingawa zilikuwa zimebaki siku tatu tu kufikia mwisho wa mwaka wetu. Baada ya hili kufanyika, nikaenda nyumbani yapata saa tatu usiku, nikakuta kumekuwa kumefika kutoka mbali sana £100 kwa ajili ya Misheni, pamoja na £100 iliyoachwa nitumie kadiri nionavyo, na £5 kwa ajili yangu mwenyewe. Kwa hiyo, nikachukua £200 yote kwa ajili ya Misheni, na hivyo nikawa na £480 mkononi kukidhi zile £476 nilizozitaka kwa kusudi hili. Wale wanaojua baraka ya kumtumaini Mungu kweli, na kupata msaada kutoka kwake, kama katika kisa hiki, kwa kujibiwa kwa maombi, wataweza kuingia katika furaha ya kiroho niliyokuwa nayo katika kupokea sadaka ile, ambamo jibu la maombi lilijaliwa, na pamoja nayo furaha kuu ya kuifurahisha mioyo ya watumishi wengi wa Kristo waliojitoa.”


SHAUKU YA MOYO KUTIMIZWA KUSAIDIA KAZI YA MISHENI CHINA.

“Sept. 30 [1869].—Kutoka Yorkshire £50.—Nilipokea pia Paundi Elfu Moja leo kwa ajili ya kazi ya Bwana huko China. Kuhusu sadaka hii yapasa kuangaliwa hasa, kwamba kwa miezi mingi ilikuwa shauku yangu ya moyoni kufanya zaidi kuliko wakati wowote kwa ajili ya Kazi ya Misheni huko China, na nilikuwa tayari nimechukua hatua kutimiza shauku hii, sadaka hii ya Paundi Elfu Moja ilipofika mkononi. Jibu hili la thamani la maombi kwa ajili ya mahitaji lapasa kuwa kitia-moyo cha pekee kwa wote wanaojishughulisha na kazi ya Bwana, na ambao wanaweza kuhitaji mahitaji kwa ajili yake. Lathibitisha tena, kwamba, kama kazi yetu ni kazi yake, nasi tukimheshimu, kwa kumngoja na kumtazamia yeye kwa ajili ya mahitaji, hakika, kwa wakati wake na kwa njia yake mwenyewe, atayaruzuku.”


FURAHA YA MAJIBU YA MAOMBI.

“Furaha ambayo majibu ya maombi hutoa, haiwezi kuelezwa; na msukumo wanaoutoa kwa maisha ya kiroho ni mkuu mno. Uzoefu wa furaha hii nawatakia wasomaji wangu wote walio Wakristo. Kama unamwamini kweli Bwana Yesu kwa ajili ya wokovu wa nafsi yako, kama unaenenda kwa unyofu wala hutii uovu moyoni mwako, kama unaendelea kungoja kwa saburi, na kwa imani, mbele za Mungu; ndipo hakika majibu yatatolewa kwa maombi yako. Huenda usiitwe kumtumikia Bwana kwa njia ile ambayo mwandishi hufanya, na kwa hiyo huenda usipate kamwe majibu ya maombi kuhusu mambo kama yaliyoandikwa hapa; lakini, katika hali zako mbalimbali, jamaa yako, biashara yako, kazi yako, cheo chako kanisani, kazi yako kwa ajili ya Bwana, n.k., waweza kupata majibu yaliyo dhahiri kama yoyote yaliyoandikwa hapa.”


UHITAJI MKUU WA KUOKOLEWA KWA IMANI KATIKA KRISTO YESU.

“Lakini, kama haya yatasomwa na yeyote asiye mwamini katika Bwana Yesu, bali anayeendelea katika uzembe au kujihesabia haki kwa mioyo yao isiyofanywa upya, basi ningewasihi hao kwa mapendo na kwa uzito, kwanza kabisa wapatanishwe na Mungu kwa imani katika Bwana Yesu. Ninyi ni wenye dhambi. Mnastahili adhabu. Kama hamwoni hili, mwombeni Mungu awaonyeshe. Hili sasa na liwe ombi lenu la kwanza na la pekee. Mwombeni Mungu pia awatie nuru si kwa habari ya hali yenu ya asili tu, bali hasa amfunue Bwana Yesu mioyoni mwenu. Mungu alimtuma, ili aichukue adhabu, inayotustahili sisi wenye dhambi wenye hatia. Mungu huukubali utii na mateso ya Bwana Yesu, badala ya wale wanaomtegemea kwa ajili ya wokovu wa nafsi zao; na papo hapo mwenye dhambi amwaminipo Bwana Yesu, hupata msamaha wa dhambi zake zote. Anapopatanishwa hivyo na Mungu, kwa imani katika Bwana Yesu, na amekwisha pata msamaha wa dhambi zake, ana ujasiri wa kuingia mbele za Mungu, kumjulisha maombi yake; na kadiri anavyowezeshwa kutambua kwamba dhambi zake zimesamehewa, na kwamba Mungu, kwa ajili ya Kristo, amependezwa na wale wanaomwamini yeye, ndivyo atakavyokuwa tayari zaidi kuja na mahitaji yake yote, ya kimwili na ya kiroho, kwa Baba yake wa Mbinguni, ili ayaruzuku. Lakini maadamu utambuzi wa hatia isiyosamehewa unabaki, ndivyo tutakavyowekwa mbali na Mungu, hasa kuhusu maombi. Kwa hiyo, msomaji mpendwa, kama wewe ni mwenye dhambi usiyesamehewa, ombi lako la kwanza na la pekee na liwe, kwamba Mungu aone vema kuufunulia moyo wako Bwana Yesu, Mwanawe mpendwa.”


JIBU MARADUFU.

“July 25 [1865].—Kutoka jirani ya London £100, pamoja na barua ifuatayo: ‘Bwana mpendwa, naamini kwamba ni kwa kutenda kwa Bwana ndani yangu, hata nakuambatanishia hundi ya Benki ya Uingereza, Tawi la Magharibi, ya £100. Natumaini kwamba mambo yako yanaendelea vema. Wako katika Bwana * * * *.’ Bwana huyu Mkristo, ambaye sijawahi kumwona, na anayejishughulisha na biashara kubwa sana huko London, alikuwa amenitumia mara kadhaa hapo awali kiasi kama hicho. Siku moja au mbili kabla sijapokea sadaka hii ya mwisho ya ukarimu, nilikuwa nimemwomba Bwana, kwamba aone vema kuushawishi moyo wa mtoaji huyu kunisaidia tena, jambo ambalo sikuwa nimefanya kamwe hapo awali kumhusu; na hivyo nikapata jibu maradufu la maombi, kwa kuwa si fedha tu iliyoingia, bali fedha kutoka kwa yeye. Msomaji sasa ataona maana katika barua ya mtoaji, alipoandika ‘naamini kwamba ni kwa kutenda kwa Bwana ndani yangu hata nakuambatanishia hundi, &c.’ Kweli ni Bwana aliyemtendea bwana huyu, ili anipelekee kiasi hiki. Labda msomaji atafikiri, kwamba katika kukiri kupokea sadaka, nilimwandikia mtoaji yale niliyoyaeleza hapa. Sikufanya hivyo. Sababu yangu ya kutofanya hivyo ilikuwa, asije akadhani nilikuwa katika uhitaji wa pekee, na hivyo akashawishika kupeleka zaidi. Katika kumjua Bwana kweli, katika kumtegemea kweli yeye na yeye peke yake, hakuna haja ya kutoa ishara kwa njia ya moja kwa moja au isiyo ya moja kwa moja, ambazo kwazo watu waweza kushawishiwa kusaidia zaidi. Ningeweza kumwandikia mtoaji (kama ilivyokuwa kweli), nahitaji kiasi kikubwa siku baada ya siku kwa ajili ya gharama za kawaida za makusudi mbalimbali ya Taasisi, na pia ningeweza kumwambia kwa ukweli, wakati huo, kwamba bado nilihitaji kama Paundi Elfu Ishirini, ili kuniwezesha kukidhi gharama zote zinazohusiana na upanuzi uliokusudiwa wa kazi ya Yatima. Lakini desturi yangu ni, kutodokeza kamwe lolote la mambo haya katika mawasiliano yangu na watoaji. Ripoti ichapishwapo, kila mtu aweza kuona, mwenye kutaka kuona, jinsi mambo yalivyo; na hivyo naacha mambo mikononi mwa Mungu, kusema kwa niaba yetu mioyoni mwa mawakili wake. Naye hufanya hivi. Kweli hatumngoji Mungu bure!”


WAKRISTO KATIKA BIASHARA.

“Jan. 1 [1869].—Kutoka Scotland £50 kwa ajili ya Misheni, £25 kwa ajili ya kuenezwa kwa Maandiko Matakatifu na £25 kwa ajili ya kuenezwa kwa Vijitabu. Nilipokea pia kutoka mbali kabisa £10 kwa ajili ya makusudi haya, pamoja na £10 kwa ajili ya Yatima. Kuhusu sadaka hii ya mwisho nasema maneno machache. Mwanzoni mwa mwaka 1868, mfanyabiashara mmoja Mkristo aliniandikia kutaka ushauri katika mambo yake ya biashara yaliyokuwa magumu ya pekee. Barua yake ilionyesha kwamba alikuwa na shauku ya kwenda katika njia za Bwana, na kuendesha biashara yake kwa utukufu wa Mungu; lakini hali zake zilikuwa za kutatiza mno. Kwa hiyo nikamwandikia aje Bristol, ili niweze kumshauri. Ipasavyo akaufanya safari ndefu, nami nikawa na mazungumzo naye, ambayo kwayo niliona hali yake ya kutatiza mno katika biashara. Baada ya kuzungumza naye kikamilifu, nikampa ushauri ufuatao: 1, Kwamba siku baada ya siku, mahsusi kwa kusudi hilo, ajitenge pamoja na mke wake Mkristo, ili kwa umoja waeneze shida zao za biashara mbele za Mungu katika maombi, na kufanya hivi, ikiwezekana, mara mbili kwa siku. 2, Kwamba atazamie majibu ya maombi yake, na kutumaini kwamba Mungu atamsaidia. 3, Kwamba aepuke hila zote za biashara, kama vile kuweka kuuza vitu viwili au vitatu, vilivyowekwa alama chini ya bei ya gharama, kwa ajili ya kuvutia wateja, kwa sababu haimpasi mwanafunzi wa Bwana Yesu kutumia hila kama hizo; na kwamba, akifanya hivyo, hangeweza kutegemea baraka ya Mungu. 4, Nikamshauri zaidi, atenge; kutoka faida zake, juma baada ya juma, sehemu fulani kwa ajili ya kazi ya Mungu, kipato chake kikiwa kingi au kidogo, na kutumia kipato hiki kwa uaminifu kwa ajili ya Bwana. 5, Mwisho, nikamwomba, anijulishe, mwezi baada ya mwezi, jinsi Bwana alivyomtendea.—Msomaji atapendezwa kujua, kwamba tangu wakati huo Bwana aliona vema kuifanikisha biashara ya ndugu huyu mpendwa Mkristo, hata mapato yake kuanzia tarehe 1 March, 1868, hadi March 1, 1869, yalikuwa £9,138 13s. 5d., ambapo katika kipindi kile kile mwaka uliotangulia yalikuwa £6,609 18s. 3d. tu, kwa hiyo £2,528 15s. 2d. zaidi ya mwaka uliotangulia. Aliponitumia sadaka iliyotajwa hapo juu, aliandika pia, kwamba alikuwa amewezeshwa kutenga katika mwaka uliotangulia £123 13s. 3d. kwa ajili ya kazi ya Mungu au uhitaji wa maskini.—Nimekaza sana juu ya jambo hili, kwa sababu Wakristo walio katika biashara waweza kufaidika nalo.”


UAMSHO KATIKA NYUMBA ZA YATIMA.

“Katika kutoa takwimu za mwaka uliotangulia [1871-72], nilirejea tayari baraka kuu ya kiroho, ambayo Bwana aliona vema kuijalia Kazi ya Yatima mwishoni mwa mwaka ule na mwanzoni mwa huu; lakini, kwa kuwa hili ni jambo la maana sana, naingia hapa kwa kina zaidi na kikamilifu zaidi. Ilielezwa hapo awali, kwamba hali ya kiroho ya Yatima kwa ujumla ilitupa huzuni kubwa ya moyo, kwa sababu walikuwa wachache mno, kwa kulinganisha, miongoni mwao, waliokuwa na bidii kuhusu nafsi zao, na kutegemea kifo cha upatanisho cha Bwana Yesu kwa ajili ya wokovu. Huzuni yetu hii ilituongoza kuliweka jambo hilo juu ya wafanyakazi wote wasaidizi, wasimamizi na walimu, kutafuta kwa bidii baraka ya Bwana juu ya nafsi za watoto. Hili lilifanywa katika mikutano yetu ya maombi ya pamoja, na, nina sababu ya kuamini, kwa siri pia; na kwa kujibiwa kwa maombi yetu haya ya siri na ya pamoja, katika mwaka 1872, kulikuwa, kama tokeo la hili, na waamini wengi zaidi kwa mbali miongoni mwa Yatima kuliko wakati wowote. Mnamo Jan. 8, 1872, Bwana alianza kutenda kazi miongoni mwao, na kazi hii iliendelea kwa kadiri fulani baadaye. Katika Nyumba Mpya ya Yatima Na. 3, ilijidhihirisha kidogo zaidi, hata Bwana alipoona vema kuuweka mkono wake kwa uzito juu ya nyumba ile, kwa ndui; na, tangu wakati huo kutenda kwa Roho Mtakatifu kulisikika katika nyumba ile pia, hasa katika idara moja. Mwishoni mwa July, 1872, nilipokea taarifa za wasimamizi na walimu wote katika nyumba tano, walioniarifu, kwamba, baada ya kuangalia kwa makini na kuzungumza, walikuwa na sababu njema ya kuamini kwamba 729 wa Yatima waliokuwa chini ya uangalizi wetu wakati huo, walikuwa waamini katika Bwana Yesu. Idadi hii ya Yatima waaminio ni kubwa kwa mbali kuliko tuliyowahi kuwa nayo, ambayo kwayo twamwabudu na kumsifu Bwana! Tazama jinsi Bwana alivyolishinda jaribu kubwa, lililosababishwa na ndui, na kulligeuza kuwa baraka kubwa! Tazama, pia, jinsi, baada ya hali ya chini hivyo, kwa kulinganisha, iliyotuongoza kwa maombi, maombi ya bidii, kutenda kwa Roho Mtakatifu kulivyodhihirika zaidi kuliko wakati wowote!”


SAFARI ZA MISHENI ZA BW. MÜLLER.

Katika mwaka 1875, alipokuwa na umri wa miaka sabini, Bw. Müller aliongozwa kuanza Safari zake za Kimisheni, na katika miaka ishirini iliyofuata alihubiri kwa watu zaidi ya milioni tatu, katika nchi arobaini na mbili za dunia.

“Mnamo August 8, 1882,” asema Bw. Müller, “tulianza Safari yetu ya tisa ya Kimisheni. Mahali pa kwanza nilipohubiri palikuwa Weymouth, ambapo nilisema hadharani mara nne. Kutoka Weymouth tulikwenda, kupitia Calais na Brussels, hadi Düsseldorf iliyoko mto Rhine, ambapo nilihubiri mara nyingi miaka sita iliyotangulia. Katika ziara hii, nilisema pale hadharani mara nane. Kuhusu kukaa kwangu Düsseldorf, kwa kitia-moyo cha msomaji, nasimulia jambo lifuatalo. Wakati wa ziara yetu ya kwanza katika mji ule, katika mwaka 1876, Mmisheni mmoja mtauwa wa Mjini alinijia siku moja, akiwa amejaribiwa sana, kwa sababu alikuwa na wana sita, ambao kwa ajili ya kuongoka kwao alikuwa akiomba miaka mingi, na hata hivyo walibaki bila kujali nafsi zao, naye akataka nimwambie afanye nini. Jibu langu lilikuwa, ‘Endelea kuwaombea wanao, na tazamia jibu la maombi yako, nawe utampasa kumsifu Mungu.’ Basi, baada ya miaka sita nilipokuwa tena katika mji ule ule, mtu huyu mpendwa alinijia akasema alishangaa kwamba hakuwa ameona yeye mwenyewe hapo awali lililompasa kufanya, na kwamba alikuwa amekusudia kufuata shauri langu na kwa bidii zaidi kuliko wakati wowote kujitoa kwa maombi. Miezi miwili baada ya kuniona, wana watano kati ya sita wake waliongoka ndani ya siku nane, na kwa miaka sita sasa wameenenda katika njia za Bwana, naye alikuwa na tumaini kwamba mwana wa sita pia alikuwa akianza kuhangaikia hali yake mbele za Mungu. Msomaji Mkristo na atiwe moyo na jambo hili, ikiwa maombi yake hayatajibiwa mara moja; na, badala ya kuacha kuomba, amngoje Mungu kwa bidii zaidi na kwa saburi zaidi, na tazamia majibu ya maombi yake.”


MPANGO WA KIMUNGU WA KUWATUMA WAMISHENI WA NCHI ZA NJE.

Kanisa la Bristol ambalo Bw. Müller alihusiana nalo limepata heshima ya kuweka mfano kwa Kanisa la Mungu wa jinsi Wamisheni wa Nchi za Nje (ambao wanahitajika sana) wawezavyo kutumwa kwa kujibiwa kwa maombi. Bw. Müller aandika katika uk. 516, Juz. I. ya Masimulizi yake:—

“Nataja pia hapa, kwamba katika kipindi cha miaka minane kabla ya kwenda kwangu Ujerumani kufanya kazi huko, ilikuwa imewekwa moyoni mwangu, na katika mioyo ya baadhi ya ndugu wengine miongoni mwetu, kumwomba Bwana kwamba aone vema kutuheshimu, kama kundi la waamini, kwa kuitisha kutoka miongoni mwetu ndugu, kwa ajili ya kuipeleka kweli katika nchi za nje. Lakini maombi haya yalionekana kubaki bila kujibiwa. Lakini sasa, ulikuwa umefika wakati ambapo Bwana alikuwa karibu kuyajibu, nami, ambaye moyoni mwangu hasa jambo hili lilikuwa limewekwa, ndiye niliyepaswa kuwa wa kwanza kuipeleka kweli kutoka miongoni mwetu. Karibu na wakati ule hasa Bwana aliwaita ndugu zetu wapendwa Barrington kutoka miongoni mwetu, waende Demerara, kufanya kazi huko kwa ushirikiano na ndugu yetu tunayemheshimu Strong, na ndugu zetu wapendwa Espenett, waende Uswisi. Ndugu hawa wote wapendwa waliondoka muda mfupi tu baada ya mimi kwenda Ujerumani. Lakini haya hayakuwa yote. Ndugu yetu tunayemthamini sana Mordal, aliyekuwa amejionyesha mwenyewe kuwa mstahili kwa watakatifu kwa utumishi wake mwaminifu usiochoka miongoni mwetu kwa miaka kumi na miwili, tangu Aug. 31, 1843, (siku ambayo ndugu Strong na Barrington walisafiri kwa meli kutoka Bristol kwenda Demerara), naye alikuwa na nia yake vivyo hivyo ikijishughulisha na utumishi huko, akatoka miongoni mwetu miezi kumi na moja baadaye. Yeye, pamoja nami, alikuwa amelipata jambo hili likiwekwa hasa moyoni mwake, katika kipindi cha miaka minane iliyotangulia, kumwomba Bwana tena na tena aitishe watendakazi kutoka miongoni mwetu kwa ajili ya utumishi wa nchi za nje. Kati ya watu wote yeye, baba wa jamaa kubwa, na mwenye umri wa kama miaka 50, alionekana asiyetazamiwa hata kidogo kuitwa kwa kazi ile; lakini Mungu alimwita kweli. Alikwenda, akafanya kazi kwa kitambo huko Demerara, kisha, January 9, 1845, Bwana akamchukua kwenye pumziko lake.—Tunapomwomba Mungu jambo, kama vile aone vema kuwainua watendakazi kwa ajili ya mavuno yake, au kupeleka mahitaji kwa ajili ya kuendesha kazi yake, swali la unyofu litakalowekwa mioyoni mwetu lapasa kuwa hili: Je, mimi niko tayari kwenda, kama akiniita mimi? Je, mimi niko tayari kutoa kwa kadiri ya uwezo wangu? Kwa maana huenda tukawa ndio watu hasa ambao Bwana atawaita kwa kazi, au ambao mahitaji yao atapenda kuyatumia.”

Katika Ripoti ya Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko ya mwaka 1896 Bw. Müller aonyesha jinsi kundi hili la waamini lilivyoheshimiwa sana na Mungu.

“Kutoka miongoni mwetu wenyewe, kama kanisa ndugu sitini wa kiume na wa kike wamekwenda katika mashamba ya kazi ya nchi za nje, ambao baadhi yao wamekwisha maliza kazi yao duniani; lakini bado wapo kama arobaini wanaojishughulisha na utumishi huu wa thamani.”

Kwa nini uhitaji mkubwa na wa kulia sana wa watendakazi katika Asia, Afrika, na sehemu nyingine za dunia usikidhiwe hivyo na maelfu ya makanisa katika Ulaya na Amerika yakifuata mpango huu wa kimungu wa kumwomba Bwana wa mavuno kwamba atume watendakazi kutoka miongoni mwao?

Bila shaka waweza kutazamia Mungu kuyajibu maombi yao kama alivyoyajibu maombi ya kanisa hili la Bristol.

Tazama yaliyofanyika China kwa kutumia kwa uaminifu njia ya Mungu! Twanukuu maneno ya Bw. Hudson Taylor kama yalivyotolewa katika China’s Millions ya July, 1897:—

“Kwa ajili ya kupata watendakazi wenzetu tulishika maagizo ya Bwana, ‘Mwombeni Bwana wa mavuno.’ Kama kwa wale watano wa kwanza kabla ya Misheni kuundwa, ndivyo kwa wale ishirini na wanne ambao kwao tuliomba kwanza kwa ajili ya C.I.M.; kwa ajili ya nyongeza zaidi zilipohitajika; kwa ajili ya wale sabini katika miaka mitatu, kwa ajili ya wale mia katika mwaka mmoja, na kwa ajili ya nyongeza zaidi mara kwa mara, sikuzote tumeutegemea mpango huu. Je, yawezekana kwamba kwa njia nyingine yoyote kundi kama hilo la watendakazi kutoka karibu kila dhehebu, na kutoka nchi nyingi, lingeweza kukusanywa na kuwekwa pamoja kwa miaka thelathini bila kifungo kingine ila kile ambacho wito wa Mungu na upendo wa MUNGU umekithibitisha—kundi ambalo sasa lina zaidi ya wanaume na wanawake mia saba, wakisaidiwa na watendakazi wenyeji zaidi ya mia tano.”


MWANZO WA UAMSHO WA 1859.

“Mnamo November, 1856, kijana mmoja Mwairishi, Bw. James McQuilkin, aliletwa kwenye maarifa ya Bwana. Muda mfupi baada ya kuongoka kwake aliona Masimulizi yangu yakitangazwa, yaani: juzuu mbili za kwanza za kitabu hiki. Alikuwa na shauku kubwa ya kuyasoma, akayapata ipasavyo, yapata January, 1857. Mungu aliyabariki sana kwa nafsi yake, hasa katika kumwonyesha, kile kiwezacho kupatikana kwa maombi. Alijiambia kitu kama hiki: ‘Tazama kile ambacho Bw. Müller hukipata kwa maombi tu. Hivyo naweza kupata baraka kwa maombi.’ Sasa akajiweka kuomba, kwamba Bwana ampe mwenzi wa kiroho, ajuaye Bwana. Muda mfupi baadaye akafahamiana na kijana mmoja aliyekuwa mwamini. Hawa wawili wakaanza mkutano wa maombi katika mojawapo ya Shule za Jumapili katika parokia ya Connor. Baada ya maombi yake kujibiwa kwa kupata mwenzi wa kiroho, Bw. James McQuilkin akamwomba Bwana amwongoze afahamiane na wengine zaidi wa wale wake waliofichwa. Muda mfupi baadaye Bwana akampa vijana wawili zaidi, waliokuwa waamini tangu awali, kadiri alivyoweza kupambanua. Katika Vuli, 1857, Bw. James McQuilkin akawaeleza vijana hawa watatu, aliopewa kwa kujibiwa kwa maombi ya imani, baraka aliyoipata kutokana na Masimulizi yangu, jinsi yalivyomwongoza kuiona nguvu ya maombi ya imani; naye akapendekeza kwamba wakutane kwa maombi kutafuta baraka ya Bwana juu ya kazi zao mbalimbali katika Shule za Jumapili, mikutano ya maombi, na kuihubiri Injili. Ipasavyo katika Vuli, 1857, vijana hawa wanne wakakutana pamoja kwa maombi katika nyumba ndogo ya shule karibu na kijiji cha Kells, katika parokia ya Connor, kila jioni ya Ijumaa. Kufikia wakati huu kutenda kuu na kwa nguvu kwa Roho, mnamo 1857, katika Nchi za Muungano, kulikuwa kumejulikana, naye Bw. James McQuilkin akajiambia, ‘Kwa nini nasi tusiwe na kazi kama hiyo yenye baraka hapa, kwa kuwa Mungu alimtendea Bw. Müller mambo makuu namna hiyo, kwa kujibiwa kwa maombi tu.’ Mnamo January 1, 1858, Bwana akawapa jibu la kwanza la ajabu la maombi katika kuongoka kwa mtumishi mmoja wa shamba. Akaingizwa katika idadi, na hivyo wakawapo watano waliojitoa kwa maombi. Muda mfupi baadaye, kijana mwingine, wa kama miaka 20, akaongoka; sasa wakawa sita. Hili likawatia moyo sana wale wengine watatu waliokutana kwanza na Bw. James McQuilkin. Sasa wengine wakaongoka, ambao pia waliingizwa katika idadi; lakini waamini tu ndio walioruhusiwa katika mikutano hii ya ushirika, ambamo walisoma, wakaomba, na kutoleana wao kwa wao mawazo machache kutoka Maandiko. Mikutano hii na mingine kwa ajili ya kuihubiri Injili ilifanywa katika parokia ya Connor, Antrim, Ireland. Kufikia wakati huu yote yalikuwa yakiendelea kwa utulivu mwingi, ingawa nafsi nyingi ziliongoka, Hapakuwa na kuanguka kwa mwili, kama ilivyokuwa baadaye.

“Karibu na Krismasi, 1858, kijana mmoja, kutoka Ahoghill, aliyekuwa amekuja kuishi Connor, na aliyekuwa ameongoka kwa njia ya kikundi hiki kidogo cha waamini, alikwenda kuwaona rafiki zake huko Ahoghill, akazungumza nao kuhusu nafsi zao wenyewe, na kazi ya Mungu huko Connor. Rafiki zake wakatamani kuwaona baadhi ya waongofu hawa. Ipasavyo Bw. James McQuilkin, pamoja na wawili wa wale wa kwanza waliokutana kwa maombi, akaenda February 2, 1859, akafanya mkutano huko Ahoghill katika mojawapo ya Makanisa ya Kipresbiteri. Wengine wakaamini, wengine wakadhihaki, na wengine wakadhani kulikuwa na kiburi kingi katika waongofu hawa vijana; lakini wengi walitamani kuwa na mkutano mwingine. Huu ulifanywa na vijana hao hao watatu February 16, 1859; na sasa Roho wa Mungu akaanza kutenda kazi, na kutenda kwa nguvu. Nafsi zikaongoka, na tangu wakati huo kuongoka kukazidi kwa haraka. Baadhi ya waongofu hawa walikwenda mahali pengine, wakachukua moto wa kiroho, kwa kusema hivyo, pamoja nao. Kazi yenye baraka ya roho ya Mungu ikaenea katika mahali pengi.—Mnamo April 5, 1859, Bw. James McQuilkin alikwenda Ballymena, akafanya mkutano huko katika mojawapo ya Makanisa ya Kipresbiteri; na April 11 akafanya mkutano mwingine katika lingine la Makanisa ya Kipresbiteri. Kadhaa walisadikishwa juu ya dhambi na kazi ya Roho wa Mungu ikasonga mbele huko Ballymena.—Mnamo May 28, 1859, alikwenda Belfast. Katika juma la kwanza kulikuwa na mikutano iliyofanywa katika Makanisa matano mbalimbali ya Kipresbiteri, na tangu wakati huo kazi yenye baraka ikaanza huko Belfast. Katika ziara hizi zote aliandamana na kusaidiwa na Bw. Jeremiah Meneely, mmoja wa wale vijana watatu waliokutana naye kwanza, baada ya kusoma Masimulizi yangu. Tangu wakati huu kazi ya Roho Mtakatifu ikaenea mbali na mbali zaidi; kwa maana waongofu vijana walitumiwa na Bwana kuipeleka kweli kutoka mahali pamoja hadi pengine.

“Huo ndio ulikuwa mwanzo wa kazi ile yenye nguvu ya Roho Mtakatifu, iliyoongoza kwenye kuongoka kwa mamia ya maelfu; kwa maana baadhi ya wasomaji wangu watakumbuka jinsi mnamo 1859 moto huu ulivyowashwa katika Uingereza, Wales na Scotland; jinsi ulivyoenea katika Ireland, Uingereza, Wales na Scotland; jinsi Bara la Ulaya lilivyoshiriki kwa kadiri fulani katika kutenda huku kwa nguvu kwa Roho Mtakatifu; jinsi ulivyoongoza maelfu kujitoa kwa kazi ya Wainjilisti; na jinsi hadi mwaka 1874 si athari za kazi hii tu, iliyoanza kwanza Ireland, zinazoonekana, bali kwamba bado kwa kadiri fulani kazi hii yenye baraka inaendelea katika Ulaya kwa ujumla. Ni jambo lisilo la lazima karibu kuongeza, kwamba heshima haistahili kwa vyombo hata kidogo, bali kwa Roho Mtakatifu peke yake; hata hivyo mambo haya yanaelezwa, ili ionekane, furaha aliyo nayo Mungu katika kuyajibu kwa wingi maombi ya imani ya watoto wake.”


NDOA YA BW. MÜLLER.

Katika Juz. 3 ya Masimulizi, Bw. Müller aonyesha uongozi wa Mungu katika kukutana kwake na kisha kuoana kwake na mke wake wa kwanza, Bi. Mary Groves.

“Katika kunipa yeye, naukiri mkono wa Mungu; naam, mkono wake ulikuwa dhahiri kabisa; na nafsi yangu husema, ‘Wewe u mwema, na mtenda mema.’

“Narejea mambo machache kwa mafundisho ya wengine. Mwishoni mwa mwaka 1829, nilipoondoka London kwenda kufanya kazi Devonshire katika Injili, ndugu mmoja katika Bwana alinipa kadi, iliyokuwa na anwani ya mwanamke mmoja Mkristo maarufu, Bi. Paget, aliyekuwa akiishi Exeter wakati huo, ili nimtembelee, kwa kuwa alikuwa Mkristo bora. Nilichukua anwani hii nikaiweka mfukoni mwangu, lakini sikufikiri sana juu ya kumtembelea. Kwa majuma matatu nilichukua kadi hii mfukoni mwangu, bila kufanya jitihada ya kumwona mwanamke huyu; lakini mwishowe niliongozwa kufanya hivyo. Hii ilikuwa njia ya Mungu ya kunipa mke wangu bora. Bi. Paget aliniomba nihubiri Jumanne ya mwisho ya mwezi wa January, 1830, katika chumba alichokuwa amekiandaa huko Poltimore, kijiji karibu na Exeter, na ambapo Bw. A. N. Groves, aliyekuja kuwa shemeji yangu baadaye, alikuwa amehubiri mara moja kwa mwezi, kabla ya kwenda kama Mmisheni Bagdad. Nilikubali kwa hiari mwaliko huo, kwa kuwa nilitamani, kila mahali kuidhihirisha kweli ya thamani ya kurudi kwa Bwana, na kweli nyingine za maana sana, ambazo si muda mrefu uliopita nafsi yangu mwenyewe ilikuwa imejazwa nazo.

“Nilipoondoka kwa Bi. Paget, alinipa anwani ya ndugu mmoja Mkristo, Bw. Hake, aliyekuwa na Shule ya Bweni ya Watoto Wachanga kwa vijana wa kike na wa kiume, katika Northernhay House, makazi ya zamani ya Bw. A. N. Groves, ili niweze kukaa huko nitakapofika Exeter kutoka Teignmouth. Mahali hapa nilikwenda kwa wakati uliopangwa. Bi. Groves, aliyekuja kuwa mke wangu mpendwa baadaye, alikuwa pale; kwa maana Bibi Hake alikuwa mgonjwa sana kwa muda mrefu, na Bi. Groves alimsaidia Bw. Hake katika taabu yake kubwa, kwa kusimamia mambo ya nyumba yake. Ziara yangu ya kwanza iliniongoza kwenda tena kuhubiri Poltimore, baada ya kupita mwezi mmoja, nikakaa tena katika nyumba ya Bw. Hake; na ziara hii ya pili iliniongoza kuhubiri mara moja kwa juma katika kanisa dogo huko Exeter; na hivyo nikaenda, juma baada ya juma, kutoka Teignmouth hadi Exeter, kila mara nikikaa katika nyumba ya Bw. Hake. Muda huu wote kusudi langu lilikuwa, kutooa kabisa, bali kubaki huru kwa kusafiri huku na huko katika utumishi wa Injili; lakini baada ya miezi kadhaa niliona, kwa sababu nyingi, kwamba ilikuwa bora kwangu, kama Mchungaji kijana, mwenye umri chini ya miaka 25, kuoa. Swali sasa lilikuwa, nitaunganishwa na nani? Bi. Groves alikuwa mbele ya nia yangu; lakini mvutano wa maombi ulikuwa mrefu, kabla sijafikia uamuzi; kwa maana singeweza kustahimili wazo, kwamba ningemwondolea Bw. Hake msaidizi huyu wa thamani, kwa kuwa Bibi Hake aliendelea kutoweza kubeba jukumu la nyumba kubwa hivyo. Lakini niliomba tena na tena. Mwishowe hili likaniamulisha, nilikuwa na sababu ya kuamini kwamba nilikuwa nimezaa mapendo katika moyo wa Bi. Groves kwangu, na kwamba kwa hiyo ilinipasa kumpelekea pendekezo la ndoa, hata ingawa ningeonekana kutenda bila fadhili kwa rafiki na ndugu yangu mpendwa Bw. Hake, na kumwomba Mungu ampe msaidizi anayefaa kumrithi Bi. Groves. Kwa hiyo Aug. 15, 1830, nilimwandikia, nikimpendekezea awe mke wangu, na Aug. 19, nilipokwenda kama kawaida Exeter kuhubiri, alinikubali. Jambo la kwanza tulilofanya, baada ya mimi kukubaliwa, lilikuwa, kupiga magoti yetu, na kuomba baraka ya Bwana juu ya muungano wetu uliokusudiwa. Katika kama majuma mawili au matatu Bwana, kwa kujibu maombi, akampata mtu, aliyeonekana kufaa kufanya kazi ya kutunza nyumba, wakati Bibi Hake alipoendelea kuugua; na Oct. 7, 1830, tuliunganishwa katika ndoa. Ndoa yetu ilikuwa ya namna sahili kabisa. Tulikwenda kanisani kwa miguu, hatukuwa na karamu ya harusi, bali alasiri tulikuwa na mkutano wa rafiki Wakristo katika nyumba ya Bw. Hake na kuadhimisha kifo cha Bwana; kisha nikaondoka kwa gari la abiria pamoja na bibi arusi wangu mpendwa hadi Teignmouth, na kesho yake tukaenda kufanya kazi kwa ajili ya Bwana. Kama vile mwanzo wetu ulivyokuwa sahili, na tofauti na desturi za ulimwengu, kwa ajili ya Kristo, ndivyo lengo letu la utauwa lilivyokuwa, kuendelea hivyo tangu wakati huo. Sasa tazama mkono wa Mungu katika kunipa mke wangu mpendwa kabisa:—1, anwani ile ya Bi. Paget nilipewa chini ya uongozi wa Mungu. 2, Ilinipasa mwishowe kufanywa nimtembelee, ingawa nilikuwa nimekawia sana. 3, Angeweza kunipatia mahali pa kupumzika kwa rafiki mwingine Mkristo, ambapo nisingemwona Bi. Groves. 4, Nia yangu ingeweza mwishowe, baada ya yote, kuamua, kutompelekea pendekezo; lakini Mungu alilimaliza jambo hilo hivi kwa kusema nami kupitia dhamiri yangu—wajua kwamba umezaa mapendo katika moyo wa dada huyu Mkristo, kwa jinsi ulivyomtendea, na kwa hiyo, ingawa yaweza kuwa ni chungu, kuonekana kutenda bila fadhili kwa rafiki na ndugu yako, yakupasa kumpelekea pendekezo. Nilitii. Niliandika barua ambamo nilifanya pendekezo, na hakuna kitu ila mkondo mmoja uliolingana wa baraka umekuwa tokeo lake.

“Na niongeze hapa neno la ushauri wa Kikristo. Kuingia katika muungano wa ndoa ni mojawapo ya matukio ya maana sana ya maisha. Haliwezi kushughulikiwa kwa maombi kupita kiasi. Furaha yetu, manufaa yetu, kuishi kwetu kwa ajili ya Mungu au kwa ajili yetu wenyewe baadaye, mara nyingi huhusiana kwa undani sana na chaguo letu. Kwa hiyo, kwa namna ya maombi mengi, chaguo hili lapasa kufanywa. Wala uzuri, wala umri, wala fedha, wala nguvu za akili, visiwe ndivyo vinavyochochea uamuzi; bali 1, Kumngoja Mungu sana kwa ajili ya uongozi kwapasa kutumiwa; 2, Kusudi la moyoni, la kuwa tayari kuongozwa naye kwapasa kulengwa; 3, Utauwa wa kweli usio na kivuli cha shaka, wapasa kuwa sifa ya kwanza na ya lazima kabisa, kwa Mkristo, kuhusu mwenzi wa maisha. Zaidi ya hayo, hata hivyo, yapasa, wakati huo huo, kupimwa kwa utulivu na kwa saburi, kama, kwa mambo mengine, kuna kufanana.

Kwa mfano, kwa mtu aliyeelimika kumchagua mwanamke asiyeelimika kabisa, si jambo la busara; kwa maana ijapokuwa upande wake upendo waweza kuwa tayari kufunika upungufu huo, litafanya kazi kwa taabu sana kuhusu watoto.”


UGONJWA HATARI WA BINTI YA BW. MÜLLER.

“Mnamo July, 1853, Bwana aliona vema kuijaribu imani yangu kwa njia ambayo haikuwa imejaribiwa hapo awali. Binti yangu mpendwa na mtoto wangu wa pekee, na mwamini tangu mwanzo wa mwaka 1846, aliugua June 20th.

“Ugonjwa huu, mwanzoni homa ndogo, ukageuka kuwa typhus. July 3rd ilionekana hakuna tumaini la kupona kwake. Sasa likawa jaribu la imani. Lakini imani ikashinda. Mimi na mke wangu mpendwa tuliwezeshwa kumtia mikononi mwa Bwana. Alitutegemeza sisi wote wawili sana. Lakini nitasema juu yangu mimi tu. Ingawa mtoto wangu wa pekee na mpendwa aliletwa karibu na kaburi, hata hivyo nafsi yangu ilikuwa katika amani kamili, imetosheka na mapenzi ya Baba yangu wa Mbinguni, nikiwa na hakika kwamba angemtendea yeye na wazazi wake lile tu, ambalo mwishoni lingekuwa lililo bora. Aliendelea kuugua sana hadi yapata July 20th, ambapo kupona kukaanza.

“Aug. 18th alikuwa amepona kiasi kwamba angeweza kuhamishiwa Clevedon kwa kubadili hewa, ijapokuwa alikuwa dhaifu mno. Wakati huo ilikuwa siku 59 tangu aliugua kwa mara ya kwanza. * * * * * *

“Wazazi wanajua mtoto wa pekee, mtoto mpendwa ni nini, na kwa wazazi waaminio mtoto wa pekee, mtoto aaminiye lazima awe nini. Basi, Baba aliye Mbinguni alisema, kana kwamba, kwa maongozi haya yake, ‘Je, u tayari kunipa mtoto huyu?’ Moyo wangu ukajibu, Kama ionekanavyo vema kwako, Baba yangu wa Mbinguni. Mapenzi yako yatimizwe. Lakini kama vile mioyo yetu ilivyofanywa tayari kumrudishia mtoto wetu mpendwa yeye aliyekuwa ametupa, ndivyo alivyokuwa tayari kutuachia yeye, naye akaishi. ‘Nawe utajifurahisha katika Bwana, naye atakupa haja za moyo wako.’ Zaburi 37:4. Haja za moyo wangu zilikuwa, kumbakiza binti mpendwa kama ingekuwa mapenzi ya Mungu; njia ya kumbakiza ilikuwa kutosheka na mapenzi ya Bwana.

“Kati ya majaribu yote ya imani ambayo hadi sasa nimepaswa kuyapitia, hili lilikuwa kubwa kuliko yote; na kwa rehema tele za Mungu, naukiri kwa sifa yake, niliwezeshwa kujifurahisha katika mapenzi ya Mungu; kwa maana nilihisi kwa hakika kabisa, kwamba, kama Bwana angemchukua binti huyu mpendwa, ingekuwa bora kwa wazazi wake, bora kwake yeye mwenyewe, na zaidi kwa utukufu wa Mungu kuliko kama angeishi: fungu hili lililo bora nilitosheka nalo; na hivyo moyo wangu ukawa na amani, amani kamili, wala sikuwa na wasiwasi hata dakika moja. Ndivyo ingekuwa katika hali zote, hata ziwe za uchungu kiasi gani, ikiwa mwamini anatumia imani.”


MKATE WA KILA SIKU.

“Aug. 3, 1844. Jumamosi. Kwa zile 12s. tuliianza siku. Nafsi yangu ikasema: ‘Sasa nitautazamia njia ambayo kwayo Bwana atatuokoa siku hii tena; kwa maana hakika atatuokoa. Jumamosi nyingi, tulipokuwa katika uhitaji, alitusaidia, na ndivyo atakavyofanya siku hii pia.’ Kati ya saa tatu na saa nne asubuhi hii nilijitoa kwa maombi kwa ajili ya mahitaji, pamoja na watatu wa wafanyakazi wenzangu, nyumbani kwangu. Tulipokuwa katika maombi, kukagongwa mlango wa chumba changu, nami nikaarifiwa kwamba bwana mmoja alikuwa amekuja kuniona. Tulipomaliza maombi, ikaonekana ni ndugu kutoka Tetbury, aliyekuwa ameleta kutoka Barnstaple £1 2s. 6d. kwa ajili ya Yatima. Hivyo tuna £1 14s. 6d., ambayo kwayo lazima nirudishe mfuko wa barua kwenye Nyumba za Yatima, nikimtazamia Bwana kwa ajili ya zaidi.

“Aug. 6.—Bila senti moja tu mikononi mwangu siku ilianza. Posta haikuleta kitu, wala sikuwa nimepokea kitu bado, ilipofika dakika kumi baada ya saa nne asubuhi hii mfuko wa barua uliletwa kutoka Nyumba za Yatima, kwa ajili ya mahitaji ya leo.—Sasa tazama wokovu wa Bwana! Katika mfuko nilikuta barua kutoka kwa mmoja wa wafanyakazi katika Nyumba za Yatima, iliyoambatanisha sovereign mbili, alizozituma kwa ajili ya Yatima, akieleza kwamba ilikuwa sehemu ya zawadi aliyokuwa amepokea bila kutazamia, kwa ajili yake mwenyewe.—Hivyo tumeruzukiwa kwa ajili ya leo.

“Sept. 4.—Robo peni moja tu ndiyo iliyokuwa mikononi mwangu asubuhi hii. Simama kitambo, msomaji mpendwa! Robo peni moja tu mkononi siku ilipoanza. Fikiri jambo hili, na uwafikirie karibu watu 140 walio na uhitaji wa kuruzukiwa. Ninyi, ndugu maskini, mlio na watoto sita au wanane na mishahara midogo, fikirini jambo hili; nanyi, ndugu zangu, msio wa jamii za wafanyakazi, bali mlio, kama isemwavyo, na mahitaji finyu sana, fikirini jambo hili! Je, hamwezi kufanya, tunayoyafanya, chini ya majaribu yenu? Je, Bwana anawapenda kidogo kuliko anavyotupenda sisi? Je, hawapendi watoto wake wote kwa upendo usiopungua ule, ambao kwao ampenda Mwanawe pekee, kama ilivyo katika Yohana 17:20-23? Au sisi ni bora kuliko ninyi? La, je, sisi wenyewe si wenye dhambi maskini wanyonge kama ninyi; na je, yeyote wa watoto wa Mungu ana dai lolote juu ya Mungu, kwa sababu ya ustahili wao wenyewe? Je, kile, ambacho peke yake chaweza kutufanya tustahili kupokea chochote kutoka kwa Baba yetu wa Mbinguni, si haki ya Bwana Yesu, inayohesabiwa kwa wale wanaomwamini yeye? Kwa hiyo, msomaji mpendwa, kama tuombavyo katika kila uhitaji wetu, wa namna yoyote uwavyo, kuhusiana na kazi hii, kwa Baba yetu aliye Mbinguni kwa msaada, na kama atusaidiavyo, ndivyo alivyo tayari kuwasaidia watoto wake wote wamtumainio.—Basi, na tusikie sasa, jinsi Mungu alivyosaidia wakati kulipokuwa na robo peni moja tu iliyobaki mikononi mwangu, asubuhi ya Sept. 4, 1844.

“Muda kidogo baada ya saa tatu nilipokea sovereign kutoka kwa dada mmoja katika Bwana, asiyependa jina la mahali, anapoishi, litajwe. Kati ya saa nne na saa tano mfuko ulitumwa kutoka Nyumba za Yatima, ambamo katika barua ilielezwa kwamba £1 2s. zilihitajika kwa ajili ya leo. Sikutulia kuisoma hii, gari la kukokotwa likasimama mbele ya nyumba yangu, na bwana mmoja, Bw. ——, kutoka jirani ya Manchester, akatangazwa. Nikaona kwamba alikuwa mwamini, aliyekuwa amekuja kwa shughuli za biashara Bristol. Alikuwa amesikia kuhusu Nyumba za Yatima, akaonyesha mshangao wake, kwamba bila mfumo wowote wa kawaida wa michango, na bila kumwomba mtu yeyote binafsi, kwa imani na maombi tu, nilipata £2,000 na zaidi kila mwaka kwa ajili ya kazi ya Bwana mikononi mwangu. Ndugu huyu, ambaye sikuwa nimemwona kamwe hapo awali; na ambaye sikuwa najua hata jina lake kabla hajaja, alinipa £2, kama kielelezo cha yale niliyokuwa nimemweleza.”


“MASKINI DAIMA PAMOJA NANYI.”

“Feb. 12, 1845.—Baada ya kutuma asubuhi hii fedha iliyohitajika kwa ajili ya matumizi ya nyumba ya leo, nilibaki tena na 16s. 2½d. tu, ikiwa ni kama robo moja ya kiasi kinachohitajika kwa kawaida kwa siku moja, kwa ajili ya matumizi ya nyumba tu, hata sasa kukawa tena na wito mpya wa kumtumaini Bwana. Asubuhi nilikutana tena, kama kawaida, na mke wangu mpendwa na dada yake, kwa maombi, kumwomba Bwana baraka nyingi kuhusiana na kazi hii, na kwa ajili ya mahitaji pia.

“Kama saa moja baadaye, nilipokea barua kutoka Devonshire, iliyokuwa na hawala ya £22 ambayo £10 ilikuwa kwa ajili ya Yatima, £2 kwa ajili ya ndugu maskini mmoja huko Bristol, na £10 kwa ajili yangu mwenyewe.—Mbali na kuwa hivyo na uthibitisho mpya wa utayari wa Baba yetu wa Mbinguni kuyajibu maombi yetu kwa niaba ya Yatima, kuna hili, tena, la kuangaliwa. Kwa miezi mingi iliyopita, mahitaji ya watakatifu maskini walio miongoni mwetu yamewekwa hasa moyoni mwangu. Neno la Bwana wetu: ‘Sikuzote mnao maskini pamoja nanyi,’ na ‘wakati wowote mpendapo mwaweza kuwatendea mema,’ limeniamsha tena na tena kwa maombi kwa niaba yao, na ndivyo ilivyokuwa tena hasa asubuhi hii. Ilikuwa asubuhi ya baridi kuliko zote tulizopata majira yote ya baridi. Katika matembezi yangu ya asubuhi kwa maombi na kutafakari nilifikiri jinsi nilivyokuwa nimeruzukiwa vema kwa makaa, chakula chenye lishe, na mavazi ya joto, na jinsi wengi wa watoto wapendwa wa Mungu wangeweza kuwa katika uhitaji; nikauinua moyo wangu kwa Mungu anipe mahitaji zaidi kwa ajili yangu mwenyewe, ili niweze, kwa matendo, kuonyesha huruma tele zaidi kwa waamini maskini katika uhitaji wao; na ilikuwa saa tatu tu baadaye niliyopokea hizi £10 kwa ajili yangu mwenyewe.”


BWANA AKIONGOZA HATUA.

“Feb. 1, 1847.—Kabla ya kifungua-kinywa nilishika njia katika matembezi yangu ya kawaida ya asubuhi, ambayo sikuwa nimeiendea kwa majuma mengi, nikihisi kuvutwa upande ule, kana kwamba Mungu alikuwa na kusudi katika kuniongoza njia ile. Nikirudi nyumbani nilikutana na bwana mmoja Mkristo ambaye zamani nilikuwa nikikutana naye karibu kila asubuhi, lakini ambaye sikuwa nimekutana naye kwa majuma mengi, kwa sababu sikuwa nikitembea upande ule. Alinisimamisha akanipa £2 kwa ajili ya Yatima. Ndipo nikajua kwa nini nilikuwa nimeongozwa hivyo; kwa maana bado hakuna cha kutosha mkononi, kuwaruzuku wasimamizi kesho jioni kwa mahitaji ya lazima ya matumizi ya nyumba kwa juma jingine.

“Feb. 4.—Jana hakuna kilichoingia. Asubuhi hii, muda mfupi tu kabla sijajitoa kwa maombi kuhusu Yatima, dada mmoja katika Bwana alituma sovereign, aliyokuwa ameipokea, kama aandikavyo, ‘Kutoka kwa rafiki aliyekuwa amekutana na Wavulana wa Yatima, na alipendezwa hasa na sura yao safi na yenye utaratibu.’ Baada ya kupokea hii £1, niliomba mahitaji kwa matumizi ya sasa, ingawa sikuyafunga maombi yangu kwa hilo tu. Yapata robo saa baada ya kuinuka magotini mwangu, nilipokea barua, yenye hawala ya £5. Mtoaji aandika, kwamba ni ‘mapato ya kipande cha ardhi, kilichouzwa kwa kampuni ya reli.’ Ni mahitaji ya namna mbalimbali ambayo Bwana huyatumia kutupelekea msaada, kwa kujibu maombi yetu!”


MAJARIBU YA IMANI NA SABURI YALIYOENDELEA.

Kwa kupanuka kwa kazi, ambako kwako watu wapatao 330 walihitaji kuruzukiwa, majaribu ya imani yaliendelea. Bw. Müller aandika:—

“Ikiwa hapo zamani hatukuwa na mapato yoyote ya hakika, vivyo hivyo sasa hatuna. Tunapaswa kumtazamia Mungu kwa kila kitu kinachohusu kazi, ambayo mara nyingi, hata hivyo, mahitaji ya fedha ni jambo dogo kuliko yote; lakini tumewezeshwa kumtazamia yeye, na kwa sababu hiyo ndiyo maana hatuaibishwi.”

“Oct. 7, 1852.—Jioni hii zilibaki mkononi £8 tu kwa matumizi ya kawaida kwa ajili ya Yatima. Hadi sasa kwa kawaida tulikuwa tumekuwa na ziada. Lakini ingawa mengi yalikuwa yameingia, tangu mwanzo wa kipindi hiki kipya, hata hivyo matumizi yetu yalikuwa makubwa kuliko mapato yetu, kwa kuwa karibu kila sadaka ambayo matumizi yake yaliachwa kwangu, ilikuwa imewekwa katika Hazina ya Ujenzi. Hivyo salio lililokuwa mkononi tarehe May 26, 1852, licha ya mapato makubwa tangu wakati huo, lilikuwa limepungua hadi yapata £8. Kwa hiyo nilijitoa hasa kwa maombi kwa ajili ya mahitaji, ili kiasi hiki kidogo kiongezeke.

“Oct. 9.—Asubuhi hii Luka 7 ilifika katika mfululizo wa usomaji wangu kabla ya kifungua-kinywa. Nilipokuwa nikisoma habari ya yule Akida na ya kufufuliwa kutoka kwa wafu kwa mwana wa mjane huko Nain, niliuinua moyo wangu kwa Bwana Yesu hivi: ‘Bwana Yesu, wewe una uweza ule ule sasa. Waweza kuniruzuku mahitaji kwa ajili ya kazi yako iliyo mikononi mwangu. Upende kufanya hivyo.’ Yapata nusu saa baadaye nilipokea £230 15s.

“Furaha ambayo majibu ya maombi ya namna hii huleta, haiwezi kuelezwa. Nilikuwa nimeazimia kumngojea Mungu peke yake, wala si kujifanyia wokovu usio wa kimaandiko. Nina maelfu ya pauni kwa ajili ya Hazina ya Ujenzi; lakini sikutaka kuchukua katika kiasi hicho kwa sababu kilikuwa kimetengwa mara moja kwa ajili ya kusudi lile. Pia kuna urithi wa £100 kwa ajili ya Yatima uliochelewa miezi miwili, ambao kwa kutazamia kulipwa kwake moyo ungeweza kwa kawaida kuelekea kutumia kiasi fulani cha fedha ya Hazina ya Ujenzi, ili zirudishwe kwa fedha ya urithi, utakapoingia; lakini sikutaka hivyo kutoka nje ya njia ya Mungu ya kupata msaada. Wakati ule ule sadaka hii ilipofika, nilikuwa nimefunga £100 ambazo nilikuwa nazo mkononi kwa bahati; zilizopokelewa kwa ajili ya Hazina ya Ujenzi, ili nizipeleke Benki, kwa kuwa nilikuwa nimeazimia kutozigusa, bali kumngojea Mungu. Nafsi yangu yamtukuza Bwana kwa wema wake.

“June 13, 1853.—Sasa tulikuwa maskini sana. Si kwamba tulikuwa na deni, wala hata fedha zote hazikuwa zimekwisha; kwa maana bado palikuwa na yapata £12 mkononi; lakini palihitajika kununuliwa unga, ambao kwa kawaida tunanunua magunia 10 kwa mara moja, stone 300 za unga wa shayiri, 4 cwt. za sabuni, na palikuwa na marekebisho mengi madogo yakiendelea nyumbani, pamoja na idadi ya mafundi, zaidi ya matumizi ya kawaida ya yapata £70 kwa juma. Juu ya hayo yote, Jumamosi, juzi, niligundua kwamba chombo cha kupasha joto kilihitaji kurekebishwa, jambo ambalo kwa kila uwezekano lingegharimu £25. Kwa hiyo ilifaa, kwa kusema kibinadamu, kuwa na £100 kwa ajili ya matumizi haya mazito ya ziada, zaidi ya mahitaji kwa matumizi ya kawaida.

“Lakini sikuwa na matarajio yoyote ya kibinadamu ya kupata hata peni 100 tu, sembuse £100. Zaidi ya hayo, leo ilikuwa Jumatatu, ambapo kwa kawaida mapato ni kidogo. Lakini, nilipokuwa nikitembea kwenda Nyumba ya Yatima asubuhi hii, na kuomba nilipokuwa nikienda, nilimwambia Bwana hasa katika maombi, kwamba siku hii, ingawa ni Jumatatu, angeweza kuniletea mengi. Na ndivyo ilivyokuwa. Nilipokea asubuhi hii £301 kwa ajili ya huduma ya Bwana, kama itakavyohitajika zaidi.—Furaha niliyokuwa nayo haiwezi kuelezwa. Nilitembea huku na huko chumbani mwangu kwa muda mrefu, machozi ya furaha na shukrani kwa Bwana yakinitiririka kwa wingi mashavuni, nikimsifu na kumtukuza Bwana kwa wema wake, na kujitoa upya, kwa moyo wangu wote, kwake kwa ajili ya huduma yake iliyobarikiwa. Sijawahi kamwe kuhisi zaidi wema wa Bwana katika kunisaidia.

“Nov. 9.—Uhitaji wetu wa mahitaji sasa ni mkubwa, mkubwa sana. Bwana anajaribu imani yetu na saburi yetu. Mchana huu, ndugu mmoja na dada mmoja katika Bwana, kutoka Gloucestershire, walikuja kuniona katika Nyumba Mpya ya Yatima, kabla ya kuitembelea nyumba. Baada ya dakika chache nilipokea kutoka kwa yule dada sovereign moja, ambayo alikuwa ameombwa kuniletea kwa ajili ya Hazina ya Ujenzi; naye akanipa kutoka kwake mwenyewe £1 kwa matumizi yangu binafsi, na £1 kwa ajili ya Hazina ya Ujenzi, na mumewe akanipa £5 kwa ajili ya Yatima, na £5 kwa ajili ya Misheni za Nchi za Nje.

“Hivyo Bwana ameniburudisha roho yangu sana; lakini natazamia zaidi, na nahitaji zaidi sana.

“Nov. 12.—Jioni hii, nilipokuwa nikiomba kwa ajili ya mahitaji, kilikuja kifurushi kidogo, chenye sovereign kumi, kutoka kwa bibi mmoja Mkristo, anayeishi karibu na Nyumba Mpya ya Yatima. Hiki kilikuwa kiburudisho kikubwa sana kwa roho yangu.

“Oct. 17, 1854.—Asubuhi hii katika maombi ya familia, ilifika, katika mfululizo wa usomaji, Kutoka 5, inayoonyesha kwamba, muda mfupi tu kabla ya kukombolewa kwa Waisraeli kutoka Misri, majaribu yao yalikuwa makubwa kuliko wakati wowote. Hawakupaswa tu kufanya idadi ile ile ya matofali kama hapo kwanza, bali pia kukusanya mabua, kwa kuwa hawakupewa majani tena. Jambo hili liliniongoza, katika kulifafanua fungu hilo, kueleza kwamba hata sasa watoto wa Mungu mara nyingi huwa katika jaribu kubwa kuliko wakati wowote, muda mfupi tu kabla msaada na wokovu haujaja. Mara baada ya maombi ya familia ikaonekana, kwamba kwa posta ya asubuhi hakuna hata senti moja iliyoingia kwa ajili ya kazi ya Bwana ninayoishughulikia, ingawa tulihitaji mengi, na ingawa ni kidogo sana tu kilichokuwa kimeingia katika siku tatu zilizotangulia. Hivyo sasa nililazimika kuikumbuka Kutoka 5, na kuzitenda kweli zilizomo humo. Katika mwendo wa siku hakuna kilichopokelewa. Jioni, kama kawaida, nilikuwa na kipindi cha maombi pamoja na mke wangu mpendwa, kuhusu Shabaha mbalimbali za Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko, kisha tukaondoka Nyumba Mpya ya Yatima kwenda nyumbani kwetu.

“Tulipofika nyumbani kwetu, yapata saa tatu usiku, tulikuta kwamba £5 na pia 5s. zilikuwa zimetumwa kutoka Norwich kwa Hawala za Posta mbili kwa ajili ya Hazina ya Ujenzi, na kwamba £8 3s. 11d. zilikuwa zimeletwa kwa ajili ya Biblia, Vijitabu, na Ripoti, zilizokuwa zimeuzwa. Jambo hili lilidai shukrani. Lakini baadaye kidogo, kati ya saa tatu na saa nne usiku, bwana mmoja Mkristo alikuja akanipa £1 kwa ajili ya Yatima na £200 kwa ajili ya misheni za nchi za nje. Alikuwa amepokea kiasi hiki kutoka kwa mwanamke mmoja Mkristo mzee, ambaye akiba yake kama mtumishi, katika maisha yake yote, ilifikia zile £200, na ambaye, akiwa ameachiwa hivi karibuni mapato madogo ya kila mwaka ya yapata £30, alijiona amebidiishwa, na upendo wa Kristo, kutuma akiba ya maisha yake yote kwa ajili ya misheni za nchi za nje. * * *

“Ombi letu hasa lilikuwa tena na tena, kwamba Bwana apende kuleta mahitaji kwa ajili ya ndugu wamisheni, kwa kuwa nilikuwa na sababu ya kuamini kwamba walikuwa katika uhitaji mkubwa wa msaada; na saa mbili usiku huu tu nilikuwa nimemsihi Bwana hasa alete msaada kwa ajili ya shabaha hii. Kwa meli ya barua iliyopita nilikuwa nimetuma £40 kwenda British Guiana, kuwasaidia ndugu saba walioko huko kwa kiasi fulani. Kiasi hiki kilichukua pauni ya mwisho iliyokuwa mkononi kwa ajili ya shabaha hii. Jinsi ambavyo ningefurahi kuwatumia msaada ndugu wengine pia, lakini sikuwa na zaidi. Sasa nimeruzukiwa kwa kiasi fulani kwa ajili ya shabaha hii.

“July 12, 1854.—Mahitaji yetu sasa yalikuwa yamepungua tena hadi yapata £30, kwa kuwa ni yapata £150 tu zilizokuwa zimeingia tangu June 15. Zaidi ya hayo, tulikuwa na matumizi mazito sana mbele yetu. Asubuhi hii, katika kukisoma kitabu cha Mithali, nilipofika sura ya 22, mstari wa 19—‘Ili tumaini lako liwe kwa Bwana, &c.,’ nilimwambia katika maombi: ‘Bwana, mimi nakutumaini wewe; lakini je, utapenda sasa kunisaidia; kwa maana nina uhitaji wa mahitaji kwa matumizi ya kawaida ya Shabaha zote mbalimbali za Taasisi.’ Kwa mgawo wa kwanza wa barua nilipokea hawala juu ya benki moja ya London ya £100, itumike kwa Shabaha zote mbalimbali ‘kama uhitaji wa sasa utakavyodai.’”


JE, UMEJIANDAA KWA AJILI YA MILELE?

“Katika kuvipitia vitabu vyangu vya hesabu, nakutana tena na tena na jina la huyu na yule aliyekwisha kumaliza mwendo wake. Karibu, msomaji mpendwa, zamu yako na yangu yaweza kufika. Je, umejiandaa kwa ajili ya milele? Kwa upendo nakusisitizia swali hili. Usiliweke kando. Hakuna jambo lililo na uzito mkubwa kuliko jambo hili; naam, mambo mengine yote, hata yawe muhimu namna gani mahali pake, ni ya umuhimu mdogo mno, ukilinganisha na jambo hili. Je, unauliza, jinsi unavyoweza kujiandaa kwa ajili ya milele, jinsi ya kuokolewa, jinsi ya kupata msamaha wa dhambi zako? Jibu ni, mwamini Bwana Yesu, umtumaini yeye, umtegemee yeye peke yake kwa habari ya wokovu wa nafsi yako. Yeye aliadhibiwa na Mungu, ili sisi wenye dhambi wenye hatia, tukimwamini, tusiadhibiwe. Yeye aliitimiza sheria ya Mungu, akatii hata mauti, ili sisi wasiotii, wenye dhambi wenye hatia, tukimwamini, tuhesabiwe na Mungu kuwa wenye haki, kwa ajili yake. Yatafakari mambo haya, msomaji mpendwa, ikiwa hujawahi kufanya hivyo hapo kwanza. Kwa imani katika Bwana Yesu peke yake tunaweza kupata msamaha wa dhambi zetu, na kuwa na amani na Mungu; lakini, tukimwamini Yesu, tunakuwa, kwa imani hii hii, watoto wa Mungu; tunakuwa na Mungu kama Baba yetu, na twaweza kumwendea kwa ajili ya baraka zote za kimwili na za kiroho tunazozihitaji. Hivyo kila mmoja wa wasomaji wangu aweza kupata majibu ya maombi, si tu kwa kiasi kile kile tunachoyapata sisi, bali kwa wingi zaidi sana.

“Huenda ni wachache, kwa kulinganisha, wa watoto wa Mungu walioitwa kumtumikia Bwana kwa njia ya kuanzisha Nyumba za Yatima, &c.; lakini wote waweza, naam, wanaitwa kumtumaini Mungu, kumtegemea yeye, katika nafasi zao na hali zao mbalimbali, na kulitumia neno la Mungu, imani, na maombi katika hali za familia zao, kazi zao za kidunia, mateso yao na mahitaji yao ya kila namna, ya kimwili na ya kiroho pia; kama vile sisi, kwa msaada wa Mungu, kwa kiasi kidogo tunavyojitahidi kulitumia neno la Mungu, imani na maombi katika Shabaha mbalimbali za Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko kwa ajili ya Nchi ya Nyumbani na Ng’ambo. Lijaribu tu, ikiwa hujawahi kufanya hivyo hapo kwanza, nawe utaona jinsi yalivyo maisha ya furaha. * * * *

“Kwa kweli napendelea mbali zaidi maisha haya ya jaribu karibu lisilokoma, ikiwa tu naweza kuzitwika fadhaa zangu zote juu ya Baba wa Mbinguni, na hivyo kuzidi kumjua yeye, kuliko maisha ya amani na utulivu wa nje, bila uthibitisho huu usiokoma wa uaminifu wake, hekima yake, upendo wake, uweza wake, maongozi yake yanayotawala yote, &c.”


KUMNGOJEA MUNGU PEKE YAKE.

“Sept 6, 1854.—Nilipokea kutoka Clerkenwell £50 zitumike nusu kwa ajili ya misheni, na nusu nyingine kama nitakavyoona ni bora. Nilichukua nusu moja kwa ajili ya kuwategemeza Yatima, na nakuta maelezo yafuatayo katika shajara yangu kuhusu sadaka hii: ‘Ni jibu la thamani namna gani la maombi!’ Tangu Aug. 26th tumekuwa tukimwendea Bwana siku kwa siku kwa ajili ya mahitaji yetu ya kila siku. Ya thamani, pia, kwa ajili ya ndugu wamisheni, ambao najitahidi kuwasaidia, ambao kwa ajili yao hapakuwa na kitu mkononi sadaka hii ilipopokelewa.”

Bw. Müller anaongeza maelezo machache katika sehemu hii ya Masimulizi:—

“1. Ikiwa mtu yeyote angedhani, kwa sababu imeelezwa katika kurasa zilizotangulia kwamba tulishushwa chini mara kwa mara kwa habari ya mahitaji, kwamba Yatima hawakuwa na yote yaliyowahitajia; tunajibu kwamba kamwe, tangu kazi hii ilipoanza kuwako, haujafika wakati wa mlo, isipokuwa Yatima wamekuwa na chakula kizuri chenye lishe kwa kiasi cha kutosha: wala kamwe hawajahitaji nguo, isipokuwa nimekuwa na mahitaji ya kuwapatia yote waliyoyahitaji.

“2. Kamwe tangu kazi ya Yatima ilipoanza kuwako sijamwomba mwanadamu hata mmoja msaada wowote kwa ajili ya kazi hii; na hata hivyo, bila kuombwa, kwa kujibu maombi tu, kutoka sehemu nyingi hivyo za dunia, kama ilivyoelezwa, sadaka zimeingia, na mara nyingi sana wakati wa uhitaji mkubwa kuliko wote.”

Bw. Müller aandika chini ya tarehe, 1859:—

“Kila Jumatano jioni hukutana na wasaidizi wangu kwa maombi ya pamoja; na siku kwa siku nina vipindi maalum, ninapojitahidi kuileta kazi pamoja na aina zake nyingi za mahitaji ya kiroho na ya kimwili, mbele za Bwana katika maombi, nikiwa huenda kila siku na mambo 50 au zaidi ya kumletea, na hivyo napata baraka. Simwombi mwanadamu yeyote msaada kuhusu kazi hii. Naam, hata kama ningeweza kupata £10,000 kwa kila ombi la msaada; kwa neema ya Mungu, nisingeomba. Na kwa nini? Kwa sababu nimeyaweka wakfu maisha yangu yote kwa furaha kwa huduma ya thamani ya kuupa ulimwengu na kanisa, uthibitisho ulio wazi, dhahiri, na usioweza kukanushwa, kwamba ni jambo la baraka kumtumaini, na kumngojea, Mungu; kwamba yeye ni sasa, kama alivyokuwa siku zote, Mungu Aliye Hai, yeye yule kama alivyofunuliwa katika Maandiko Matakatifu, na kwamba ikiwa tunamjua na tumepatanishwa naye kwa imani katika Bwana Yesu, na kumwomba kwa jina lake kwa ajili ya kile kilicho sawasawa na nia yake, hakika atatupa, kwa wakati wake mwenyewe, mradi tuamini kwamba atafanya hivyo. * * * * *

“Wala Mungu hajaniangusha wakati wowote. Miaka arobaini nimeuthibitisha uaminifu wake, katika kazi hii.”


KATIKA BWANA YEHOVA MNA NGUVU ZA MILELE.

Chini ya tarehe Nov. 9, 1861, Bw. Müller aliandika:—

“Nov. 9. Jumamosi jioni. Juma hili lilipoanza, nilipokea £3 19s. tu kwa mgawo wa kwanza wa barua. Muda mfupi baadaye katika usomaji wangu wa Maandiko Matakatifu, nilifikia Isaya 26:4, ‘Mtumainini Bwana milele; kwa maana katika Bwana YEHOVA mna nguvu za milele.’—Niliiweka kando Biblia yangu, nikapiga magoti, nikaomba hivi: Naamini kwamba kuna nguvu za milele katika Bwana YEHOVA, nami namtumaini kweli; unisaidie, Ee Bwana, kukutumaini wewe milele. Upende kunipa mahitaji zaidi siku hii, na mengi juma hili, ingawa ni kidogo hivi tu kilichoingia sasa.—Siku ile ile, Nov. 3rd, nilipokea £10 kutoka Surbiton, £5 kutoka kwa mtoaji anayeishi Clifton, £2 kutoka kwa mtoaji wa Bristol, na katika muda wa juma zima jumla ya £457 ziliingia; hivyo YEHOVA alithibitisha tena, kwamba ndani yake mna nguvu za milele, na kwamba anastahili kutumainiwa.—Msomaji mpendwa uaminiye, tafuta tu kwa njia hiyo hiyo kumtumaini Bwana, kama hujazoea kufanya hivyo tayari, nawe utaona kama nilivyoona mara elfu nyingi, jinsi ilivyo heri. Lakini msomaji akiwa bado anaendelea katika uzembe juu ya nafsi yake, na kwa hiyo yu pasipo kumjua Mungu na Mwanawe mpendwa, basi jambo la kwanza, na lililo muhimu kuliko yote, ambalo mtu wa namna hiyo anapaswa kufanya, ni kumtumaini Bwana Yesu kwa wokovu wa nafsi yake, apate kupatanishwa na Mungu, na kupata msamaha wa dhambi zake.”


YESU KRISTO NI YEYE YULE, JANA NA LEO NA HATA MILELE.

“May 26, 1861.—Mwishoni mwa kipindi naona, kwamba matumizi yote kwa ajili ya Shabaha zote mbalimbali yalikuwa £24,700 16s. 4d., au £67 13s. 5¾d. kwa siku, mwaka mzima. Katika mwaka ujao natazamia matumizi kuwa makubwa zaidi sana. Lakini Mungu, aliyenisaidia miaka hii mingi, atanisaidia, naamini, katika wakati ujao pia.

“Unaona, msomaji uheshimiwaye, jinsi Bwana, katika upendo wake mwaminifu alivyotusaidia mwaka baada ya mwaka. Kila mwaka matumizi yaliongezeka, kwa sababu kazi za Taasisi zilipanuliwa zaidi; lakini hakutuangusha kamwe. Huenda ukasema, hata hivyo, ‘Ungefanya nini, kama angeshindwa kukusaidia?’ Jibu langu ni, jambo hilo haliwezekani, maadamu tunamtumaini yeye na hatuishi katika dhambi. Lakini kama tungemwacha yeye, chemchemi ya maji yaliyo hai, na kujichimbia mabirika, mabirika yavujayo, yasiyoweza kuweka maji, kwa kuutumainia mkono wa mwili; au kama tungeishi katika dhambi, ndipo tungelazimika kumwita bure, hata kama tungedai bado kwamba tunamtumaini, kama lisemavyo neno lile: ‘Kama ningaliuangalia uovu moyoni mwangu, Bwana asingenisikia.’ Zaburi 66:18.

“Hata sasa, kwa neema ya Mungu, nimewezeshwa kuendelea kumtumaini yeye peke yake; na hata sasa, ingawa ni mwenye kupungukiwa na dhaifu kwa njia nyingi, hata hivyo, kwa neema ya Mungu, nimewezeshwa kuenenda kwa unyofu, nikiichukia dhambi na kuupenda utakatifu, na kuutamani kufananishwa zaidi na Bwana Yesu.

“Oct. 21 1868—Siku zinavyokuja, tunajulisha haja zetu kwake, kwa maana matumizi yetu sasa kwa miaka kadhaa yamekuwa kwa kiwango cha zaidi ya Pauni Mia Moja kila siku; lakini ingawa matumizi yamekuwa makubwa hivyo, hajatuangusha kamwe. Kwa kweli tumekuwa, kwa sura ya nje, kama ‘Kijiti Kiwakacho Moto Jangwani;’ hata hivyo hatujateketea. Zaidi ya hayo, tumejaa tumaini katika Bwana, na kwa hiyo tuna moyo mkuu, ingawa tunalo mbele yetu tazamio, kwamba, mwaka baada ya mwaka, matumizi yetu yataongezeka zaidi na zaidi. Kama wanafunzi wenzangu wote wapendwa, watafutao kumfanyia Mungu kazi wangejua heri ya kumtazama Mungu peke yake kwa kweli, na kumtumaini yeye peke yake, wangeona upesi jinsi njia hii inavyoiburudisha nafsi, na jinsi ilivyo mbali kabisa na kukatishwa tamaa, kwa upande wake yeye. Rafiki wa dunia waweza kubadili nia zao kuhusu kazi tunayoishughulikia; lakini kama kweli tunamfanyia Mungu kazi, yeyote abadiliye nia yake kuhusu huduma yetu, yeye hatabadili. Rafiki wa dunia waweza kupoteza uwezo wao wa kutusaidia, hata wangetamani sana kufanya hivyo; lakini yeye hudumu milele yote kuwa Yeye Aliye Tajiri pasipo mpaka. Rafiki wa dunia waweza baada ya muda kugeuziwa nia zao kwa shabaha nyingine, na, kwa kuwa hawawezi kusaidia kila mahali, hata wangetamani sana, huenda, ingawa kwa kusita, wakalazimika kuacha kutusaidia; lakini yeye aweza, katika pande zote, hata kama mahitaji yangezidishwa mara milioni, kuruzuku yote yawezayo kuhitajika, naye hufanya hivyo kwa furaha, mahali kazi yake inapoendeshwa, na mahali anapotumainiwa. Rafiki wa dunia waweza kuondolewa na kifo, na hivyo tukakosa msaada wao, lakini yeye yu hai milele, hawezi kufa. Kwa mtazamo huu wa mwisho, hasa, katika miaka 40 iliyopita, kuhusiana na Taasisi hii, nimeona heri ya kumtumaini Mungu Aliye Hai peke yake. Si mmoja wala wawili, wala hata watano wala kumi, bali wengi zaidi, waliowahi kunisaidia sana kwa mali zao, wameondolewa na kifo; lakini je, kazi za Taasisi zimesimamishwa kwa sababu hiyo? La. Na hili lilikuwaje? Kwa sababu nilimtumaini Mungu, na Mungu peke yake.”


MOYO ULIOANDALIWA KABISA KWA MAJARIBU YA IMANI.

Chini ya tarehe July 28, 1874, Bw. Müller aliandika:—

“Kwa miezi kadhaa imeonekana kwangu, kana kwamba Bwana alikusudia, kwa jinsi anavyotutendea, kuturudisha kwenye hali ile ya mambo, tuliyokuwamo kwa zaidi ya miaka kumi, tangu August, 1838, hadi April, 1849, tulipolazimika siku kwa siku, karibu bila kukatizwa, kumtazamia yeye kwa riziki zetu za kila siku, na, kwa sehemu kubwa ya wakati ule, mlo hadi mlo. Kwa kweli magumu yalionekana kwangu makubwa sana, kwa kuwa Taasisi sasa ni kubwa mara ishirini, kuliko ilivyokuwa wakati ule, na manunuzi yetu yanapaswa kufanywa kwa jumla; lakini, wakati huo huo, nafarijika kwa kujua, kwamba Mungu analijua haya yote; na kwamba, ikiwa njia hii ni kwa utukufu wa jina lake, na kwa mema ya kanisa lake na ya ulimwengu usiookoka, mimi, kwa neema yake, niko tayari kuiendea njia hii, na kufanya hivyo hadi mwisho wa mwendo wangu. Hivyo fedha zilitumika upesi; lakini Mungu, Mtunza-Hazina wetu aliye tajiri pasipo mpaka, abaki kwetu. Ni hili linalonipa amani. Zaidi ya hayo, ikimpendeza, pamoja na kazi inayohitaji kama £44,000 kwa mwaka, kunifanya nifanye tena wakati wa jioni ya maisha yangu, yale niliyoyafanya tangu August, 1838, hadi April, 1849, si kwamba tu niko tayari kwa hilo, bali kwa furaha ningepita tena katika majaribu haya yote ya imani, kuhusu mahitaji, kama tu yeye angetukuzwa, na kanisa lake na ulimwengu kunufaika. Mara nyingi sana jambo hili la mwisho limepita akilini mwangu siku hizi, nami nimejiweka katika hali ya kutokuwa na mahitaji yoyote yaliyobaki, na watu Elfu Mbili na Mia Moja si kwamba tu wako mezani kila siku, bali kila kitu kingine kikihitaji kuruzukiwa, na fedha zote zimekwisha; Wamisheni 189 wa kusaidiwa, na hakuna chochote kilichobaki; shule kama mia moja, zenye wanafunzi kama elfu tisa ndani yake, za kutegemezwa kabisa, na hakuna mahitaji kwa ajili yao mkononi; kama Milioni Nne za Vijitabu na Makumi ya Maelfu ya nakala za Maandiko Matakatifu sasa za kupelekwa kila mwaka, na fedha zote zimetumika. Hata hivyo, sikuzote, nikiwa na uwezekano huu mbele yangu, nimejiambia: ‘Mungu, aliyeiinua kazi hii kupitia kwangu, Mungu aliyeniongoza kwa kawaida mwaka baada ya mwaka kuipanua, Mungu aliyeitegemeza kazi hii sasa kwa zaidi ya miaka arobaini, atasaidia bado, wala hataniacha niaibishwe, kwa sababu ninamtegemea yeye, namkabidhi kazi yote, naye ataniruzuku nitakachohitaji, katika wakati ujao pia, ingawa sijui, mahitaji yatakapotoka.’

“Ndivyo nilivyoandika katika shajara yangu tarehe July 28, 1874. Msomaji sasa atapenda kujua jinsi tulivyokuwa chini ya hali hizi.

“Niliporudi nyumbani, jana jioni (July 27), nilikuta barua zimefika, zilizokuwa na £193, miongoni mwake ilikuwamo moja kutoka kwa Mmisheni katika nchi za Ng’ambo, anayesaidiwa na fedha za Taasisi hii, ambaye, akiwa amepata fedha fulani, kwa kifo cha jamaa yake, alituma £153 0s. 4d. kwa ajili ya Misheni za Ng’ambo. Asubuhi hii, July 28, ziliingia £24 zaidi, hata, nilipokutana alasiri hii na wasaidizi wangu kadhaa kwa maombi kwa ajili ya mahitaji na mambo mengine mbalimbali, kama baraka za kiroho juu ya Shabaha mbalimbali za Taasisi, mvua zaidi katika majira haya makavu mno, afya ya wafanyakazi wenzetu, n.k., tulikuwa tumepokea, tangu jana alasiri, jumla ya £217. Tulimshukuru Mungu kwa ajili ya hizo, tukaomba zaidi. Mkutano wa maombi ulipokwisha, nilikabidhiwa barua kutoka Scotland, iliyokuwa na £73 17s. 10d., na karatasi yenye 13s. Hili lilikuwa jibu la papo hapo la maombi kwa ajili ya mahitaji zaidi.

“Aug. 12.—Mapato ya juma hili zima, tangu Aug. 5, yamekuwa £897 15s. 6½d.

“Sept. 16.—Mara tu baada ya kuomba tena kwa ajili ya kulipwa kwa urithi, ulioachwa, nililetewa stakabadhi ya urithi kwa ajili ya kulipwa kwa urithi wa £1,800.

“Sept. 23.—Mapato leo £5,365 13s. 6d., ambayo ndani yake zilitumwa katika toleo moja £5,327 7s. 6d. Bwana na asifiwe!”


ALITIWA NGUVU KWA IMANI, AKIMTUKUZA MUNGU.

Tarehe March 27, 1881, Bw. Müller aliona kwamba hakuna fedha iliyobaki mkononi kwa ajili ya Mfuko wa Shule, wa Biblia, wa Wamisheni na wa Vijitabu. Karibu £1,400 zilikuwa zimetumika kwa ajili ya Shabaha hizi katika mwezi uliotangulia. Aandika:—

“Sasa kulipaswa kufanywa nini, msomaji mpendwa, chini ya hali hizi, wakati fedha zote kwa ajili ya Shabaha zilizotajwa hapo juu zilikuwa zimekwisha tena? Najibu, tulifanya tulichokifanya kwa miaka 47 iliyopita, yaani, tulimngojea Mungu daima. Wafanyakazi wenzangu wapendwa huko Bristol, na mke wangu mpendwa nami huko Amerika, tuliyaleta mahitaji yetu tena na tena mbele za Bwana.

“Hapa katika Marekani, zaidi ya maombi yetu ya kawaida ya kila siku kwa ajili ya msaada, tulikuwa na nyakati maalum mara 4, 5, na 6 kwa siku zaidi, za kuimimina mioyo yetu mbele za Baba yetu wa Mbinguni, na kumjulisha haja zetu, tukiwa na hakika kwamba msaada ungekuja: wala hatukumngojea Bwana bure. Mpango huu huenda ukadharauliwa na wengine, kudhihakiwa na wengine, na kuonwa kuwa haututoshi na kundi la tatu la watu; lakini, katika kila jaribu na shida, twaona maombi na imani kuwa dawa yetu ya kila jambo; na, baada ya kuuonja ufanisi wao kwa nusu karne, tunakusudia, kwa msaada wa Mungu, kuendelea kumngojea yeye, ili kuuonyesha ulimwengu usiomcha Mungu, na Kanisa lenye shaka, kwamba Mungu Aliye Hai bado aweza na yu tayari kujibu maombi, na kwamba ni furaha ya moyo wake kusikiliza dua za watoto wake. Katika Zaburi 9:10, ushuhuda wa Kimungu kuhusu YEHOVA ni huu, ‘Wale walijuao jina lako watakutumaini.’ Sisi tunamjua, kwa neema yake, na kwa hiyo tunamtumaini.

“April 27.—Tarehe March 27th hatukuwa na mahitaji yoyote mkononi kwa ajili ya Shabaha hizi, kama ilivyoelezwa chini ya tarehe ile. Sasa tumesaidiwa kupita mwezi mmoja zaidi, kwa kujibiwa maombi, nasi tumeruzukiwa yote tuliyohitaji, ingawa hayo yalifikia karibu £1000, nasi tuna £23 8s. 6¼d. zilizobaki.

“April 29.—Mtumishi wa Bwana Yesu, ambaye, akibidiishwa na upendo wa Kristo, hutafuta kujiwekea hazina mbinguni, akiwa amepokea urithi wa £532 14s. 5d., alitoa £500 katika huo kwa ajili ya Shabaha hizi.

“July 28, 1881.—Kwa muda sasa mapato yamekuwa kama theluthi moja tu ya matumizi. Kwa hiyo, vyote tulivyo navyo kwa ajili ya kuwategemeza Yatima karibu vimekwisha; na kwa ajili ya Shabaha nne za kwanza za Taasisi hatuna kitu chochote mkononi. Sura ya kawaida sasa ni kwamba, kazi haiwezi kuendeshwa. Lakini naamini kwamba Bwana atasaidia, kwa mahitaji kwa ajili ya Yatima na pia kwa ajili ya Shabaha nyingine za Taasisi, na kwamba hatutaaibishwa; tena, kwamba kazi haitahitaji kuachwa. Natazamia msaada kikamilifu, nami nimeandika haya kwa utukufu wa Mungu, ili yaandikwe kwa ajili ya kuwatia moyo watoto wake hapo baadaye. Matokeo yataonekana.

“Yaliyotangulia yaliandikwa saa moja asubuhi, July 28, 1881. Hata sasa tunayo mahitaji ya kukidhi matumizi yetu, nami natazamia kwamba hatutaaibishwa, ingawa kwa miaka saba hatujawa maskini hivi.”

Matokeo kwa kweli yameonekana, na yataonekana. Kwa zaidi ya miaka 20 tangu maneno hayo yaandikwe na Bw. Müller kuandika hivyo tumaini lake katika msaada wa Bwana, Mungu ameitegemeza kazi, na mnamo May, 1902, kulikuwa na salio mkononi la maelfu kadhaa ya pauni, ingawa zaidi ya £500,000 zilikuwa zimepokewa na kutumika tangu maneno haya yaandikwe katika shajara ya Bw. Müller tarehe July 28, 1881.

Katika miaka hii 20 imani na saburi zilijaribiwa sana nyakati fulani:

“Aug. 15, 1881.—Salio kwa ajili ya Yatima sasa limepungua hadi £332 12s. 7d., chini kuliko lilivyokuwa kwa zaidi ya miaka ishirini na mitano. Kiasi hiki ndicho tulicho nacho mkononi kukabili matumizi ya kila siku yanayohusu watu 2,100. Kinatosha tu kwa matumizi ya wastani ya siku 4½. Lakini macho yetu yako kwa Bwana. Ninamtazamia Mruzuku wangu wa mbinguni. Mapato yote ya leo yamekuwa £28 5s. 2½d.

“Aug. 22.—Sehemu ya urithi, ulioachwa miaka mingi iliyopita, £1,000, ililipwa, kama jibu la maombi mengi.

“Feb. 26, 1882.—Salio lililoko mkononi leo kwa ajili ya Yatima ni £97 10s. 7½d., yaani, £24 zaidi ya matumizi ya wastani ya siku moja tu.

“March 2.—Hali yetu sasa kuhusu kazi ya Yatima ni hii, kuomba siku kwa siku ‘Utupe leo riziki yetu ya kila siku’. Kwa muda mrefu tumelazimika siku kwa siku kumtazamia Bwana kwa ajili ya kuruzukiwa mahitaji yetu ya kila siku; lakini Mungu ametusaidia hata sasa.

“April 20, 1882.—Tulipokuwa katika uhitaji mkubwa kabisa tulipokea kutoka Edinburgh £100 pamoja na maelezo haya: ‘Kilichoambatanishwa kilikusudiwa kuwa urithi, lakini nimekituma nikiwa ningali hai.’

“June 3.—Kutoka Wotton-under-Edge £500. Mchango huu ulikuwa wokovu mtukufu, na arabuni ya thamani ya yale ambayo Mungu angetufanyia zaidi.

“Oct. 21.—Nimepokea kutoka Wotton-under-Edge £1,000. * * * * * Mungu, kwa kujibu maombi yetu, alisema na mtoto wake mpendwa, akauelekeza moyo wake kututumia zaidi kuliko wakati wowote. Hivyo pia anatoa uthibitisho, kwamba katika mwaka uliotangulia, tulipokuwa chini sana kwa habari ya fedha, ilikuwa tu kwa ajili ya kujaribu imani na saburi yetu, wala si kwa hasira; wala hakukusudia kwa hilo kuonyesha, kwamba hangetusaidia tena. Kwa upande wangu mwenyewe, nilitazamia msaada mkubwa zaidi kutoka kwa Mungu, nami sikutahayarika.

“Aug. 17, 1883.—Salio letu lilipungua mchana huu hadi £10 2s. 7d. Fikiri jambo hili, msomaji mpendwa! Siku kwa siku yapata watu 2,100 wanapaswa kuruzukiwa katika Taasisi ya Yatima, na £10 2s. 7d. ndizo zote zilizokuwa mkononi kwa ajili ya kufanya hivyo. Unaona kwamba tuko katika hali ile ile hasa tuliyokuwa nayo miaka 46 iliyopita kwa habari ya fedha. Mungu ndiye benki yetu. Kwake tunatumaini, na kwake tunachota kwa imani. Hii ilikuwa Jumamosi. Jioni zilipokelewa £30. Jumatatu tulipokea £129 zaidi, lakini ilitubidi kulipa £60. Jumanne tulipokea £295, lakini ilitubidi kulipa £180. * * * * *

“Mungu hupendezwa kubadilisha daima namna yake ya kututendea, ili tusijaribiwe kuwatumainia watoaji, au hali za mambo, bali yeye peke yake, na kuyakaza macho yetu kwake. Hili, kwa neema yake, tunawezeshwa kulifanya, na mioyo yetu inahifadhiwa katika amani.”

Yapata miezi kumi baadaye, salio lililokuwa mkononi lilipokuwa £41 10s. tu, zaidi kidogo sana ya nusu ya matumizi ya wastani ya Yatima kwa siku moja, na kulikuwa na kazi za usafi zilizofaa kufanywa, ambazo gharama zake zingefikia zaidi ya £2,000, Bw. Müller alipokea urithi wa £11,034 6s.

“June 7, 1884.—Huu ndio mchango mkubwa kuliko yote niliyopata kamwe kupokea kwa wakati mmoja. Urithi huu ulikuwa umekaa katika Mahakama ya Chancery zaidi ya miaka sita, na mwaka baada ya mwaka malipo yake yalitazamiwa, lakini yakabaki bila kumalizwa na Mahakama ya Chancery. Hata hivyo niliendelea kuomba, na kwa miaka sita niliomba siku kwa siku kwamba fedha zilipwe, nikiamini kwamba Mungu kwa wakati wake mwenyewe (ambao daima ndio bora kuliko yote), angesaidia mwishowe; kwa maana kwa ajili ya urithi mwingi uliokuwa katika Mahakama ya Chancery nilikuwa nimeomba hata ukatoka Mahakamani, na fedha zikalipwa hatimaye. Katika jambo hili pia, baada ya imani na saburi kuzoezwa vya kutosha, Mungu alilitimiza ombi hili vivyo hivyo.”

1893.—Katika Ripoti ya Hamsini na Nne ya Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko Bw. Müller asema:—

“Wasomaji wa ripoti iliyopita watakumbuka, chini ya majaribu gani ya pekee tuliuingia mwaka wa fedha uliopita wa Taasisi, kuanzia May 26th, 1892, hadi May 26th, 1893; lakini tulimtumaini Mungu; kwa matumaini yasiyotikisika tulimtazama yeye, nasi tulitazamia kwamba kwa njia moja au nyingine tungesaidiwa. * * Tulipokuwa tukiendelea hivyo, moyo wangu ulikuwa na amani kwa kawaida, nikiwa na hakika kwamba haya yote yaliruhusiwa na Mungu, ili kuandaa baraka kwa maelfu, ambao baadaye wangesoma kumbukumbu ya matendo yake kwetu, katika mwaka kuanzia May 26th, 1892, hadi May 26th, 1893. Kuhusu wafanyakazi wenzetu wapendwa, Bw. Wright nami tumekwisha kuona, tulipokuwa tukipita katika jaribu hilo, jinsi Mungu alivyolibariki kwao.

“Aug. 30, 1892.—Jioni hii, nilipokuwa nikisoma katika Zaburi, nilifika Zaburi 81:10, nikakumbuka kazi ya Roho Mtakatifu moyoni mwangu, niliposoma mstari huu tarehe Dec. 5, 1835, na matokeo yaliyotokana na hilo, si tu katika kuniongoza kuanzisha Taasisi ya Yatima iliyo kubwa kuliko zote duniani, bali pia niliifikiri baraka ambayo kwa hivyo imeletwa kwa makumi ya maelfu ya waaminio na wasioamini duniani kote. Basi, nikiiweka Biblia kando, nilipiga magoti nikamwomba Mungu kwamba apendezwe kwa neema kurudia wema wake wa zamani, na kuniruzuku tena mahitaji kwa wingi zaidi. Ndivyo ilivyokuwa, katika muda usiozidi nusu saa, nilipokea £50 kutoka kwa Mtoaji wa Bristol na kutoka Redland kiasi kikubwa cha samaki, zaidi ya £97 zilizokwisha kupokelewa leo kama matokeo ya maombi mengi. Kwa mgawo wa barua wa mwisho, saa tatu usiku, nilipokea £5 zaidi pia, na hivyo nilikuwa na £152 kwa jumla, siku hii, kama matokeo ya maombi.

“Nov. 11.—Leo kuliingia, kwa migawo miwili ya kwanza ya barua, kiasi kidogo tu cha yapata £8, lakini Bwana aliyaongeza mapato hadi zaidi ya £200 siku hii. Kamwe sivunjiki moyo kwa sababu ya kuingia kidogo sana tu, bali hujiambia mwenyewe, na pia wasaidizi wangu wapendwa, ‘Maombi zaidi, saburi zaidi, na kuzoeza imani zaidi kutaleta baraka kubwa zaidi’; kwa maana ndivyo nilivyoona daima bila kukosa, tangu October, 1830, sasa miaka 63 iliyopita, nilipoanza kwanza maisha haya ya kumtegemea Mungu kabisa kwa kila kitu.

“March 1, 1893.—Mapato katika juma hili, linaloishia leo, yalikuwa £92 8s. 8¾d. kwa ajili ya Yatima, na £9 11s. 2d. kwa ajili ya Shabaha nyingine, yakiwa yapata sehemu ya sita ya matumizi yetu ya kila juma; lakini sasa jaribu kubwa la imani yetu lilikuwa karibu kufikia mwisho, kama itakavyoonekana punde.

“March 4.—Siku hii hii Mungu anaanza kujibu maombi yetu, kwa kuwa tumepokea ombi zuri sana la kununua ardhi tunayopaswa kuuza, hata £1,000 kwa ekari. Mwanzo wa siku ulikuwa wenye giza zaidi kuliko wakati wowote kwa habari ya hali ya nje: lakini tulimtumaini Mungu kwa ajili ya msaada. Migawo mitatu ya kwanza ya barua ilituletea tu kiasi cha £4, na ile mitatu iliyobaki ilituletea kidogo mno hata mapato ya siku nzima yalikuwa £8 tu badala ya £90, kiasi tunachohitaji kila siku kukabili matumizi yetu yote. Lakini Mungu sasa ametusaidia. Tumeweza jioni hii kuuza ekari kumi za ardhi na sehemu mbili za tano za ekari kwa £1,000 kwa ekari, na tutapokea £10,405 kwa jumla kwa ajili ya shamba moja zima. Mkataba ulitiwa sahihi saa mbili usiku huu.”


KUONDOKA KWA BW. MÜLLER ILI KUWA PAMOJA NA KRISTO.

Jioni ya Jumatano, March 9th, 1898, Bw. Müller alishiriki katika mkutano wa kawaida wa maombi uliofanyika katika Nyumba ya Yatima Na. 3; akaenda kupumzika saa yake ya kawaida, na mapema asubuhi iliyofuata (tarehe 10 March) peke yake, chumbani mwake mwa kulala, akakata roho, akitimiziwa jambo ambalo kwa muda mrefu lilikuwa kwake tumaini la furaha kubwa, yaani, kwamba “kuondoka na kukaa pamoja na Kristo ni bora zaidi sana.”

March 14.—Siku hii mabaki ya kidunia ya Bw. Müller yaliwekwa katika kaburi la mke wake wa kwanza na wa pili, katika Makaburi ya Arnos Vale. Mambo yote yaliyoambatana na tukio hilo, tangu mwanzo hadi mwisho, yalikuwa ya ajabu sana na yenye kuvutia kwa moyo wa Kikristo hasa kama kielelezo cha kanuni ya milele ya Mungu—“Wanaoniheshimu mimi nitawaheshimu.” Mtu ambaye katika maisha yake hakuutafuta utukufu wake mwenyewe, akawa katika kifo chake yule ambaye watu wa matabaka yote walifurahi kumwonyesha heshima na staha.

Kutokana na umati mkubwa wa watazamaji wenye huruma waliojipanga kando ya barabara, kutokana na macho yaliyojaa machozi, na sala za ghafla zilizosikika zikitoka midomoni mwa waliosimama kando (wengi wao wakiwa maskini kuliko maskini wote), yatima walipopita kwa safu, wakilifuata gari la maiti; kutokana na kusimamishwa kwa magari yote katika barabara kuu, kulia kwa kengele zilizozibwa sauti, na bendera zilizoshushwa nusu mlingoti, na kutokana na makundi makubwa ya watu makaburini waliokuwa wakingojea kufika kwa msafara wa mazishi, ilionekana kana kwamba mji mzima ulikuwa umeazimu kwa hiari yake kumheshimu mtu yule ambaye hakuishi kwa ajili yake mwenyewe, bali kwa ajili ya utukufu wa Mungu na mema ya wenzake.

Kwa yapata miezi 21 kabla ya kifo cha Bw. Müller majaribu ya imani na saburi yalikuwa makubwa. Bw. James Wright, mrithi wa Bw. Müller, aandika:

“Yeye ambaye hupendezwa, nyakati fulani, kuwafundisha watumishi wake ‘jinsi ya kufanikiwa,’ huona ni bora kwao, nyakati nyingine ‘kufundishwa jinsi ya kupungukiwa.’ Kwa miaka mingi kati ya ile 64 ambayo kazi hii imeendeshwa, hali ile ya kwanza ndiyo iliyokuwa uzoefu wetu; tulikuwa na wingi, tena wingi mkubwa, lakini siku za karibuni, na hasa katika miaka 2 au 3 iliyopita, imekuwa kinyume kabisa. Uhitaji mkubwa umekuwa ndio kawaida; salio mkononi, zaidi ya mahitaji yetu, jambo la nadra mno. Hata hivyo hatujaachwa kamwe.”

“Sept. 23, 1897.—Masalio ya urithi wa marehemu G. J., Esq., £2,679 18s. 7d. Kiasi hiki kilipokelewa tulipokuwa katika uhitaji mkubwa kabisa; na baada ya Bwana kupendezwa kuruhusu jaribu la muda mrefu sana la imani na saburi; lakini tazama, msomaji mpendwa, hakutuvunja moyo wala kutuacha, kama kamwe hawafanyii hivyo wale wanaomtumaini kwa kweli. Furaha ya wokovu kama huo haiwezi kuonjwa bila kupitia kwanza jaribu lililotangulia.

“Feb. 26, 1898.—Maandiko yafuatayo, chini ya tarehe hii, yako katika mwandiko wa mkono wa Bw. Müller mwenyewe:

“Mapato ya leo, kwa migawo miwili ya kwanza ya barua, yalikuwa £7 15s. 11d. Siku kwa siku jaribu letu kubwa la imani na saburi linaendelea, na ndivyo ilivyokuwa, kwa kiasi fulani, sasa, kwa miezi 21; lakini, kwa neema yako, tunategemezwa.”

March 1, 1898.—Yafuatayo, tena, yametoka katika kumbukumbu iliyoandikwa kwa mkono wa Bw. Müller mwenyewe, chini ya tarehe hii:

“Kwa yapata miezi 21 bila kupumzika hata kidogo jaribu la imani na saburi yetu limeendelea. Sasa, leo, Bwana ameiburudisha mioyo yetu. Mchana huu kuliingia, kwa ajili ya kazi ya Bwana, £1,427 1s. 7d. kama sehemu ya malipo ya urithi wa marehemu Bibi E. C. S. Kwa miaka 3 na miezi 10 fedha hizi zilikuwa katika Mahakama ya Chancery ya Ireland. Maombi mamia yalikuwa yameletwa mbele za Bwana kuhusu jambo hilo, na sasa hatimaye, sehemu hii ya urithi wote imepokelewa.”

Hivyo Bwana, kwa upendo na uaminifu, aliuburudisha sana moyo wa mtumishi wake, siku tisa tu kabla ya kumchukua nyumbani ili awe pamoja naye.


Nyongeza A

MASHARTI MATANO YA MAOMBI YANAYOSHINDA

Kutegemea kabisa wema na upatanishi wa Bwana Yesu Kristo, kama msingi pekee wa dai lolote la baraka. (Tazama Yohana 14:13, 14; 15:16, n.k.)

2.—Kujitenga na kila dhambi inayojulikana. Kama tungeuangalia uovu mioyoni mwetu, Bwana asingetusikia, kwa maana ingekuwa ni kuikubali dhambi. (Zaburi 66:18.)

3.—Imani katika neno la ahadi la Mungu kama lilivyothibitishwa kwa kiapo chake. Kutomwamini ni kumfanya kuwa mwongo na mwapaji wa uongo pia. (Waebrania 11:6; 6:13-20.)

4.—Kuomba kwa kupatana na mapenzi yake. Nia zetu lazima ziwe za kimungu: hatupaswi kutafuta kipawa chochote cha Mungu ili tukitumie kwa tamaa zetu. (1 Yohana 5:14; Yakobo 4:3.)

5.—Kudumu katika kusihi. Lazima pawe na kumngojea Mungu na kumngoja Mungu, kama vile mkulima avumiliavyo kwa muda mrefu akingojea mavuno. (Yakobo 5:7; Luka 18:1-8.)


Umemaliza Majibu ya Thamani ya Maombi