Kumtumaini Mungu kwa Ajili ya Mtoto

“Wakati niogopapo nitakutumaini wewe.” — Zaburi 56:3

Jumapili moja asubuhi, Amanda alitamani sana kwenda kumsikiliza mhubiri fulani upande wa pili wa mji. Alimwogesha mtoto wake mchanga, Will, na kumlaza taratibu katika kitanda chake cha kubembea. Kisha akamwomba binti yake mkubwa, Mazie, amwangalie. “Akilia,” alisema, “usimbebe; mbembeleze tu.”

Akaondoka kwenda kanisani. Lakini mhubiri alipokuwa akihubiri, hisia ya kutisha ilimjia ghafla. Alikuwa na hakika kwamba anaweza kumsikia mtoto wake akilia kwa nguvu kule mbali. Sauti ikanong’ona, “Mazie amemwangusha! Jambo baya sana limetokea! Kimbia nyumbani sasa hivi!”

Moyo wa Amanda ulidunda kwa nguvu. Karibu aruke kutoka kitini akimbie nyumbani. Lakini kisha akakumbuka — alikuwa amewaambia watu wengine wamtumaini Mungu. Je, yeye mwenyewe hangeweza kumtumaini?

“Nitamtumaini Bwana,” alisema kwa sauti ya chini, “hata kwa ajili ya mtoto wangu.” Tena yale mawazo ya kutisha yakaja, na tena akajibu, “Nimesema nitamtumaini Bwana, nami nitamtumaini.” Basi akabaki, akasikiliza, naye Mungu akaujaza moyo wake amani ya ajabu.

Hatimaye Amanda aliporudi nyumbani kwa haraka na kufungua mlango, alimkuta Will mdogo amelala usingizi mtamu katika kitanda chake cha kubembea. Hakuwa hata ameamka. Alikuwa salama kabisa.

Wakati mwingine akili zetu hujaa “itakuwaje kama” za kutisha. Unapoogopa, unaweza kufanya kama Amanda alivyofanya: mpe Mungu wasiwasi huo na umtumaini. Anakupenda, naye anakutunza sikuzote.

Mungu mpendwa, ninapoogopa, nisaidie kukumbuka kwamba uko karibu. Ninakupa wasiwasi wangu, kwa sababu najua unanitunza vizuri. Amina.