Kuhusu Wongofu Kamili

“Mrudieni yeye ambaye wana wa Israeli wamemwasi sana” (Isaya 31:6). Wongofu si kitu kingine ila ni kugeuka kutoka kwa kiumbe kumwelekea Mungu. Wongofu haujakamilika, ingawa ni lazima kwa wokovu, unapokuwa ni kugeuka tu kutoka dhambini kwenda kwa neema. Ili ukamilike, ni lazima uwe ni kugeuka kutoka nje kwenda ndani.

Nafsi, ikiwa imegeuzwa kuelekea upande wa Mungu, ina urahisi mkubwa wa kubaki imemgeukia yeye. Kadiri inavyozidi kudumu katika wongofu, ndivyo inavyozidi kumkaribia Mungu na kujiambatanisha naye; na kadiri inavyomkaribia Mungu zaidi, ndivyo inavyozidi kuvutwa mbali na kiumbe, ambacho kinampinga Mungu.

Lakini jambo hili haliwezi kufanywa kwa juhudi kali ya kiumbe; kitu pekee kinachoweza kufanya ni kubaki kimegeuka kuelekea upande wa Mungu katika mshikamano wa daima.

Mungu ana nguvu ya kuvuta, ambayo huivuta nafsi kwa nguvu zaidi kuelekea kwake mwenyewe; na katika kuivuta, huitakasa: kama tunavyoona jua likivuta mvuke mzito, na hatua kwa hatua, bila juhudi nyingine yoyote kwa upande wa mvuke ila ile ya kujiacha uvutwe, jua, kwa kuukaribisha kwake mwenyewe, huusafisha na kuutakasa.

Lakini kuna tofauti hii, kwamba mvuke hauvutwi kwa hiari, wala haufuati kwa kupenda, kama ilivyo kwa nafsi.

Namna hii ya kugeukia ndani ni rahisi sana, nayo huifanya nafsi kusonga mbele kwa asili na bila juhudi; kwa sababu Mungu ni kitovu chake. Kitovu daima kina nguvu kubwa ya kuvuta; na kadiri kitovu kilivyo kikubwa zaidi, ndivyo nguvu yake ya kuvuta ilivyo kubwa zaidi.

Zaidi ya mvuto huu wa kitovu, vitu vyote vya asili vimepewa mwelekeo mkubwa wa kuungana na kitovu chao. Mara tu kitu kinapogeuzwa kuelekea kitovu chake, isipokuwa kikizuiliwa na kizuizi kisichoshindika, hukikimbilia kwa mwendo wa kasi mno. Jiwe lililopo hewani, mara tu linapoachiwa na kugeuzwa kuelekea nchi, huelekea kwake kwa uzito wake mwenyewe kama kitovu chake. Ndivyo ilivyo kwa moto na maji, ambavyo, visipozuiliwa tena, hukimbilia kitovu chao bila kukoma.

Sasa nasema kwamba nafsi, kwa juhudi iliyoifanya katika kujikusanya ndani, ikiwa imegeuzwa kuelekea kitovu chake, bila juhudi nyingine yoyote, ila kwa uzito wa upendo tu, huanguka kuelekea kitovu chake; na kadiri inavyozidi kubaki kimya na katika pumziko, bila kufanya mwendo wowote wa kwake, ndivyo itakavyosonga mbele kwa kasi zaidi, kwa sababu hivyo huiruhusu ile nguvu ya kuvuta kuivuta.

Basi, uangalifu wote tunaohitaji kuwa nao ni kukuza kujikusanya huku kwa ndani kadiri iwezekanavyo, bila kushangazwa na ugumu tunaoweza kuupata katika zoezi hili, ambao hivi karibuni utalipwa kwa ushirikiano wa ajabu kwa upande wa Mungu, utakaolifanya kuwa rahisi sana. Tamaa zinapoinuka, kutazama kumwelekea Mungu, aliye ndani yetu, huzifisha kwa urahisi. Upinzani mwingine wowote ungezikasirisha badala ya kuzituliza.