Wito wa Dhati kwa Maisha ya Utauwa na Utakatifu
Ikipendekeza ibada saa tisa alasiri, ambayo katika Maandiko huitwa saa ya tisa ya mchana. Jambo la kuombea saa hii ni kujisalimisha kwa mapenzi ya Mungu. Asili na wajibu wa kupatana na mapenzi ya Mungu katika matendo na makusudi yetu yote

Sura 22 · dakika 22 za kusoma · dakika 29 za kusikiliza

Ikipendekeza ibada saa tisa alasiri, ambayo katika Maandiko huitwa saa ya tisa ya mchana. Jambo la kuombea saa hii ni kujisalimisha kwa mapenzi ya Mungu. Asili na wajibu wa kupatana na mapenzi ya Mungu katika matendo na makusudi yetu yote

NIMEPENDEKEZA mambo fulani yawe kiini kilichowekwa na kikuu cha ibada zako, katika saa zote za maombi ambazo tayari tumezitafakari.

Yaani, shukrani na kujitoa kwako mwenyewe kwa Mungu kama sadaka, katika maombi yako ya kwanza asubuhi; saa tatu asubuhi, fadhila kuu ya unyenyekevu wa Kikristo iwe sehemu kuu ya maombi yako. Saa sita mchana, unaitwa kuomba neema zote za upendo kwa wote, na kuuamsha moyoni mwako kwa maombezi ya jumla na ya mtu mmoja mmoja kama hali yako mwenyewe na uhusiano wako na watu wengine vinavyoonekana kukudai hasa.

Katika saa hii ya alasiri, unaombwa kutafakari jinsi ilivyo lazima kujisalimisha na kupatana na mapenzi ya Mungu, na kuifanya fadhila hii kuu kuwa jambo kuu la maombi yako.

Hakuna kitu chenye hekima, wala kitakatifu, wala cha haki, isipokuwa mapenzi makuu ya Mungu. Jambo hili ni kweli kabisa, kwa maana yake kali kuliko zote, kama vile kusema kwamba hakuna kitu kisicho na mipaka na cha milele isipokuwa Mungu.

Kwa hiyo hakuna viumbe, wawe mbinguni au duniani, wanaoweza kuwa na hekima, au watakatifu, au wenye haki, isipokuwa kwa kadiri wanavyopatana na mapenzi haya ya Mungu. Ni kupatana na mapenzi haya kunakozipa fadhila na ukamilifu huduma za juu kabisa za malaika mbinguni; na ni kupatana na mapenzi hayo hayo kunakoyafanya matendo ya kawaida ya wanadamu duniani yawe huduma inayokubalika kwa Mungu.

Asili yote ya wema iko katika kupatana na mapenzi ya Mungu, na asili yote ya uovu iko katika kuyaacha. Viumbe vyote vya Mungu viliumbwa ili kutimiza mapenzi yake; jua na mwezi hutii mapenzi yake kwa lazima ya asili yao; malaika hupatana na mapenzi yake kwa ukamilifu wa asili yao; basi, ukitaka kujionyesha kwamba wewe si mwasi wala mkengeufu kutoka katika mpango wa uumbaji, lazima utende kama viumbe walio juu yako na walio chini yako; lazima iwe shauku kuu ya nafsi yako kwamba mapenzi ya Mungu yatendwe nawe hapa duniani kama yanavyotendwa mbinguni. Lazima liwe kusudi thabiti na nia ya moyo wako kutotaka kitu, kutokusudia kitu, kutotenda kitu, isipokuwa kwa kadiri unavyokuwa na sababu ya kuamini kwamba ni mapenzi ya Mungu kwamba wewe utamani, ukusudie na utende hivyo.

Ni haki na lazima kuishi katika hali hii ya moyo, kumfikiria Mungu na kujifikiria wewe mwenyewe hivi, kama ilivyo kufikiri kwamba unamtegemea kwa namna yoyote. Na ni uasi mkubwa dhidi ya Mungu kufikiri kwamba mapenzi yako yanaweza wakati wowote kutofautiana na yake, kama ilivyo kufikiri kwamba hukupokea kwake uwezo wa kutaka.

Kwa hiyo unapaswa kujiona kama kiumbe kisicho na shughuli nyingine ulimwenguni isipokuwa kuwa kile ambacho Mungu anakutaka uwe; kutokuwa na tabia, wala kanuni zako mwenyewe, kutotafuta makusudi ya nafsi wala malengo ya nafsi, bali kushika nafasi fulani, na kutimiza sehemu fulani, kwa kupatana kikamilifu na kujisalimisha kwa shukrani kwa mapenzi ya Mungu.

Kufikiri kwamba wewe ni mali yako mwenyewe, au uko chini ya mamlaka yako mwenyewe, ni upuuzi sawa na kufikiri kwamba ulijiumba na unaweza kujihifadhi mwenyewe. Ni kanuni ya msingi iliyo wazi na ya lazima kuamini kwamba hivyo wewe ni wa Mungu, kwamba hivyo ni mali yake, na kwamba unapaswa kutenda na kuteseka yote kwa kujisalimisha kwa shukrani kwa mapenzi yake, kama ilivyo kuamini kwamba ndani yake wewe “unaishi, na kwenda, na kuwa na uhai wako.” [Matendo 17:28]

Kujisalimisha kwa mapenzi ya Mungu maana yake ni kukubali kwa furaha, na kupokea kwa shukrani, kila kitu kinachotoka kwa Mungu. Haitoshi kutii kwa uvumilivu, bali tunapaswa kupokea kwa shukrani, na kukubali kikamilifu, kila kitu kinachotupata kwa mpango wa maongozi ya Mungu.

Kwa maana hakuna sababu ya sisi kuwa wavumilivu, ambayo si sababu njema na yenye nguvu vile vile ya sisi kuwa wenye shukrani. Kama tungekuwa mikononi mwa tabibu mwenye hekima na mwema, asiyeweza kukosea, wala kutufanyia lolote isipokuwa lile ambalo kwa hakika linaelekea kutufaa; isingetosha kuwa wavumilivu na kujizuia kumnung’unikia tabibu kama huyo; bali ingekuwa uvunjaji mkubwa wa wajibu na wa shukrani kwake kutopendezwa na kutomshukuru kwa aliyotufanyia, kama ingekuwa kumnung’unikia.

Basi hii ndiyo hali yetu halisi kuhusiana na Mungu; hatuwezi hata kusemwa kwamba tunamwamini, isipokuwa tumwamini kuwa mwenye hekima isiyo na mipaka. Kwa hiyo kila hoja ya kuwa wavumilivu chini ya jinsi anavyotupangia ni hoja yenye nguvu vile vile ya kukubali na kushukuru kwa kila kitu anachotutendea. Wala hakuhitajiki zaidi ili kutuelekeza kwenye shukrani hii kwa Mungu, kuliko kumwamini kikamilifu kwamba yeye ndiye Aliye na hekima, upendo na wema usio na mipaka.

Kubali tu kweli hii, kwa namna ile ile unavyokubali mambo usiyo na shaka nayo, na hapo utakubali kwa furaha kila kitu ambacho Mungu amekwisha kukikubali kwa ajili yako.

Kwa maana kama vile huwezi kamwe kupendezwa na mwenendo wa mtu yeyote kwako isipokuwa kwa sababu ni kwa faida yako, una hekima ndani yake, na ni matokeo ya upendo na wema wake kwako; vivyo hivyo utakaporidhika kwamba Mungu hafanyi tu lile lenye hekima, jema na la fadhili, bali lile lililo matokeo ya hekima na upendo usio na mipaka katika kukutunza; itakuwa lazima, maadamu una imani hii, kushukuru na kupendezwa na kila kitu ambacho Mungu anakuchagulia, kama ilivyo lazima kutamani furaha yako mwenyewe.

Kwa hiyo, kila unapojikuta ukielekea kukosa utulivu, au kunung’unika juu ya jambo lolote lililo matokeo ya maongozi ya Mungu juu yetu, lazima ujione kuwa unakana ama hekima ama wema wa Mungu. Kwa maana kila lalamiko kwa lazima hudhani hivyo. Usingemlalamikia jirani yako kamwe, isipokuwa unadhani kwamba unaweza kuonyesha mwenendo wake kwako kuwa usio na hekima, au usio wa haki, au usio wa fadhili.

Basi kila wazo la kunung’unika na la kukosa subira, chini ya maongozi ya Mungu, ni mashtaka yale yale dhidi ya Mungu. Lalamiko daima hudhani kwamba mtu ametendewa vibaya.

Kutokana na hili pia waweza kuona jinsi hali hii ya moyo wenye shukrani ilivyo ya lazima sana na ya utauwa, kwa sababu kuikosa kunamaanisha kumshtaki Mungu kwamba anakosa ama hekima ama wema katika jinsi anavyotupangia. Kwa hiyo si daraja fulani la juu la ukamilifu, lililojengwa juu ya ufasaha usio wa kawaida wa kufikiri, au mawazo yaliyosafishwa sana, bali ni kanuni iliyo wazi, iliyojengwa juu ya imani hii iliyo wazi, kwamba Mungu ndiye Aliye na hekima na wema usio na mipaka.

Basi kujisalimisha huku kwa mapenzi ya Mungu kunaweza kutazamwa kwa namna mbili; Kwanza, kama kunavyomaanisha kukubali kwa shukrani maongozi ya Mungu ya jumla juu ya ulimwengu; Pili, kama kunavyomaanisha kupokea kwa shukrani maongozi yake mahususi juu yetu.

Kwanza, Kila mtu, kwa sheria ya kuumbwa kwake, kwa kifungu cha kwanza cha kanuni yake ya imani, analazimika kukubali na kukiri hekima na wema wa Mungu katika maongozi yake ya jumla juu ya ulimwengu wote. Anapaswa kuamini kwamba ni matokeo ya hekima na wema mkuu wa Mungu kwamba ulimwengu wenyewe uliumbwa wakati fulani mahususi, na kwa namna fulani; kwamba mpango wa jumla wa maumbile, muundo wote wa vitu, umebuniwa na kufanywa kwa namna iliyo bora kuliko zote. Anapaswa kuamini kwamba maongozi ya Mungu juu ya mataifa na falme, nyakati na majira, yote ni kwa ajili ya mema: kwamba mapinduzi ya serikali na mabadiliko ya milki, kuinuka na kuanguka kwa tawala za kifalme, mateso, vita, njaa na tauni, vyote vinaruhusiwa na kuongozwa na maongozi ya Mungu kwa ajili ya mema ya jumla ya mwanadamu katika hali hii ya kujaribiwa.

Mtu mwema anapaswa kuamini haya yote kwa ukamilifu ule ule wa kukubali kama anavyoamini kwamba Mungu yuko kila mahali, ingawa haoni wala hawezi kuelewa namna ya kuwapo kwake.

Huu ni utukufu bora wa fikira, ukuu wa kweli wa moyo wa kidini, kuguswa hivi na maongozi ya Mungu ya jumla, tukistaajabia na kuitukuza hekima yake katika mambo yote; bila kunung’unika kamwe juu ya mwenendo wa ulimwengu, au hali ya mambo, bali tukitazama kila kitu kinachotuzunguka, mbingu na nchi, kama mtazamaji aliyependezwa, na kuuabudu ule mkono usioonekana, unaotoa sheria kwa kila mwendo, na kuyatawala matukio yote kuelekea malengo yanayopatana na hekima na wema wa juu kabisa.

Ni jambo la kawaida sana kwa watu kujipa uhuru mkubwa wa kulaumu mambo ambayo chanzo chake ni Mungu peke yake.

Kila mtu hudhani kwamba anaweza kusema kwa haki jinsi hali ya hewa anamoishi ilivyo mbaya na ya kuchukiza. Mtu huyu mara kwa mara anakuambia jinsi siku ilivyo ya huzuni na iliyolaaniwa, na jinsi majira yetu yasivyovumilika. Mwingine anadhani kwamba ana machache sana ya kumshukuru Mungu, kwamba haifai hata kuishi katika ulimwengu uliojaa mabadiliko na misukosuko kiasi hicho. Lakini hizi ni tabia za ukosefu mkubwa wa uchaji wa Mungu, na zinaonyesha kwamba dini bado haijapata kiti chake ndani ya moyo wa wale walio nazo.

Kwa kweli inasikika vizuri zaidi kunung’unika juu ya mwenendo wa ulimwengu, au hali ya mambo, kuliko kunung’unika juu ya maongozi ya Mungu; kulalamikia majira na hali ya hewa kuliko kumlalamikia Mungu; lakini ikiwa mambo haya hayana chanzo kingine isipokuwa Mungu na maongozi yake, ni tofauti dhaifu kusema kwamba unayakasirikia mambo yenyewe tu, lakini si Chanzo na Mwongozaji wake.

Jinsi muundo wote wa ulimwengu ulivyo mtakatifu, jinsi vitu vyote vinavyopaswa kuhesabiwa kuwa ni vya Mungu, na kuhusishwa naye, kunafundishwa kikamilifu na Bwana wetu Mbarikiwa katika habari ya viapo: “Lakini mimi nawaambia, Msiape kabisa; hata kwa mbingu, kwa kuwa ni kiti cha enzi cha Mungu; wala kwa nchi, kwa kuwa ndipo pa kuweka miguu yake; wala kwa Yerusalemu, kwa kuwa ni mji wa Mfalme mkuu; wala usiape kwa kichwa chako, kwa kuwa huwezi kuufanya unywele mmoja kuwa mweupe au mweusi”; [Mathayo 5:34-36] yaani, kwa sababu weupe au weusi wa nywele zako si wako, bali ni wa Mungu.

Hapa unaona kwamba vitu vyote katika mpango wote wa maumbile, kuanzia mbingu za juu kabisa hadi unywele mdogo kuliko yote, daima vinapaswa kutazamwa, si peke yake kama vilivyo vyenyewe, bali kama vyenye uhusiano fulani na Mungu. Na ikiwa hii ni hoja nzuri, usiape kwa nchi, kwa mji, wala kwa nywele zako, kwa sababu vitu hivi ni vya Mungu, na kwa namna fulani ni mali yake; je, si hoja ile ile kabisa kusema, Usinung’unike juu ya majira ya nchi, hali za miji, na mabadiliko ya nyakati, kwa sababu mambo haya yote yamo mikononi mwa Mungu, yeye ndiye Mwanzilishi wake, na yanaongozwa na kutawaliwa naye kuelekea malengo yanayopatana zaidi na maongozi yake yenye hekima?

Ikiwa unadhani kwamba unaweza kunung’unika juu ya hali ya mambo bila kunung’unika juu ya maongozi ya Mungu, au kulalamikia majira bila kumlalamikia Mungu, sikia Bwana wetu Mbarikiwa anavyosema zaidi kuhusu viapo: “Basi yeye aapaye kwa madhabahu huapa kwa hiyo na kwa vitu vyote vilivyo juu yake; naye aapaye kwa hekalu huapa kwa hilo na kwa yeye akaaye ndani yake; naye aapaye kwa mbingu huapa kwa kiti cha enzi cha Mungu, na kwa yeye aketiye juu yake.” [Mathayo 23:20-22]

Basi je, Andiko hili halitulazimishi waziwazi kufikiri kwa namna hii? Yeye anung’unikaye juu ya mwenendo wa ulimwengu anamnung’unikia Mungu anayeutawala mwenendo wa ulimwengu. Yeye alalamikaye juu ya majira na hali ya hewa, na kusema kwa kukosa subira juu ya nyakati na matukio, anamlalamikia Mungu na kusema juu yake kwa kukosa subira, yeye aliye peke yake Bwana na Mtawala wa nyakati, majira na matukio.

Kwa hiyo kama vile tunapomfikiria Mungu mwenyewe hatupaswi kuwa na hisia nyingine isipokuwa za sifa na shukrani; vivyo hivyo tunapoyatazama mambo yale yaliyo chini ya uongozi wa Mungu, na kutawaliwa na maongozi yake, tunapaswa kuyapokea kwa tabia zile zile za sifa na shukrani.

Na ingawa hatupaswi kudhani kwamba mambo yote ambayo maongozi ya Mungu yanaruhusu ni sahihi, na ya haki, na halali; kwa maana hapo hakuna kitu ambacho kingeweza kuwa si cha haki, kwa sababu hakuna kitu kisicho na ruhusa yake; hata hivyo lazima tumwabudu Mungu katika misiba mikubwa kabisa ya umma, mateso mazito kabisa, kama mambo yanayoruhusiwa na Mungu, kama tauni na njaa, kwa malengo yanayopatana na hekima na utukufu wake katika kuutawala ulimwengu.

Hakuna kitu kinachopatana zaidi na utauwa wa kiumbe mwenye akili, au na roho ya Mkristo, kuliko hivi kumkubali, kumstaajabia na kumtukuza Mungu katika matendo yote ya maongozi yake ya jumla; tukiutazama ulimwengu wote kama familia yake mwenyewe, na matukio yote kama yanayoongozwa na hekima yake.

Kila mtu anaonekana kukubali hili, kama kweli isiyoweza kukanushwa, kwamba mambo yote lazima yawe kama Mungu apendavyo; je, hili halitoshi kumfanya kila mtu apendezwe nayo yeye mwenyewe? Na mtu anawezaje kuwa mlalamishi mwenye kinyongo juu ya jambo lolote lililo matokeo ya maongozi ya Mungu, isipokuwa kwa kuonyesha kwamba mapenzi yake binafsi na hekima yake binafsi yana uzito zaidi kwake kuliko mapenzi na hekima ya Mungu? Na dini inaweza kusemwa imemfanyia nini mtu ambaye moyo wake uko katika hali hii?

Kwa maana ikiwa hawezi kumshukuru na kumsifu Mungu katika misiba na mateso kama vile katika ufanisi na furaha, yuko mbali na utauwa wa Mkristo kama vile yule anayewapenda tu wale wanaompenda alivyo mbali na upendo wa Mkristo. Kwa maana kumshukuru Mungu kwa mambo unayoyapenda tu si tendo halisi la utauwa, kama vile kuamini tu yale unayoyaona kusivyo tendo la imani.

Kujisalimisha na kumshukuru Mungu ni matendo ya utauwa pale tu yanapokuwa matendo ya imani, tumaini na kuutegemea wema wa Mungu.

Imani ya Ibrahimu ilikuwa tendo la utauwa wa kweli, kwa sababu haikusimamishwa na shida yoyote, wala haikubadilishwa au kupunguzwa na sura yoyote ya mambo ya kibinadamu. Kwanza kabisa ilimchukua, kinyume na kila dalili ya furaha, kutoka kwa jamaa zake na nchi yake, hadi nchi ya ugeni, asijue aendako. Baadaye ilimfanya, kinyume na kila dalili ya maumbile, wakati mwili wake ulipokuwa kama umekufa, alipokuwa na umri wa karibu miaka mia, kuitegemea ahadi ya Mungu, akijua hakika ya kuwa Mungu aweza kufanya yale aliyoahidi. Ni imani hii hii ambayo, kinyume na hoja nyingi za maumbile, na dalili nyingi za akili, ilimshinda hata akamtoa Isaka — “akihesabu ya kuwa Mungu aweza kumfufua hata kutoka kwa wafu.” [Waebrania 11:17, 19]

Basi imani hii ndiyo kielelezo cha kweli cha kujisalimisha kwa Kikristo kwa mapenzi ya Mungu; unapaswa kumshukuru na kumsifu Mungu, si kwa mambo yanayokupendeza tu, yenye sura ya furaha na faraja; bali hata unapoitwa, kama Ibrahimu, kutoka katika kila dalili ya faraja ili uwe msafiri katika nchi ya ugeni, uachane na mwana wa pekee; ukiwa umeshawishika kikamilifu juu ya wema wa Mungu katika mambo yote yanayokupata, kama Ibrahimu alivyoshawishika juu ya ahadi ya Mungu wakati ambapo dalili ya kutimizwa kwake ilikuwa ndogo kabisa.

Huku ndiko kujisalimisha kwa kweli kwa Kikristo kwa Mungu, ambako hakuhitaji zaidi ili kukutegemeza kuliko uhakika ulio wazi wa wema wa Mungu, kama ule Ibrahimu aliokuwa nao juu ya uaminifu wake. Na ukijiuliza ni sababu gani kubwa zaidi Ibrahimu aliyokuwa nayo ya kuutegemea uaminifu wa Mungu, kuliko uliyo nayo wewe ya kuutegemea wema wa Mungu, utaona kwamba hakuna inayoweza kutolewa.

Kwa hiyo huwezi kuona hili kama kiwango cha juu cha ukamilifu kisicho cha lazima, kwa kuwa kukikosa kunamaanisha kukosa, si mawazo fulani ya juu, bali imani iliyo wazi na ya kawaida katika mafundisho yaliyo hakika kabisa ya dini ya asili na ya dini iliyofunuliwa.

Haya yatosha kuhusu kujisalimisha kwa mapenzi ya Mungu, kama kunavyomaanisha kukubali kwa shukrani maongozi ya Mungu ya jumla: sasa tunapaswa kukutafakari kama kunavyomaanisha kupokea kwa shukrani maongozi mahususi ya Mungu juu yetu.

Kila mtu anapaswa kujiona kama mlengwa mahususi wa maongozi ya Mungu; chini ya utunzaji na ulinzi ule ule wa Mungu kana kwamba ulimwengu uliumbwa kwa ajili yake peke yake. Si kwa bahati kwamba mtu yeyote huzaliwa wakati fulani, kwa wazazi fulani, na mahali na hali fulani. Ni hakika kwamba kila roho huingia mwilini wakati fulani, na katika mazingira fulani, kwa mpango dhahiri wa Mungu, kulingana na makusudi fulani ya mapenzi yake, na kwa malengo fulani mahususi; hili ni hakika kama ilivyo hakika kwamba ni kwa mpango dhahiri wa Mungu kwamba viumbe wengine ni Malaika, na wengine ni wanadamu.

Ni kwa shauri na kusudi la milele la Mungu kwamba wewe uzaliwe katika hali yako mahususi, na kwamba Isaka awe mwana wa Ibrahimu, kama ilivyo kwamba Gabrieli awe Malaika, na Isaka awe mwanadamu.

Maandiko yanatuhakikishia kwamba ilikuwa kwa agizo la Mungu kwamba Mwokozi wetu mbarikiwa alizaliwa Bethlehemu, na wakati fulani. Basi ingawa ilitokana na heshima ya nafsi yake, na umuhimu mkuu wa kuzaliwa kwake, kwamba sehemu hiyo ya shauri la Mungu ilitangazwa kwa ulimwengu, kuhusu wakati na namna ya kuzaliwa huko; hata hivyo tuna hakika vile vile, kutokana na Maandiko hayo hayo, kwamba wakati na namna ya kila mtu kuja ulimwenguni ni kulingana na makusudi fulani ya milele na uongozi wa maongozi ya Mungu, na katika wakati, mahali na mazingira kama yanavyoongozwa na kutawaliwa na Mungu kwa malengo mahususi ya hekima na wema wake.

Hili tuna hakika nalo, kutokana na ufunuo ulio wazi, kama tunavyoweza kuwa na hakika na jambo lolote. Kwa maana ikiwa tunaambiwa kwamba hakuna shomoro hata mmoja aangukaye chini pasipo Baba yetu wa Mbinguni; je, kuna kitu kinachoweza kutufundisha kwa nguvu zaidi kwamba viumbe vikubwa zaidi sana, kama roho za wanadamu, haviji ulimwenguni pasipo utunzaji na uongozi wa Baba yetu wa Mbinguni? Ikiwa imesemwa, “Hata nywele za vichwa vyenu zimehesabiwa zote”: je, si kutufundisha kwamba hakuna kitu, hata vitu vidogo kabisa vinavyoweza kuwaziwa, kinachotupata kwa bahati? Lakini ikiwa vitu vidogo kabisa tunavyoweza kuwaza vimetangazwa kuwa chini ya uongozi wa Mungu, je, tunahitaji, au tunaweza, kufundishwa waziwazi zaidi kwamba mambo makuu kabisa ya maisha, kama namna ya kuja kwetu ulimwenguni, wazazi wetu, wakati, na mazingira mengine ya kuzaliwa kwetu na hali yetu, yote ni kulingana na makusudi ya milele, uongozi na agizo la maongozi ya Mungu?

Wanafunzi walipomwuliza Bwana wetu mbarikiwa swali hili kuhusu yule kipofu, wakisema, “Rabi, ni nani aliyetenda dhambi, huyu au wazazi wake, hata azaliwe kipofu?” Yeye aliyekuwa Hekima ya milele ya Mungu alitoa jibu hili, “Huyu hakutenda dhambi, wala wazazi wake; bali kazi za Mungu zidhihirishwe ndani yake.” [Yohana 9:2, 3] Akitangaza waziwazi kwamba mazingira mahususi ya kuzaliwa kwa kila mtu, mwili anaoupokea, na hali na namna ya maisha anamozaliwa, vimeagizwa na maongozi ya siri, yanayoongoza vitu vyote kwenye nyakati na majira yake mahususi, na namna ya kuwapo kwake, ili hekima na kazi za Mungu zidhihirishwe katika vyote.

Kwa hiyo, kwa kuwa ni hakika hivi kwamba sisi tulivyo ni kama tulivyo, kuhusu kuzaliwa, wakati, na hali ya kuingia ulimwenguni; kwa kuwa yote yaliyo mahususi katika hali yetu ni matokeo ya maongozi mahususi ya Mungu juu yetu, na yamekusudiwa kwa malengo fulani mahususi ya utukufu wake na ya furaha yetu wenyewe; tunaitwa, kwa wajibu mkuu kabisa wa shukrani, kupatanisha na kusalimisha mapenzi yetu kwa mapenzi ya Mungu katika mambo haya yote; tukikubali na kupokea kwa shukrani kila kitu kilicho mahususi katika hali yetu; tukilisifu na kulitukuza Jina lake kwa kuzaliwa kwetu kwa wazazi kama hao, na katika mazingira kama hayo ya hali na nafasi; tukiwa na hakika kamili kwamba ilikuwa kwa sababu fulani za hekima na wema usio na mipaka kwamba tulizaliwa hivyo katika hali hizo mahususi za maisha.

Ikiwa mtu yule aliyetajwa hapo juu alizaliwa kipofu ili kazi za Mungu zidhihirishwe ndani yake, je, hakuwa na sababu kubwa ya kumsifu Mungu kwa kumwagiza, kwa namna hiyo mahususi, kuwa chombo cha utukufu wake? Na ikiwa mtu mmoja anazaliwa hapa, na mwingine kule; ikiwa mmoja anaangukia katika utajiri, na mwingine katika umaskini; ikiwa mmoja anapokea mwili na damu yake kutoka kwa wazazi hawa, na mwingine kutoka kwa wale, kwa malengo mahususi kama vile mtu yule alivyozaliwa kipofu; je, watu wote hawana sababu kubwa kabisa ya kumhimidi Mungu, na kushukuru kwa hali na nafasi yao mahususi, kwa sababu yote yaliyo mahususi ndani yake yamekusudiwa moja kwa moja kwa utukufu wa Mungu, na kwa mema yao wenyewe, kama vile upofu mahususi wa mtu yule aliyezaliwa hivyo, ili kazi za Mungu zidhihirishwe ndani yake?

Jinsi gani wazo hili linatupa picha bora ya ujuzi wa Mungu wa mambo yote unaosimamia ulimwengu wote, na kutawala mnyororo mrefu namna hii na muungano wa kile kinachoonekana kuwa ajali na bahati, kwa faida ya pamoja na ya kila mmoja ya viumbe vyote! Hata watu wote, katika aina hiyo ya ajabu ya visababishi, ajali na matukio, waangukie katika hali mahususi kama zilivyoonwa kimbele na kuagizwa kimbele kwa faida yao bora kabisa, na kwa namna ya kufaa zaidi kwa malengo yenye hekima na utukufu ya utawala wa Mungu juu ya ulimwengu wote.

Kama ungalikuwa kitu kingine chochote zaidi ya ulivyo, ungalikuwa, ukizingatia mambo yote, umeandaliwa kwa hekima ndogo kuliko ulivyo sasa: ungalikosa baadhi ya mazingira na hali zilizo bora zaidi kukufanya uwe na furaha wewe mwenyewe, na kufaa kwa utukufu wa Mungu.

Kama ungeweza kuona yote ambayo Mungu anaona, mnyororo ule wote wa heri wa visababishi na vichocheo vinavyopaswa kukusukuma na kukualika kwenye mwenendo sahihi wa maisha, ungeona kitu cha kukufanya uipende hali uliyomo, kama inayokufaa kuliko nyingine yoyote.

Lakini kwa kuwa huwezi kuona hili, ni hapa ambapo imani yako ya Kikristo na tumaini lako kwa Mungu vinapaswa kufanya kazi, na kukufanya uwe na shukrani kwa ajili ya heri ya hali yako, kana kwamba uliona kwa macho yako mwenyewe kila kitu kinachochangia heri hiyo.

Lakini basi ikiwa hii ndiyo hali ya kila mtu ulimwenguni, aliyebarikiwa hivi kwa hali fulani mahususi inayomfaa zaidi, ni jambo la akili kiasi gani kila mtu kutaka kile ambacho Mungu amekwisha kumtakia! Na kwa imani ya utauwa na tumaini katika wema wa Mungu, kuabudu na kutukuza kwa shukrani yale maongozi yenye hekima, ambayo ana hakika yamemchagulia yaliyo bora ya mambo yale ambayo yeye hangeweza kujichagulia mwenyewe!

Kila kukosa utulivu juu ya hali yetu wenyewe kumejengwa juu ya kuilinganisha na ile ya watu wengine; jambo ambalo halina akili kabisa kama vile mtu mwenye ugonjwa wa kuvimba mwili kwa maji angewakasirikia wale wanaomwandikia dawa tofauti na zile wanazoandikiwa watu wenye afya. Kwa maana hali zote tofauti za maisha ni kama hali tofauti za magonjwa; kile kilicho dawa kwa mtu mmoja katika hali yake kinaweza kuwa sumu kwa mwingine.

Kwa hiyo kunung’unika kwa sababu wewe si kama wengine walivyo, ni kama mtu mwenye ugonjwa mmoja kunung’unika kwamba hatibiwi kama yule mwenye ugonjwa mwingine. Ilhali, kama angetimiziwa matakwa yake, angeuawa na kile ambacho kitakuwa tiba ya mwingine.

Ndivyo ilivyo katika hali mbalimbali za maisha; ukijitoa kwa kukosa utulivu, au kulalamika juu ya jambo lolote katika hali yako, unaweza, kwa kadiri unavyojua, kuwa usiye na shukrani kwa Mungu kiasi cha kunung’unika juu ya jambo lile lile ambalo litakuwa sababu ya wokovu wako. Kama ungekuwa na uwezo wa kupata kile ambacho unaona ni huzuni kubwa kukikosa, huenda kingekuwa kitu kile kile ambacho, kuliko vingine vyote, kingekuweka zaidi katika hatari ya hukumu ya milele.

Kwa hiyo, iwe tunaufikiria wema usio na mipaka wa Mungu, usioweza kutuchagulia vibaya, au ujinga wetu mkubwa wa kile kinachotufaa zaidi, hakuwezi kuwa na jambo la akili na la utauwa zaidi kuliko kutokuwa na mapenzi mengine isipokuwa ya Mungu, na kutotamani kitu kwa ajili yetu wenyewe, katika nafsi zetu, hali yetu na nafasi yetu, isipokuwa kile ambacho maongozi mema ya Mungu yanatuagizia.

Zaidi ya hayo, kama vile maongozi mema ya Mungu yanavyotuingiza hivi ulimwenguni, katika hali na nafasi za maisha zinazotufaa zaidi, vivyo hivyo hekima ile ile isiyokosea hupanga matukio yote na mabadiliko katika mwenendo wote wa maisha yetu, kwa namna ya kuyafanya kuwa njia zifaazo zaidi za kuzoeza na kukuza wema wetu.

Hakuna kinachotudhuru, hakuna kinachotuangamiza, isipokuwa matumizi mabaya ya uhuru ule ambao Mungu ametukabidhi.

Tuna hakika kwamba hakuna kinachotupata kwa bahati, kama tulivyo na hakika kwamba ulimwengu wenyewe haukuumbwa kwa bahati; tuna hakika kwamba mambo yote hutokea, na hufanya kazi pamoja kwa ajili ya mema yetu, kama tulivyo na hakika kwamba Mungu ni wema wenyewe. Kwa hiyo mtu ana sababu kubwa ya kutaka kila kitu kinachompata, kwa sababu Mungu anakitaka, kama alivyo nayo ya kufikiri kwamba kile kinachoongozwa na hekima isiyo na mipaka ndicho chenye hekima zaidi.

Hili si kujidanganya wala kujibembeleza tuingie katika kuridhika kwa uongo, au furaha ya kuwaziwa tu; bali ni kuridhika kulikojengwa juu ya uhakika mkubwa kama ule wa kuwapo na sifa za Mungu.

Kwa maana ikiwa tuko sahihi kuamini kwamba Mungu anatutendea kwa hekima na wema usio na mipaka, hatuwezi kuyapandisha mno mawazo yetu ya kupatana na kujisalimisha kwa mapenzi ya Mungu; wala hatuwezi kamwe kudanganyika kwa kufikiri kwamba kile ambacho Mungu ameleta juu yetu ndicho bora kwetu.

Kwa maana maongozi ya Mungu hayahusiki zaidi katika kutawala usiku na mchana, na aina mbalimbali za majira, kuliko katika mwenendo wa kawaida wa matukio yanayoonekana kutegemea zaidi matakwa matupu ya wanadamu. Kwa hiyo ni sahihi kabisa kuona ajali zote za kidunia na mabadiliko, mageuko yote mbalimbali na mabadilishano katika maisha yako mwenyewe, kuwa kwa kweli matokeo ya maongozi ya Mungu, kama vile kuchomoza na kutua kwa jua, au kupokezana kwa majira ya mwaka. Kwa hiyo, kama vile unavyopaswa daima kuiabudu hekima ya Mungu katika kuongoza mambo haya; vivyo hivyo ni wajibu ule ule wa akili daima kumtukuza Mungu, kama Mwongozaji yuleyule wa kila kitu kinachokupata katika mwenendo wa maisha yako mwenyewe.

Kwa kuwa kujisalimisha huku kutakatifu na kupatana kwa mapenzi yako na mapenzi ya Mungu ndiyo hasa hali ya kweli ya utauwa, natumaini utaona inafaa kuifanya saa hii ya maombi kuwa wakati wa kudumu wa kumwendea Mungu kwa ajili ya kipawa kikuu namna hii; ili kwa kukiombea hivi daima, moyo wako uelekee kwake kwa mazoea, na daima uwe tayari kutazama kila kitu kama cha Mungu, na kumfikiria yeye katika kila kitu; ili hivyo kila kinachokupata kipokewe kwa roho ya utauwa, na kifanywe njia ya kuzoeza fadhila fulani.

Hakuna kitu kinachoutawala moyo kwa nguvu namna hiyo, kinachotuchochea kwa nguvu namna hiyo kwenye matendo yenye hekima na ya akili, kama ufahamu wa kweli wa kuwapo kwa Mungu. Lakini kwa kuwa hatuwezi kuona, wala kukifahamu, kiini cha Mungu, hakuna kitu kitakachotuweka daima katika ufahamu hai wa kuwapo kwa Mungu, kama kujisalimisha huku kutakatifu kunakomhusisha yeye na kila kitu, na kupokea kila kitu kama kutoka kwake.

Kama tungeona muujiza kutoka kwa Mungu, jinsi gani mawazo yetu yangeguswa na hofu takatifu na heshima kuu ya kuwapo kwake! Lakini tukiona kila kitu kama tendo la Mungu, ama kwa agizo lake ama kwa ruhusa yake, hapo tutaguswa na mambo ya kawaida, kama wangeguswa wale walioona muujiza.

Kwa maana kama vile hakuna kitu cha kukugusa katika muujiza isipokuwa kwa kuwa ni tendo la Mungu, na unatangaza kuwapo kwake; vivyo hivyo unapomwona Mungu akitenda katika mambo yote, na matukio yote, ndipo mambo yote yatakuwa ya kuheshimika kwako, kama miujiza, na kukujaza hisia zile zile za kicho cha kuwapo kwa Mungu.

Basi hupaswi kuweka kando zoezi la tabia hii ya utauwa kwa ajili ya nyakati au matukio fulani tu, au kuwaza jinsi utakavyojisalimisha kwa Mungu, kama majaribu fulani yangetokea. Kwa maana huku ni kujifurahisha na wazo au dhana ya kujisalimisha, badala ya fadhila yenyewe.

Kwa hiyo usijifurahishe kwa kufikiri jinsi ungetenda kwa utauwa na kujitiisha kwa Mungu katika tauni, au njaa, au mateso, bali kaza nia juu ya ukamilifu wa siku ya leo; na uwe na hakika kwamba njia bora ya kuonyesha bidii ya kweli ni kuyafanya mambo madogo kuwa nafasi za utauwa mkuu.

Kwa hiyo anza katika mambo madogo kabisa, na nafasi za kawaida kabisa, na uizoeze akili yako katika zoezi la kila siku la tabia hii ya utauwa, katika matukio duni kabisa ya maisha. Na dharau, tusi, dhara dogo, hasara, au kukatishwa tamaa, au matukio madogo kabisa ya kila siku, yatakapoinua akili yako daima kwa Mungu katika matendo yafaayo ya kujisalimisha, ndipo unaweza kutumaini kwa haki kwamba utahesabiwa miongoni mwa wale wanaojisalimisha na kumshukuru Mungu katika majaribu na mateso makubwa kabisa.

Umemaliza Ikipendekeza ibada saa tisa alasiri, ambayo katika Maandiko huitwa saa ya tisa ya mchana. Jambo la kuombea saa hii ni kujisalimisha kwa mapenzi ya Mungu. Asili na wajibu wa kupatana na mapenzi ya Mungu katika matendo na makusudi yetu yote