Dhoruba Karibu na Miamba

“Huituliza dhoruba, ikawa shwari; naye akawaleta mpaka bandari waliyoitamani.” — kutoka Zaburi 107

Mwishowe siku ile kuu ikafika. Hudson alipanda meli ya matanga iliyokuwa ikielekea Uchina. Mama yake alikuja kumuaga, akakitandika kitanda chake kidogo cha melini na kuomba pamoja naye mara ya mwisho. Meli ilipoanza kuondoka, kilio chake cha huzuni “kilinichoma kama kisu,” Hudson alisema. Lakini alikuwa akienda mahali Mungu alipomwita.

Kisha taabu ikaja. Upepo mkali ukavuma ukaizuia meli kwa siku kumi na mbili za dhoruba. Usiku mmoja wa Jumapili upepo uliisukuma moja kwa moja kuelekea pwani yenye miamba — karibu zaidi na zaidi, mpaka meli ikawa karibu kiasi cha kuweza kuigusa miamba. Ilionekana kama ndio mwisho.

Nahodha, ambaye naye alimpenda Mungu, alimgeukia Hudson akasema, “Hatuwezi kuishi hata nusu saa sasa. Je, wito wako wa kumtumikia Bwana huko Uchina utakuwaje?” Hudson alijibu kwamba afadhali awe hapa, akimtii Mungu, kuliko mahali pengine popote — na kwamba bado aliamini angefika Uchina.

Dakika chache baadaye nahodha alirudi mbio akipiga kelele: “Upepo umebadilika! Tunaweza kusafiri kutoka ghuba hii!” Na ndivyo walivyofanya. Miamba ikabaki nyuma salama.

Hata katikati ya dhoruba inayotisha, unaweza kuwa na amani unapojua kwamba uko mahali Mungu anapotaka uwe. Yeye ndiye Bwana wa upepo na mawimbi.

Mungu mpendwa, maisha yanapoonekana kama dhoruba, unisaidie kubaki na amani, nikijua kwamba uko pamoja nami na unatawala yote. Amina.