እግዚአብሔር ለኃጢአተኛው ዓለም ያለው ፍቅር

ኃጢአት በፍጥረተ ዓለም ሁሉ ውስጥ እጅግ ውድ ዋጋ የሚያስከፍል ነገር ነው። ይህን ያህል ዋጋ የሚያስከፍል ሌላ ምንም ነገር የለም። ይቅር ቢባልም ባይባልም ዋጋው ወሰን የሌለው ታላቅ ነው። ይቅር ሲባል ዋጋው በዋነኛነት በታላቁ የማስተስሪያ ምትክ ላይ ይወድቃል፤ ይቅር ካልተባለ ግን በበደለኛው ኃጢአተኛ ራስ ላይ መውደቁ ግድ ነው።

የኃጢአት መኖር በየትኛውም ስፍራ የሚለማመዱት፣ በየትኛውም ስፍራ የሚታይ እውነታ ነው። በዘራችን ውስጥ በሁሉም ቦታ ኃጢአት አለ፤ ደግሞም በሚያስፈራ ሁኔታ የከፋ ነው።

ኃጢአት ወሰን የሌለው አስፈላጊነት ያለውን ሕግ መተላለፍ ነው፤ ይህም ሕግ የፍጥረተ ዓለምን ከሁሉ የላቀ መልካምነት ለማረጋገጥ የተነደፈና የተስማማ ሕግ ነው። ለዚህ ሕግ መታዘዝ በተፈጥሮው ለፍጥረታት መልካምነት አስፈላጊ ነው። መታዘዝ ከሌለ በሰማይም እንኳ ብፅዕና ሊኖር አይችልም።

ኃጢአት እጅግ አስፈላጊ የሆነውን ሕግ መተላለፍ በመሆኑ እንደ ቀላል ነገር ሊታይ አይችልም። የትኛውም መንግሥት አለመታዘዝን እንደ ተራ ነገር ሊቆጥረው አይችልም፤ ምክንያቱም ሁሉ ነገር—የመንግሥቱና የሚገዙት ሁሉ ደኅንነት በሙሉ—በመታዘዝ ላይ የተመሠረተ ነው። አደጋ ላይ ባሉት ጥቅሞች ዋጋ ልክ ሕግን የመጠበቅና አለመታዘዝን የመቅጣት አስፈላጊነትም ይበዛል።

እግዚአብሔር በሚያደርገው በምንም ነገር የእግዚአብሔር ሕግ መዋረድ የለበትም። ሕጉ በሰው አለመታዘዝ ተዋርዷል፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ክብሩን ለመመለስ ከሕጉ ጎን መቆሙ የበለጠ አስፈላጊ ሆኗል። በሕግ ላይ ከሚደርሰው ውርደት ሁሉ የከፋው እርሱን መካድ፣ አለመታዘዝና መናቅ ነው። ኃጢአተኛው ሰው ይህን ሁሉ አድርጓል። ስለዚህ ይህ ሕግ መልካም ብቻ ሳይሆን ለሚገዙት ደስታ በባሕርዩ አስፈላጊ በመሆኑ፣ ሕግ ሰጪው የሕጉን ክብር ማስከበሩ ከነገሮች ሁሉ ይበልጥ አስፈላጊ ይሆናል። በምንም ዓይነት ይህን ማድረግ አለበት።

ስለዚህ ኃጢአት የእግዚአብሔርን መንግሥት በታላቅ ወጪ ውስጥ ከትቶታል። ወይ ሕጉ በመላው የሰው ዘር ደኅንነት ዋጋ መፈጸም አለበት፤ አለዚያም እግዚአብሔር ሕጉን ባለማክበር የሚመጣውን እጅግ የከፋ ውጤት ሊሸከም ይገባዋል—ይህም ውጤት በአንድ ዓይነት መልኩ ታላቅ ወጪን ማስከተሉ አይቀርም።

ለምሳሌ ማንኛውንም ሰብዓዊ መንግሥት እንውሰድ። የሚያወጣቸው ጽድቅ የሆኑና አስፈላጊ ሕጎች ተክደው ተዋረዱ እንበል። በእንዲህ ያለ ሁኔታ የተጣሰው ሕግ ቅጣቱ በመፈጸሙ መከበር አለበት፤ አለዚያ ከዚህ ያላነሰ፣ ምናልባትም እጅግ የበለጠ ዋጋ የሚያስከፍል ሌላ ነገር መታገሥ ግድ ይሆናል። መተላለፍ በአንድ ቦታ፣ በታላቅ መጠን፣ ደስታን ማስከፈሉ አይቀርም።

በእግዚአብሔር መንግሥት ረገድ ምትክ ማዘጋጀት ተገቢ ሆኖ ታይቷል፤ ይኸውም ኃጢአተኛውን የማዳንን ዓላማ የሚፈጽም፣ ሆኖም ሕጉን የሚያከብር ምትክ ነው። ይህ ከተወሰነ በኋላ ቀጣዩ ታላቅ ጥያቄ፦ ወጪው እንዴት ይሸፈናል? የሚል ነበር።

ጥያቄው በእርግጥ እንዴት እንደ ተወሰነ መጽሐፍ ቅዱስ ይነግረናል። በፈቃደኝነት በተደረገ ምልመላ—እንዲህ ልበለው?—ወይስ በስጦታ? የፈለግነውን ያህል ብንጠራው በፈቃድ የቀረበ መባ ነበር። በመዋጮው ዝርዝር ላይ በመጀመሪያ የሚፈርም ማን ነው? ይህን ያህል ብዙ ሊሰበሰብ በሚገባበት ነገር የሚጀምር ማን ነው? የመጀመሪያውን መሥዋዕት የሚያቀርብ ማን ነው? በዚህ ያህል ታላቅ ዕቅድ የመጀመሪያውን እርምጃ የሚወስድ ማን ነው? መጽሐፍ ቅዱስ ይነግረናል። የጀመረው ወሰን በሌለው አብ ነው። እርሱ የመጀመሪያውን ታላቅ ስጦታ ሰጠ። አንድያ ልጁን ሰጠ—ይህን በመጀመሪያ ሰጠ—እርሱንም አስቀድሞ ከሰጠ በኋላ የጉዳዩ ችግሮች የሚጠይቁትን ሌላውን ሁሉ በነጻ ይሰጣል። በመጀመሪያ ለሕግ የሚገባውን ማስተስሪያ እንዲያደርግ ልጁን ሰጠ፤ ከዚያም ይህን ሥራ እንዲመራ መንፈስ ቅዱስን ሰጠ፣ ላከም። ወልድም በበኩሉ በእነርሱ ፋንታ መከራን በመቀበል ሕጉን ያከብር ዘንድ የኃጢአተኞች ወኪል ሆኖ ለመቆም ፈቀደ። ደሙን አፈሰሰ፤ በመከራ የተሞላ ሕይወቱን በሙሉ በመሠዊያው ላይ በነጻ ስጦታ አቀረበ—ፊቱን ከትፋት፣ ጀርባውንም ከግርፋት አልከለከለም—ክፉ ሰዎች ሊከምሩበት ከቻሉት ከከፋ ውርደት ሁሉ ወደ ኋላ አላለም። እንዲሁም መንፈስ ቅዱስ ታላቁን ዓላማ ለመፈጸም ያለማቋረጥ ራሱን በሚክድ ጥረት ራሱን ይሰጣል።

በዘራችን ክፉዎች ላይ እጁን ገልብጦ ሁሉንም ፈጥኖ ወደ ሲኦል መስደድ እጅግ አጭር መንገድ በሆነ ነበር፤ አንድ ጊዜ «የራሳቸውን አለቅነት ያልጠበቁትን» መላእክት እንዳደረገው። በሰማይ ዓመፅ ተነሣ። እግዚአብሔር በከፍተኛው ዙፋኑ ዙሪያ ለረጅም ጊዜ አልታገሠውም። በሰው ረገድ ግን መንገዱን ለወጠ—ሁሉንም ወደ ሲኦል አልሰደደም፤ ይልቁንም የሰዎችን ነፍሳት ወደ መታዘዝና ወደ ሰማይ መልሶ ለማግኘት እጅግ አስደናቂ ራስን መካድና ራስን መሠዋትን የሚያካትት ታላቅ የእርምጃዎች ዕቅድ ነደፈ።

ይህ ታላቅ ስጦታ የተሰጠው ለማን ነው? «እግዚአብሔር ... ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና»—ይህም መላውን የሰው ዘር ማለት ነው። በዚህ ክፍል «ዓለም» ማለት የትኛውንም የተወሰነ ክፍል ብቻ ሳይሆን መላውን ዘር ማለት ነው። ማስተስሪያው ለመላው ዓለም መደረግ እንደ ነበረበት መጽሐፍ ቅዱስ ብቻ ሳይሆን የጉዳዩ ባሕርይም ያሳያል። ምክንያቱም ለመላው ዘር ባይደረግ ኖሮ፣ ከዘሩ ውስጥ ማንም ሰው ለራሱ እንደ ተደረገ ሊያውቅ ባልቻለም ነበር፤ ስለዚህም የማስተስሪያውን በረከቶች በእምነት በመቀበል ትርጉም አንድም ሰው በክርስቶስ ማመን ባልቻለም ነበር። —አሁን እንገምተው ባለነው በተወሰነው ዝግጅት ውስጥ የተካተቱት እነማን እንደ ሆኑ ፍጹም እርግጠኛ መሆን ስለማይቻል፣ በምክንያታዊ እምነት ሊቀበሉት ባለመቻሉ ስጦታው ሁሉ ከንቱ ይቀራል። አንድ ሀብታም ሰው «ምርጦቹ» በሚል ስም ብቻ ለተገለጹ ለማይታወቁ ሰዎች የተወሰነ ንብረት የሚያወርስ ኑዛዜ ጻፈ እንበል። ከዚህ ቃል በቀር በሌላ መንገድ አልተገለጹም፤ ሁሉም ደግሞ ኑዛዜውን የጻፈው ሰው ግለሰቦቹን በአእምሮው በግልጽ ያውቃቸው የነበረ ቢሆንም፣ ራሳቸው ሰዎቹም ሆኑ ፍርድ ቤቶች ወይም የትኛውም ሕያው ሰው ሊረዳው የሚችል መግለጫ እንዳልተወ ይስማማሉ። እንዲህ ያለው ኑዛዜ የግድ ፈጽሞ ዋጋ ቢስና ፈራሽ ነው። በእንዲህ ያለ ኑዛዜ ማንም ሕያው ሰው ሊጠይቅ አይችልም፤ እነዚህ ምርጦች የኦበርሊን ነዋሪዎች ተብለው ቢገለጹም ምንም አይሻልም። ሁሉንም የኦበርሊን ነዋሪዎች ስለማያካትትና ከእነርሱ እነማን እንደ ሆኑ ስለማይወስን ሁሉ ይጠፋል። ሁሉም እኩል የይገባኛል መብት ኖሯቸው አንዳቸውም የተወሰነ መብት ስለሌላቸው አንዳቸውም ሊወርሱ አይችሉም። ማስተስሪያው በዚህ መንገድ ቢደረግ ኖሮ፣ ወንጌልን ከመቀበሉ በፊት ማንም ሕያው ሰው ራሱን ከምርጦቹ እንደ አንዱ አድርጎ ለማመን ትክክለኛ ምክንያት ባልኖረውም ነበር። ስለዚህም በረከቶቹን በእምነት ለማመንና ለመቀበል ሥልጣን ባልኖረውም ነበር። እንዲያውም—በዚህ ግምት መሠረት—ማስተስሪያው ለታሰበላቸው ሰዎች ልዩ መገለጥ ካልተሰጠ በቀር ፈጽሞ ከንቱ ይሆናል።

ሆኖም ነገሩ እንዳለ፣ አንድ ሰው የአዳም ዘር መሆኑ—ሰው መሆኑ፣ ከሴት መወለዱ—ብቻ ፍጹም በቂ ነው። ይህ በክልሉ ውስጥ ያስገባዋል። እርሱ እግዚአብሔር አንድያ ልጁን የሰጠለት የዓለም አካል ነው፤ ይህም በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ ነው።

ለዚህ ታላቅ ስጦታ በእግዚአብሔር ልብ ውስጥ የነበረው ውስጣዊ ምክንያት ፍቅር ነበር፤ ለዓለም ያለው ፍቅር። እግዚአብሔር ስለ ዓለም እንዲሞት ልጁን እስኪሰጥ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና። እግዚአብሔር ፍጥረተ ዓለሙንም ይወድ ነበር፤ ነገር ግን ይህ የልጁ ስጦታ የመነጨው ለዓለማችን ካለው ፍቅር ነው። በዚህ ታላቅ ሥራ ለፍጥረተ ዓለሙ ጥቅም ለማሰብ መጠንቀቁ እውነት ነው። የሕጉን ቅድስና በጥቂቱ እንኳ የሚያቃልል ምንም ነገር እንዳያደርግ ተጠንቅቋል። ለሕጉ፣ እንዲሁም በግብረ ገባዊ ፍጥረተ ዓለሙ ውስጥ ለመታዘዝና ለደስታ ከፍተኛ ጥቅሞች ስላለው አክብሮት የተሳሳተ ግንዛቤ እንዳይፈጠር እጅግ በጥንቃቄ አስቦ ነበር። ማንም ግብረ ገባዊ ፍጡር ግብረ ገባዊውን ሕግ አሳንሶ እንዲመለከት የመፈተን አደጋን ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ሊያስቀር ፈለገ።

ከዚህም በላይ ልጁን ለሞት አሳልፎ የሰጠው ለነፍሳት ካለው ፍቅር ብቻ ሳይሆን ለዘላለማዊው የራሱ አእምሮ ሕግ መንፈስ ካለው አክብሮትም ነበር። ልጁን አሳልፎ የመስጠቱ ዓላማ የመነጨው ከዚሁ ነው። የራሱ አእምሮ ሕግ መከበርና እንደ ቅዱስ መጠበቅ አለበት። ከመንፈሱ ጋር የማይስማማ ምንም ነገር ሊያደርግ አይችልም። የኃጢአትን መፈጸም ለመከላከልና የተገዢዎቹን መታመንና ፍቅር ለማግኘት የሚቻለውን ሁሉ ማድረግ አለበት። እነዚህን ታላላቅ ዓላማዎች እጅግ ቅዱስ አድርጎ ከመቁጠሩ የተነሣ፣ የፍጥረተ ዓለሙን መልካምነት አደጋ ላይ ከመጣል ይልቅ ልጁን በገዛ ደሙ ማጥመቅን መረጠ። የራሱን የተወደደ ልጅ እንዲሠዋ ያደረገው ፍቅርና ለፍጥረተ ዓለሙ ከፍተኛ መልካምነት ያለው አሳቢነት እንደ ሆነ ምንም ጥርጥር የለውም።

ቀጥለን የዚህን ፍቅር ባሕርይ በጥንቃቄ እንመልከት። ጥቅሱ በዚህ ላይ ልዩ ትኩረት ይሰጣል—«ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና»—ፍቅሩ እንዲህ ዓይነት ባሕርይ ያለው፣ እጅግ አስደናቂና በጠባዩ ልዩ በመሆኑ አንድያ ልጁን ለሞት አሳልፎ እንዲሰጥ አደረገው። በዚህ አገላለጽ ውስጥ ከታላቅነቱ ብቻ የበለጠ ነገር እንዳለ ግልጽ ነው። በጠባዩ እጅግ ልዩ ነው። ይህን ካልተረዳን፣ ስለ እግዚአብሔር ለኃጢአተኞች ያለው ፍቅር ዘወትር የሚናገሩት፣ ነገር ግን ስለዚህ ፍቅር ባሕርይ ያላቸው አስተሳሰብ ፈጽሞ ወደ ንስሐ ወይም ወደ ቅድስና የማይመራቸው የዩኒቨርሳሊስቶች እንግዳ ስሕተት ውስጥ የመውደቅ አደጋ ላይ እንሆናለን። እነርሱ ይህን ፍቅር እንደ ቀላል ቸርነት ብቻ የሚያስቡት ይመስላል፤ እግዚአብሔርንም ማንም ሊፈራው የማያስፈልገው እጅግ ደግ አምላክ አድርገው ብቻ ይገምቱታል።— እንዲህ ያሉ አስተሳሰቦች ወደ ቅድስና የሚገፋፋ ምንም ተጽእኖ የላቸውም፤ እንዲያውም ተቃራኒውን ያደርጋሉ። ይህ ፍቅር በባሕርዩ ምን እንደ ሆነ ስንረዳ ብቻ ነው ቅድስናን የሚያበረታታውን ግብረ ገባዊ ኃይሉን የምንሰማው።

እግዚአብሔር ታላቅነት ብቻ መለያው በሆነ ፍቅር ዓለሙን እንዲሁ ከወደደ፣— ልጁን ሳይሠዋ ዓለሙን ሁሉ ለምን አላዳነም? ብሎ መጠየቅ ምክንያታዊ ነው። ይህ ጥያቄ «እንዲሁ» በሚለው በዚህ ቃል ውስጥ ጥልቅ ትርጉም እንዳለ ሊያሳየን ይበቃል፤ ይህንንም ትርጉም በጥንቃቄ እንድናጠና ሊያነሣሣን ይገባል።

1. ይህ ፍቅር በባሕርዩ በመልካምነት መደሰት—በዘሩ ጠባይ መደሰት—አይደለም። ይህ ሊሆን አይችልም፤ በጠባያቸው ውስጥ የሚወደድ ምንም ነገር አልነበረምና። እግዚአብሔር እንዲህ ያለውን ዘር በመደሰት ቢወድድ ኖሮ ለራሱ ወሰን የሌለው ውርደት በሆነ ነበር።

2. ተራ ስሜት ወይም መሰማት ብቻ አልነበረም። ብዙዎች እንደዚያ የሚገምቱ ቢመስሉም ዕውር ግፊት አልነበረም። ሰዎች በብርቱ ስሜት ተወስደው እንደሚያደርጉት እግዚአብሔርም እንዳደረገ ብዙ ጊዜ የሚታሰብ ይመስላል። ነገር ግን በዚህ ውስጥ ምንም በጎነት ሊኖር አይችልም። አንድ ሰው በእንዲህ ያለ ዕውር የስሜት ግፊት ያለውን ሁሉ ሊሰጥ ይችላል፤ ሆኖም በምንም መልኩ የበለጠ በጎ ሰው አይሆንም። ይህን ስንል ግን ከበጎ ፈቃድ ፍቅርም ሆነ እግዚአብሔር ለጠፋው ዓለም ካለው ፍቅር ስሜትን ሁሉ አናስወጣም። እርሱ ስሜት ነበረው፤ ነገር ግን ስሜት ብቻ አልነበረም። በእርግጥም መጽሐፍ ቅዱስ በየስፍራው እግዚአብሔር በኃጢአቱ ለጠፋው ሰው ያለው ፍቅር የአባት ፍቅር እንደ ነበረ ያስተምረናል—አባት ለልጆቹ ያለው ፍቅር—በዚህ ረገድም ለዓመፀኛ፣ ለእልኸኛና ለአባካኝ ልጆች። በዚህ ፍቅር ውስጥ በእርግጥ ጥልቁ ርኅራኄ መዋሐዱ ግድ ነው።

3. በክርስቶስ በኩል፣ እንደ መካከለኛ ሲታይ፣ ይህ ፍቅር የአባት ፍቅር ነበር። «ወንድሞች ብሎ ሊጠራቸው አያፍርም።» በአንድ አቅጣጫ ሲታይ ለወንድሞች ይሠራል፤ በሌላው ደግሞ ለልጆች። አብ ለዚህ ሥራ አሳልፎ ሰጠው፤ ስለዚህም ለግንኙነቶቹ ተገቢ በሆነው ፍቅር ይካፈላል።

4. ይህ ፍቅር ፈጽሞ ከራስ ጥቅም የጸዳ መሆን አለበት፤ የሚጠብቀው ወይም የሚፈራው ምንም ነገር አልነበረምና—ልጆቹ ቢድኑ ከእነርሱ የሚያገኘው ትርፍ የለም። በእርግጥም ፍቅሩ ፍጥረታትን ሁሉና ጥቅሞችን ሁሉ እንደ እውነተኛ ዋጋቸው ስለሚያቅፍ፣ እግዚአብሔርን ራስ ወዳድ አድርጎ ማሰብ አይቻልም። ዘራችንን በማዳን ደስ እንደ ተሰኘ ጥርጥር የለውም—ለምንስ ደስ አይለውም? በሁሉ ረገድ ታላቅ መዳን ነው፤ የሰማይንም ብፅዕና እጅግ ያበዛል፤— ወሰን የሌለውን የእግዚአብሔርን ክብርና ብፅዕና እጅግ ይነካል። ስለዚህ ያህል ከራስ ጥቅም የጸዳ ፍቅር ራሱን ለዘላለም ያከብራል። ቅዱሳን ፍጥረታቱ ሁሉ ስለዚህ ሥራና ስለ ወለደው ፍቅር ለዘላለም እንደሚያከብሩት ደግሞ ያውቃል። ነገር ግን ይህ ደግሞ ይነገር፦ ይህን ታላቅ ሥራ ለኃጢአተኞች መልካምነት እንዳደረገው ካላዩ በቀር ስለ እርሱ እንደማያከብሩት ያውቅ ነበር።

5. ይህ ፍቅር ትጉህ ነበር፤ አንዳንዶች እንደሚገምቱት ያ ቀዝቃዛ ልብ ያለው የአእምሮ ሁኔታ አልነበረም—ረቂቅ ሐሳብ አይደለም፤ ይልቁንም ጥልቅ፣ ትጉህ፣ ልባዊ፣ ምንም ሊያጠፋው እንደማይችል እሳት በነፍሱ ውስጥ የሚነድ ፍቅር ነው።

6. መሥዋዕቱ እጅግ ራስን የሚክድ ነበር። የራሱን የተወደደ ልጅ መከራ እንዲቀበልና እንዲህ ያለውን ሞት እንዲሞት አሳልፎ መስጠቱ አብን ምንም አላስከፈለውምን? ይህ ራስን መካድ ካልሆነ ምን ሊሆን ይችላል? ልጁን ለዚህ ያህል መከራ እንዲህ አሳልፎ መስጠት፣— ይህ ከሁሉ የላቀ ራስን መካድ አይደለምን? እንዲህ ያለ ምሳሌ ባይኖር ኖሮ ፍጥረተ ዓለሙ ስለ ታላቅ ራስን መካድ ምንም ሐሳብ ባልኖረውም ነበር።

7. ይህ ፍቅር ሁሉን አቀፍ በመሆኑ ለእያንዳንዱ የተለየ ነበር፤ ለእያንዳንዱም የተለየ በመሆኑ ሁሉን አቀፍ ነበር። እግዚአብሔር እያንዳንዱን ኃጢአተኛ ለየብቻው ወደደ፤ ስለዚህም ሁሉንም ወደደ። ለሰው ፊት ሳያደላ ሁሉንም በእኩልነት ስለ ወደደ፣ እያንዳንዱን ለየብቻው ወደደ።

8. ይህ እጅግ ታጋሽ ፍቅር ነበር። ልጁን ከመውደዱ የተነሣ ፈጽሞ ትዕግሥት የማያጣ ወላጅ ማግኘት እንዴት ብርቅ ነው! ልዞርና ልጠይቃችሁ፦ ወላጆች ሆይ፣ ከእናንተ ስንቶቻችሁ ልጆቻችሁን ሁሉ በሚገባ፣ በብዙ ፍቅር፣ በጥበብም በሚገዛ ፍቅር ስለምትወዷቸው በአንዳቸውም ላይ ትዕግሥት አጥታችሁ አታውቁም ማለት ትችላላችሁ?— በታላቅ ብስጭት ጊዜ እንኳ በእቅፋችሁ ልትይዟቸው፣ በፍቅር ልታሸንፏቸው፣ በፍቅር ከኃጢአታቸው ልታወጧቸው፣ በፍቅር ወደ ንስሐና ወደ ልጅነት መንፈስ ልታመጧቸው ትችላላችሁ? ከልጆቻችሁ ስለ የትኛው፦ እግዚአብሔር ይመስገን፣ በዚያ ልጅ ላይ ፈጽሞ አልተበሳጨሁም ማለት ትችላላችሁ? ስለ የትኛውስ፣ በሰማይ ብታገኙት፦ ያን ልጅ ፈጽሞ አላበሳጨሁትም ማለት ትችላላችሁ? ወላጆች፦ ልጆቼን እወዳለሁ፣ ነገር ግን ወዮ፣ ትዕግሥቴ እንዴት ያልቅብኛል! ሲሉ ብዙ ጊዜ ሰምቻለሁ። የተወደዱት ልጆች ከሞቱ በኋላም መራራ ልቅሶአቸውን ልትሰሙ ትችላላችሁ፦ ነፍሴ ሆይ፣ ልጄን ይህን ያህል እንዲሰናከልና ይህን ያህል ኃጢአት እንዲሠራ እንዴት አደረግሁ!

እግዚአብሔር ግን ፈጽሞ አይበሳጭም—ትዕግሥትም ፈጽሞ አያጣም። ፍቅሩ እጅግ ጥልቅና ታላቅ ስለ ሆነ ሁልጊዜ ታጋሽ ነው።

አንዳንድ ጊዜ ወላጆች ዕድለ ቢስ ልጆች፣ ርኅራኄ የሚገባቸው ምስኪኖች ሲኖሯቸው፣ ከእነርሱ የሚመጣውን ማንኛውንም ነገር ሊታገሡ ይችላሉ፤ እጅግ ክፉዎች ሲሆኑ ግን ትዕግሥት ቢያጡ ይቅር የሚባሉ እንደ ሆኑ ይሰማቸዋል። በእግዚአብሔር ረገድ ግን እነዚህ ዕድለ ቢስ ልጆች አይደሉም፤ ይልቁንም እጅግ ክፉዎች፣ እያወቁ ክፉዎች ናቸው። ነገር ግን ወይ፣ የሚያስደንቀው ትዕግሥቱ!—ለእነርሱ መልካምነት እጅግ የቆረጠ፣ ከፍተኛ ደኅንነታቸውንም እጅግ የሚመኝ በመሆኑ ምንም ያህል ቢያንገላቱት አሁንም ሊባርካቸው ራሱን ያዘጋጃል፤ በእንባ ያሸንፋቸዋል፣ በደም ያሸንፋቸዋል፣ በእነርሱም ፋንታ በልጁ ሞት በሞት ያሸንፋቸዋል!

9. ይህ ቀናተኛ ፍቅር ነው፤ በክፉ ትርጉም ሳይሆን በመልካም ትርጉም—የሚወዳቸውን የሚጎዳ ምንም ነገር እንዳይደርስ እጅግ በመጠንቀቅ ትርጉም። ልክ እርስ በርሳቸው በእውነት የሚዋደዱ ባልና ሚስት፣ አንዳቸው የሌላውን እውነተኛ ጥቅም ለማሳደግ የሚችሉትን ሁሉ ለማድረግ ሁልጊዜ እየፈለጉ፣ በአንዳቸው የሌላው ደኅንነት ላይ ዘወትር በነቃ ቅናት እንደሚቀኑ ነው።

ይህ ስጦታ አስቀድሞ ተሰጥቷል—በቅን ልቦና ተሰጥቷል—ተስፋ የተሰጠበት ብቻ ሳይሆን በእርግጥ የተሰጠ ነው። ከረጅም ጊዜ በፊት የተሰጠው ተስፋ ተፈጽሟል። ልጁ መጥቷል—ሞቷል፣ ቤዛውን ከፍሏል፤ ሊያቀርበውም ሕያው ነው—ለሚቀበሉት ሁሉ የተዘጋጀ መዳን ነው።

የእግዚአብሔር ልጅ የሞተው አንዳንዶች እንደሚረዱት በቀልን ለማብረድ ሳይሆን ሕግ በሚጠይቀው ግዴታ ሥር ነው። ሕጉ በመጣሱ ተዋርዶ ነበር። ስለዚህ ክርስቶስ በመከራ የተሞላ ሕይወቱንና የማስተስሪያ ሞቱን ለሕጉ ፍላጎቶች አሳልፎ በመስጠት ሊያከብረው ተነሣ። ይህም በእግዚአብሔር ውስጥ ያለውን የበቀል መንፈስ ለማብረድ ሳይሆን፣ በምሕረት ሥርዓት የፍጥረተ ዓለሙን ከፍተኛ መልካምነት ለማረጋገጥ ነበር።

ይህ ማስተስሪያ ከተደረገ ጀምሮ በዘሩ ያሉ ሰዎች ሁሉ በእርሱ ላይ መብት አላቸው። ለሚቀበሉት ለእያንዳንዱ ክፍት ነው። ኢየሱስ አሁንም የአብ ልጅ ሆኖ ቢኖርም፣ በጸጋ መብት በአንድ ጠቃሚ መልኩ የዘሩ ነው—የእያንዳንዱ ነው፤ ስለዚህም እያንዳንዱ ኃጢአተኛ በትሕትና ቀርቦ ቢጠይቀው በደሙ ድርሻ አለው። እግዚአብሔር ልጁን የዓለም መድኃኒት ሊሆን ላከው—ይህን ታላቅ መዳን አምኖ ለሚቀበል ለማንኛውም።

እግዚአብሔር ይህን መዳን ለሰዎች እንዲያደርስ መንፈሱን ይሰጣል። ቢቻለው ለመግባት በእያንዳንዱ ሰው ደጅ ላይ መጥቶ ያንኳኳል፤ ለእያንዳንዱም ኃጢአተኛ አሁን መዳንን ሊያገኝ እንደሚችል ያሳየዋል። ወይ፣ ይህ እንዴት ያለ የፍቅር ድካም ነው!

ይህ መዳን የሚቀበል ከሆነ በእምነት መቀበል አለበት። የሚቻለው ብቸኛ መንገድ ይህ ነው። ኃጢአተኛው ራሱ ግብረ ገባዊ ፍጡር እንጂ በኃይል የሚገፋ ግዑዝ ነገር ስላልሆነ፣ እግዚአብሔር በኃጢአተኞች ላይ ያለው አገዛዝ ግብረ ገባዊ እንጂ በአካላዊ ኃይል የሚሠራ አይደለም። ስለዚህ እግዚአብሔር እምነታችንን ካልሰጠነው በቀር በምንም መንገድ በእኛ ላይ ተጽእኖ ሊያደርግ አይችልም። ሰማይ ወደሚባል አንድ ስፍራ ዝም ብሎ በመውሰድ ብቻ ፈጽሞ ሊያድነን አይችልም—የስፍራ ለውጥ የፈቃድን ልብ የሚለውጥ ይመስል። ስለዚህ ከቀላል እምነት በቀር የምንድንበት ሌላ የሚቻል መንገድ የለም።

እንግዲህ አትሳሳቱ፤ ወንጌልን መቀበል ክርስቶስን እንደ አዳኛችሁ በእውነት ሳትቀበሉ እነዚህን ታሪካዊ እውነታዎች ማመን ብቻ ነው ብላችሁ አትገምቱ። ዕቅዱ ይህ ቢሆን ኖሮ ክርስቶስ ወርዶ መሞት፣ ከዚያም ወደ ሰማይ ተመልሶ እውነታዎቹን የሚያምኑት እነማን እንደ ሆኑ ለማየት በጸጥታ መጠበቅ ብቻ በበቃው ነበር። ነገር ግን እውነተኛው ነገር እንዴት የተለየ ነው! አሁን ክርስቶስ ነፍስን በራሱ ሕይወትና ፍቅር ሊሞላ ይወርዳል። ንስሐ የገቡ ኃጢአተኞች ስለ ኢየሱስ እውነቱን ሰምተው ያምናሉ፤ ከዚያም በዚያ ለዘላለም ከሁሉ በላይ ሆኖ እንዲኖርና እንዲነግሥ ክርስቶስን ወደ ነፍሳቸው ይቀበላሉ። በዚህ ነጥብ ላይ ብዙዎች ተሳስተው፦ እውነታዎቹን እንደ ታሪክ ጉዳይ ካመንሁ ይበቃል ይላሉ። አይደለም! አይደለም! ይህ በምንም መንገድ አይደለም። «ሰው በልቡ አምኖ ይጸድቃልና።» ማስተስሪያው የተደረገው በእርግጥ ኢየሱስ ወደ ሰው ልቦች ወርዶ ከራሱ ጋር ወደ አንድነትና ወደ ኅብረተ ስሜት እንዲስባቸው መንገድን ለማዘጋጀት ነው—እግዚአብሔር የፍቅሩን ክንዶች ዘርግቶ ኃጢአተኞችን እንዲያቅፍ ነው—እግዚአብሔር ለኃጢአተኞች በሚያሳየው እንዲህ ያለ የወዳጅነት ምልክት ሕግና መንግሥት እንዳይዋረዱ ነው። ነገር ግን ማስተስሪያው ኃጢአተኞችን የሚያድናቸው ከእግዚአብሔር ጋር ወደ ልባዊ ኅብረተ ስሜትና ኅብረት እንዲመጡ መንገዱን በሚያዘጋጅላቸው መጠን ብቻ ነው።

እነሆ፣ ኢየሱስ በእያንዳንዱ ኃጢአተኛ ደጅ መጥቶ ያንኳኳል፤— ስሙ—ያ ምንድን ነው? ያ ምንድን ነው? ይህ ማንኳኳት ለምንድን ነው? ሥርዓቱ ያ ቢሆን ኖሮ፣ አንዳንዶች እንደሚገምቱት ሰዎች ታሪካዊ እውነታዎችን ብቻ አምነው ለመዳን እስኪጠመቁ ድረስ ለምን ሄዶ በሰማይ አልቆየም? ነገር ግን አሁን እንዴት እንደሚወርድ እዩ—ያደረገውን ለኃጢአተኛው ይነግረዋል—ፍቅሩን ሁሉ ይገልጥለታል—ምን ያህል ቅዱስና የተቀደሰ እንደ ሆነ ይነግረዋል፤ ከሕጉ ቅድስናና ከመንግሥቱ ንጽሕና ውጭ በምንም መንገድ ሊሠራ እስከማይችል ድረስ የተቀደሰ ነው። በዚህም ስለ ቅድስናውና ስለ ንጽሕናው እጅግ ጥልቅና ሰፊ ሐሳቦችን በልብ ላይ እያተመ፣ የጥልቅ ንስሐን አስፈላጊነትና ኃጢአትን ሁሉ የመተውን የተቀደሰ ግዴታ አጥብቆ ያስገነዝባል።

1. መጽሐፍ ቅዱስ ኃጢአተኞች ብኩርናቸውን ሊያጡና ራሳቸውን ከምሕረት ተደራሽነት ውጭ ሊያደርጉ እንደሚችሉ ያስተምራል። እግዚአብሔር ፍቅሩ በደል እንዳይደርስበት ራሱን ሊጠብቅ ግልጽ አስፈላጊነት እንዳለ ለእናንተ አንድ ነገር ከተናገርሁ ብዙ ጊዜ አልሆነም። ሁኔታዎቹ እንዲህ ላለው በደል እጅግ ታላቅ አደጋ የሚፈጥሩ ናቸው፤ ስለዚህም ኃጢአተኞች ፍቅሩን በደል ሊያደርሱበት እንደማይገባቸውና ያለ ቅጣትም ሊያደርጉት እንደማይችሉ እንዲያውቁ ማድረግ አለበት።

2. በወንጌል ሥር ኃጢአተኞች እጅግ ታላቅ ኃላፊነት ባለበት ሁኔታ ውስጥ ናቸው። የእግዚአብሔርን ልጅ ራሱን ከእግራቸው በታች የመርገጥ ታላቅ አደጋ ላይ ናቸው። እነርሱ፦ ኑ፥ እንግደለው፥ ርስቱም ለኛ ይሆናል ይላሉ። እግዚአብሔር ከሁሉ በኋላ የራሱን የተወደደ ልጅ ሲልክ ምን ያደርጋሉ? በሌሎቹ ኃጢአቶቻቸውና ዓመፆቻቸው ሁሉ ላይ በዚህ ክቡር ልጅ ላይ ከሁሉ የከፋውን ስድብ ይጨምራሉ! ከዚህ ጋር የሚመሳሰል ነገር በሰው መንግሥት ሥር ቢደረግ እንበል። በአንዳንድ አውራጃዎች ዓመፅ ተነሣ። ንጉሡ በዓመፃቸው ፈጥኖ እንዲያጠፋቸው ከሠራዊት ጋር ሳይሆን የራሱን ልጅ ይልካል፤ እርሱም በገርነት፣ በየዋህነትና በትዕግሥት በመካከላቸው እየሄደ የመንግሥቱን ሕጎች ያስረዳቸዋል፤ እንዲታዘዙም ይመክራቸዋል። በዚህ ጊዜ ምን ያደርጋሉ? በአንድ ልብ ተባብረው ይዘው ይገድሉታል!

እናንተ ግን ይህ እናንተን እንደሚመለከት ትክዳላችሁ፤ እኔንም፦ የእግዚአብሔርን ልጅ የገደለው ማን ነው? አይሁድ አልነበሩምን? ብላችሁ ትጠይቁኛላችሁ። አዎን፤ እናንተስ ኃጢአተኞች ሆይ፣ በዚህ ግድያ ምንም ድርሻ የላችሁምን? ኢየሱስ ክርስቶስን የያዛችሁበት መንገድ የእግዚአብሔርን ልጅ በመግደላቸው ከጥንቶቹ አይሁድ ጋር ሙሉ በሙሉ እንደምትስማሙ አላሳየምን? እዚያ ብትኖሩ ኖሮ ከእናንተ ይልቅ ጮክ ብሎ፦ አስወግደው፥ አስወግደው፥ ስቀለው ብሎ የሚጮኽ ማን በኖረ? ሁልጊዜስ፦ ከእኛ ራቅ፥ መንገድህንም ማወቅ አንወድድም አላላችሁምን?

3. ስለ ክርስቶስ፦ «ሀብታም ሲሆን፥ እናንተ በእርሱ ድህነት ባለ ጠጎች ትሆኑ ዘንድ ስለ እናንተ ድሀ ሆነ» ተብሎ ተነግሯል። ይህ እንዴት ግልጽ እውነት ነው! መቤዠታችን ክርስቶስን ሕይወቱን አስከፈለው፤ ሀብታም ሆኖ አገኘው፣ ድሀም አደረገው፤ እኛን ግን እጅግ ድሆች ሆነን አገኘን፣ እስከ ሰማይ ሀብት ሁሉ ድረስ ባለ ጠጎችም አደረገን። ነገር ግን እያንዳንዱ ለራሱ በተገቢው መንገድ እስኪቀበለው ድረስ ከእነዚህ ሀብቶች ማንም ሊካፈል አይችልም። በቀረበው ቃል መሠረት መቀበል አለባቸው፤ አለዚያ ስጦታው ፈጽሞ ያልፋል፣ እናንተም እንዲህ ያሉ ሀብቶች በእግራችሁ ሥር ፈጽሞ ካልተቀመጡበት ጊዜ ይልቅ ድሆች ሆናችሁ ትቀራላችሁ።

ብዙ ሰዎች ይህን ጉዳይ ፈጽሞ በተሳሳተ መንገድ የሚረዱት ይመስላሉ። እግዚአብሔር የሚለውን የማያምኑ ይመስላሉ፤ ይልቁንም፦ ምነው፣ ምነው፣ ምነው ለእኔ መዳን ቢኖር—ምነው ለኃጢአቶቼ ስርየት ማስተስሪያ ተዘጋጅቶ ቢሆን እያሉ ይቀጥላሉ። ነፍሴን እግዚአብሔርን እንድትታመን ሙሉ በሙሉ ከማስረከቤ በፊት በአእምሮዬ ውስጥ በመጨረሻ ከተፈቱት ነገሮች አንዱ ይህ ነበር። ማስተስሪያውን ሳጠና ነበር፤ የፍልስፍና ገጽታዎቹን አየሁ—ከኃጢአተኛው ምን እንደሚጠይቅ አየሁ፤ ነገር ግን አበሳጨኝ፤ እኔም፦ ክርስቲያን ብሆን እግዚአብሔር በእኔ ምን እንደሚያደርግ እንዴት ላውቅ እችላለሁ? አልሁ። በዚህ ብስጭት ውስጥ በክርስቶስ ላይ የሞኝነትና የምሬት ነገሮችን ተናገርሁ—የገዛ ነፍሴ በራሷ ክፋት እስክትደነግጥ ድረስ፤ እኔም፦ የሚቻል ከሆነ ይህን ሁሉ ከክርስቶስ ጋር አስተካክለዋለሁ አልሁ።

በዚህ መንገድ ብዙዎች ወደ ወንጌል ማበረታቻዎች የሚቀርቡት ምናልባት ብቻ እንደ ሆነ፣ እንደ ሙከራ አድርገው ነው። ለእነርሱ ምሕረት ሊኖር ይችል እንደ ሆነ እጅግ ታላቅ ጥርጣሬ ያለ ይመስል፣ ወደ ፊት የሚራመዱትን እያንዳንዱን እርምጃ በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ እጅግ በጥንቃቄ ይወስዳሉ። እኔም እንዲሁ ነበርሁ። ወደ ቢሮዬ እየሄድሁ ሳለሁ ይህ ጥያቄ ወደ አእምሮዬ መጣ፦ ምንን ትጠብቃለህ? እንዲህ ያለ ጫጫታ ማስነሣት አያስፈልግህም። ሁሉ አስቀድሞ ተፈጽሟል። ማድረግ ያለብህ በቀረበልህ ነገር መስማማት ብቻ ነው—ልብህን ወዲያውኑ ፈጽመህ ስጠው—ይህ ብቻ ነው። ነገሩ ልክ እንዲሁ ነው። ክርስቲያኖችና ኃጢአተኞች ሁሉ ዕቅዱ በሙሉ የተሟላ እንደ ሆነ ሊረዱ ይገባቸዋል—ክርስቶስ በሙሉ፣ ጠባዩ፣ ሥራው፣ የማስተስሪያ ሞቱና ለዘላለም ሕያው ሆኖ የሚያደርገው ምልጃው ለእያንዳንዱና ለሁሉም ሰው እንደ ሆነ፣ መቀበል ብቻ እንደሚያስፈልገው። ሙሉ ውቅያኖስ አለ። እነሆ አለ። ከመተው ይልቅ ብትወስዱት ይሻላል። በውኃ ጥም እየተቃጠላችሁ ለስላሳና ንጹሕ ውኃ ባለበት ውቅያኖስ ዳርቻ እንደ ቆማችሁ ነው፤ እንድትጠጡ ተጋብዛችኋል፤ ውቅያኖሱን እንዳታደርቁት ወይም እናንተ ስትጠጡ ሌላ ማንንም እንዳታስጠሙ መፍራት አያስፈልጋችሁም። ከዚያ የውኃ ውቅያኖስ በነጻ መጠጣት እንዳልተፈቀደላችሁ ሊሰማችሁ አያስፈልግም፤ እንድትጠጡ ተጋብዛችኋል፣ ተገፋፍታችኋልም—አዎን፣ አትረፍርፋችሁ እንድትጠጡ! ይህ ውቅያኖስ ፍላጎታችሁን ሁሉ ያሟላል። የኢየሱስ ክርስቶስ ባሕርያት በራሳችሁ ውስጥ እንዲኖሩ አያስፈልጋችሁም፤ ባሕርያቱ ለሚቻለው ጥቅም ሁሉ በተግባር የእናንተ ይሆናሉና። መጽሐፍ እንደሚል፦ እርሱ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን። ምን ያስፈልጋችኋል? ጥበብ? እነሆ። ጽድቅ? እነሆ። ቅድስና? እነሆ አላችሁ። ሁሉ በክርስቶስ ነው። ለግብረ ገባዊ ንጽሕናችሁ ወይም ለጠቃሚነታችሁ የሚያስፈልግ፣ እዚህ በክርስቶስ የሌለ አንድ ነገር እንኳ ልታስቡ ትችላላችሁን? ምንም የለም። ሁሉ እዚህ ተዘጋጅቷል። ስለዚህ እንደ መዝሙሩ፦ ሄጄ እጸልያለሁ፣ እሞክራለሁም ማለት አያስፈልጋችሁም—

«ወደ ኢየሱስ እሄዳለሁ፣ ኃጢአቴ ምንም

እንደ ተራራ ቢከመርብኝ፤

ምናልባት ልመናዬን ይቀበል ይሆናል፤

ምናልባት ጸሎቴን ይሰማ ይሆናል።»

ምንም «ምናልባት» አያስፈልግም። በሮቹ ሁልጊዜ ክፍት ናቸው። በኒው ዮርክ እንዳሉት የብሮድዌይ ታበርናክል በሮች ናቸው፤ እነዚያ በሮች ለማለፍ በሚጋፉት በብዙ ሕዝብ ላይ ወደ ኋላ ተመልሰው እንዳይዘጉ፣ ተከፍተው በዚያው ራሳቸውን እንዲቆልፉ ተደርገው ተሠርተዋል። ሊሠሩ በነበሩ ጊዜ እኔ ራሴ ወደ ሠራተኞቹ ሄጄ በምንም መንገድ ተከፍተው በዚያው ሁኔታ ራሳቸውን እንዲቆልፉ አድርገው እንዲሠሯቸው ነገርኋቸው።

እንዲሁም የመዳን በር ሁልጊዜ ክፍት ነው—ተከፍቶ ተቆልፏል፤ ማንምም ሊዘጋው አይችልም—ጳጳሱም ቢሆን፣ ዲያብሎስም ቢሆን፣ ከሰማይም ሆነ ከሲኦል የሚመጣ የትኛውም መልአክ ቢሆን። እነሆ በዚያ ቆሟል፤ ፈጽሞ ወደ ኋላ ተከፍቷል፤ መተላለፊያውም ከዘራችን ማንኛውም ኃጢአተኛ ቢፈልግ እንዲገባ ሰፊ ክፍት ነው።

ደግሞም ኃጢአት በፍጥረተ ዓለም ሁሉ ውስጥ እጅግ ውድ ዋጋ የሚያስከፍል ነገር ነው። ኃጢአተኛ ሆይ፣ ተቤዥተህ የእግዚአብሔርና የሰማይ ወራሽ እንድትሆን ስለ አንተ ምን ያህል ዋጋ እንደ ተከፈለ በሚገባ ታውቃለህን? ወይ፣ በኃጢአት መደሰት ለአንተ እንዴት ያለ ውድ ንግድ ነው!

የእግዚአብሔር መንግሥት ይህን አውራጃ ከጥፋቱ ለመቤዠት እንዴት ያለ ከባድ ግብር ከፍሏል! ስለ ታላቋ ብሪታንያ የድሆች ግብር፣ በላዩም ላይ ስለ ተጨመሩት ስለ ሌሎች አገሮች ሁሉ ግብር አውሩ፤— ሁሉም ከእግዚአብሔር መንግሥት የኃጢአት ግብር ጋር ሲነጻጸር ምንም አይደለም—ያ አስፈሪ የኃጢአት ግብር! ኃጢአተኞችን ለማዳን ምን ያህል መሣሪያ በእንቅስቃሴ ላይ እንዲቆይ እንደሚደረግ አስቡ! የእግዚአብሔር ልጅ ወደ ታች ተላከ—መላእክት መዳንን ይወርሱ ዘንድ ስላላቸው ለማገዝ የሚላኩ የሚያገለግሉም መናፍስት ሆነው ተልከዋል፤ ሚስዮናውያን ይላካሉ፤ ክርስቲያኖች ይደክማሉ፣ ይጸልያሉ፣ በጥልቅና በጭንቀት በተሞላ አሳቢነትም ያለቅሳሉ—ሁሉም የጠፉትን ለመፈለግና ለማዳን ነው። ኃጢአትን ለማስወገድና ኃጢአተኛውን ለማዳን በፍጥረተ ዓለሙ በጎ ፈቃድ ላይ እንዴት ያለ አስደናቂ—እንዴት ያለ ከባድ ግብር ተጥሏል! ወጪው በጠንካራ ወርቅ ሊሰላ ቢችል ኖሮ፣ እንዴት ያለ የወርቅ ዓለም—ራሱን የቻለ ጠንካራ ሉል በሆነ ነበር! ከመላእክት፣ ከኢየሱስ ክርስቶስ፣ ከመለኮታዊው መንፈስና ከሕያዋን ሰዎች የሚመጣ እንዴት ያለ የድካምና የወጪ ብዛት ነው! እነርሱን ለማዳን ይህ ሁሉ በጎ ጥረት እያለ በኃጢአት ላይ ሙጥኝ የሚሉ ኃጢአተኞች ያፍሩ! በኃፍረት ከኃጢአት ከመውጣት ይልቅ፦ ይህን ግብር እግዚአብሔር ይክፈለው፤ ማን ግድ አለው! የሚሉ! ሚስዮናውያን ይድከሙ፤ ይህን ሁሉ የሰው መሣሪያ በእንቅስቃሴ ለማቆየት ገንዘብ ለማሰባሰብ ቀናተኛ ሴቶች ጣቶቻቸው እስኪያልቁ ይሥሩ፤ ምንም አይደለም፤ ይህ ሁሉ ለእኔ ምንድን ነው? ተድላዎቼን ወድጃለሁ፤ እነርሱንም እከተላለሁ! እንዴት ያለ ስሜት የለሽ ልብ ነው!

ኃጢአተኞች የኃጢአተኛ ወገኖቻቸውን ለማዳን መሥዋዕት ለማድረግ በሚገባ ይችላሉ። ጳውሎስ ለኃጢአተኛ ወገኖቹ ይህን ማድረግ ቻለ። ኃጢአተኞችን በማፍራት የራሱን ድርሻ እንደ ተወጣ ተሰማው፤ አሁን ደግሞ ወደ እግዚአብሔር መልሶ በመመለሳቸው ድርሻውን መወጣት ተገባው። ነገር ግን እነሆ—ያ ወጣት በሚገባ አልደገፍም ብሎ ስለሚፈራ አገልጋይ ለመሆን አቅም እንደሌለው ያስባል። ነፍሱን ከሲኦል ላዳነው ጸጋ ምንም ዕዳ የለበትምን? ኢየሱስ ስለ እርሱ ይህን ያህል መሥዋዕት ስላደረገ፣ ከእርሱም በፊት በክርስቶስ የነበሩ ክርስቲያኖችም እንዲሁ—ስለ ነፍሱ መዳን አልጸለዩምን፣ መከራ አልተቀበሉምን፣ አልደከሙምን?—እርሱስ የሚያደርገው መሥዋዕት የለበትምን? በጌታ ሥራ እንጀራ እንዳያጣ ስላለበት አደጋ ግን ታላቁን ጌታውን ይታመን። ሆኖም አብያተ ክርስቲያናት እረኞቻቸውን በምቾት ባለመደገፋቸው እጅግ ጥፋተኞች ሊሆኑ እንደሚችሉ ልናገር። አገልጋዮቻቸውን ቢያስርቡ እግዚአብሔር በእርግጥ እንደሚያስርባቸው ይወቁ። እግዚአብሔር በአሳቡ የሕይወትን እንጀራ እንዲመግቡአቸው የሚልካቸውን በስግብግብነት ቢያስርቡ፣ የገዛ ነፍሳቸውና የልጆቻቸው ነፍሳት እንደ ሞት መካን ይሆናሉ።

አንዳንድ የኃጢአት ዓይነቶችን፣ ለምሳሌ ባርነትን፣ ከማኅበረሰብ ለማስወገድ ምን ያህል ያስከፍላል! ይህ ክፉ ቁስል፣ ርግማንና ኃጢአት ከምድራችን ተነቅሎ እስኪወጣ ድረስ እስካሁን ምን ያህል ወጪ ወጣ፤ ገናስ ምን ያህል ሊወጣ ይቀራል! ይህ የእግዚአብሔር ታላቅ ተግባር አካል ነው፤ እርሱም እስኪፈጸም ድረስ ይገፋበታል። ሆኖም በምን ያህል አስደናቂ ዋጋ! ይህን አንድ ኃጢአት ለማስወገድ ምን ያህል ሕይወትና ምን ያህል ሥቃይ!

ከሰዎች ኃጢአት ትርፍ ለሚያገኙ ወዮላቸው! እስቲ የመጠጥ ሻጩን አስቡ—እግዚአብሔር ሰዎችን በኃጢአትና በሞት መንገድ ከመሮጥ ሊመልሳቸው ሲጥር እርሱ ሰዎችን ይፈትናል! እንዲህ ራሳቸውን በእግዚአብሔር ላይ የሚያሰልፉትን በደል አስቡ! እንዲሁ ክርስቶስ ሥራውን ለማደናቀፍ የሚችሉትን ሁሉ ከሚያደርጉ የመጠጥ ሻጮች ጋር መታገል አለበት።

ርዕሳችን የኃጢአትን ባሕርይ ተራ ራስ ወዳድነት እንደ ሆነ በሚያስደንቅ ሁኔታ ያሳያል። ኃጢአት ኢየሱስ ክርስቶስን ምን ያህል እንደሚያስከፍል—ቤተ ክርስቲያንን ምን ያህል እንደሚያስከፍል፣ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉትን የመልካሞችን ሁሉ በጎ ርኅራኄና ራስን የሚሠዋ ድካም ምን ያህል እንደሚያስጨንቅ ግድ የለውም፤— ምንም አይደለም፤ ኃጢአተኛው ራስን ማስደሰት ይወዳል፣ እስከሚችልም ድረስ ይፈጽመዋል። ከእናንተ ስንቶቻችሁ ከኃጢአት መንገዳችሁ እንድትመለሱ ወዳጆቻችሁን ቁጥር የሌለው እንባና ችግር አስከፍላችኋቸዋል? ስለ እናንተ ይህን ያህል ከተደረገ በኋላ ኃጢአቶቻችሁን ትታችሁ ወደ እግዚአብሔርና ወደ ቅድስና እንድትመለሱ ልትለመኑ ባለመቻላችሁ አታፍሩምን?

እግዚአብሔር ለሰው የሚያደርገው ጥረት በሙሉ የመከራና ራስን የመካድ ነው። በገዛ የተወደደ ልጁ መሥዋዕት ጀምሮ፣ ዘወትር በሚታደሱ መሥዋዕቶችና በአድካሚ ድካም—በታላቅና በሚያስደንቅ ወጪ—ይቀጥላል። እነዚህ ጥረቶች እስካሁን ምን ያህል ረጅም ጊዜ እንደ ተራዘሙ አስቡ—ምን ያህል እንባ እንደ ውኃ እንደ ፈሰሰበት—ይህ ተግባር በብዙ መልኩ ምን ያህል ሥቃይ እንዳስከተለና እንዳስከፈለ—አዎን፣ ያ እንደ ጣፋጭ ጉርሻ ከምላሳችሁ በታች የምታንከባልሉት ኃጢአት! እግዚአብሔር ምን ያህል እንደሚያስከፍል ሲያይ ቢጠላው፣ እንዲሁም፦ ወይ፣ ይህን የምጠላውን ርኵስ ነገር አታድርጉ! ቢል አያስደንቅም።

ሆኖም እግዚአብሔር በእነዚህ ራስን መካዶች ደስታ አያጣም። ምድራውያን ወላጆች ልጆቻቸውን ለመባረክ በሚያደርጉት ጥረት እንደሚደሰቱ፣ በውጤቶቹ ያለው ደስታ እጅግ ታላቅ በመሆኑ መከራውን ሁሉ በንጽጽር እንደ ቀላል ነገር ይቆጥረዋል። እዩአቸው፤ እጆቻቸው እስኪያልቁ ድረስ ይሠራሉ፤— እናቶች በድካምና በዓይን መፍዘዝ እስኪንገዳገዱ ድረስ መርፌአቸውን ለመሥራት ሌሊት ይቆያሉ—ነገር ግን ድካማቸውን ብታዩ ልጆቻቸውን እጅግ ከመውደዳቸው የተነሣ ደስታቸውንም ብዙ ጊዜ ታያላችሁ።

የአብ፣ የወልድና የመንፈስ ቅዱስ ድካም፣ ደስታና ራስን መካድ ለሰው ልጆች መዳን በሚያደርጉት ታላቅ ሥራቸው እንዲህ ነው። ብዙዎች ለመዳን እንቢ በማለታቸው ብዙ ጊዜ ያዝናሉ። በአንድነት ኅብረተ ስሜት እየደከሙ ታላቁን ሥራቸውን ለመፈጸም፣ በምክንያታዊ ገደብ ውስጥ፣ የማያደርጉት ወይም የማይታገሡት ምንም ነገር የለም። ፍጥረት ሁሉ በዚህ ሥራና በአስፈላጊ መከራዎቹ እንዴት እንደሚራራ ማሰብ አስደናቂ ነው። ወደ ክርስቶስ መከራ ትዕይንት ተመለሱ። በሰማያት ያለችው ፀሐይ እንዲህ ያለውን ትዕይንት ሳትነካ ልትመለከት ትችል ነበርን? ወይ፣ አይደለም፤ ልታየው እንኳ አልቻለችም—ከትዕይንቱ ፊቷን ሸፈነች እንጂ! ተፈጥሮ ሁሉ እጅግ ጥልቅ የሆነውን የሐዘን ልብሷን የለበሰች መሰለች። ትዕይንቱ ሕይወት የሌለው ተፈጥሮ እንኳ ሊሸከመው ከሚችለው በላይ ነበር። ፀሐይ ጀርባዋን አዞረች፤ እንዲህ ያለውን ትዕይንትም ወደ ታች ልትመለከት አልቻለችም!

ርዕሱ የነፍስን ዋጋ በብርቱ ያሳያል። ኃጢአተኞች ብዙ ጊዜ በዚህ ጉዳይ ላይ ያላቸውን ያንን ዝቅተኛ አመለካከት እግዚአብሔር ቢኖረው ኖሮ ይህን ሁሉ ያደርግ ነበር ብላችሁ ታስባላችሁን?

ሰማዕታትና ቅዱሳን በመከራቸው ይደሰታሉ—በክርስቶስ መከራ የጐደለውን በራሳቸው እየፈጸሙ፤ ይህም በማስተስሪያው ራሱ ሳይሆን ሊሠራ በሚገባው ሥራ ተከታይ ክፍሎች ነው። ራስን መካድን መውደድ የእውነተኛ ሃይማኖት ባሕርይ ነው።

ውጤቶቹ ለወጪው ሁሉ ሙሉ በሙሉ የሚመጥኑ ይሆናሉ። እግዚአብሔር ከመጀመሩ በፊት ዋጋውን በሚገባ አስልቶ ነበር። ግብረ ገባዊ ፍጥረተ ዓለምን ከመሥራቱ ረጅም ጊዜ አስቀድሞ ኃጢአተኞችን ለመቤዠት ምን እንደሚያስከፍለው ፍጹም ያውቅ ነበር፤ ውጤቱም ለዋጋው ሁሉ ከበቂ በላይ እንደሚመጥን ያውቅ ነበር። አስደናቂ የምሕረት ሥራ እንደሚፈጸም ያውቅ ነበር—ከክርስቶስ የሚጠየቀው መከራ ምንም ያህል ታላቅ ቢሆን እንደሚታገሥ፣ ከዚያም ወሰን የሌለው ክቡር ውጤት እንደሚገኝ ያውቅ ነበር። በዘመናት መንገድ ላይ ወደ ሩቅ ዘመናት ተመለከተ—በዚያም ዑደቶቹ እየተንከባለሉ ሲሄዱ የተቤዡ ቅዱሳን ደስታ ይታይ ነበር፤ እነርሱም በረጅሙ፣ ረጅሙ፣ እጅግ ረጅሙ የብፅዕናቸው ዘላለም ሁሉ በዘላለማዊው መዝሙር መዝሙራቸውን እየዘመሩ በገናዎቻቸውንም እንደ ገና እየደረደሩ ነበር፤— ይህስ ወሰን ለሌለው ፍቅር ልብ ሊደሰትበት በቂ አልነበረምን? ክርስቲያን ሆይ፣ አንተስ ስለዚህ ምን ታስባለህ? አሁን፦ ይቅርታ ለመጠየቅ አፍራለሁ ትላለህን? እንዲህ ያለውን ምሕረት መቀበል እንዴት እችላለሁ! የደም ዋጋ ነው፤ እንዴትስ ልቀበለው እችላለሁ? ኢየሱስን ይህን ያህል ወጪ እንዴት አስወጣዋለሁ?

ብዙ ወጪ እንዳስወጣኸው መናገርህ ትክክል ነው—ነገር ግን ወጪው በደስታ ተሸፍኗል—ሥቃዩ ሁሉ ተታግሦአል፤ ዳግመኛም መታገሥ አያስፈልገውም፤ ብትቀበልም ባትቀበልም ምንም ተጨማሪ አያስከፍልም፤ ደግሞም ኢየሱስ ክርስቶስ ያለ ጥበብ እንዳልሠራ ይታሰብ፤ ለነፍስ መቤዠት ከልክ በላይ አልከፈለም—የእግዚአብሔር መንግሥት ጥቅሞች ከጠየቁትና የነፍስም ዋጋ ከሚመጥነው በላይ አንድ ሥቃይ እንኳ አልተቀበለም።

ወይ፣ ፊት ለፊት ስታየውና ስለዚህ የምታስበውን ስትነግረው—አሁን ካለህበት ዕድሜ በብዙ ሺህ ዓመታት ስትበልጥ—ይህን ዕቅድ የሚያስተዳድረውን ጥበብና የተወለደበትን ወሰን የሌለውን ፍቅር አታመልክምን? ኢየሱስን ለመታደግህ ያወረደውን ያንን አስደናቂ ራስን ዝቅ ማድረግ ያን ጊዜ ምን ትለዋለህ! ክርስቲያን ሆይ፣ ንገረኝ፣ ምን ያህል እንዳስከፈልከው በማመን ብዙ ጊዜ ነፍስህን በአዳኝህ ፊት አላፈሰስህምን? የነፍስህ ታችኛው ጥልቅ ራሱ ሊነሣ ያለ ይመስል አንድ ዓይነት ከፍ ከፍ ማለት ይሰማህ ነበር፤ ልብህንም በሙሉ ልታፈስስ ነበር። ማንም አይቶህ ቢሆን ኖሮ ነፍስህን በምስጋናና በፍቅር እንዲህ ያቀለጠው ምን እንደ ደረሰብህ በተደነቀ ነበር።

እንግዲህ ኃጢአተኞች ሆይ፣ ንገሩኝ፣ ብኩርናችሁን ትሸጣላችሁን? ስለ እርሱ ምን ያህል ትወስዳላችሁ? በክርስቶስ ላላችሁ ድርሻ ምን ያህል ትወስዳላችሁ? ነፍሳችሁን በምን ያህል ትሸጣላችሁ? ክርስቶሳችሁን ትሸጣላችሁ! በጥንት ጊዜ በሠላሳ ብር ሸጡት፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም ሰማያት በበደለኛው ዓለማችን ላይ የደም እንባ ያዘንባሉ። ዲያብሎስ ነፍሳችሁን የምትሸጡበትን ዋጋ እንድትወስኑ ቢጠይቃችሁ፣ የምትጠሩት ዋጋ ምን ይሆን ነበር? ሎሬንዞ ዳው አንድ ቀን የገባውን ቀጠሮ ለመፈጸም በአንድ ብቸኛ መንገድ ላይ በፈረስ ሲጓዝ አንድ ሰው አገኘና፦ ወዳጄ፣ ጸልየህ ታውቃለህ? አለው። አላውቅም። ከዚህ በኋላ ፈጽሞ ላለመጸለይ ምን ያህል ትወስዳለህ? አንድ ዶላር። ዳው ከፈለውና መንገዱን ቀጠለ። ሰውየውም ገንዘቡን በኪሱ አድርጎ እያሰበ ሄደ። ባሰበ ቁጥር ስሜቱ እየባሰበት ሄደ። እነሆ፣ አለ፣ ነፍሴን በአንድ ዶላር ሸጬአለሁ! ዲያብሎስን አግኝቼ መሆን አለበት! ሌላ ማንም እንዲህ አይፈትነኝም። በሙሉ ነፍሴ ንስሐ መግባት አለብኝ፤ አለዚያ ለዘላለም እኮነናለሁ!

አዳኛችሁን ከሠላሳ ብር ባነሰ ለመሸጥ ስንት ጊዜ ተደራድራችኋል! እንዲያውም ለተራ ከንቱ ነገር!

በመጨረሻም፣ እግዚአብሔር በዚህ ታላቅ ሥራ የሚረዱ በፈቃዳቸው የሚቀርቡ ሰዎችን ይፈልጋል። እግዚአብሔር ራሱን ሰጥቷል፣ ልጁንም ሰጥቷል፣ መንፈሱንም ልኳል፤— ነገር ግን አሁንም ተጨማሪ ሠራተኞች ያስፈልጋሉ፤ እናንተስ ምን ትሰጣላችሁ? ጳውሎስ፦ እኔ የኢየሱስን ማኅተም በሥጋዬ ተሸክሜአለሁ አለ። እንዲህ ያለውን ክብር ትመኛላችሁን? ምን ታደርጋላችሁ—ምንስ መከራ ትቀበላላችሁ? የምሰጠው የለኝም አትበሉ። ራሳችሁን—ዓይናችሁን፣ ጆሮአችሁን፣ እጃችሁን፣ አእምሮአችሁን፣ ልባችሁን፣ ሁሉን መስጠት ትችላላችሁ፤ በእንዲህ ያለ ጥሪ ለእንዲህ ያለ ሥራ ለመሰጠት በጣም የተቀደሰ ወይም በጣም መልካም የሆነ ምንም ያላችሁ ነገር በእርግጥ የለም! ስንት ወጣት ወንዶች ለመሄድ ተዘጋጅተዋል? ስንትስ ወጣት ሴቶች? የማን ልብ ነው፦ እነሆኝ፥ እኔን ላከኝ! እያለ በደስታ የሚዘልለው?