ምዕራፍ 10 · 3 ደቂቃ ንባብ
በእኔ ባትኖሩ
ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ ባይኖር ከራሱ ፍሬ ሊያፈራ እንዳይቻለው፥ እንዲሁ እናንተ ደግሞ በእኔ ባትኖሩ አትችሉም—ዮሐንስ 15:4
ባይኖር (ካልኖረ በቀር) የሚለውን ቃል ትርጉም እናውቃለን። ይህ ቃል አንድን የግድ አስፈላጊ ቅድመ ሁኔታ፣ የማይታለፍ ሕግን ይገልጣል። «ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ ባይኖር ከራሱ ፍሬ ሊያፈራ እንዳይቻለው፥ እንዲሁ እናንተ ደግሞ በእኔ ባትኖሩ አትችሉም።» ቅርንጫፍ ፍሬ የሚያፈራበት መንገድ አንድ ብቻ ነው፤ ሌላ ምንም ዕድል የለም፤ ከወይኑ ግንድ ጋር ባልተቋረጠ ኅብረት መኖር አለበት። ፍሬው የሚመጣው ከራሱ አይደለም፤ ከወይኑ ግንድ ብቻ ነው። ክርስቶስ አስቀድሞ «በእኔ ኑሩ» ብሎ ነበር፤ በተፈጥሮም ቅርንጫፉ ይህን ትምህርት እጅግ ግልጽ አድርጎ ያስተምረናል፤ በሰማያዊው የወይን ግንድ እንድንኖር መጠራታችንና መፈቀዱልን እጅግ ድንቅ መብት ነው፤ ስለዚህ እነዚህን የማስጠንቀቂያ ቃላት መጨመር አያስፈልግም ነበር ብሎ ሰው ሊያስብ ይችል ነበር። ነገር ግን እንዲህ አይደለም—ክርስቶስ «በእኔ ኑሩ» በሚለው ቃል ውስጥ ምን ያህል ራስን መካድ እንዳለ፣ በራሳችን ጥረት ፍሬ ለማፍራት የመፈለግ ዝንባሌ ምን ያህል ብርቱና በሁሉ ዘንድ ያለ እንደሚሆን፣ በእርሱ በእውነትና ያለማቋረጥ መኖር ፍጹም የግድ አስፈላጊ መሆኑን እንድናምን ማድረግ ምን ያህል አስቸጋሪ እንደሚሆን በሚገባ ያውቃል! እውነቱንም አጽንቶ ይናገራል፦ ቅርንጫፍ ከራሱ ፍሬ ሊያፈራ አይችልም፤ በግንዱ ባይኖር፣ ፍሬ ሊያፈራ አይችልም። «እንዲሁ እናንተ ደግሞ በእኔ ባትኖሩ አትችሉም።»
ነገር ግን ይህ ቃል በቃል መወሰድ አለበት? ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ በሚኖርበት ልክ—ለብቻው፣ በግልጽ፣ ያለማቋረጥና ፍጹም በሆነ ሁኔታ—እኔም ሕይወቴን ሁሉ በክርስቶስ ብቻ ለማግኘት እንዲሁ ራሴን መስጠት አለብኝ? በእርግጥ አለብኝ። በእኔ ባትኖሩ የሚለው ቃል ልክ እንደ ባይኖር ሁሉን የሚመለከት ነው። እንዲሁ እናንተ ደግሞ አትችሉም የሚለው ቃል ምንም ልዩነት ወይም ማሻሻያ አይቀበልም። እውነተኛ ቅርንጫፍ ልሆን፣ ፍሬ ላፈራ፣ ክርስቶስ የወይን ግንድ እንደ መሆኑ እንድሆን የሚፈልገውን ልሆን ከተገባኝ፣ የተፈጥሮው ቅርንጫፍ ሕልውና በወይኑ ግንድ ለመኖር ብቻ የተሰጠ እንደ ሆነ፣ የእኔም ሕልውና ሁሉ በእርሱ ለመኖር ብቻ የተሰጠ መሆን አለበት።
ይህን ትምህርት ልማር። መኖር የፈቃድና የሙሉ ልብ ተግባር ሊሆን ይገባዋል። እግዚአብሔርን በመፈለግና በማገልገል ረገድ—«በፍጹም ልብ አይደለም» ወይም «በሙሉ ልብ»—ደረጃዎች እንዳሉ ሁሉ፣ በመኖርም ደረጃዎች ሊኖሩ ይችላሉ። ዳግመኛ በመወለድ መለኮታዊው ሕይወት ወደ እኛ ይገባል፤ ነገር ግን ሁለንተናችንን በአንድ ጊዜ አይገዛም፤ አይሞላምም። ይህ የሚመጣው በትእዛዝና በመታዘዝ ነው። በሙሉ ልባችን ለመኖር ራሳችንን ያለመስጠታችን ሊነገር የማይችል አደጋ አለ። ከእውነተኛው መኖር—ራሳችንን በሙሉ ልብ በክርስቶስና በሕይወቱ ውስጥ ከማጣት—ጥቂቱን ብቻ ይዘን ለእግዚአብሔር ለመሥራትና ፍሬ ለማፍራት ራሳችንን የመስጠታችን ሊነገር የማይችል አደጋ አለ። ይህ የሚያስፈልገው አንድ ነገር በመጉደሉ ሥራው ብዙ ሆኖ ፍሬው ግን ጥቂት የመሆኑ ሊነገር የማይችል አደጋ አለ። «ከራሱ»፣ «ባይኖር» የሚሉት ቃላት በሕይወታችን ያለውን የራስ ፈቃድና በራስ መታመን ሁሉ የመመርመርና የማጋለጥ፣ የማጥራትና የማንጻት ሥራቸውን እንዲሠሩ መፍቀድ አለብን፤ ይህ ከዚህ ታላቅ ክፉ ነገር ያድነናል፤ እንዲሁም ለትምህርቱ ያዘጋጀናል፤ ትምህርቱም «በእኔ ኑሩ እኔም በእናንተ» የሚለውን ቃል ሙሉ ትርጉም በእኛ ውስጥ ይሰጣል።
የተባረከው ጌታችን ከራሳችንና ከራሳችን ኃይል ወደ ራሱና ወደ ኃይሉ ሊጠራን ይወዳል። ማስጠንቀቂያውን እንቀበል፤ ሥራውን እንዲሠራ በታላቅ ፍርሃትና በራሳችን ባለመታመን ወደ እርሱ እንመለስ። «ሕይወታችን በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ተሰውሮአል!» ያ ሕይወት በክርስቲያኖች መካከል እንኳ ከጥበበኞች የተሰወረ ለሕፃናትም የተገለጠ ሰማያዊ ምሥጢር ነው። እንደ ሕፃን ያለው መንፈስ ሕይወት በየዕለቱና በየደቂቃው፣ «ከራሱ»፣ «ባይኖር» የሚለውን ትምህርት ለሚቀበልና ሁሉን ነገሩን በወይኑ ግንድ ለሚፈልግ ነፍስ ከሰማይ እንደሚሰጥ ይማራል። ከዚያም በወይኑ ግንድ መኖር፣ በተፈጥሮ ቅርንጫፉ ከወይኑ ግንድ በቀር ምንም እንደማያውቅና እንደማይፈልግ ሁሉ፣ ክርስቶስ ሁሉን እንዲይዝና ሁሉን እንዲሠራ ነፍስ በዕረፍት ራሷን መስጠቷ እንጂ ሌላ ምንም አይሆንም።
በእኔ ኑር። ጌታዬ ሆይ፣ ከትእዛዝህ ሁሉ ጋር ለመታዘዝ የሚያስችለውን ኃይል ደግሞ እንደምትሰጥ ሰምቻለሁ። «ተነሣና ተመላለስ» ባልክ ጊዜ አንካሳው ዘለለ፤ «በእኔ ኑሩ» የሚለውን ቃልህን ኃይልን የሚሰጥ የኃይል ቃል አድርጌ እቀበላለሁ፤ አሁንም እንኳ፣ አዎን ጌታ ሆይ፣ እፈቅዳለሁ፤ በአንተ እኖራለሁ እላለሁ።
ምዕራፍ 10 ተጠናቋል
በእኔ ባትኖሩ