ኖቬምበር

ኖቬምበር 1

ኢየሱስም ብቻውን ቀረ ሴቲቱም በመካከል ቆማ ነበረች። (ዮሐንስ 8:9)

ከኢየሱስ ጋር ብቻ! እንዴት ያለ ጣፋጭና ቅዱስ ስፍራ ነው! ነፍስ ከሰይጣን ክስ፣ ከዓለም ወቀሳና ከሕይወት ኀዘን ሸሽታ የምትጠጋበት እንዴት ያለ የተባረከ መጠጊያ ነው! ልብ ራሱን የሚገልጥበት፣ የተሰወረ ታሪኩን ወሰን በሌለው ፍቅር፣ ርኅራኄና ምሕረት ጆሮ የሚነግርበት ጣፋጭ ስፍራ ነው!

ከኢየሱስ ጋር ብቻ! የጌታ ሕዝብ በዚያ ስፍራ አዘውትረው ቢገኙ ኖሮ፣ ክርስትና ለዓለም ምንኛ የተለየ ገጽታ ባሳየ ነበር! በሚያደርጉት ነገር ሁሉ እንዴት ያለ ትሕትና፣ ገርነትና ፍቅር በታየ ነበር! ሰው ሁሉ እንዲያነበው በግንባራቸው ላይ እንዴት ያለ ቅድስና በታተመ ነበር! በሌሎች ላይ የሚሰጡት ፍርድ ምንኛ ጥቂት፣ በራሳቸው ላይ የሚሰጡት ምንኛ ብዙ በሆነ ነበር! ጌታ በሚያደርግባቸው ነገር ሁሉ እንዴት ያለ እርጋታ፣ ራስን መተውና በደስታ መገዛት በኖረ ነበር!

ብዙ ጊዜ «ከኢየሱስ ጋር ብቻ» ሁን! ያን ጊዜ ወደ ክብር የሚደረገው መሸጋገሪያ በመቃብር ደጃፍ በኩል ይሁን ወይም በሰማይ ደመናዎች በኩል፣ የፀሐይ ብርሃን የሞላበት ይሆናል።—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ኖቬምበር 2

የሕይወትን መንገድ ታሳየኛለህ፤ በፊትህ የደስታ ሙላት አለ፤ በቀኝህም ለዘላለም ተድላ አለ። (መዝሙር 16:11)

በሕይወት መንገድ የሚመላለስ ሰው ደስታን በሚሰጠው በእግዚአብሔር ፊት ይኖራል። ለዚያ የሕይወት መንገድ በታመነ መጠን፣ ወደ ቀኝም ወደ ግራም ፈቀቅ ሳይል፣ ደስታው እየጠለቀ ይሄዳል፤ እንዲያውም እግዚአብሔር ራሱ በሚኖርበት፣ በሚንቀሳቀስበትና ህልውናውን በሚያገኝበት በዚያው የደስታ ሙላት ተካፋይ ይሆናል። በሕይወት ፈተናዎች ሁሉ መካከል ይህ ልምምዱ ሆኖ ሳለ፣ ያ የላቀው ዓለም በሚደረስበትና የጊዜ ጥላዎች ለዘላለም ባለፉ ጊዜ ገና ተዘጋጅተው ወደሚጠብቁት ወደ ታላላቅ ነገሮች በተስፋ የመመልከት መብትም አለው። መዝሙረኛው «በቀኝህም ለዘላለም ተድላ አለ» ብሎ ይጮኻል።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ኖቬምበር 3

ትሕትናን እንደ ልብስ ታጠቁ። (1ኛ ጴጥሮስ 5:5)

በቤተ ክርስቲያን ሥራ ካሉት ችግሮች አንዱ ከወታደሮች ይልቅ መኮንኖች መብዛታቸው አይደለምን? ወደ የትም ለመዝመትና እጅግ ዝቅተኛውን ሥራ ለመሥራት ፈቃደኞች የሆኑ ተራ ወታደሮች ይበልጥ ያስፈልጉናል። ሁላችንም ለመገዛት ፈቃደኞች በሆንን ጊዜ ታላላቅ ነገሮችን በማድረግ እንሳካለን። ጠላት እንዲሸነፍ በሚያስፈልግበት ጊዜ የሚፈለገው የወርቅ ጥልፍ ማዕረግ ሳይሆን ሳንጃው ነው።—ቶማስ ቻምፕነስ።

ኖቬምበር 4

ያዕቆብም ዓይኖቹን አንሥቶ ተመለከተ፤ እነሆም፥ ኤሳው መጣ፥ ከእርሱም ጋር አራት መቶ ሰዎች ነበሩ። (ዘፍጥረት 33:1)

ዓይኖችህን አንሥተህ ኤሳዎችን አትጠባበቅ። መከራን የሚጠባበቁ ሰዎች የሚመለከቱት መከራ ሳያገኙ ብዙ አይቆዩም። ዓይኖችህን ከፍ አድርገህ አንሣ—ረድኤታችን ወደሚመጣበት ወደ እርሱ። ያን ጊዜ መከራዎችህን ባልተረበሸ መንፈስ ልትገጥማቸው ትችላለህ። የእግዚአብሔርን ፊት ያዩ የሚሞተውን የሰውን ፊት መፍራት አያስፈልጋቸውም። ከእግዚአብሔር ጋር ኃይል ማግኘት እኛን በሚያስፈራሩን ክፋቶች ሁሉ ላይ ኃይል ማግኘት ነው።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ኖቬምበር 5

በእግዚአብሔር ፍርሃት ቅድስናን ፍጹም እያደረግን ሥጋንና መንፈስን ከሚያረክስ ሁሉ ራሳችንን እናንጻ። (2ኛ ቆሮንቶስ 7:1)

አንዳንድ የጥንት የረቢዎች አፈ ታሪኮች እንደሚሉት፣ የሕይወት ዛፍ በውስጡ ባለ እንቅስቃሴ ቅርንጫፎቹን ሊነኳቸው ከተዘረጉ ርኩሳን እጆች በላይ ከፍ አድርጎ ያነሣ ነበር፤ እኛም እጆቻችን በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን እስኪነጹ ድረስ፣ እጅግ የበለጸገው ፍሬው ከራሳችን በላይ ወርቃማ ሆኖ፣ የማይደረስበት ሆኖ ይንጠለጠላል። የሰማይ ሕይወት ሙላት የሚሰጠው በምድር ሳሉ በእምነት ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ቀርበው በዚህም ሥጋንና መንፈስን ከሚያረክስ ሁሉ ራሳቸውን ላነጹት ብቻ ነው።—አሌክሳንደር ማክላረን።

ኖቬምበር 6

የደመናውም ዓምድ ከፊታቸው ተነሥቶ በኋላቸው ቆመ። (ዘጸአት 14:19)

ሁልጊዜ ከሁሉ አብልጦ የሚያስፈልገን መመራት አይደለም። ብዙዎቹ አደጋዎቻችን ከኋላችን ይመጡብናል። በስውርና በተንኰል ይመጣሉ፤ መቅረባቸውን ሳናውቅ ያጠቁናል። ፈታኙ ብልጥና ተንኰለኛ ነው። ፊት ለፊት አይገጥመንም። ጥበቃው የሚያስፈልገን በዚያ ስፍራ ሲሆን ክርስቶስ ከኋላችን እንደሚመጣ ማወቅ መጽናናት ነው።—ጄ. አር. ሚለር።

ኖቬምበር 7

በደል በረታብኝ፤ መተላለፋችንንማ አንተ ታነጻዋለህ። (መዝሙር 65:3)

በእነዚህ የመጀመሪያ ቃላት—«በደል በረታብኝ»—አሰልቺ ወሰን ውስጥ የሚኖርና ከዚያ ባሻገር ፈጽሞ ቅንጣት ታህል የማያይ ብዙ ልባዊ ሃይማኖት አለ። አንተ ግን በዚያ ላይ ነጥብ አታስቀምጥ። ሊረዳ የሚችለውን አምጣ። «መተላለፋችንንማ አንተ ታነጻዋለህ።» ጌታን ባስገባንበት ቅጽበት፣ በዚያው ቅጽበት ሽንፈት ወደ ድል አድራጊ ማዳን ይለወጣል!

ያን በወርቅ ፊደላት ጻፈው—አንተ! በዚህም ቃል ውስጥ የሚንቀጠቀጥ ተስፋን ወይም የሚያመነታ ምኞትን ብቻ አታግኝ። ሙሉ እርግጠኝነቱን አድምጥ—አንተ ታነጻዋለህ!

የቀራንዮን ጭንቀት የሚያጸድቅ አንድ ውጤት ብቻ አለ፤ የተባረከውን አዳኛችንንም ሆነ እኛን ራሳችንን የሚያረካ አንድ ውጤት ብቻ አለ፤ እርሱም በኃጢአት ላይ አሸናፊዎች መሆናችን ነው።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ኖቬምበር 8

እውነትን በፍቅር እየያዝን። (ኤፌሶን 4:15)

ስሕተትን ከሥሩ ለመንቀል ከሁሉ የሚሻለው መንገድ እውነትን ማወጅና በተግባር መኖር ነው።—ደብሊው. አርኖት።

ኖቬምበር 9

ተነሥቶም ወደ ሰራፕታ ሄደ። (1ኛ ነገሥት 17:10)

ጌታ ወደ የትኛውም ተግባር ቢጠራህ፣ ስለ አንተም እንዲሁ «ተነሥቶ ሄደ» ይባል። መንገዱ የቱንም ያህል አድካሚ ወይም አደገኛ ቢሆን፣ አሁንም እንደ ኤልያስ ተነሥተህ ሂድ። ልብህን በጸጥታ በጌታ ላይ ተደግፎ እየጠበቅህ በደስታና በእምነት ሂድ፤ በመጨረሻም በእርግጥ ቸርነቱን ታያለህ፤ ስለ እርሱም ትዘምራለህ። በመከራ ባሕር ላይ ብትንገላታ እንኳ የተደላደለ የእግዚአብሔር መሠረት ቆሞአል በተባለለት በዚያ መሠረት ላይ መልሕቅህን ልትጥል ትችላለህ። ለደኅንነትህ እጅግ ታላቅና የከበረ የተስፋ ቃሉ አለህ፤ ከመዝሙረኛውም ጋር እንዲህ ልትል ትችላለህ፦ «ነፍሴ ሆይ፥ ለምን ታዝኛለሽ? ለምንስ በውስጤ ትታወኪያለሽ? የፊቴ መድኃኒትና አምላኬ የሆነውን ገና አመሰግነዋለሁና በእግዚአብሔር ታመኚ።»—ኤፍ. ደብሊው. ክሩማከር።

ኖቬምበር 10

ለየዕለቱ የዕለት ቀለብ። (2ኛ ነገሥት 25:30)

ትናንት የተነፈስሁት እስትንፋስ ዛሬ በሕይወት አያኖረኝም፤ በየቅጽበቱ እንደ ገና መተንፈሴን መቀጠል አለብኝ፤ አለዚያ የሥጋ ሕይወት ይቋረጣል። እንዲሁም የትናንቱ ጸጋና መንፈሳዊ ብርታት መታደስ አለበት፤ መጽናናቱን እንዳገኝና የእግዚአብሔርን ሥራ እንድሠራ መንፈስ ቅዱስ ከቅጽበት ወደ ቅጽበት በነፍሴ ላይ እፍ ማለቱን መቀጠል አለበት።—ቶፕሌዲ።

ኖቬምበር 11

ከጭቃም ይሠራው የነበረው ዕቃ በሸክላ ሠሪው እጅ በተበላሸ ጊዜ፥ ሸክላ ሠሪው ሊሠራው እንደ ወደደ መልሶ ሌላ ዕቃ አደረገው። (ኤርምያስ 18:4፤ የተሻሻለው ትርጉም)

ባሻገር ባለችው ምድር ውስጥ እጅግ የሚያምረውንና ከፍተኛውን የእግዚአብሔር የአገልግሎት ስፍራ የሚይዙት በምድር ሳሉ በሸክላ ሠሪው መንኰራኵር ላይ የተሰበሩ ወንዶችና ሴቶች ናቸው።—ጂ. ካምቤል ሞርጋን።

ኖቬምበር 12

ራሳችሁን መርምሩ። (2ኛ ቆሮንቶስ 13:5)

ሁኔታህ መልካም ከሆነ፣ እርሱን መመርመርህ የዚያን መልካምነት መጽናናት ይሰጥሃል። ሁኔታህ ክፉ ከሆነ ደግሞ፣ እርሱን መመርመርህ ሊያባብሰው አይችልም፤ እንዲያውም የሚሻሻልበት ብቸኛው መንገድ ይኸው ነው፤ መለወጥ የሚጀምረው በኃጢአት ወቀሳ ነውና።—ጳጳስ ሆፕኪንስ።

ኖቬምበር 13

የምታመልኩትን ዛሬ ምረጡ። (ኢያሱ 24:15)

መምረጥና ማገልገል—እነዚህ ከእስራኤላውያን ተፈለጉ፤ እነዚህ ከአንተም ይፈለጋሉ፤ እነዚህ ብቻ። መምረጥና ማገልገል—ሕይወት ሁሉ በእነዚህ ውስጥ ነው።—ማርክ ሆፕኪንስ።

ኖቬምበር 14

አቤቱ፥ አንተ ከትውልድ እስከ ትውልድ መጠጊያ ሆንኸን። (መዝሙር 90:1)

ንስርን በጫካ ውስጥ አስረህ ልታቆየው አትችልም። ምርጥ ምርጥ ወፎችን በዙሪያው ሰብስበህ ልታዘምርለት ትችላለህ፤ ከሁሉ በሚያምረው የጥድ ዛፍ ላይ ማረፊያ ልትሰጠው ትችላለህ፤ ክንፍ ያላቸው መልእክተኞች ምርጥ ምርጥ ጣፋጭ ምግቦችን እንዲያመጡለት ልታዝዝ ትችላለህ፤ እርሱ ግን ሁሉንም ይንቃቸዋል። ግርማ ያላቸውን ክንፎቹን ዘርግቶ፣ ዓይኑን ከፍ ባለው የአልፕስ ገደል ላይ አድርጎ፣ በአለት ምሽጎችና በዐውሎ ነፋስና በፏፏቴ የዱር ዜማ መካከል ወዳሉት ወደ አባቶቹ አዳራሾች በርሮ ይሄዳል።

የሰው ነፍስም እንደ ንስር ከፍ ብላ ስትበር ከዘመናት ዓለት ባነሰ በምንም አታርፍም። የአባቶቿ አዳራሾች የሰማይ አዳራሾች ናቸው። የአለት ምሽጎቿ የእግዚአብሔር ባሕርያት ናቸው። የግርማ በረራዋ ስፋት ዘላለማዊነት ነው! «አቤቱ፥ አንተ ከትውልድ እስከ ትውልድ መጠጊያ ሆንኸን!»—ማክዳፍ።

ኖቬምበር 15

እርሱ ራሱ … ብሎአልና። (ዕብራውያን 13:5)

እነዚህን የእምነት ቃላት ብቻ አጥብቀን ብንይዝ፣ በእጃችን ሁሉን የሚያሸንፍ መሣሪያ ይኖረናል። በዚህ ሁለት አፍ ባለው ሰይፍ የማይገደል ምን ጥርጣሬ አለ? ከእግዚአብሔር ቃል ኪዳን ቀስት በተወረወረው በዚህ ፍላጻ ፊት ለሞት በሚያደርስ ቍስል ተመትቶ የማይወድቅ ምን ፍርሃት አለ? «እርሱ ብሎአል!» አዎን፤ በጸጥታችን ለመደሰትም ይሁን በውጊያችን ለመበርታት፣ «እርሱ ብሎአል!» የዕለት መጠጊያችን ሊሆን ይገባል።

«እርሱ ብሎአል» የጥበብ ሁሉ ምንጭና የመጽናናት ሁሉ መፍለቂያ ስለ ሆነ፣ «ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውኃ ምንጭ» ሆኖ በአንተ ውስጥ በሙላት ይኑር። እንዲህም በመለኮታዊው ሕይወት ጤነኛ፣ ብርቱና ደስተኛ ሆነህ ታድጋለህ።—ስፐርጀን።

ኖቬምበር 16

እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል። (ገላትያ 2:20)

በኢየሱስ ያለው ሕይወት አስደናቂነቱ ይህ ነው—አዲስ ኪዳንህን ወስደህ የዕለት ሕይወትህ መመሪያ ልታደርገው ሞክረህ ብታውቅ ይህን ታገኘዋለህ፤ አግኝተኸውማል—ኢየሱስ ክርስቶስ እዚህ ቢሆን፣ ኢየሱስ ክርስቶስ እዚህ ሆኖ፣ በዚያ ሁኔታና ልትሠራበት በተጠራኸው ነገር ምን እንድታደርግ እንደሚፈልግ ለአሥር ደቂቃ እንኳ በከባድ ጥርጣሬ ውስጥ ልትሆን የሚገባህ፣ ወይም የምትሆንበት፣ እንድታደርገው የተጠራኸው አንድም ተግባር የለም። የኢየሱስን ቃል የምትቀበል ነፍስ፣ በኢየሱስ ቃላት በኩል ወደ ኢየሱስ ማንነት ራሱ የምትገባ ነፍስ፣ እርሱን የዕለት መገኘቷና የዕለት ሕጓ አድርጋ የምታውቀው ነፍስ—እርሷ ፈጽሞ አታመነታም።—ፊሊፕስ ብሩክስ።

ኖቬምበር 17

ባልንጀራዬስ ማን ነው? (ሉቃስ 10:29)

«ባልንጀራህ ማን ነው?» የትም ይሁን፣ ማንም ይሁን፣ ምንም ይሁን፣ የሚሠቃየው ሰው ነው። የጭንቀትን ጩኸት በሰማህበት ስፍራ ሁሉ፣ በሕይወት አጋጣሚዎችና ለውጦች (ማለትም በእግዚአብሔር መግቦት) በመንገድህ ላይ የመጣ፣ ልትረዳው በአቅምህ ያለ ማንንም ባየህበት ስፍራ ሁሉ—እንግዳ ወይም ጠላት ቢሆን እንኳ—እርሱ ባልንጀራህ ነው።—ኤ. ፒ. ስታንሊ።

ኖቬምበር 18

በክርስቶስም … የሚያጸናንና የቀባን እግዚአብሔር ነው፥ ደግሞም ያተመን የመንፈሱንም መያዣ በልባችን የሰጠን እርሱ ነው (2ኛ ቆሮንቶስ 1:21, 22)

አንድ ክርስቲያን በመንፈስ ቅዱስ «ሲታተም»፣ የጌታው ንብረት ሆኖ «ሲታተም»፣ በዚያ «በታተመው» ሰው ላይ «ይህች መልክ ጽሕፈቲቱስ የማን ናት?» ብሎ መጠየቅ አያስፈልግም። የንጉሡ ነው እንጂ። ማንም መልኩን ማየት ይችላል።

ሊታይ የማይችል «ማኅተም» ምን ይጠቅማል?

የንጉሡ መልክ በግልጽና በቋሚነት በእኛ ላይ ታትሞአልን? በመንፈስ በተሞላ «በታተመ» አማኝ ሁሉ ላይ አለ።—ጆን ማክኒል።

ኖቬምበር 19

ደስ ይላቸዋል፥ በዘሩባቤልም እጅ ቱንቢውን ያያሉ። (ዘካርያስ 4:10)

ቱንቢው አሁን በታላቁ ዘሩባቤላችን እጅ እንዳለ፣ እርሱም በወጣ ጊዜ የዓለም አገዛዝ ብልሹነት እንደሚያበቃ ማወቅ ለክርስቲያን ደስታ ነው። የሰዎች ሐሰተኛ መለኪያዎችና ሐሰተኛ ግምቶች ተጠርገው ይወገዳሉ። የ«አመቺነት»፣ የ«ሕሊና»፣ የ«እያንዳንዱ ሰው ቅን ብቻ ከሆነ የወደደውን ያስብ» መለኪያዎች—እነዚህና እነርሱን የመሰሉ የሐሰት መጠጊያዎች ሁሉ እንደ ሸረሪት ድር ይሆናሉ። የሁሉ ነገር መለኪያ ክርስቶስ ይሆናል፤ ክርስቶስም የሁሉ ነገር ለኪ ይሆናል።

ሁሉ ነገር እንዴት ይገለበጣል! አሁን ያለው ሁሉ እንዴት ያለ መገለባበጥ ይሆንበታል!

የተባረከና የተናፈቀ ቀን—የዓለም ታላቅ ኢዮቤልዩ፣ ምድር ለረጅም ጊዜ የጠበቀችው ሰንበት፣ የሚቃትተው ፍጥረት ደስታና የተፈጥሮ ጸጥ ያለ ዕረፍት! «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ና፤ ይህንም የተጨነቀ ሕልም አስወግድ! የረጅሙን የኃጢአትና የኀዘን፣ የትካዜና የእንባ፣ የተስፋ መቁረጥና የሞት ጨለማ ሌሊት ጥላዎች ሰባብር!» ብሎ የማይጮኽ ማን ነው?—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ኖቬምበር 20

በዓለም ሳላችሁ መከራ አለባችሁ፤ ነገር ግን አይዞአችሁ፤ እኔ ዓለምን አሸንፌዋለሁ። (ዮሐንስ 16:33)

መከራ የእግዚአብሔር ውቂያ ነው—የሚያጠፋን ሳይሆን በእኛ ውስጥ ያለውን መልካም፣ ሰማያዊና መንፈሳዊ የሆነውን ስሕተት ከሆነው፣ ምድራዊና ሥጋዊ ከሆነው ለመለየት ነው። ከሕመም ምት ያነሰ ነገር ይህን ሊያደርግ አይችልም። ክፉው ከመልካሙ ጋር እንዲህ ተጣብቋል፤ በእኛ ውስጥ ያለው የበጎነት ወርቃማ ስንዴ በአሮጌው ሕይወት ጠንካራ ገለባ እንዲህ ተጠቅልሏል፤ ስለዚህ መለየቱን ሊያስገኝ የሚችለው የመከራ ከባድ መውቂያ ብቻ ነው።—ጄ. አር. ሚለር።

ኖቬምበር 21

… በኋላዬም የመለከትን ድምፅ የሚመስል ትላቅ ድምፅ ሰማሁ፥ እንዲሁም … ጽፈህ … አለኝ። (ራእይ 1:10, 11)

ከሰማይ የመጣ ድምፅ ዮሐንስን «ጻፍ» እንዳለው ማስተዋል እጅግ ጣፋጭ ነው። ያ ድምፅ ወደ እኛስ አይመጣምን? የይቅርታና የፍቅር ቃል ብንጽፍላቸው የሰማይን ደስታ የሚቀምሱ ሰዎች የሉምን? እኛ ዛሬ እነርሱ እንዳሉት ድሆች በነበርን ጊዜ የነበረውን ያለፈ ደስታ ብናስታውሳቸው እንባቸውን የሚያብሱ ሌሎች የሉምን? እንዲያውም እነዚህን ግልጽ ቃላት ከሚያነቡት አንዳንዶቹ የመበለቲቱን ልብ በደስታ የሚያስዘልል፣ ፊርማቸውን የያዘ አንዳች ነገር በፖስታው ውስጥ ሊያስገቡ አይችሉምን?

ብዕራችን ምን እየሠራ ነው? በሌሎች ሰዎች ሕይወት ላይ ደስታ እየጨመረ ነውን? እንዲህ ከሆነ በጠረጴዛችን ተቀምጠን ስንጽፍ መላእክት በገናቸውን ሊቃኙ ይችላሉ። መዳንን ይወርሱ ዘንድ ስላላቸው ለማገዝ የሚላኩ ናቸውና፤ የምንጽፈው ነገር የሚያገለግሏቸውን ሰዎች ደስታ ሙሉ ስለሚያደርግ፣ ብዕራችንን እነርሱ የሚዘምሩትን ዜማ እንደሚጽፍ አድርገው ቢመለከቱት ደስ ይላቸዋል።—ቶማስ ቻምፕነስ።

ኖቬምበር 22

ጌታ የሚወደውን ይቀጣዋል። (ዕብራውያን 12:6)

የሰማዩ አባታችን እጅ ተግሣጽ በአባታችን ፊት ብርሃን እንደሚተረጎም፣ የግብረ ገባዊ አገዛዙም ጥልቅ ምሥጢራት በርኅሩኅ ፍቅሩ መነጽር እንደሚታዩ ሁልጊዜ ልናስታውስ ይገባናል።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ኖቬምበር 23

የሚጠራችሁ የታመነ ነው፥ እርሱም ደግሞ ያደርገዋል። (1ኛ ተሰሎንቄ 5:24)

ምድራዊ ታማኝነት ሊኖር የሚችለው ሰማያዊ ስጦታዎችን በመቀበል ብቻ ነው። የሚያድግ ቅጠል ሁሉ በአብዛኛው ተክሉ ከደመናት ያገኘው ውኃና ከአየር ያገኘው ካርቦን እንደ ሆነ እርግጥ እንደ ሆነ፣ እንዲሁ መልካምነታችን ሁሉ በአብዛኛው ከሰማይና ከሰማይ ስጦታዎች የሚቀዳ መሆኑ እርግጥ ነው። በምድጃህ ላይ የምትጨምረው እያንዳንዱ የከሰል ቍራጭ በጫካ ውስጥ አረንጓዴ ሆኖ ይወዛወዝ ከነበረበት ጊዜ ወዲህ ባለፉት በእነዚህ ሁሉ ሺህ ዓመታት ተቈልፈው የኖሩ የፀሐይ ጨረሮችን በውስጡ እንደ ያዘ እርግጥ እንደ ሆነ፣ እንዲሁ እያንዳንዱ መልካም ሥራ ከላይ የመጡ ስጦታዎችን በውስጡ ይዟል። ማንም ሰው ከተሰጠው በቀር ንጹሕ አይደለም፤ በጎ ስጦታ ሁሉ ፍጹምም በረከት ሁሉ … ከብርሃናት አባት ይወርዳሉ።—አሌክሳንደር ማክላረን።

ኖቬምበር 24

በጸጋው በልባችሁ ለእግዚአብሔር ዘምሩ። (ቆላስይስ 3:16)

ሕይወትህ የዝማሬ ሕይወት እንዲሆን እንደ ተጠራ አስታውስ። ይህ ዓለም ለአንተ የእግዚአብሔር ታላቅ ካቴድራል ነው። አንተ ከእግዚአብሔር ዘማሪዎች አንዱ ልትሆን ተጠርተሃል፤ እግዚአብሔርም ዘወትር ደስ የሚሰኝበት የማያቋርጥ የምስጋናና የአምልኮ መሥዋዕት ከልብህ ወደ ላይ ሊወጣ ይገባል። የከንፈር መሥዋዕት ብቻ ሳይሆን ሕይወትን በደስታ መስጠትም ሊኖር ይገባል። አዎን፣ በደስታ እንጂ በግዴታ አይደለም። የተፈጥሮአችን ችሎታ ሁሉ በደስታ በሚደረግ አገልግሎት ለእርሱ ሊቀርብ ይገባል፤ ጌታ እግዚአብሔር ኃይሌ ብቻ ሳይሆን ዝማሬዬም ነውና።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ኖቬምበር 25

የቀደመውን ዘመን አስቡ። (ዕብራውያን 10:32)

የቀደመው ዘመን—የፈተና፣ የውጊያ፣ የተስፋ መቁረጥና የመፈተን ጊዜያት። እነዚህን ብዙ ጊዜ ብናስታውስ፣ ከመዝሙረኛው ጋር «ረዳቴ ሆነኸኛልና በክንፎችህ ጥላ ደስ ይለኛል» ብለን እየጮኽን የእግዚአብሔርን ታማኝነት መሸሸጊያ መጠጊያችን በማድረግ ምንኛ አብልጠን በተደሰትን ነበር!—አር. ፉለር።

ኖቬምበር 26

እግዚአብሔር … ማደሪያህ። (መዝሙር 91:9)

ወደ ቤት የምንሄደው ያለ ቀጠሮ ነው። ጉብኝቶቻችንን እናቅዳለን፤ ከዚያም ስላበቁ ወደ ቤት እንሄዳለን። ተግባር፣ ችግር፣ ብዙ ነገሮች ወደ ሌላ ስፍራ ይወስዱናል፤ ወደ ቤት የሚወስደን ግን ልብ ነው። በዐውሎ ነፋስ ብርታት እንደ ተጠረገች የዓሣ አጥማጅ ጀልባ ስለ ተነዱ ሳይሆን፣ በችግር ወይም በፍርሃት ስለ ተገደዱ ሳይሆን፣ በተግባር እጅ ስለ ተመሩ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር ማደሪያውና ቤቱ ስለ ሆነ ሐሳቡ ወደ እግዚአብሔር ወደ ላይ የሚወጣ ሰው የተባረከ፣ እጅግ የተባረከ ነው። ከሌሎች ነገሮች የተፈቱ ሐሳቦች ለዕረፍት ወደ ቤት ይሄዳሉ።

የተባረከው ሰው በእግዚአብሔር ዘንድ የሚቀበለውን ፍቅር ያገኛል። ፀሐያማው ስፍራ እዚያ ነው። በዚያ ጭንቀት ይፈታል፤ ድካምም ይረሳል። በዚያ አስደሳች ነጻነት፣ ደስ የሚያሰኝ እርጋታ፣ ዕረፍትና የኃይላችን መታደስ አለ—ከእግዚአብሔር ጋር በቤት።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ኖቬምበር 27

ዓለምን ያወኩ እነዚህ … (የሐዋርያት ሥራ 17:6) ከእነዚህ ነገሮች አንዱም አያናውጠኝም። (የሐዋርያት ሥራ 20:24)

ዓለምን የሚያናውጡ ሰዎች ዓለም እንዲያናውጣቸው የማይፈቅዱ ናቸው።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ኖቬምበር 28

የያዕቆብን የጭኑን ሹልዳ በተሰለለው ጅማት ላይ ዳሰሰው። (ዘፍጥረት 32:32)

እግዚአብሔር ሊባርካት ያሰባትን ነፍስ እርሱን እንድትቃወም የሚያስችላት ምንም ይሁን ምን፣ እግዚአብሔር ይዳስሰዋል። የሀብት፣ ወይም የተሰሚነት፣ ወይም የፍቅር ትዕቢት ሊሆን ይችላል፤ ግን አይታለፍም—እግዚአብሔር ይዳስሰዋል። እንደ ጅማት ተፈጥሮአዊ የሆነ ነገር ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ሰውን ከመንፈሳዊ በረከት ቢያጐድለው እግዚአብሔር ይዳስሰዋል። እንደ ጅማት ትንሽ ነገር ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ሰው በረከትን በመቃወም እንዲበረታ የሚያደርገው ተጽዕኖው እንዲፈረድበት በቂ ይሆናል—እግዚአብሔርም ይዳስሰዋል። በዚያም መዳሰስ ሥር ይሰለላል፤ ይኮማተራልም፤ አንተም እስከ ሕይወትህ ፍጻሜ ታነክሳለህ።

ጅማቱ ከመልአኩ እጅ መዳሰስ—ከርኅሩኅ ፍቅር መዳሰስ—በቀር በሌላ እንደማይሰለል አስታውስ።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ኖቬምበር 29

በእግዚአብሔር ዘንድ ሁሉ ይቻላል። (ማርቆስ 10:27)

አለማመን «እንዲህና እንዲህ ያሉ ነገሮች እንዴት ሊሆኑ ይችላሉ?» ይላል። በ«እንዴት» የተሞላ ነው፤ እምነት ግን ለአሥር ሺህ «እንዴቶች» አንድ ታላቅ መልስ አለው፤ ያም መልስ—እግዚአብሔር ነው!—ሲ. ኤች. ኤም።

ኖቬምበር 30

እናንተ የሕያው እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ናችሁ፤ እግዚአብሔር፦ በእነርሱ እኖራለሁ በመካከላቸውም እመላለሳለሁ እንዳለ። (2ኛ ቆሮንቶስ 6:16)

እነዚህ ቤተ መቅደሶች የተሠሩት ለእርሱ ነው። በጥንቱ አፈ ታሪክ ውስጥ እንዳለው የምሥራቁ የመስተዋት ቤተ መቅደስ፣ ቤተ መቅደሱ ራሱ እንዳይታይ፣ ወደ ውስጡ ብቻ ሳይሆን በውስጡ አልፎ የሚያበራው የከበረው የፀሐይ ብርሃን ብቻ እንዲታይ፣ ግልጽ የሆኑት ግድግዳዎችም ፈጽሞ እንዳይታዩ፣ እርሱ ፈጽሞ ይሙላቸው።—ኤ. ቢ. ሲምፕሰን።