ኦክቶበር

ኦክቶበር 1

በኢየሱስ እግር አጠገብ። (ሉቃስ 10:39)

በኢየሱስ እግር አጠገብ—ይህ የመብታችንና የበረከታችን ስፍራ ነው፤ ለዕለት ተዕለት ሕይወት ተግባራዊ ኃላፊነቶች የምንማረውና የምንዘጋጀውም እዚህ ነው። እርሱን እየጠበቅን ኃይላችንን እናድሳለን፣ እንደ ንስርም በክንፍ መውጣትን የምንማረው እዚህ ነው፤ ኃይል የሆነውንም እውነተኛ እውቀት የምንጨብጠው እዚህ ነው። እውነተኛ ሥራ እንዴት እንደሚሠራ የምንማረውና ለመሥራትም እውነተኛውን የሚያንቀሳቅስ ኃይል የምንታጠቀው እዚህ ነው። በሥራ ፈተናዎች መካከል—እነርሱም ጥቂቶች አይደሉም—በአጠቃላይም በሕይወት ፈተናዎች መካከል መጽናናትን የምናገኘው እዚህ ነው፤ በምድር ዘመናት መካከል የሰማይን ብፅዕና በጥቂቱ አስቀድመን የምንቀምሰውም እዚህ ነው፤ በእግሩ አጠገብ መቀመጥ በእውነት በሰማያዊ ስፍራ መሆን ነውና፤ ክብሩንም መመልከት በዚያ ለዘላለም የማይሰለቸንን ነገር ማድረግ ነው።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ኦክቶበር 2

እግዚአብሔር ፍቅር ነው፥ በፍቅርም የሚኖር በእግዚአብሔር ይኖራል እግዚአብሔርም በእርሱ ይኖራል። (1ኛ ዮሐንስ 4:16)

እግዚአብሔር ፍቅር ነው፥ ምድርን የሚነካ እያንዳንዱ የፀሐይ ጨረር በሌላኛው ጫፉ ፀሐይ እንዳለችበት ማሰብ መልካም ነው፤ እውነትም ነው፤ እንዲሁም በእግዚአብሔር ምድር ላይ ያለ እያንዳንዱ የፍቅር ቍራሽ በሌላኛው ጫፉ እግዚአብሔር አለበት።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ኦክቶበር 3።

ከኢየሱስም ጋር እንደ ነበሩ አወቁአቸው። (የሐዋርያት ሥራ 4:13)

ክርስቲያን የኢየሱስ ክርስቶስ ቁልጭ ያለ አምሳል ሊሆን ይገባዋል። በውበትና በአንደበተ ርቱዕነት የተጻፉ የክርስቶስን የሕይወት ታሪኮች አንብበሃል፤ ነገር ግን ከሁሉ የሚበልጠው የክርስቶስ የሕይወት ታሪክ በሕዝቡ ቃልና ሥራ ውስጥ ተጽፎ የሚገኘው ሕያው ታሪኩ ነው። እንሆናለን የምንለውንና ልንሆን የሚገባንን ብንሆን ኖሮ የክርስቶስ ሥዕሎች በሆንን ነበር፤ አዎን፣ ዓለም ለሰዓታት ያህል ወደ ላይ አንሥቶ እያየን፦ «እንግዲህ በመጠኑ ይመስለዋል» ማለት እስከማያስፈልገው ድረስ እርሱን ቁልጭ አድርገን የምንመስል በሆንን ነበር፤ ይልቁንም አንድ ጊዜ ባዩን ቍጥር፦ «ከኢየሱስ ጋር ነበረ፤ ከእርሱ ተምሯል፤ እርሱን ይመስላል፤ የናዝሬቱን ቅዱስ ሰው ሐሳብ በትክክል ጨብጦታል፤ በሕይወቱና በዕለት ተዕለት ሥራውም ይፈጽመዋል» ብለው በጮኹ ነበር።—ስፐርጀን።

ኦክቶበር 4

እመን ብቻ እንጂ አትፍራ። (ማርቆስ 5:36)

በሰማያዊ ሕይወትህ ችግሮችና ፈተናዎች ቢከብቡህ አትዘን። ለከፍተኛ የእምነት እድገት ያሠለጥኑህና ይገሩህ ዘንድ እግዚአብሔር ሆን ብሎ በዚያ አስቀምጧቸው ይሆናል። «እየቀዘፉ ሲጨነቁ» ወደሚለው ሁኔታ ቢጠራህ፣ ይህን የሚያደርገው ይበልጥ ጠንካራ መርከበኛ ሊያደርግህ፣ የላሉትን እጆች የሰለሉትንም ጉልበቶች እንድታቀና ሊመራህ፣ ከሁሉም በላይ ደግሞ መርከቢቱንና ዕጣ ፈንታዋን በእጁ ወደ ያዘው፣ ደመናት እየተከማቹ፣ አድማሱ እየጨለመና ማዕበሎቹ እየተነሡ ሳሉ ለጥርጣሬያችን፦ «ብታምኚስ የእግዚአብሔርን ክብር እንድታዪ አልነገርሁሽምን?» የሚለውን የዋህ ተግሣጽ ዘወትር ወደሚናገረው ወደ እርሱ ይበልጥ ቅዱስ በሆነ መታመን ሊያስጠጋህ ይሆናል።—ማክዳፍ።

ኦክቶበር 5

እግዚአብሔር የሚገሥጸው ሰው ብፁዕ ነው። (ኢዮብ 5:17)

ብፁዕ ነው፤ ተግሣጹ ወደ ብፅዕናና ወደ ሰላም መንገድ ሊያመጣው የታሰበ ነውና።

ብፁዕ ነው፤ በውስጡ አላስፈላጊ ጭካኔ የለምና።

ብፁዕ ነው፤ ቅጣቱ በእኛ ላይ ሳይሆን ይልቁን በጨካኞቹ ጠላቶቻችን—በኃጢአቶቻችን—ላይ ነውና።

ብፁዕ ነው፤ የተትረፈረፈ የመጽናናት ቃል አለንና።

ብፁዕ ነው፤ ጌታ የሚወደውን ይቀጣዋልና።

ብፁዕ ነው፤ ቀላል የሆነው መከራችን ለጥቂት ጊዜ ብቻ ነውና።—ጆርጅ ቦወን።

ኦክቶበር 6

ኮከቡንም ባዩ ጊዜ በታላቅ ደስታ እጅግ ደስ አላቸው። (ማቴዎስ 2:10)

ኢየሱስን የምንፈልግ እኛ ደስተኞች ልንሆን ይገባናል፤ መቃብሩን የምንፈልግ ይመስል ብንታይ ለጌታችን ክብር አይሆንም። የክርስቶስ ተከታዮች የደበዘዘ ፊት በዓለም ፊት እርሱን ጐድቶታል። እንግዲያስ ቀና ብለን ብንመለከትና ራሳችንን በትክክለኛው መንገድ ላይ ብናደርግ ኮከቡ አለንና፣ እየሄድን ፈገግ እንበል።—ቶማስ ቻምፕነስ።

ኦክቶበር 7

በጨለማ ብቀመጥ እግዚአብሔር ብርሃን ይሆንልኛል። (ሚክያስ 7:8)

ከአእምሮ ብርሃን ይልቅ የሚመስለውን የእምነት ጨለማ ለመምረጥ ፈቃደኛ ብትሆን፣ ከእግዚአብሔር ቃል ድንቅ ብርሃን ይወጣልሃል።—ኤ. ጄ. ጎርደን።

ኦክቶበር 8

እኔም (ዳንኤል) ብቻዬን ቀረሁ፥ ይህንም ታላቅ ራእይ አየሁ። (ዳንኤል 10:8)

ብቸኝነት የእግዚአብሔር መግቢያ ክፍል ነው፤ አንድ እርምጃ ብቻ ቀጥል፤ በቀጥታ በፊቱ ልትሆን ትችላለህ።—ላንዶር።

ኦክቶበር 9

ኑ፥ ምሳ ብሉ። (ዮሐንስ 21:12)

በዚህች ማለዳ የነፍሳችን ውድ ድምፅ ግብዣውን ሲያቀርብልን ይሰማል።

«ልጆች ሆይ፥ አንዳች የሚበላ አላችሁን?» ብሎ ይጠይቃል።

እኛም፦ «የለንም፤ ከራሳችን ከረሃብና ከጠኔ በቀር ምንም የለንም። አምላክ ሆይ፥ ራሳችንን መመገብ አንችልም!» ብለን እንመልሳለን።

ያን ጊዜ የራሱ ጣፋጭ ድምፅ፦ «ኑ፥ ምሳ ብሉ!» ብሎ ይመልሳል።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ኦክቶበር 10

ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ አንተ ታውቃለህ! (ሕዝቅኤል 37:3)

የእምነት መልስ ይኸውና። «አንተ ታውቃለህ!»—ልብ የሚያርፍበት እንዴት ያለ ትራስ ነው! «አንተ ታውቃለህ!»—የልብን ችግርና ግራ መጋባት፣ ፈተናውንም ጠቅልለው የሚገልጡ እንዴት ያሉ ጥቂት ግን ሰፊ ቃላት ናቸው! «አንተ ታውቃለህ!»—በሕይወት ሁከት የተሞላ ማዕበል መካከል፣ ጸጥታን በማያውቅ ባሕር መካከል፣ ወዲያና ወዲህ መናወጥ የየሰዓቱ ታሪክ በሆነበት ትዕይንት መካከል እንዴት ያለ በቃላት የማይገለጽ ጣፋጭ የማረፊያ ስፍራ ነው! ታላቅ ስሜቱን የሚገልጥበት ቃል ላጣ ልብ ሁሉ፣ ቋንቋ ወደ እግዚአብሔር መንገድ ሊያገኝ የማይችልበት ጥልቅ ኀዘን ላለበት ልብ እንዴት ያለ መልስ ይዘዋል! ኦ፣ በመንገዳችን ላለ ችግር ሁሉ መልስ ሆነው በነፍስ ውስጥ ዘወትር ከሁሉ በላይ በሆኑ! ልንመረምረው ለማንችለው ነገር ሁሉ የእግዚአብሔር መልስ ናቸው፤ ማለፍ እስከማንችል ድረስ መንገዱ ሁሉ በታጠረ ጊዜ ልባችን የሚያርፍበትና ከንፈራችን የሚናገረው የእግዚአብሔር መልስ ናቸው። «ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ አንተ ታውቃለህ!» አማኝ ሆይ፥ በዚህ እረፍ። ነፍስህን በእነዚህ ቃላት ላይ አስደግፍ። በአምላክህ እቅፍ ውስጥ በጸጥታ እረፍ፤ ወደ እያንዳንዱም የሕይወት ትዕይንት ይዘሃቸው ሂድ። «ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ አንተ ታውቃለህ።»—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ኦክቶበር 11

እነሆ፥ መሰላል በምድር ላይ ተተክሎ ራሱም ወደ ሰማይ ደርሶ ነበር። (ዘፍጥረት 28:12)

ከእግዚአብሔር ዙፋን ተነሥቶ አንተ ወዳለህበት ስፍራ—የቱንም ያህል ዝቅተኛ ቢሆን—የሚወርደውን ያን ምሥጢራዊ መሰላል አስብ። ስፍራው ባዶ ደጋማ ምድር፣ ትሑት ጎጆ፣ የመርከብ ክፍል፣ የሰፋሪ ጎጆ ወይም የሕመም አልጋ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ ፈልጎ ያገኝሃል፤ ወዳለህበትም ድረስ ይመጣል። የዚህ መሰላል አንዱ ቋሚ የመለኮቱ ወርቅ ነው፤ ሌላው የሰውነቱ ብር ነው፤ መወጣጫዎቹም ከቤተ ልሔም ግርግም አንሥቶ ተቀምጦበት እስካለው እስከ ኃይል ቀኝ ድረስ ያሉት ተከታታይ ድርጊቶች ናቸው። ያ መሰላል ለአንተ በሆነ የበረከት ክብደት ይወዛወዛል። ኦ፣ የኃጢአትህንና የጭንቀትህን የፍርሃትህንም ሸክም በሚወጡት በጸሎትና በእምነት መላእክት እጅ ብትልከው!—በዚህም መንጋ ሆነው የሚወርዱትን የሰላምና የደስታ፣ የፍቅርና የክብር መላእክት ወደ ልብህ ለመቀበል እንድትችል።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ኦክቶበር 12

በእውነት እግዚአብሔር በዚህ ስፍራ አለ፤ እኔም አላወቅሁም ነበር። (ዘፍጥረት 28:16)

ጨካኙ የደብሩ ካህን
ወደ ረጅሙ የቤተ ክርስቲያን ማማ ወጣ
ወደ እግዚአብሔር ቀርቦ፣ ቃሉን
ወደ ሕዝቡ ያወርድ ዘንድ።
በስብከት ጽሑፉም ዕለት ዕለት
ከሰማይ የተላከ የመሰለውን ጻፈ፤
በሕዝቡም ራስ ላይ አወረደው
ከሰባት ቀን በአንዱ ሁለት ጊዜ።
በእርጅናው እግዚአብሔር፦ «ውረድና ሙት» አለው።
እርሱም ከማማው ላይ ሆኖ ጮኸ፦
«ጌታ ሆይ፥ ወዴት ነህ?» ጌታም መለሰ፦
«እዚህ ታች በሕዝቤ መካከል።»—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ኦክቶበር 13

አሁንም፥ እስራኤል ሆይ፥ በሕይወት እንድትኖሩ፥ የአባቶቻችሁም አምላክ እግዚአብሔር የሚሰጣችሁን ምድር ገብታችሁ እንድትወርሱ፥ ታደርጓቸው ዘንድ የማስተምራችሁን ሥርዓትና ፍርድ ስሙ። (ዘዳግም 4:1)

«ስሙ» እና «አድርጉ»፣ «በሕይወት እንድትኖሩ» እና «እንድትወርሱ»። ይህ ሁለንተናዊና ጸንቶ የሚኖር መርሕ ነው። ለእስራኤል እውነት ነበረ፤ ለእኛም እውነት ነው። የሕይወት መንገድና የመውረስ እውነተኛ ምሥጢር ለእግዚአብሔር ቅዱሳት ትእዛዛት የሚደረግ ቀላል መታዘዝ ነው። ይህንንም በመንፈስ አነሣሽነት በተጻፈው መጽሐፍ ውስጥ ከዳር እስከ ዳር እናየዋለን። እግዚአብሔር ቃሉን የሰጠን በእርሱ ላይ እንድንገምትበት ወይም እንድንከራከርበት ሳይሆን እንድንታዘዘው ነው። በጸጋ ለአባታችን ሥርዓትና ፍርድ ከልብ የሆነና ደስተኛ መታዘዝን ስናቀርብ፣ የሕይወትን ብሩህ መንገድ እንረግጣለን፤ እግዚአብሔር በክርስቶስ ያከማቸልንንም ሁሉ በእውነት እንገባበታለን።—ሲ. ኤች. ኤም።

ኦክቶበር 14

እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል፤ አሁንም በሥጋ የምኖርበት ኑሮ በወደደኝና ስለ እኔ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ባለ እምነት የምኖረው ነው። (ገላትያ 2:20)

በእግዚአብሔር የሚኖር ሰው ከእግዚአብሔር ሕይወት በቀር ሌላ ሕይወት አያውቅም።—ፊሊፕስ ብሩክስ።

ኦክቶበር 15

እኛ ግን ከቀን ስለ ሆንን፥ የእምነትንና የፍቅርን ጥሩር የመዳንንም ተስፋ እንደ ራስ ቁር እየለበስን በመጠን እንኑር። (1ኛ ተሰሎንቄ 5:8)

እምነት፣ ፍቅር፣ ተስፋ—እነዚህ ሦስቱ ነፍስን የሚጠብቁ የመከላከያ ጦር ዕቃዎች ናቸው፤ እነዚህ ሦስቱም ራስን መግዛትን የሚቻል ያደርጋሉ። ልዩ ልብሱን ለብሶ ወደ ሰፊውና ወደሚናወጠው ውቅያኖስ ጥልቅ እንደሚወርድ ጠላቂ፣ ልቡ በእምነትና በፍቅር የታጠቀ፣ ራሱም በተስፋ ራስ ቁር የተሸፈነ ሰው ወደ ከፋው የፈተናና የዓለማዊነት ባሕር ቢወርድ እንኳ በጥልቁ መካከል ደርቆና ሳይጐዳ ይመላለሳል፤ ከማያርፉት ማዕበሎች በላይ ካለው ዓለም የሚመጣውንም አየር ይተነፍሳል። እምነት ከእግዚአብሔር ኃይል ሁሉ ጋር ያገናኝሃል። ፍቅር በዙሪያህ ያሉ ፈተናዎች ሁሉ እውነተኛ መልክን በሚገልጠው በኢቱሪኤል ጦር እንደ ተነኩ ሆነው የራሳቸውን ርኵሰት ወደሚገልጡበት ስፍራ ይመራሃል። ተስፋ ደግሞ ዓይንህን በዙሪያህ ካለው አታላይ ግርማ ይመልሳል፤ በላይ ባለው ክብር ላይም ያተኵረዋል። በዚህም ልጓሙ በፍጹም አዲስ መንገድ በእጅህ ይገባል፤ በክርስቶስ ብቻ ብትታመን፣ ብትወደውም፣ ምኞትህንም በላይ ባሉት ነገሮች ላይ ብታደርግ፣ ከዚህ በፊት ባላለምከው መንገድ በራስህ ባሕርይ ላይ ንጉሥ ለመሆን ትችላለህ። ክርስቶስ እንዲገዛህ በፈቀድህ ጊዜ ራስህን ለመግዛት ትችላለህ።—አሌክሳንደር ማክላረን።

ኦክቶበር 16

የአምላካችን ቃል ግን ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል። (ኢሳይያስ 40:8)

የእግዚአብሔር ቃል የሕይወት ውኃ ነው፤ ባፈሰሳችሁት ቍጥር ይበልጥ እየታደሰ ይፈስሳል። የእግዚአብሔር ክብር እሳት ነው፤ ባራገባችሁት ቍጥር ይበልጥ ደምቆ ይነድዳል። የጌታ እርሻ እህል ነው፤ በሚገባ በፈጫችሁት ቍጥር ይበልጥ ይሰጣል። የሰማይ እንጀራ ነው፤ በተቈረሰና በተሰጠ ቍጥር ይበልጥ ይተርፋል። የመንፈስ ሰይፍ ነው፤ በተወለወለ ቍጥር ይበልጥ ያበራል።—ጳጳስ ጁዌል።

ኦክቶበር 17

በምቾትህ ጊዜ ተናገርሁህ። (ኤርምያስ 22:21)

ርቀን ማየት በምንፈልግበት ጊዜ የብርቱውን የቀን ብርሃን ነጸብራቅ ለመከልከል ዓይናችንን በእጃችን እንጋርዳለን። እግዚአብሔርም እንደዚሁ እጁን በግንባራችን ላይ ያደርጋል፤ የቸርነቱን ሰፋ ያሉ ገጽታዎች እንድንመለከት የብልጽግናን ነጸብራቅ ያለዝባል። ከአንዳች የግል መከራ ጨለማ ውስጥ ሆነው ሲመለከቱ ሰዎች ከምድራዊው አድማስ ባሻገር ለመጀመሪያ ጊዜ አይተው የቤዩላን ምድር በጨረፍታ መመልከታቸው የተለመደ ልምምድ ነው። በበረከት ብቻ እንደ ከበደች ከምናውቃት እጅ አንሽሽ።—ላድሎው።

ኦክቶበር 18

እርሱ ከአዳኝ ወጥመድ ያድንሃልና። (መዝሙር 91:3)

እርሱ ከአዳኝ ወጥመድ ያድንሃል። ይህም ከትንንሽ ነገሮች፣ ለእኛ ከተዘረጉ ከተሰወሩ አሽክላዎችና መረቦች ማለት ነው። ታላላቅ ኃጢአቶች ያስደነግጣሉ፤ ትንንሽ ወጥመዶች ግን ይተበትባሉ። ከብልጣብልጡ ማባበያ ይልቅ ከአዳኙ ቀስት ማምለጥ ይቀላል።

ደግሞስ ያልተዘረጉበት ስፍራ የት አለ? ባለጠግነትና ድኽነት፣ ሕመምና ጤንነት፣ ብልጽግናና ችግር፣ ወዳጅነትና ብቸኝነት፣ ሥራና ሥራ ማጣት—እያንዳንዱ የራሱ ወጥመድ አለው፤ በዚያም ውስጥ ያልተጠነቀቁት ብቻ አይያዙም፤ ጠቢባንና ንቁዎችም አንዳንድ ጊዜ ይጠመዳሉ። ትንንሽ ነገሮች፣ ተራ ክሮች፣ መጠበቅ እንኳ የማይገባቸው የሚመስሉ—ነገር ግን እኛን ለመያዝና ለማሰናከል የሚበቃ ብርታት አላቸው፤ የጥፋታችንም መጀመሪያ ሊሆኑ ይችላሉ።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ኦክቶበር 19

እግዚአብሔርም ለቃየን ምልክት አደረገለት። (ዘፍጥረት 4:15)

ስለ ቃየን ምልክት የርግማን ምልክት እንደ ሆነ አድርገን እንናገራለን። በእውነቱ ግን ከጠላቶቹ የሚከላከልለት የእግዚአብሔር የምሕረት ምልክት ነበረ።—ዲ. ጄ. ባሬል።

ኦክቶበር 20

ከእናንተ እግዚአብሔርን የሚፈራ … በጨለማ የሚሄድ ብርሃንም የሌለው ማን ነው? በእግዚአብሔር ስም ይታመን፥ በአምላኩም ይደገፍ። (ኢሳይያስ 50:10)

አንድ አረጋዊ መርከበኛ፦ «በብርቱ ማዕበል ጊዜ ልናደርገው የምንችለው አንድ ነገር ብቻ ነው፤ መንገዱም አንድ ብቻ ነው፤ መርከቢቱን በአንድ የተወሰነ አቅጣጫ አድርገን እዚያው ጸንታ እንድትቆይ ማድረግ አለብን» አለ።

ክርስቲያን ሆይ፥ አንተም ልታደርገው የሚገባህ ይህንኑ ነው። አንዳንድ ጊዜ እንደ ጳውሎስ ፀሐይንም ከዋክብትንም ማየት አትችልም፤ ትንሽ የማይባል ማዕበልም ይጫንሃል፤ ያን ጊዜ ልታደርገው የምትችለው አንድ ነገር ብቻ ነው፤ መንገዱም አንድ ብቻ ነው። አእምሮ ሊረዳህ አይችልም። ያለፉ ልምምዶች ብርሃን አይሰጡህም። ጸሎት እንኳ መጽናናትን አያመጣልህም። የቀረው አንድ መንገድ ብቻ ነው። ነፍስህን በአንድ አቅጣጫ አድርገህ እዚያው ጸንታ እንድትቆይ ማድረግ አለብህ። በጌታ ላይ መደገፍ አለብህ፤ የሚመጣው ይምጣ—ነፋሳት፣ ማዕበሎች፣ ተቃራኒ ሞገዶች፣ ነጐድጓድ፣ መብረቅ፣ የሚያስፈሩ ዓለቶች፣ የሚያገሡ ሞገዶች—ምንም ቢሆን ራስህን ከመሪው ጋር አስረህ በእግዚአብሔር ታማኝነት፣ በቃል ኪዳኑ፣ በክርስቶስ ኢየሱስም ባለው በዘላለማዊ ፍቅሩ ላይ ያለህን መታመን አጥብቀህ መያዝ አለብህ።—ሪቻርድ ፉለር።

ኦክቶበር 21

እስከሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ። (ራእይ 2:10)

በእያንዳንዱ ታማኝ ክርስቲያን ጉዞ መጨረሻ ሰማይ አለ።—ካይለር።

ኦክቶበር 22

ወደ ግብፅ ሽሽ። (ማቴዎስ 2:13)

ለምን? የሕፃኑን ሕይወት የሚፈልግ ጨካኝ ንጉሥ አለና።

ክርስቶስ በአንተ ውስጥ ተወልዷልን? ሕይወትህ እንደዚያ ግርግም ነውን—በውስጡ በያዘው ነገር ምክንያት እንደ ውድ ሣጥን የከበረ? እንግዲያስ ተጠንቀቅ፤ ከሄሮድስ ይልቅ እጅግ ብልጣብልጥና ኅሊና ቢስ የሆነው የነፍሳት አጥፊ ሊያጠፋህ ይፈልጋልና።

«የሕፃኑን ነፍስ የፈለጉት ሞተዋል» የሚባልበት ቀን ይመጣል። ጸጋ ከጠላት ይልቅ ይቆያል፤ የሚያስፈራራን ሄሮድስ ሳይኖር የሕይወትን መጽናናት ልንደሰት ገና እንመለሳለን። ለመሆኑ አጭር ዕድሜ ያለው ኃጢአት ነው፤ ክፉው ለዘላለም በታሰረ ጊዜ በጎነት ያብባልና።—ቶማስ ቻምፕነስ።

ኦክቶበር 23

ጌታዬ ንጉሡ እንደ ተናገረ እንዲሁ ባሪያህ ያደርጋል። (1ኛ ነገሥት 2:38)

ለእግዚአብሔር ታላቅ ነገር ከማድረግ እጅግ የሚበልጥ ነገር አለ፤ ያም እጅግ የሚበልጠው ነገር እግዚአብሔር እንድንሆንበት በሚፈልገው ስፍራ መሆን፣ እግዚአብሔር እንድናደርገው የሚፈልገውን ማድረግ፣ ከእርሱም ፈቃድ የተለየ ፈቃድ እንዳይኖረን ነው።—ጂ. ካምቤል ሞርጋን።

ኦክቶበር 24

መልካሙን ሥራችሁን አይተው በሰማያት ያለውን አባታችሁን እንዲያከብሩ ብርሃናችሁ እንዲሁ በሰው ፊት ይብራ። (ማቴዎስ 5:16)

ዓለም የማይስማማ ነገርን ሁሉ የሚያይ የንስር ዓይን አለው ይላሉ፤ በጕድለኞችና በማይገባቸው ሰዎች ውስጥ ያለውን ወላዋይነትና አለመጣጣም ለማግኘት የሰላ ዓይን አለው። የንስር ዓይን አለው፤ ነገር ግን ንስሩ በፀሐይ ፊት ዓይኑን ያርገበግባል፤ የሚነድደውም የዓይኑ ብሌን በቀትር ንጹሕ ብርሃን ፊት አፍሮ ይኮማተራል። ሌሎች እግዚአብሔርን በሚመስለው ኑሮአችሁ ወጥነት ተደንቀውና ተማርከው እንዲጠይቁ፣ ከኢየሱስም ጋር እንደ ነበራችሁ እንዲናገሩ «ብርሃናችሁ እንዲሁ በሰው ፊት ይብራ»።—ፓንሾን።

ኦክቶበር 25

አሥራ አንዱ ደቀ መዛሙርት … ኢየሱስ ወዳዘዛቸው ተራራ … ሄዱ … ኢየሱስም ቀረበና እንዲህ ብሎ ተናገራቸው … ሂዱና አሕዛብን ሁሉ … ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው። (ማቴዎስ 28:16, 18, 19)

በዓለም ውስጥ የሚታዩ ታላላቅ ሥራዎች ብዙውን ጊዜ እጅግ ትንሽ ጅማሬ አላቸው። ከጥቂት ፊደላት ስንት ሺህ ቃላት ይሠራሉ! ከአሥር አኃዞች ስንት ሺህ ቍጥሮች ይገኛሉ! ነጥብ የጂኦሜትሪ ሁሉ መጀመሪያ ነው። ወደ ኩሬ የተወረወረች ትንሽ ድንጋይ ትንሽ ክብ ትሠራለች፤ ከዚያም የሚበልጥ፣ ወደ ሁለቱም ዳርቻዎች እስኪሰፋ ድረስ። እንዲሁም እግዚአብሔር ከትንሽ ጅማሬ በመላው ዓለም የሚፈስስ ጅረት ያስገኛል።—ቻርኖክ።

ኦክቶበር 26

እነሆ፥ ለሕዝቡ ሁሉ የሚሆን ታላቅ ደስታ የምሥራች እነግራችኋለሁ። (ሉቃስ 2:10)

ይህ የታላቅ ደስታ የምሥራች «ለሕዝቡ ሁሉ የሚሆን» መሆኑ እውነት ነው፤ ነገር ግን በመጀመሪያ አይደለም። መልእክቱ በገዛ ጆሮአችን ላይ ይወድቃል፤ በመጀመሪያም ለገዛ ነፍሳችን ነው።

ኦ፣ ይህን በሚገባ አሰላስል! የእግዚአብሔርን እውነቶች ሁሉ በመጀመሪያ ወደ ገዛ ልብህ ውሰዳቸው። መንፈስ በሰማይ ብዕር በገዛ ኅሊናህ ላይ እንዲጽፋቸው በብርቱ ጸሎት ለምን። ያን ጊዜ «ለጌታውም የሚጠቅም» ዕቃ ትሆናለህ፤ መልእክቱንም በመንፈሳዊ ኃይል ወደ ሌሎች ነፍሳት ታደርሳለህ።—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ኦክቶበር 27

ጌታ የሚወደውን ይቀጣዋል። (ዕብራውያን 12:6)

ምድራዊ ብልጽግና የሰማይ ልዩ ፍቅር ምልክት አይደለም፤ ኀዘንና ጭንቀትም የእግዚአብሔር ያለመውደድ ምልክት አይደሉም፤ ይልቁንም ተቃራኒው ነው። የእግዚአብሔር ፍቅር ብርቱ፣ እውነተኛና ትጉ ነው—ለምቾታችን ሳይሆን ለዘላቂ ብፅዕናችን ይተጋል፤ ይህንንም ለማስገኘት ቈርጧል፤ መንፈሳችንን ከፍ ወዳለ ዜማ ለማስማማት በሚያደርገው ጥረትም የተሳሳተ ግምትንና ነቀፌታን ለመሸከም የሚበቃ ብርቱ ነው። ስለዚህም እያስተማረን ይመጣል። በእግዚአብሔር ፍቅር ትምህርት ቤት ውስጥ እንደ ተማሪዎች እንመዝገብ። የትምህርቱን ሂደት በተመለከተ የራሳችንን አሳብ እንተው፤ እንድንመራና እንድንማር ራሳችንን እናስገዛ፤ ከኀዘን ሰሌዳ ላይ ለሚሰጠን ለማናቸውም ትምህርት እንዘጋጅ፤ ቢገድለንም እንኳ በእርሱ ለመታመን እስክንደፍር ድረስ በማያልቀው የፍቅሩ ጽናት እንተማመን። የሕይወትን ተግሣጽ ሁሉ ምክንያት ነፍሳችንን በሐሤት በሚያንቀጠቅጥ ፈገግታ የሚነግረንን፣ ኀዘንንና ትካዜንም ለዘላለም እንዲሸሹ የሚያደርግበትን ያን ግርማዊ ጊዜ በተስፋ እንጠብቅ።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ኦክቶበር 28

አብ በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ ይሰጣችኋል። (ዮሐንስ 16:23)

ጸሎት በተስፋ ቃል ላይ መመሥረት አለበት፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ይመስገን፣ የተስፋ ቃሎቹ ሁልጊዜ ከጸሎታችን ይሰፋሉ! እዚህ የተገለበጠ ፒራሚድ እንሠራለን ብለን መፍራት የለብንም፤ መሠረቱ ኢየሱስ ክርስቶስ ነውና።—ፍራንሲስ ሪድሊ ሃቨርጋል።

ኦክቶበር 29

ከእራት ተነሣ ልብሱንም አኖረ፥ ማበሻም ጨርቅ ወስዶ ታጠቀ፤ በኋላም በመታጠቢያው ውኃ ጨመረ፥ የደቀ መዛሙርቱንም እግር ሊያጥብና በታጠቀበትም ማበሻ ጨርቅ ሊያብስ ጀመረ። (ዮሐንስ 13:4, 5)

ሥራዎች ተራና ዝቅተኛ የሚሆኑት ብዙውን ጊዜ የሰዎችን ተራና ዝቅተኛ አሳብ ስለሚገልጡ ነው። የዕለት ኑሮአችንን የሚሠሩትን ሥራዎች በዝቅተኛነት አንክሰሳቸው፤ ይልቁንም በእነዚያ ሥራዎች አማካይነት እንዲህ በማይገባ ሁኔታ ራሳቸውን የሚገልጡትን ክብር የለሽ ነፍሶቻችንን እንክሰስ። አንድ ዓይነት ሥራ በሚገልጠው ነፍስ መጠን ከዝቅተኛነት ጥልቀት አንሥቶ በመካከል ባሉ ደረጃዎች ሁሉ እያለፈ እጅግ ወደሚልቅ የክብር ከፍታ ሊወጣ ይችላል። የጌታችን ሥጋ መልበስ ከከበሩ ዓላማዎች አንዱ ከሕይወት ዝርዝር ነገሮች ጋር እኛን ያስታርቀን ዘንድ ነበረ፤ ይህም እነዚህን ትርጉም የለሽ ብለን እንዳንንቃቸው፣ ይልቁንም እነዚህን ዝርዝሮች የከበረ ባሕርይ ገላጮች ለማድረግ ባለመቻላችን ራሳችንን እንድንንቅ ነው። ኦ፣ እንግዲያስ የሕይወትን የዕለት ዝርዝሮች በፍቅርና በምስጋና እንመልከታቸው፤ በሁሉም ላይ ያለውን የሚቀድሰውን የኢየሱስን የእጅ አሻራ እያየን!—ጆርጅ ቦወን።

ኦክቶበር 30

… ኪሩቤልን፥ … የምትገለባበጥ የነበልባል ሰይፍ … የሕይወትን ዛፍ መንገድ ይጠብቁ ዘንድ አኖረ። (ዘፍጥረት 3:24) ወደ ሕይወት ዛፍ ለመድረስ ሥልጣን እንዲኖራቸው ትእዛዛቱን የሚያደርጉ ብፁዓን ናቸው። (ራእይ 22:14)

የራእይ መጽሐፍ የመጨረሻው ገጽ ታጥፎ የዘፍጥረትን የመጀመሪያ ገጽ መንካቱ ምንኛ አስደናቂና ምንኛ ውብ ነው! የሰው ታሪክ የጀመረው ፊታቸው በተቋጠረና የነበልባል ሰይፍ በያዙ መላእክት ወደ ሕይወት ዛፍ የሚወስደውን መንገድ በመዝጋት ነበር። የሚያበቃው የኪሩቤል ዘብ በመነሣቱ ነው፤ ወይም ይልቁንም ምናልባት ሰይፎቻቸውን ወደ ሰገባቸው መልሰው ከእንግዲህ ወዲያ ላልተከለከለው ፍሬ ጠባቂዎች መሆናቸው ቀርቶ መሪዎች በመሆናቸው ነው። ይህም በመካከል ያለው ሁሉ—ኃጢአቱ፣ መከራውና ሞቱ—በቅንፍ ውስጥ ያለ ነገር መሆኑን የሚናገርበት የመጽሐፍ ቅዱስ ታላቅ ምሳሌያዊ መንገድ ነው። የእግዚአብሔር ዓላማ አይከሽፍም። በታሪክ ውስጥ የሚያደርገው ግርማዊ ጉዞ ፍጻሜ ሰዎች ወደ ሕይወት ዛፍ መድረሳቸው ነው፤ ከእርሱም—በታላቁ ዘላለማዊነት ፊት እንደ ቅጽበት ብቻ ለሆኑት ለአሰልቺዎቹ ዘመናት—በኃጢአታቸው ምክንያት ተከልክለው ነበር፣—አሌክሳንደር ማክላረን።

ኦክቶበር 31

የክብር አባት የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አምላክ እርሱን በማወቅ የጥበብንና የመገለጥን መንፈስ እንዲሰጣችሁ፤ የልባችሁ ዓይኖች በርተው። (ኤፌሶን 1:17, 18)

አንድ ምሽት በስዊዘርላንድ ከአንድ ተራራ እየወረድን ሳለን ጥቁር የነጐድጓድ ማዕበል ቀኑን አጠፋው፤ ሁሉም ነገር በድንገት በጨለማ ተዋጠ። ጠባቦቹን አቧራማ የእግር መንገዶችና በይበልጥ ጨለማ የተዋጡትን ጨለምተኛ የተራራ ጐኖች በብዥታ ብቻ ማየት ቻልን። እንግዲያስ በዙሪያችን ያለው ግርማ—ከፍታዎቹ፣ ጥልቆቹና ድንቆቹ—ምን ሆኑ? ሁሉም ጨለማ ነበረ። ከዚያም መብረቁ መጣ—ብልጭታ ብቻ ሳይሆን ያለማቋረጥ በየአቅጣጫው የመላው ሰማይ መንበልበል። ወደ ምን ያህል የክብር ጓዳዎች ተመለከትን! ከጨለማው ውስጥ ምን ያህል የግርማ ድንቆች አበሩ!

የሕይወትን ተራና አቧራማ መንገዶች የሚያንጸባርቅ ሊያደርግ የሚመጣው፣ የደነዘዘውን አሳባችንን በእግዚአብሔር ክብር ብርሃን የሚያበራው፣ የነፍስን ዓይን የሚያጠራውና ከዚያም በክርስቶስ የእኛ የሆነውን የመዳን ታላቅነት የሚገልጠው አንዱ ከእኛ ጋር፣ በእኛም ውስጥ እንዴት እንዳለ አስብ።—ማርክ ጋይ ፒርስ።