መንፈስ ቅዱስ በአማኙ ውስጥ ክርስቶስን የሚመስሉ የባሕርይ ጸጋዎችን ማፍራቱ

ጳውሎስ በገላትያ 5:22-23 በተናገረው ቃል ውስጥ ሰው ሊገልጸው የማይችል ልዩ ውበት አለ፦ «የመንፈስ ፍሬ ግን ፍቅር፥ ደስታ፥ ሰላም፥ ትዕግሥት፥ ቸርነት፥ በጎነት፥ እምነት፥ የዋህነት፥ ራስን መግዛት ነው። እንደዚህ ያሉትን የሚከለክል ሕግ የለም።» በዚህ ስፍራ ምንኛ የሚያምሩ የሥነ ምግባር መለያ ባሕርያት ዝርዝር አለን! ጳውሎስ እነዚህ የመንፈስ ፍሬ እንደ ሆኑ ይነግረናል፤ ይህም ማለት መንፈስ ቅዱስ ሕይወታችንን እንዲቈጣጠር ቢፈቀድለት የሚያፈራው ፍሬ ይህ ነው። በእኛ ውስጥ ያለ እውነተኛ የባሕርይ ውበት ሁሉ፣ እውነተኛ ክርስቶስን መምሰል ሁሉ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው፤ ፍሬው ነው፤ እርሱ ያስገኘዋል፤ እርሱ ያፈራዋል እንጂ እኛ አይደለንም።

እነዚህ ጸጋዎች የመንፈስ ፍሬዎች ሳይሆኑ የመንፈስ ፍሬ መባላቸውን ልብ ማለት መልካም ነው፤ ይህም ማለት መንፈስ ሕይወታችንን እንዲቈጣጠር ቢፈቀድለት፣ ከእነዚህ አንዱን በአንድ ሰው፣ ሌላውን ደግሞ በሌላ ሰው እንደ ፍሬ አያፈራም፤ ይልቁንም ይህ በእያንዳንዱ ሰው ውስጥ የሚያስገኘው ብዙ ጣዕም ያለው አንድ ፍሬ ይሆናል። በመገለጫዎቹ ብዛት ውስጥ ሁሉ የሚዘልቅ የመነሻ አንድነትም አለ። በእነዚህ ቍጥሮች ውስጥ የተገለጸው ሕይወት ውብ ሕይወት ነው። እያንዳንዱ ቃል በትጋት ሊጠናና በጥልቅ ሊታሰብበት የሚገባው ነው። እነዚህን ቃላት አንድ በአንድ አስባቸው፦ «ደስታ»፣ «ሰላም»፣ «ትዕግሥት»፣ «ቸርነት»፣ «በጎነት» ወይም «ታማኝነት»። በትክክል ከተረዳነው «እምነት» የተሻለ ትርጉም ነው። ቃሉ ከታማኝነት የጠለቀ ነው።

ይህ ታማኝነትን የሚያስገኝ እውነተኛ እምነት ነው። «የዋህነት»፣ «ራስን መግዛት» (ወይም በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ፍጹም ቍጥጥር ሥር ያለ ሕይወት)። እዚህ ላይ የኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ የሕይወቱ ፍጹም ሥዕል አለን። ሁላችንም የምንናፍቀው ሕይወት ይህ፣ ክርስቶስን የሚመስለው ሕይወት አይደለምን? ነገር ግን ይህ ሕይወት ለእኛ ተፈጥሮአዊ አይደለም፤ በራሳችን ማንነት በምናደርገው በማንኛውም ጥረትም ልናገኘው አንችልም።

ለእኛ ተፈጥሮአዊ የሆነው ሕይወት ከዚህ በፊት ባሉት ሦስት ቍጥሮች ተገልጾአል፦ «የሥጋ ሥራም የተገለጠ ነው እርሱም ዝሙት፥ ርኵሰት፥ መዳራት፥ ጣዖትን ማምለክ፥ ምዋርት፥ ጥል፥ ክርክር፥ ቅንዓት፥ ቁጣ፥ አድመኛነት፥ መለያየት፥ መናፍቅነት፥ ምቀኝነት፥ መግደል፥ ስካር፥ ዘፋኝነት፥ ይህንም የሚመስል ነው» (ገላትያ 5:19-21)። እነዚህ የሥጋ ሥራዎች ሁሉ በእያንዳንዱ ሰው ላይ አይገለጡም፤ አንዳንዶቹ በአንዱ፣ ሌሎቹ ደግሞ በሌሎች ላይ ይገለጣሉ፤ ነገር ግን ሁሉም አንድ የጋራ ምንጭ አላቸው፤ እርሱም ሥጋ ነው፤ በሥጋ ብንኖርም የምንኖረው ሕይወት እንዲህ ያለው ሕይወት ነው።

ይህ ለእኛ ተፈጥሮአዊ የሆነው ሕይወት ነው፤ ነገር ግን በውስጣችን የሚኖረው መንፈስ በሚያድርበት ሰው ላይ ሙሉ ቍጥጥር ሲሰጠው፣ የሥጋን ፍጹም ክፋት ተረድተን በኃይሉ አንዳች ነገር ላይ እንደምንደርስ ተስፋ ቈርጠን ስንተወው፣ በሌላ አነጋገር ራሳችንን ጨርሰን ስንጨርስና የሚገባንን እንድንሆን የማድረጉን ሥራ ሁሉ በውስጣችን ለሚኖረው ለመንፈስ ቅዱስ ዝም ብለን ስንሰጠው፣ ያን ጊዜ በገላትያ 5:22-23 የተዘረዘሩት እነዚህ ቅዱሳን የባሕርይ ጸጋዎች በሕይወታችን ውስጥ ፍሬው ይሆናሉ። እነዚህ ጸጋዎች በባሕርይህና በሕይወትህ እንዲኖሩ ትፈልጋለህን? እንግዲያስ ራስህንና ቅድስናን ለማግኘት የሚያደርገውን ትግል ሁሉ ፈጽመህ ካድ፤ በራስህ ብርታት በሥነ ምግባር ውብ የሆነ አንዳች ነገር ላይ ልትደርስ ትችላለህ የሚለውን አሳብ ሁሉ ተው፤ (የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ) አስቀድሞ በአንተ ውስጥ የሚኖረው መንፈስ ቅዱስ ሙሉ ቍጥጥር እንዲወስድና በዕለታዊ ሕይወትህ ክቡር ፍሬውን እንዲያፈራ ፍቀድለት።

ይህንኑ አሳብ በሌላ አቅጣጫ በገላትያ 2:20 እናገኘዋለን፦ «ከክርስቶስ ጋር ተሰቅዬአለሁ፤ እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል፤ አሁንም በሥጋ የምኖርበት ኑሮ በወደደኝና ስለ እኔ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ባለ እምነት የምኖረው ነው።» በዚህ ዘመን ስለ «ሥነ ምግባራዊ ባህል» (ኤቲካል ካልቸር) ብዙ እንሰማለን፤ ይህም ብዙውን ጊዜ የመንፈስን ፍሬ እስኪያፈራ ድረስ ሥጋን ማዳበር ማለት ነው። ይህ ሊሆን አይችልም፤ ከእሾህ በለስ፣ ከአጣጥ ቍጥቋጦም ወይን እንዲገኝ ማድረግ እንደማይቻል ሁሉ ይህም አይቻልም (ሉቃስ 6:44፤ ማቴዎስ 12:33)።

ደግሞም ስለ «ባሕርይ ግንባታ» ብዙ እንሰማለን። ግንባታውን የሚያከናውነው መንፈስ ቅዱስ መሆኑን ካስታወስህ ይህ መልካም ነው፤ ያም ቢሆን ይህ ከግንባታ ይልቅ ፍሬ ማፍራት ነው። (ይሁን እንጂ 2ኛ ጴጥሮስ 1:5-7ን ተመልከት።) ደግሞም «የባሕርይ ጸጋዎችን ስለ ማዳበር» ብዙ እንሰማለን፤ ነገር ግን እውነተኛ የባሕርይ ጸጋዎችን የማዳበሪያው መንገድ ሥራውን እንዲሠራና ፍሬውን እንዲያፈራ ራሳችንን ፈጽመን ለመንፈስ ማስገዛት መሆኑን ሁልጊዜ በግልጽ ማስታወስ አለብን። ይህ «በመንፈስ መቀደስ» ነው (1ኛ ጴጥሮስ 1:2፤ 1ኛ ተሰሎንቄ 2:13)።

ይሁን እንጂ የባሕርይ ጸጋዎችን ማዳበር ትክክል የሚሆንበት ገጽታ አለ፤ እርሱ ምን እንደ ሆነና ስለዚህም እኛ ምን ልንሆን እንደሚገባን ለማየት ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ እንመለከታለን፤ ከዚያም ልንሆን የሚገባንን እንዲያደርገን ወደ መንፈስ ቅዱስ እንመለከታለን፤ በዚህም መንገድ «እኛም ሁላችን በመጋረጃ በማይከደን ፊት የጌታን ክብር እንደ መስተዋት እያብለጨለጭን መንፈስ ከሚሆን ጌታ እንደሚደረግ ያን መልክ እንመስል ዘንድ ከክብር ወደ ክብር እንለወጣለን» (2ኛ ቆሮንቶስ 3:18)። ነገር ግን ሥጋ ይህን ፍሬ ፈጽሞ ሊያፈራ እንደማይችል፣ አንተም በራስህ ጥረት በእነዚህ ነገሮች ላይ ፈጽሞ ልትደርስ እንደማትችል፣ እነርሱ «የመንፈስ ፍሬ» መሆናቸውን በግልጽና ለዘላለም በልብህ አጽና።