ክርስቶስ ሕይወታችን

ቆላስይስ 3:4።—«ሕይወታችሁ የሆነ ክርስቶስ»።

በሰው ሁሉ አእምሮ ውስጥ የሚነሣ አንድ ጥያቄ አለ፤ እርሱም ይህ ነው፦ «ያን ፍጹም በእግዚአብሔር የመታመን ሕይወት እንዴት ልኖር እችላለሁ?» ብዙዎች ትክክለኛውን ወይም የተሟላውን መልስ አያውቁም። መልሱ ይህ ነው፦ «ክርስቶስ በእኔ ውስጥ ሊኖረው ይገባል።» ሰው የሆነውም ለዚህ ነው፤ እንደ ሰው በእግዚአብሔር የመታመንን ሕይወት ሊኖር፣ በዚህም እንዴት መኖር እንደሚገባን ሊያሳየን። ይህን በምድር ላይ ከፈጸመ በኋላ ከማሳየት የሚበልጥ ነገር ሊያደርግ፣ ያንን የመታመን ሕይወት ሊሰጠንና በእኛም ውስጥ ሊኖረው ወደ ሰማይ ሄደ። የክርስቶስ ሕይወት ምን እንደ ሆነና እንዴትስ የእኛ እንደሚሆን ስናስተውል፣ ያን ጊዜ እርሱ ራሱ በእኛ ውስጥ እንዲኖረው ለመመኘትና ከእርሱ ለመለመን እንዘጋጃለን። በመጀመሪያ ሕይወት ምን እንደ ሆነ ካየን በኋላ፣ እርሱ እንዴት በእውነት ሊገዛንና እንደ ራሱ ሊያደርገን እንደሚችል እናስተውላለን። በተለይ ትኩረታችሁን ወደዚያ የመጀመሪያ ጥያቄ ልመልስ እወዳለሁ። ለእኛ ያዘጋጀልን ምን እንደ ሆነና ከእርሱ ምን ልንጠብቅ እንደምንችል እንድናስተውል፣ ክርስቶስ እንደ ኖረው የክርስቶስን ሕይወት በፊታችሁ ላቀርብ እወዳለሁ።

ክርስቶስ ኢየሱስ እኛ እንድንከተለው የሚጠብቅብንን ሕይወት በምድር ላይ ኖረ። ብዙ ጊዜ ክርስቶስን ለመምሰል እንደምንናፍቅ እንናገራለን። የባሕርዩን መልክ እናጠናለን፤ ፍለጋውን እንመለከታለን፤ እርሱን የምንመስልበትንም ጸጋ እንለምናለን፤ ቢሆንም እንደ ምንም ብለን የምንሳካው እጅግ ጥቂት ብቻ ነው። ለምን? ሥሩ ሳይኖር ፍሬውን ልንለቅም ስለምንፈልግ ነው። ክርስቶስን መምሰል ምን ማለት እንደ ሆነ በእውነት ልናስተውል ከፈለግን፣ በእግዚአብሔር ፊት የሕይወቱ ዋና ሥር ወደ ነበረው ነገር መሄድ አለብን። ያ ሕይወት የፍጹም ጥገኝነት፣ የፍጹም መታመንና ፍጹም ራስን የመስጠት ሕይወት ነበር፤ የሕይወቱ መሠረታዊ መርሕ በሆነው ነገር ከእርሱ ጋር አንድ እስክንሆን ድረስ የዚያን ሕይወት ጸጋዎች እዚህም እዚያም ለመቅዳት መሞከር ከንቱ ነው።

በወንጌል ታሪክ ውስጥ ልዩ ትኩረት የሚገባቸው አምስት ታላላቅ ነጥቦች እናገኛለን፤ እነርሱም ልደቱ፣ በምድር ላይ የኖረው ሕይወቱ፣ ሞቱ፣ ትንሣኤውና ዕርገቱ ናቸው። በእነዚህም አንድ የጥንት ጸሐፊ «የኢየሱስ ክርስቶስ ሂደት» ብሎ የጠራው አለን፤ ይህም ዛሬ ወደ ሆነው—ወደ ከበረው ንጉሣችንና ሕይወታችን—የደረሰበት ሂደት ነው። በዚህ የሕይወት ሂደት ሁሉ እርሱን እንድንመስል ልንደረግ ይገባናል። የመጀመሪያውን ተመልከቱ። ስለ ልደቱ ምን እንላለን? ይህን፦ ሕይወቱን ከእግዚአብሔር ተቀበለ። በምድር ላይ ስለ ኖረው ሕይወቱስ? ያን ሕይወት በእግዚአብሔር ተደግፎ ኖረው። ስለ ሞቱስ? ሕይወቱን ለእግዚአብሔር አሳልፎ ሰጠ። ስለ ትንሣኤውስ? በእግዚአብሔር ከሙታን ተነሣ። ስለ ዕርገቱስ? ሕይወቱን በክብር ከእግዚአብሔር ጋር ይኖራል።

በመጀመሪያ፣ ሕይወቱን ከእግዚአብሔር ተቀበለ። ይህን መመልከታችን ለምን አስፈላጊ ይሆናል? ክርስቶስ ኢየሱስ የሕይወቱ ሁሉ መነሻ ይህ ስለ ነበረ ነው። እንዲህ አለ፦ «አብ ልኮኛል»፤ «አባት ልጁን ይወዳል ሁሉንም በእጁ ሰጥቶታል»፤ «አብ በራሱ ሕይወት እንዳለው እንዲሁ ደግሞ ለወልድ በራሱ ሕይወት እንዲኖረው ሰጥቶታል» (ዮሐንስ 5:26)። እግዚአብሔር በራሱ ሕይወት እንዳለው ልክ እንዲሁ ክርስቶስ ሕይወቱን የራሱ ሕይወት አድርጎ ተቀበለው። ቢሆንም ሁልጊዜ የተሰጠና የተቀበለው ሕይወት ነበር። «ሁሉን የሚችል አብ ይህን ሕይወት በምድር ላይ ላለሁት ለእኔ ለሰው ልጅ ስለ ሰጠኝ፣ እንዲጠብቀውና በሁሉ እንዲያሳልፈኝ በእግዚአብሔር ልተማመን እችላለሁ።» የሚያስፈልገንም የመጀመሪያው ትምህርት ይህ ነው። የዘላለሙ አምላክ ያለ እርሱ ሊኖር የማይችልን መለኮታዊ ሕይወት በውስጣችን እንዳኖረ ወደሚያስደንቀው ንቃት ልባችን እስኪከፈት ድረስ ይህን ዘወትር ልናሰላስለው፣ ልንጸልይ፣ ልናስብና በእግዚአብሔር ፊት ልንጠብቅ ይገባናል። እግዚአብሔር በእርሱ ሥር የሰደደውን ሕይወቱን እንደ ሰጠኝ አምናለሁ። በእርሱ ሊጠበቅ እንደሚገባው ይሰማኛል።

ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር አሁን የራሳችን የሆነን ሕይወት፣ እኛ ራሳችን ልንጠብቀው የሚገባንን መንፈሳዊ ሕይወት እንደ ሰጠን እናስባለን፤ ከዚያም በትክክል ልንጠብቀው ባለመቻላችን እናማርራለን። ይህ አያስደንቅም። መኖርን መማር አለብን፤ ኢየሱስ እንደ ኖረ መኖርን መማር አለብን። በዚህ የሸክላ ዕቃ ውስጥ ከእግዚአብሔር የተሰጠ መዝገብ አለኝ። በክርስቶስ ፊት የእግዚአብሔርን የክብሩን እውቀት ብርሃን አለኝ። የእግዚአብሔር ልጅ ሕይወት፣ እግዚአብሔር ራሱ የሰጠኝ ሕይወት በውስጤ አለ፤ ከእርሱም ጋር በኅብረት ስኖር ሊጠብቀው የሚችል እግዚአብሔር ራሱ ብቻ ነው።

ሐዋርያው ጳውሎስ ለኃጢአት እንደ ሞትን፣ በክርስቶስ ኢየሱስም ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆንን ራሳችንን ልንቈጥር እንደሚገባን ገና በነገረን በሮሜ 6 ውስጥ ምን ያስተምረናል? ወዲያውኑ እንዲህ ይላል፦ ከሙታን ተለይታችሁ በሕይወት እንደምትኖሩ «ራሳችሁን ለእግዚአብሔር አቅርቡ» (ሮሜ 6:13)። አንድ ክርስቲያን ለእግዚአብሔር ሕያው ስለ መሆኑ፣ ለኃጢአት በእርግጥ እንደ ሞተ በክርስቶስም ለእግዚአብሔር ሕያው እንደ ሆነ ራሱን ሊቈጥር ስለሚገባው የሚያስፈሩ ቃላትን ስንት ጊዜ ይሰማል! ምን እንደሚያደርግ አያውቅም፤ ወዲያውኑ መፍትሔ ፍለጋ ይባዝናል፦ «ይህን ሞትና ይህን ሕይወት እንዴት ልጠብቀው እችላለሁ?» ጳውሎስ የሚለውን ስማ። ለኃጢአት እንደ ሞትህ ለእግዚአብሔርም ሕያው እንደ ሆንህ ራስህን በቈጠርህበት ቅጽበት፣ ያን ሕይወት ይዘህ ወደ እግዚአብሔር ራሱ ሂድ፤ ከሙታን ተለይተህ ሕያው እንደ ሆንህ ራስህን አቅርብ፤ እግዚአብሔርንም እንዲህ በለው፦ «ጌታ ሆይ፣ ይህን ሕይወት አንተ ሰጠኸኝ። ልትጠብቀው የምትችል አንተ ብቻ ነህ። ወደ አንተ አመጣዋለሁ። ሁሉንም ልረዳው አልችልም። ያገኘሁትን ነገር እንኳ በቅጡ አላውቅም፤ ነገር ግን የጀመረውን እንዲፈጽም ወደ እግዚአብሔር እመጣለሁ።» ክርስቶስን መስዬ ለመኖር ሕይወቴ ከእግዚአብሔር እንደ መጣ፣ ሊጠብቀውም የሚችል እርሱ ብቻ እንደ ሆነ በየቅጽበቱ ማወቅ አለብኝ።

እንግዲህ ሁለተኛ፣ ክርስቶስ በዚህ በምድር ላይ በተመላለሰባቸው በሠላሳ ሦስቱ ዓመታት ሕይወቱን እንዴት ኖረው? በእግዚአብሔር ተደግፎ ኖረው። ዘወትር እንዲህ እንደሚል ታውቃላችሁ፦ «እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ አብ ሲያደርግ ያየውን ነው እንጂ ወልድ ከራሱ ሊያደርግ ምንም አይችልም» (ዮሐንስ 5:19)። የአብን ትምህርት፣ ትእዛዝና አመራር ሳያቋርጥ ይጠብቅ ነበር። ከአብ ኃይልን ለማግኘት ይጸልይ ነበር። ያደረገውን ሁሉ በአብ ስም አደረገ። እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ ሆኖ ሳለ ብዙ ጸሎት፣ የማያቋርጥ ጸሎት፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን የኅብረት ሕይወት በጸሎት ከሰማይ ማውረድና መጠበቅ እንደሚያስፈልገው ተሰማው።

በእግዚአብሔር ስለ መታመን ብዙ እንሰማለን። እጅግ የተባረከ ነገር ነው! እኛም፦ «አሃ፣ የምፈልገው ይህ ነው» እንል ይሆናል፤ የሁሉንም ዋና ምሥጢር ግን—እግዚአብሔር በክርስቶስ ሁሉን በእኛ ውስጥ ሊሠራ እንደሚገባው—ልንረሳ እንችላለን። እግዚአብሔር የምታመንበት አካል ሆኖ ብቻ አያስፈልገኝም፤ ክርስቶስ የመታመን ኃይል ሆኖ በውስጤ ሊኖር ይገባዋል፤ የራሱን የመታመን ሕይወት በእኔ ውስጥ ሊኖረው ይገባዋል።

በ2ኛ ቆሮንቶስ 12 ያለውን የሥጋ መውጊያ ታሪክ አስታውሱ፤ ምን ማለት እንደ ሆነም አስቡ። ጳውሎስ ራሱን ከፍ ከፍ የማድረግ አደጋ ላይ ነበር፤ የተባረከውም ጌታ ሊያዋርደውና ሊያስተምረው መጣ። ወደ እምነት ዕረፍት ልንገባና በዚያ ልንኖር ከሆነ፣ በከነዓን ምድር የድል ሕይወትን ልንኖር ከሆነ፣ ይህ ከዚህ መጀመር አለበት።

ከበራስ መተማመን ሁሉ ተሰብረን እንደ ክርስቶስ በእግዚአብሔር ላይ በፍጹም ሳናቋርጥ መደገፍን መማር አለብን። በዚህ ውስጥ ምናልባት ከምናውቀው የሚበልጥ ሥራ አለ። መሰበር አለብን፤ የነፍሳችንም ልማድ ሳያቋርጥ ይህ ሊሆን ይገባዋል፦ «እኔ ምንም አይደለሁም፤ እግዚአብሔር ሁሉ ነው። እግዚአብሔር የሰጠኝን ሕይወት ካልጠበቀው በስተቀር አንድ ሰዓት እንኳ በእግዚአብሔር ፊት እንደሚገባ ልመላለስ አልችልም።»

እግዚአብሔር፦ «ልጄ ሆይ፣ ክርስቶስ ስለ አንተ ይህን ሁሉ አልፎአል። ክርስቶስ በእግዚአብሔር ሊታመን የሚችል አዲስ ባሕርይ አበጅቶአል፤ በሰማይ ያለው ሕያው ክርስቶስም በአንተ ውስጥ ይኖራል፤ ያን የመታመን ሕይወት እንድትኖርም ያስችልሃል» ሲለን ለጥያቄዎቻችንና ለችግሮቻችን ሁሉ እንዴት ያለ የተባረከ መፍትሔ ይሰጠናል! ጳውሎስ፦ «በክርስቶስም በኩል ወደ እግዚአብሔር እንዲህ ያለ እምነት አለን» (2ኛ ቆሮንቶስ 3:4) ያለው ለዚህ ነው። ይህ ምን ማለት ነው? በክርስቶስ በኩል—እንደ መካከለኛ ወይም እንደ አማላጅ—ማለት ብቻ ነውን? በእውነት አይደለም። ከዚህ እጅግ የበለጠ ማለት ነው፤ ክርስቶስ በእኛ ውስጥ እየኖረ እርሱ በእግዚአብሔር እንደ ታመነ እኛም በእግዚአብሔር እንድንታመን ማስቻሉ ማለት ነው።

ከዚያም ሦስተኛ፣ የክርስቶስ ሞት ይመጣል። ይህ ስለ ክርስቶስ ከአብ ጋር ስላለው ግንኙነት ምን ያስተምረናል? ከክርስቶስ ሕይወት ትምህርቶች እጅግ ጥልቅና እጅግ የሚያስፈራ የሆነውን፣ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን እጅግ ጥቂት ብቻ የምታስተውለውን አንዱን ይከፍትልናል። የክርስቶስ ሞት እንደ ስርየት ምን ማለት እንደ ሆነ እናውቃለን፤ ቤዛነት የተገኘልንን ያን የተባረከ ምትክነትና ደም መፍሰስ ከቶ አብልጠን ልናጎላው አንችልም። ነገር ግን ይህ የሞቱ ትርጉም ግማሽ ብቻ እንደ ሆነ እናስታውስ።

ሌላው ግማሽ ይህ ነው፦ ክርስቶስ ስለ እኔ የሞተ ምትኬ እንደ ሆነ ልክ እንዲሁ፣ እርሱ የእኔ ራስ ነው፤ በእርሱና ከእርሱ ጋር እሞታለሁ፤ ስለ እኔ ሊማልድ እንደሚኖር ልክ እንዲሁ ሕይወቱን ሊፈጽምና ፍጹም ሊያደርግ በእኔ ውስጥ ይኖራል። በእኔ ውስጥ የሚኖረው ያ ሕይወት ምን እንደ ሆነ ማወቅ ብፈልግ ሞቱን መመልከት አለብኝ።

በሞቱ፣ ሕይወትን የያዘው ለእግዚአብሔር ብቻ ሊይዘውና ለእግዚአብሔር ብቻ ሊያውለው እንደ ሆነ አሳየ። እስከ መጨረሻው ድረስ፣ ለአንዲት ቅጽበት እንኳ የጥላ ያህል ልዩነት ሳይኖር ለእግዚአብሔር ኖረ—በየቅጽበቱ፣ በየትም ስፍራ ሕይወትን የያዘው ለአምላኩ ብቻ ነበር። ስለዚህ አንድ ሰው የፍጹም መታመንን ሕይወት ሊኖር ቢፈልግ፣ ሕይወቱንና ፈቃዱን እስከ ሞት ድረስ እንኳ ፍጹም አሳልፎ መስጠት ያስፈልገዋል። ከኢየሱስ ጋር እስከ መጨረሻው ድረስ፣ እስከ ቀራንዮ እንኳ ለመሄድ ፈቃደኛ መሆን አለበት።

ኢየሱስ በዐሥራ ሁለት ዓመቱ እንዲህ አለ (ሉቃስ 2:49)፦ «በአባቴ ቤት እሆን ዘንድ እንዲገባኝ አላወቃችሁምን?»

ደግሞም ሊጠመቅ ወደ ዮርዳኖስ በመጣ ጊዜ፦ «እንዲህ ጽድቅን ሁሉ መፈጸም ይገባናል» (ማቴዎስ 3:15)።

በሕይወቱ ሁሉ እንዲህ አለ፦ «የእኔስ መብል የላከኝን ፈቃድ አደርግ ዘንድ ሥራውንም እፈጽም ዘንድ ነው» (ዮሐንስ 4:34)፤ «እነሆ፥ አምላኬ ሆይ፥ ፈቃድህን ላደርግ መጥቼአለሁ»። በጌቴሴማኒ ጭንቅ ውስጥም ቃሉ፦ «የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ» የሚል ነበር (ሉቃስ 22:42)። አንድ ሰው እንዲህ ይላል፦ «የፍጹም መታመንን ሕይወት ልኖር በእውነት እመኛለሁ፤ ክርስቶስ በእኔ ውስጥ እንዲኖረው ልፈቅድለት እመኛለሁ፤ ክርስቶስ ለዘላለም በእኔ ውስጥ እንደሚኖር እርግጠኛነትን ወደሚሰጠኝ የክርስቶስ መረዳት ለመድረስ እናፍቃለሁ፤ ክርስቶስ ኢያሱዬ በድል ምድር እንደሚጠብቀኝ ወደ ሙሉ ዋስትና ልደርስ እፈልጋለሁ።» ለዚህ የሚያስፈልገው ምንድን ነው? መልሴ ይህ ነው፦ «ሐሰተኛ ክርስቶስን፣ የምናብ ክርስቶስን፣ ግማሽ ክርስቶስን እንዳትቀበል ተጠንቀቅ።» ሙሉው ክርስቶስስ ማን ነው? ሙሉው ክርስቶስ፦ «እግዚአብሔር ይከብር ዘንድ ሁሉን እስከ ሞት ድረስ አሳልፌ እሰጣለሁ። ሌላ አሳብ የለኝም፤ ሌላ ምኞት የለኝም፤ ለእግዚአብሔር ክብር ካልሆነ በቀር ለአንዲት ቅጽበት እንኳ መኖር አልፈልግም» ያለው ሰው ነው። አንተም ወዲያውኑ፦ «ይህን ሊደርስበት የሚችል ማንኛው ክርስቲያን ነው?» ትላለህ። ይህን ጥያቄ አትጠይቅ፤ ይልቁንም፦ «ክርስቶስ ይህን ደርሶበታልን? በእኔ ውስጥ ሊኖርስ ተስፋ ይሰጣልን?» ብለህ ጠይቅ። በሙላቱ ተቀበለው፤ እስከ ምን ድረስ ሊያደርስህ እንደሚችልና በአንተ ውስጥ ምን ሊሠራ እንደሚችል እንዲያስተምርህ ለእርሱ ተወው።

ስለ ውድቀት ምንም ቅድመ ሁኔታ ወይም ስምምነት አታድርግ፤ ነገር ግን ለአንተ የሚያካፍልህን፣ በእርሱም አንተን እንደ ራሱ የሚያደርግህን አዲስ ባሕርይ ያዘጋጅ ዘንድ ያን ፈጽሞ ራሱን ለእግዚአብሔር የመስጠት ሕይወት በኖረው በዚህ ክርስቶስ ላይ ራስህን ጣል፤ ራስህንም ለእርሱ አሳልፈህ ስጥ። ያን ጊዜ ወደ ተባረከ ልምምድና እርሱ ለአንተ ሊያደርግልህ የሚችለውን ወደ መውረስ ሊመራህ በሚችልበት መንገድ ላይ ትሆናለህ። ክርስቶስ ኢየሱስ ሕይወቱን አሳልፎ እንዲሰጥ ከአብ ትእዛዝ ይዞ ወደ ዓለም መጣ፤ ሕይወቱንም ሁሉ ያን አንድ አሳብ በልቡ ይዞ ኖረ። በእያንዳንዱ አማኝ ልብ ውስጥ ሊኖር የሚገባው አንድ አሳብ ይህ ነው፦ «ከክርስቶስ ጋር በሞት ውስጥ ነኝ፤ እግዚአብሔር ዓላማውንና ክብሩን ከቅጽበት ወደ ቅጽበት በእኔ ውስጥ ይፈጽም ዘንድ፣ እግዚአብሔርን ለመጠበቅ ፈጽሞና በማይለወጥ ሁኔታ ራሴን ሰጥቻለሁ።»

ድሉን፣ ደስታውንና ሙሉ ልምምዱን ወዲያውኑ የሚያገኙት ጥቂቶች ናቸው። ነገር ግን ይህን ማድረግ ትችላለህ፦ ትክክለኛውን አቋም ያዝ፤ ወደ ኢየሱስና እርሱ ወደ ነበረው እየተመለከትህም እንዲህ በል፦ «አባት ሆይ፣ ከመለኮት ባሕርይ ተካፋይ፣ የክርስቶስ ተካፋይ አደረግኸኝ። ሕይወቴን በፊትህ ልኖር የምመኘው እስከ ሞት ድረስ ለአንተ በተሰጠው በክርስቶስ ሕይወት ውስጥ፣ በኃይሉና በውስጥ ማደሩ፣ በምሳሌውም ነው።»

ሞት የሚያስፈራ ነገር፣ የሚያስደነግጥ ነገር ነው። በአትክልቱ ስፍራ ያን ሞት መሞት ለክርስቶስ ታላቅ ጭንቅ አስከፍሎታል፤ ለእኛም ቀላል ባይሆንልን አያስደንቅም። ምሥጢሩን ስንማር ግን በፈቃደኝነት እንስማማለን፤ የእግዚአብሔር ሕይወት የሚመጣው በሞት ብቻ ነው፤ በሞት ውስጥ የማይነገር ብፅዕና አለ። ጳውሎስን የሞትን ፍርድ በውስጡ ለመሸከም እንዲህ ፈቃደኛ ያደረገው ይህ ነበር፤ ሙታንን የሚያነሣውን አምላክ ያውቅ ነበርና። ከተፈጥሮ በሆነው ነገር ሁሉ ላይ የሞት ፍርድ አለ። ነገር ግን ልንቀበለው ፈቃደኞች ነንን? እንወደዋለንስ? ይልቁንስ ከፍርዱ ለማምለጥ ወይም ልንረሳው እየሞከርን አይደለምን? የሞት ፍርድ በእኛ ላይ እንዳለ በሙሉ አናምንም። ከተፈጥሮ የሆነው ሁሉ መሞት አለበት። ከክርስቶስ ጋር መሞት በእርሱ የምንኖርበት ብቸኛው መንገድ እንደ ሆነ በልብህ ለማመን ፈቃደኛ እንዲያደርግህ እግዚአብሔርን ለምነው። «ታዲያ በየዕለቱ መሞት ይሆናልን?» ብለህ ትጠይቃለህ። አዎን፣ የተወደዳችሁ ሆይ፤ ኢየሱስ መስቀሉን ከፊቱ እያየ በየዕለቱ ኖረ፤ እኛም በድል አድራጊ ሕይወቱ ኃይል ሞቱን እንድንመስል ተደርገን፣ ከእርሱ ጋር ወደ ሞት በመውረድ በየዕለቱ ደስ ሊለን ይገባል።

አንድ ምሳሌ እንውሰድ። መቶ ያህል ዓመት ያደገ አንድ የኦክ ዛፍ ውሰዱ። ያ ዛፍ እንዴት ተወለደ? በመቃብር ውስጥ። ዘሩ በመሬት ውስጥ ተተከለ፤ ዘሩም እንዲሞት መቃብር ተዘጋጀለት። ሞተ፤ ጠፋም፤ ሥሩን ወደ ታች ሰደደ፤ ቀንበጡንም ወደ ላይ አወጣ፤ አሁንም ያ ዛፍ መቶ ዓመት ቆሞአል። የቆመው የት ነው? በመቃብሩ ውስጥ፤ ሁልጊዜም ዘሩ በሞተበት በዚያው መቃብር ውስጥ፤ መቃብሩ በተሠራበት በዚያ መሬት ውስጥ ሥሩን ይበልጥ ወደ ጥልቅ እየሰደደ በዚያ ቆሞአል፤ ቢሆንም በሞተበት በዚያው መቃብር ውስጥ ቆሞ ሳለ ሁልጊዜ ይበልጥ ከፍ እያለ፣ እየጠነከረ፣ እየሰፋና እየተዋበ ሲያድግ ኖሮአል። ያፈራውን ፍሬ ሁሉ፣ ከዓመት ዓመትም ያስጌጠውን ቅጠል ሁሉ ያገኘው ሥሩ ከተሰደደበትና ከተጠበቀበት ከዚያ መቃብር ነው። እንዲሁም ክርስቶስ ሁሉን ያገኘው ከሞቱና ከመቃብሩ ነው። እኛም ደግሞ ሁሉን ያገኘነው ከዚያ ከኢየሱስ መቃብር ነው። ኦ! በኢየሱስ ሞት ውስጥ ሥር ሰድደን በየዕለቱ እንኑር። አትፍራ፤ ነገር ግን እንዲህ በል፦ «ለራሴ ፈቃድ እሞታለሁ፤ ለሰው ጥበብ፣ ለሰው ብርታትና ለዓለም እሞታለሁ፤ የጌታዬ ሕይወት መጀመሪያውን፣ ብርታቱንና ክብሩን ያገኘው በመቃብሩ ውስጥ ነውና።»

ይህ ወደሚቀጥለው አሳባችን ያመጣናል። በመጀመሪያ፣ ክርስቶስ ሕይወትን ከአብ ተቀበለ፤ ሁለተኛ፣ ክርስቶስ በአብ ተደግፎ ኖረው፤ ሦስተኛ፣ ክርስቶስ በሞት ለአብ አሳልፎ ሰጠው፤ አሁን ደግሞ አራተኛ፣ ክርስቶስ በአብ፣ በአብ ክብር ኃይል ተነሥቶ እንደ ገና ተቀበለው። ኦ፣ የክርስቶስ ትንሣኤ ጥልቅ ትርጉም! ክርስቶስ በሞተ ጊዜ ምን አደረገ? ወደ ሞት ጨለማና ፍጹም አቅመ ቢስነት ወረደ።

ኃጢአት የሌለበትን ሕይወት፣ ከእግዚአብሔር የተሰጠውን ሕይወት፣ ውብና ክቡር የሆነውን ሕይወት አሳልፎ ሰጠ፤ እንዲህም አለ፦ «አባቴ ቢጠይቀኝ በእጆቹ አሳልፌ እሰጠዋለሁ»፤ አደረገውም፤ ፈቃዱን እንዲፈጽም እግዚአብሔርን እየጠበቀ በዚያ በመቃብር ውስጥ ነበረ፤ በአቅመ ቢስነቱ እግዚአብሔርን እስከ መጨረሻው ስላከበረ፣ እግዚአብሔር እስከ ክብርና ኃይል ጫፍ ድረስ ከፍ አደረገው። ክርስቶስ በሞት ሕይወቱን ለአብ አሳልፎ በመስጠቱ ምንም አላጣም። ስለዚህ የእግዚአብሔር ክብርና ሕይወት በአንተ ላይ እንዲመጣ ብትፈልግ፣ ያ የክብር ሕይወት የሚወለደው በፍጹም አቅመ ቢስነት መቃብር ውስጥ ነው። ኢየሱስ ከሙታን ተነሣ፤ ያም የትንሣኤ ኃይል በእግዚአብሔር ጸጋ በእኛ ውስጥ ሊሠራ ይችላል፤ ይሠራልም። በኢየሱስ ኃይል ሙሉ የትንሣኤ ሕይወት እስኪኖር ድረስ ማንም ትክክለኛ ሕይወት ለመኖር አይጠብቅ።

ይህ ትንሣኤ ምን ማለት እንደ ሆነ በሌላ መንገድ ልግለጸው። ክርስቶስ በእግዚአብሔር የተሰጠ ፍጹም ሕይወት ነበረው። አብ እንዲህ አለ፦ «ያን ሕይወት ለእኔ አሳልፈህ ትሰጣለህን? በትእዛዜ ትለየዋለህን?» እርሱም ተለየው፤ እግዚአብሔር ግን ከዚያ ምድራዊ ሕይወት ዐሥር ሺህ ጊዜ በሚበልጥ ክብር በሁለተኛ ሕይወት መልሶ ሰጠው። ሕይወቱን ለመተው በፈቃደኝነት ለሚስማማ ለእያንዳንዳችንም እግዚአብሔር እንዲሁ ያደርጋል። ይህን ከቶ አስተውለኸዋልን? ኢየሱስ ሁለት ጊዜ ተወለደ።

የመጀመሪያው ጊዜ በቤተ ልሔም ተወለደ። ያ ወደ ድካም ሕይወት የሆነ ልደት ነበር። ሁለተኛው ጊዜ ግን ከመቃብር ተወለደ፤ እርሱ «መጀመሪያ ከሙታንም በኵር» ነው (ቆላስይስ 1:18)። በመጀመሪያው ልደቱ የነበረውን ሕይወት አሳልፎ ስለ ሰጠ፣ እግዚአብሔር በሰማይ ክብርና በእግዚአብሔር ዙፋን የሁለተኛውን ልደት ሕይወት ሰጠው።

ክርስቲያኖች ሆይ፣ እኛም ልናደርገው የሚያስፈልገን ልክ ይህንኑ ነው።

አንድ ሰው ቀናተኛ ክርስቲያን ሊሆን ይችላል፤ ውጤታማ ሠራተኛ ሊሆን ይችላል፤ በተወሰነ መጠን ያደገና የተሻሻለ ክርስቲያን ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ወደዚህ የበረከት ሙላት ካልገባ፣ ወደ ሁለተኛና ወደ ጥልቅ የእግዚአብሔር የማዳን ኃይል ልምምድ መምጣት ያስፈልገዋል፤ እግዚአብሔር ከግብፅ በቀይ ባሕር አሻግሮ እንዳወጣው ልክ እንዲሁ፣ እግዚአብሔር በዮርዳኖስ አሻግሮ ወደ ከነዓን ወደሚያስገባው ደረጃ መድረስ ያስፈልገዋል። የተወደዳችሁ ሆይ፣ ወደ ክርስቶስ ሞት ተጠምቀናል። እንዲህ እንደምንለው ነው፦ «እጅግ የተባረከ ሕይወት ነበረኝ፤ ብዙ የተባረኩ ልምምዶችም ነበሩኝ፤ እግዚአብሔርም ብዙ ነገር አድርጎልኛል።» ክርስቶስ በዙፋኑ ላይ የዕረፍትና የድል ሕይወቱን ከማግኘቱ በፊት መሞትና ሁሉን መተው ነበረበት። አንተም እንዲሁ አድርግ፤ ድሉንና ክብሩንም ትካፈላለህ። ትንሣኤው፣ ኃይሉና ደስታው የእኛ የሚሆኑት ኢየሱስን በሞቱ ስንከተለው ነው።

ከዚያም የመጨረሻው ነጥባችን ይመጣል። በአስደናቂው መንገዱ አምስተኛው እርምጃ ይህ ነበር፦ ለዘላለም ከአብ ጋር ይሆን ዘንድ ከፍ ከፍ አለ። ራሱን ስላዋረደ፣ ስለዚህ እግዚአብሔር ያለ ልክ ከፍ ከፍ አደረገው (ፊልጵስዩስ 2:9)። የዚያ የኢየሱስ ከፍ ከፍ ማለት ውበትና ብፅዕና በምን ውስጥ ነው? ለራሱ ከአብ ጋር ፍጹም ኅብረት፤ ለሌሎች ደግሞ በእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት ኃይል መካፈል። አዎን፣ ያ የሞቱ ፍሬ ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔር በትንሣኤ ሕይወት ደስታንና አእምሮን ሁሉ የሚያልፍ ሰላምን፣ በኃጢአት ላይ ድልንና በእግዚአብሔር ዕረፍትን እንደሚሰጠን ብቻ ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ እንደሚያጠምቀን፣ ወይም በሌላ አነጋገር በመንፈስ ቅዱስ እንደሚሞላን ተስፋ ይሰጣል።

ኢየሱስ በአዲሱ መለኮታዊ መገለጡ በሙላቱ ይፈስስ ዘንድ መንፈስን በዚያ ከአብ ይቀበል ዘንድ ወደ ሰማይ ዙፋን ከፍ ከፍ አለ። እኛም ወደ ትንሣኤ ሕይወት ስንመጣ፣ ከእኛ ጋር አንድ በሆነውና በዙፋን ላይ በተቀመጠው በእርሱ ወደሚገኘው የእምነት ሕይወት ስንመጣ—ወደዚያ ስንመጣ፣ እኛም በእግዚአብሔር መገኘት ዘወትር ከሚኖረው ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር የኅብረቱ ተካፋዮች ልንሆን እንችላለን፤ መንፈስ ቅዱስም ከቶ ባላወቅነው መንገድ በእኛ ውስጥ እንዲሠራና ከእኛም ወደ ውጭ እንዲሠራ ይሞላናል።

ኢየሱስ ይህን መለኮታዊ ሕይወት ያገኘው በዘመኑ ሁሉ፣ እስከ ሞትም ድረስ እንኳ በአብ ላይ ፈጽሞ በመደገፍ ነው። ኢየሱስ በመንፈስ ሙሉ ክብር ይፈስስ ዘንድ ያን ሕይወት ያገኘው ለእግዚአብሔር ብቻ በመታዘዝና ራሱን በመስጠት፣ በመቃብርም ውስጥ እንኳ ታላቁን ኃይሉን እንዲሠራ ለእግዚአብሔር በመተው ነው፤ ያም ክርስቶስ ራሱ በአንተና በእኔ ውስጥ ሕይወቱን ይኖራል። ኦ፣ ምሥጢሩ! ኦ፣ ክብሩ! ኦ፣ መለኮታዊው እርግጠኛነት! ኢየሱስ ክርስቶስ ያን ሕይወት በአንተና በእኔ ውስጥ ሊኖረው አስቦአል። ምን ይመስላችኋል፤ በእግዚአብሔር ፊት ራሳችንን ልናዋርድ አይገባንምን? ይህን ያህል ዓመታት ክርስቲያኖች ሆነን ኖረን፣ ማን እንደ ሆንን የተረዳነው ይህን ያህል ጥቂት ነውን? እኔ የተለየ፣ የነጻ፣ ባዶ የሆነና የተቀደሰ ዕቃ ነኝ፤ እግዚአብሔር በክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ ደስ የሚያሰኘውን ያህል የልጁን ቅድስናና ሕይወት በእኔ ውስጥ እንዲሠራ በየቅጽበቱ እየጠበቅሁት ቆሜአለሁ።

የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ወደ ውርደት፣ ወደ ኑዛዜና ወደ ኀፍረት መቃብር እስክትወርድ ድረስ፣ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን በእግዚአብሔር ፊት ራሷን በትቢያ ውስጥ እስክታኖርና እግዚአብሔር እርሷን በማንሣት አዲስ ነገር፣ ድንቅ ነገር፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ነገር እንዲያደርግ እስክትጠብቀው ድረስ፣ ዓለምን ለማሸነፍ በምታደርገው ጥረት ሁሉ ደካማ ሆና ትቀራለች። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እንዴት ያለ ለብ ማለት፣ እንዴት ያለ ዓለማዊነት፣ እንዴት ያለ አለመታዘዝ፣ እንዴት ያለ ኃጢአት አለ!

ይህን ውጊያ እንዴት ልንዋጋ፣ ወይም እነዚህን ችግሮች እንዴት ልንጋፈጥ እንችላለን? መልሱ ይህ ነው፦ የተነሣው፣ ዘውድ የተቀዳጀው፣ ሁሉን የሚችለው ክርስቶስ መጥቶ በእያንዳንዱ የአካሉ ብልት ውስጥ ሊኖር ይገባዋል። ነገር ግን ከእርሱ ጋር ካልሞትን በቀር ይህን ልንጠብቅ አንችልም። የኦክ ዘሩ በሞተበት መቃብር ውስጥ ሥሩ ለመቶ ዓመት በየዕለቱ ተተክሎ እጅግ ከፍ ብሎና ተውቦ ስላደገው ዛፍ ጠቅሻለሁ። ክርስቶስ ኢየሱስ በእኛ ውስጥ እስኪሣል ድረስ፣ በልጁ የሠራውን ሁሉ በእኛ ውስጥ ይሠራ ዘንድ እርሱን መጠበቅን እግዚአብሔር ያስተምረን! አሜን!