እርሱ ብቻውን

በዚህም ምክንያት ኢየሱስ ያነግሡት ዘንድ ሊመጡና ሊነጥቁት እንዳላቸው አውቆ ደግሞ ወደ ተራራ ብቻውን ፈቀቅ አለ። ዮሐንስ 6:15።

ወንጌላት ክርስቶስ ለጸሎት ወደ ብቸኝነት ስፍራ ይሄድ እንደ ነበረ ብዙ ጊዜ ይነግሩናል። ሉቃስ ስለ ጸሎቱ አሥራ አንድ ጊዜ ይጠቅሳል። ማርቆስ ገና በመጀመሪያው ምዕራፉ፣ ከተማው ሁሉ በደጅ ተሰብስቦ ብዙዎችን ከፈወሰበት ምሽት በኋላ፣ «ማለዳም ተነሥቶ ገና ሌሊት ሳለ ወጣ ወደ ምድረ በዳም ሄዶ በዚያ ጸለየ።» ብሎ ይነግረናል። አሥራ ሁለቱን ሐዋርያት ከመምረጡ በፊትም «በነዚህም ወራት ይጸልይ ዘንድ ወደ ተራራ ወጣ፥ ሌሊቱንም ሁሉ ወደ እግዚአብሔር ሲጸልይ አደረ።» ይህ ፈጽሞ ለብቻ ፈቀቅ የማለት ሐሳብ በደቀ መዛሙርቱ ላይ ጥልቅ ስሜት ያሳደረ ይመስላል፤ ዮሐንስ ስለ ኢየሱስ «ደግሞ ወደ ተራራ ብቻውን ፈቀቅ አለ» የሚለውን ትርጒም ያለው አገላለጽ እንዲጠቀም ያደረገውም ይኸው ነው፤ ማቴዎስም እንዲሁ «ይጸልይ ዘንድ ብቻውን ወደ ተራራ ወጣ። በመሸም ጊዜ ብቻውን በዚያ ነበረ።» ብሎ ጽፎ ነበር። ክርስቶስ ፍጹም ብቸኝነት እንደሚያስፈልገው ተሰማው። ይህ ምን ማለት እንደ ሆነ በትሕትና ለመረዳት እንፈልግ።

1. እርሱ ብቻውን። ፈጽሞ ለብቻው፣ ከራሱ ጋር ብቻውን። ከሰዎች ጋር ያለ ግንኙነት ከራሳችን ምን ያህል እንደሚያርቀንና ኃይላችንን እንደሚያደክም እናውቃለን። ሰው የሆነው ክርስቶስ ኢየሱስም ይህን ያውቅ ነበር፤ ወደ ራሱ እንደ ገና መመለስ፣ ኃይሉን ሁሉ መሰብሰብ፣ ማን እንደ ሆነና ምን እንደሚያስፈልገው ያለውን ግንዛቤ ማደስ፣ ከፍ ያለውን መጠሪያውን፣ ሰብአዊ ድካሙንና በአብ ላይ ያለውን ፍጹም ጥገኝነት በሙላት መረዳት እንደሚያስፈልገው ተሰማው። የእግዚአብሔር ልጅማ ይህ ምን ያህል አብልጦ ያስፈልገው ይሆን? በዓለማዊ ጒዳዮች ወይም በሃይማኖታዊ አገልግሎት ትርምስ መካከል ቢሆን፣ የራሳችንን ክርስቲያናዊ ሕይወት ለመጠበቅ ወይም ሰዎችን ለእግዚአብሔር የምንማርክበት ኃይላችን እንዲታደስ ቢሆን፣ የጌታውን ፈለግ ተከትሎ በእውነት ከራሱ ጋር ብቻውን የሚሆንበትን ስፍራና ጊዜ እንዲያገኝ ለእያንዳንዱ አማኝ ዘወትር አስቸኳይ ጥሪ አለ።

2. እርሱ ብቻውን፣ ከመንፈሳዊ እውነታዎች ጋር። ለማይታየው ዓለም ኃይላት ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለመስጠትና እንዲገዙን ለመፍቀድ ነጻ የምንሆነው ከሚታዩትና ጊዜያዊ ከሆኑት ነገሮች ጋር ካለን ግንኙነት ፈጽመን ስንለይ ነው። ኢየሱስ ሊታገለውና ሊያሸንፈው የመጣውን የጨለማውን መንግሥት ኃይል፣ ሊያድነው የመጣውን የዚህን ታላቅ የሰው ልጆች ዓለም ችግር፣ ፈቃዱን ሊፈጽም የመጣለትን የአብን ሀልዎትና ኃይል ደጋግሞ እንደ አዲስ ለመረዳት ጊዜና ጸጥታ ያስፈልገው ነበር። በክርስቲያናዊ አገልግሎት ውስጥ፣ አንድ ሰው በእውቀት ደረጃ ጠንቅቆ የሚያውቃቸውን፣ ሆኖም ብዙ ጊዜ በልቡና በሕይወቱ ላይ ጥቂት ኃይል ብቻ የሚያሳድሩትን መንፈሳዊ እውነታዎች አልፎ አልፎ በጥልቀት ለማሰብ ራሱን ከመስጠት የበለጠ አስፈላጊ ነገር የለም።

የዘላለም እውነቶች ወሰን የሌለው ኃይል አላቸው፤ ብዙ ጊዜ ኃይል አልባ የሚሆኑት ራሳቸውን እንዲገልጡ ጊዜ ስለማንሰጣቸው ነው። እርሱ ብቻውን — ብቸኛው መድኃኒት ይህ ነው።

3. እርሱ ብቻውን፣ ከእግዚአብሔር አብ ጋር። አንዳንድ ጊዜ ሥራ አምልኮ ነው፣ አገልግሎትም ኅብረት ነው ይባላል። ለብቸኝነትና ለኅብረት የተለዩ ጊዜያት ሳያስፈልጉት ሊኖር የሚችል ሰው ቢኖር ኖሮ፣ እርሱ የተባረከው ጌታችን ነበር። ነገር ግን እርሱ ያለ ጸጥታ ጊዜው ሥራውን ሊሠራ ወይም ኅብረቱን በሙሉ ኃይል ሊጠብቅ አልቻለም። እንደ ሰው ያለፈውንም የወደፊቱንም ሥራውን ሁሉ ወደ አብ አምጥቶ በፊቱ ማቅረብ፣ በልዩ የኅብረት ጊዜያትም በአብ ፍቅር ላይ ያለውን ፍጹም ጥገኝነት ስሜት ማደስ እንደሚያስፈልገው ተሰማው። «ወልድ ከራሱ ሊያደርግ ምንም አይችልም»፣ «እንደ ሰማሁ እንዲሁ እናገራለሁ» ባለ ጊዜ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ግንኙነት ቀላል እውነት መግለጡ ብቻ ነበር፤ ለብቻው ፈቀቅ ማለቱን አስፈላጊም ሊነገር የማይችል ደስታም ያደረገው ይህ ነበር። ምነው እያንዳንዱ የእርሱ አገልጋይ ይህን ቡሩክ ጥበብ ቢረዳና ቢለማመድ፣ ቤተ ክርስቲያንም ልጆቿን ይህን ከፍ ያለና ቅዱስ መብት እንዲገነዘቡ ማሠልጠን ብታውቅ! እያንዳንዱ አማኝ በእውነት — ከእግዚአብሔር ጋር ብቻውን — የሚሆንበት ጊዜ ሊኖረው ይችላል፤ ሊኖረውም ይገባል። ኦ! እግዚአብሔርን ለብቻዬ ለራሴ የማግኘት፣ እግዚአብሔርም እኔን ለብቻዬ ለራሱ እንደ ያዘኝ የማወቅ ሐሳብ!

4. እርሱ ብቻውን፣ ከቃሉ ጋር። ጌታችን እንደ ሰው የእግዚአብሔርን ቃል እንደ ልጅ መማር ነበረበት፤ በናዝሬት በኖረባቸው ረጅም ዓመታት ያንን ቃል ተመገበ፣ የራሱም አደረገው። በብቸኝነቱ ያ ቃል ስለ እርሱ በተናገረው ሁሉ፣ እንዲፈጽመውም በገለጠለት የእግዚአብሔር ፈቃድ ሁሉ ላይ ከአብ ጋር ተመካከረ። በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ሊማራቸው ከሚገቡ ጥልቅ ትምህርቶች አንዱ ይህ ነው፦ ቃሉ ያለ ሕያው እግዚአብሔር ጥቂት ይጠቅማል፤ የቃሉ በረከት የሚመጣው ወደ ሕያው እግዚአብሔር ሲያመጣን ነው፤ ከእግዚአብሔር አፍ የምንቀበለው ቃል እንድናውቀውና እንድናደርገው ኃይልን ያመጣል።

ትምህርቱን እንማር፦ ቃሉን ሕይወትና ኃይል ሊያደርገው የሚችለው በስውር ከእግዚአብሔር ጋር ያለ ግላዊ ኅብረት ብቻ ነው።

5. እርሱ ብቻውን፣ በጸሎት። ጸሎት ሰው ሕይወቱን ሁሉ ለእግዚአብሔር እንዲገልጥና ትምህርቱንና ብርታቱን እንዲለምን ስለሚያስችለው እንዴት ያለ ሊነገር የማይችል መብት ነው! ጸሎት ለኢየሱስ ምን ማለት እንደ ነበረ — እንዴት ያለ ስግደት፣ እንዴት ያለ ትሑት ፍቅር፣ ለሚያስፈልገው ሁሉ እንዴት ያለ የልጅነት ልመና እንደ ነበረ — ለአፍታ ለማሰብ ሞክር። ይህን በትክክል መገመት እንደማንችል ሁሉ፣ የክርስቶስን ፈለግ መከተል የሚያውቅና ከእርሱ ጋር መሆንን — እርሱ ብቻውን — ዋና ደስታው የሚያደርግ ሰው፣ እግዚአብሔር ለእንዲህ ያለ ሰው ሊያደርግለት የሚችለውን ከሁሉ የላቀውን ነገር ሲለማመድ ምን ዓይነት ብፅዕና እንደሚጠብቀው ልንረዳ እንችላለንን?

እርሱ ብቻውን። እነዚህ ቃላት በምድር ላይ የነበረውን የክርስቶስን ሕይወት፣ አሁንም በእኛ ውስጥ የሚኖረውን ሕይወቱን ምሥጢር እንዴት በጥልቀት ይገልጡልናል! በመንፈስ ቅዱሱ በኩል በእኛ ውስጥ ከሚኖረው ሕይወት እጅግ ቡሩክ ከሆኑት ገጽታዎች አንዱ ይህ ነው፦ ቃሉ የሚለውን ሁሉ — እርሱ ብቻውን — ይገልጥልናል፤ ያካፍለናልም።