የዕለት ዕለት መታደስ — ኃይሉ

ስለዚህም አንታክትም፥ ነገር ግን የውጭው ሰውነታችን ቢጠፋ እንኳ የውስጡ ሰውነታችን ዕለት ዕለት ይታደሳል። 2ኛ ቆሮንቶስ 4:16።

«እንደ ምሕረቱ መጠን ለአዲስ ልደት በሚሆነው መታጠብና በመንፈስ ቅዱስ በመታደስ አዳነን እንጂ፥ እኛ ስላደረግነው በጽድቅ ስለ ነበረው ሥራ አይደለም» ቲቶ 3:5።

ቀን በመጣ ቁጥር የተፈጥሮ ሕይወት ይታደሳል። ፀሐይ በብርሃኗና በሙቀቷ እንደ ገና ስትወጣ አበቦች ይፈካሉ፣ ወፎች ይዘምራሉ፣ ሕይወትም በየስፍራው ይነቃቃል ይበረታልም። ከእንቅልፋችን ዕረፍት ተነሥተን የጠዋት ምግባችንን ስንመገብ፣ ለቀኑ ተግባራት አዲስ ኃይል እንዳገኘን ይሰማናል። የውስጥ እልፍኝም የውስጥ ሕይወታችን ደግሞ የዕለት ዕለት መታደስ እንደሚያስፈልገው ዘወትር የሚመሰክር ቋሚ ምስክርነት ነው። የመንፈሳዊ ሕይወት ብርታት ተጠብቆ ሊቆይና ሊያድግ የሚችለው ከእግዚአብሔር ቃል በሚገኝ አዲስ ምግብና በጸሎት ከራሱ ከእግዚአብሔር ጋር በሚኖር አዲስ አንድነት ብቻ ነው።

የውጭው ሰውነታችን ቢጠፋ እንኳ፣ የሕመም ወይም የመከራ ሸክም፣ የሥራ ጫናና ድካም ቢያዝለንና ቢያደክመን እንኳ፣ የውስጡ ሰው ዕለት ዕለት ሊታደስ ይችላል።

ጸጥ ያለ ጊዜና ስፍራ ከቃሉና ከጸሎት ጋር የመታደሱ መንገዶች ናቸው። ነገር ግን እነዚህ መንገዶች ሆነው የሚያገለግሉት በእነርሱ በኩል በሚሠራው መለኮታዊ ኃይል ሕያው ሲሆኑ ብቻ ነው። ያ ኃይል መንፈስ ቅዱስ ነው፤ በእኛ ውስጥ የሚሠራው ብርቱው የእግዚአብሔር ኃይል ነው። የተባረከው መንፈስ ዘወትር የሚሠራው ተግባሩ የሆነውን የውስጡን ሰው የዕለት ዕለት መታደስ ተገቢውን ስፍራ ባንሰጠው ኖሮ፣ ስለ ውስጥ እልፍኝና እርሱ ስለሚወክለው የውስጥ ሕይወት የምናደርገው ጥናት ጐደሎ በሆነ ነበር። ከቲቶ በተወሰደው ክፍል እንዲህ ተምረናል፦ «እንደ ምሕረቱ መጠን ለአዲስ ልደት በሚሆነው መታጠብና በመንፈስ ቅዱስ በመታደስ አዳነን እንጂ፥ እኛ ስላደረግነው በጽድቅ ስለ ነበረው ሥራ አይደለም»። ሁለቱ አገላለጾች አንድን ነገር ለመደጋገም የታሰቡ አይደሉም።

አዲስ ልደት አንድ ታላቅ ድርጊት፣ የክርስቲያናዊ ሕይወት መጀመሪያ ነው፤ የመንፈስ ቅዱስ መታደስ ግን ያለማቋረጥ የሚቀጥልና ፈጽሞ የማያበቃ ሥራ ነው። በሮሜ 12:2 የክርስቲያናዊ ሕይወት ደረጃ በደረጃ የሚሆን መለወጥ «በልባችሁ መታደስ» እንደ ሆነ እናነባለን። በኤፌሶን 4:23 «አሮጌውን ሰው አስወግዱ» የሚለው ቃል (በአኦሪስት ግሥ ጊዜ) አንድ ጊዜ ለሁልጊዜ የተፈጸመን ድርጊት ያመለክታል፤ «በአእምሮአችሁም መንፈስ ታደሱ» የሚለው ቃል ግን በአሁን ጊዜ ግሥ የተነገረ ሲሆን ደረጃ በደረጃ የሚቀጥልን ሥራ ያመለክታል። እንዲሁም በቆላስይስ 3:10 እንዲህ እናነባለን፦ «የፈጠረውንም ምሳሌ እንዲመስል እውቀትን ለማግኘት የሚታደሰውን አዲሱን ሰው ለብሳችሁታል።» በውስጥ እልፍኝ ውስጥ ለውስጡ ሰው የዕለት ዕለት መታደስ ልንመለከተውና ልንተማመንበት የሚገባን የተባረከው መንፈስ ነው።

በስውር አምልኮአችን ሁሉም ነገር የተመሠረተው ከተባረከው ሥላሴ ሦስተኛው አካል፣ ሊሰገድለት ከሚገባው ከእርሱ ጋር ያለንን ትክክለኛ ግንኙነት በመጠበቃችን ላይ ነው፤ አብና ወልድ የማዳን ፍቅራቸውን ሥራ ሊሠሩ የሚችሉት በእርሱ በኩል ብቻ ነው፤ ክርስቲያንም ሥራውን ሊሠራ የሚችለው በእርሱ ብቻ ነው። ያ ግንኙነት በሁለት እጅግ ቀላል ቃላት ሊገለጥ ይችላል፤ እነርሱም እምነትና ራስን መስጠት ናቸው። እምነት። መጽሐፍ እንዲህ ይላል፦ «እግዚአብሔር አባ አባት ብሎ የሚጮኽ የልጁን መንፈስ በልባችሁ ውስጥ ላከ።»

የእግዚአብሔር ልጅ፣ ከሁሉ እጅግ ደካማው እንኳ ቢሆን፣ በማለዳ አምልኮው አብን ደስ የሚያሰኝና ለራሱም በረከት የሚሆን ጸሎት ማቅረብ ቢፈልግ፣ መንፈስ ቅዱስን የጸሎት መንፈስ አድርጎ እንደ ተቀበለና በውጤታማነት እንድንጸልይ የእርሱ እርዳታ የግድ አስፈላጊ መሆኑን ማስታወስ አለበት። ከእግዚአብሔር ቃል ጋርም እንዲሁ ነው። እውነት በመለኮታዊ ትርጉሙና ኃይሉ ሊገለጥልንና በልባችን ሥራውን ሊሠራ የሚችለው በመንፈስ ቅዱስ ብቻ ነው። የውስጡ ሰው የዕለት ዕለት መታደስ በማለዳው ሰዓት እውን እንዲሆን ከፈለግህ፣ ለማሰላሰልና ለማምለክ ጊዜ ውሰድ፤ መንፈስ ቅዱስ እንደ ተሰጠህ፣ እርሱ በውስጥህ እንዳለ፣ በእርሱም በኩል እግዚአብሔር በጸሎትና በቃሉ የሚሰጠውን በረከት እንደሚሠራ በሙሉ ልብህ እመን።

ራስን መስጠት። መንፈስ ቅዱስ ሙሉ ቁጥጥር ሊኖረው እንደሚገባ አትርሳ። «በእግዚአብሔር መንፈስ የሚመሩ ሁሉ እነዚህ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸውና።»

እነርሱ እንደ ሥጋ ፈቃድ ሳይሆን እንደ መንፈስ ፈቃድ ይመላለሳሉ። ለቃሉ ብርሃኑንና ኃይሉን ሊሰጠው፣ እግዚአብሔርንም ደስ በሚያሰኘው በዚያ የተባረከ የልጅነት መታመንና የልጅነት መታዘዝ ሕይወት ሊጠብቀን የሚችለው ያላዘነው የመንፈስ ሀልዎት ነው።

ስለዚህ ድንቅ ስጦታ፣ በሚያድስ ኃይሉ ስለሚሠራው መንፈስ ቅዱስ እግዚአብሔርን እናመስግን፤ የውስጡ ሰው በእውነት ዕለት ዕለት የሚታደስበት ስፍራ እንደ መሆኑም ወደ ውስጥ እልፍኝ በአዲስ ደስታና ተስፋ እንመልከት። እንዲህ ሕይወት ዘወትር አዲስ ሆኖ ይጠበቃል፤ እንዲህ ከብርታት ወደ ብርታት እንሄዳለን፤ እንዲህ አብ ይከበር ዘንድ ብዙ ፍሬ እናፈራለን።

ይህ ሁሉ እውነት ከሆነ፣ መንፈስ ቅዱስን በትክክል ማወቅ ምንኛ ያስፈልገናል! ሦስተኛው አካል እንደ መሆኑ፣ የእግዚአብሔርን ሕይወት ወደ እኛ ማምጣት፣ በማንነታችን ጥልቀት ውስጥ ራሱን መሰወርና ከእኛ ጋር አንድ መሆን፣ በዚያም አብንና ወልድን መግለጥ፣ በእኛ ውስጥ የሚሠራ ብርቱ የእግዚአብሔር ኃይል መሆንና ሁለንተናችንን መቈጣጠር ሹመቱና ሥራው ነው። እርሱ የሚጠይቀው አንድ ነገር ብቻ ነው፤ እርሱም ለአመራሩ ቀላል መታዘዝ ነው። ራሷን በእውነት የሰጠች ነፍስ በመንፈስ ቅዱስ የዕለት ዕለት መታደስ የዕድገትን፣ የብርታትንና የደስታን ምስጢር ታገኛለች።