ውስጣዊውና ውጫዊው

«እናንት ደንቆሮዎች፥ የውጭውን የፈጠረ የውስጡን ደግሞ አልፈጠረምን?» ሉቃስ 11:40።

መንፈስ ሁሉ ሕይወቱ የሚገለጥበትን መልክ ወይም ቅርጽ ለራሱ ለማበጀት ይሻል። ውጫዊው ነገር የተሰወረው የውስጥ ሕይወት የሚታይ መግለጫ ነው። ብዙውን ጊዜ ውጫዊው ከውስጣዊው አስቀድሞ ይታወቃል፤ በእርሱም በኩል ውስጣዊው ያድጋል፣ ወደ ሙሉ ፍጽምናውም ይደርሳል፤ ሐዋርያው በ1ኛ ቆሮንቶስ 15:46 እንዲህ እንዳለ፦ «ነገር ግን አስቀድሞ ፍጥረታዊው ቀጥሎም መንፈሳዊው ነው እንጂ መንፈሳዊው መጀመሪያ አይደለም።» በውስጣዊውና በውጫዊው መካከል ያለውን ትክክለኛ ግንኙነት መረዳትና ጠብቆ መያዝ ከክርስቲያናዊ ሕይወት ታላላቅ ምስጢሮች አንዱ ነው።

አዳም በገነት ሳለ ፈታኙን ባይሰማ ኖሮ፣ ፈተናው የውስጥ ሕይወቱን ወደ ፍጽምና ባደረሰው ነበር። ኃጢአቱና ውድቀቱ፣ የመከራውም ሁሉ ምክንያት ራሱን ለሚታየው ውጫዊ ዓለም ኃይል አሳልፎ መስጠቱ ነበር። የእግዚአብሔር ትእዛዝ በተከበረበት ልብ ውስጥ በተሰወረው የውስጥ ሕይወት፣ በፍቅርና በእምነት፣ በመታዘዝና በመደገፍ ውስጣዊ ዝንባሌዎች ደስታውን ከመፈለግ ይልቅ፣ ከእርሱ ውጭ ባለው ዓለም ላይ፣ ዓለም ሊሰጠው በሚችለው ተድላና መልካሙንና ክፉውን በማወቅ ላይ ምኞቱን አደረገ።

ከሁሉ ከሚያዋርደው ጣዖት አምልኮ አንሥቶ እስከ አይሁድነትና ክርስትና መበላሸት ድረስ፣ የሐሰት ሃይማኖት ሁሉ ሥሩ ይህ ነው፦ ዓይንን ደስ የሚያሰኘው፣ አእምሮን የሚስበው ወይም ጣዕምን የሚያረካው ውጫዊ ነገር፣ እግዚአብሔር የሚፈልገውንና የሚሰጠውን በውስጥ ያለውን እውነት፣ በልብና በሕይወት ውስጥ የተሰወረውን ጥበብ ስፍራ መውሰዱ ነው።

የአዲስ ኪዳን ታላቅ መለያ የውስጥ ሕይወት ሥርዓት መሆኑ ነው። የአዲሱ ኪዳን ተስፋ ቃል እንዲህ ይላል፦ «ሕጌን በውስጣቸው አኖራለሁ፥ በልባቸውም እጽፈዋለሁ»፤ «አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ፥ በውስጣችሁም አዲስ መንፈስ አኖራለሁ»። የጌታችን የኢየሱስም ተስፋ ቃል፦ «እኔ በአባቴ እንዳለሁ እናንተም በእኔ እንዳላችሁ እኔም በእናንተ እንዳለሁ በዚያን ቀን ታውቃላችሁ።» የሚል ነበር። ሃይማኖት የሚገኘው በልብ ሁኔታ ነው፤ እውነተኛ መዳን የሚገኘው እግዚአብሔር የልጁን መንፈስ በላከበት ልብ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በፈሰሰበት ልብ ውስጥ ነው።

የውስጥ እልፍኝ፣ በስውር ከሚያይ አባት ጋር ካለው ስውር አንድነት ጋር፣ የውስጥ ሕይወት ምልክትና ማሠልጠኛ ትምህርት ቤት ነው። የውስጥ እልፍኝን በየዕለቱ በእውነትና በታማኝነት መጠቀም የተሰወረውን የውስጥ ሕይወት ብርቱና ደስተኛ ያደርገዋል።

በሃይማኖታዊ ሕይወታችን ሁሉ ትልቁ አደጋ ከውስጣዊው እውነታ ይልቅ ለውጫዊ መንገዶች የበለጠ ጊዜና ትኩረት መስጠት ነው። እውነተኛ መንፈሳዊ ሕይወትን የግድ የሚያስገኘው የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናትህ ጥልቀት አይደለም፤ የጸሎትህ ወይም የመልካም ሥራህ ብዛትና ትጋትም አይደለም።

አይደለም! የሚያስፈልገን ይህን መገንዘብ ነው፦ እግዚአብሔር መንፈስ እንደ ሆነ፣ እንዲሁ በውስጣችን እርሱን ሊያውቅና ሊቀበል፣ እርሱንም ወደ መምሰል ሊለወጥ፣ እግዚአብሔርን በቸርነቱና በፍቅሩ ከሚያንቀሳቅሱት ዝንባሌዎች ተካፋይ ሊሆን የሚችል መንፈስ አለ።

መዳናችን ሁሉ የክርስቶስ ኢየሱስ ባሕርይ፣ ሕይወትና መንፈስ በውጫዊና በውስጣዊ አዲሱ ሰዋችን ውስጥ በመገለጡ ላይ የቆመ መሆኑን ይህን በአእምሮህ አጽንተህ ያዝ። በሰው ነፍስ ውስጥ የነበረውን የመጀመሪያውን የእግዚአብሔር ሕይወት የሚያድሰውና መልሶ የሚያስገኘው ይህ ብቻ ነው። ወደ የትም ብትሄድ፣ ምንም ብታደርግ፣ በቤትም ሆንህ በውጭ በእርሻ፣ ሁሉን ከክርስቶስ ጋር አንድ ለመሆን በመሻት፣ ጠባዩንና ዝንባሌውን በመከተል አድርግ፤ በነፍስህ ውስጥ የክርስቶስን መንፈስና ሕይወት ከሚያሠራውና ከሚያበዛው ነገር አብልጠህ ምንም አትናፍቅ፣ ምንም አትመኝ፤ በውስጥህ ያለው ሁሉ ወደ ቅዱሱ ኢየሱስ ጠባይና መንፈስ እንዲለወጥም ተመኝ።

በውስጥህ ያለህን መዝገብ አስብ፤ እርሱም የዓለም መድኃኒት፣ ዘላለማዊው የእግዚአብሔር ቃል ነው፤ በውስጥህ ኃጢአትንና ሞትን ድል የሚያደርግ፣ በነፍስህም የሰማይን ሕይወት እንደ ገና የሚያስገኝ የመለኮት ባሕርይ ዘር ሆኖ በልብህ ተሰውሮአል። ወደ ልብህ ተመለስ፤ ልብህም መድኃኒቱን፣ አምላኩን በራሱ ውስጥ ያገኛል። ከእግዚአብሔር ምንም የማታየውና የማይሰማህ እርሱን በውጭ፣ በመጻሕፍት፣ በቤተ ክርስቲያን፣ በውጫዊ ልምምዶች ስለምትፈልገው ነው፤ ነገር ግን አስቀድመህ በልብህ እስክታገኘው ድረስ በዚያ አታገኘውም። በልብህ ፈልገው፤ ፈጽሞም በከንቱ አትፈልግም፤ እርሱ በዚያ ይኖራልና፣ የብርሃኑና የመንፈስ ቅዱሱ መቀመጫ በዚያ ነውና።