ቃሉን የሚያደርግ ሰው በረከቶች

«ቃሉን የምታደርጉ ሁኑ እንጂ ራሳችሁን እያሳታችሁ የምትሰሙ ብቻ አትሁኑ። ቃሉን የሚሰማ የማያደርገውም ቢኖር የተፈጥሮ ፊቱን በመስተዋት የሚያይን ሰው ይመስላል፤ ራሱን አይቶ ይሄዳልና፥ ወዲያውም እንደ ምን እንደ ሆነ ይረሳል። ነገር ግን ነጻ የሚያወጣውን ፍጹሙን ሕግ ተመልክቶ የሚጸናበት፥ ሥራንም የሚሠራ እንጂ ሰምቶ የሚረሳ ያልሆነው፥ በሥራው የተባረከ ይሆናል።» ያዕቆብ 1:22-25። ቃሉን በመስማት ረክቶ፣ በመስማቱም ደስ ብሎት፣ ነገር ግን ሳያደርጉት መቅረት እንዴት ያለ አስከፊ ራስን ማታለል ነው! ይህስ እንዴት እጅግ የተለመደ ነው! እጅግ ብዙ ክርስቲያኖች የእግዚአብሔርን ቃል በዘወትርና በትጋት ሲሰሙ፣ ነገር ግን ሳያደርጉት ይታያሉ። የገዛ አገልጋያቸው እንዲህ ቢያደርግ፣ ሰምቶ ባያደርግ፣ ፍርዳቸው ምን ይሆን ነበር? ሆኖም ማታለሉ እጅግ የተሟላ ከመሆኑ የተነሣ መልካም የክርስትና ሕይወት እየኖሩ እንዳልሆኑ ፈጽሞ አያውቁም። እንግዲህ የሚያታልለን ምን ሊሆን ይችላል? ከአንድ በላይ ነገር አለ። አንደኛው፣ ሰዎች በመስማት የሚያገኙትን ደስታ ሃይማኖትና አምልኮ አድርገው መሳሳታቸው ነው። አእምሮ እውነት በግልጽ ሲቀርብለት ደስ ይለዋል፤ ምናብ በምሳሌዎቹ ይረካል፤ ስሜትም በአተገባበሩ ይነሣሣል።

ለንቁ አእምሮ እውቀት ደስታን ይሰጣል። አንድ ሰው አንዱን የሳይንስ ዘርፍ —ለምሳሌ ኤሌክትሪክን— በተግባር የመጠቀም ትንሽ እንኳ ሐሳብ ሳይኖረው፣ እውቀቱ ለሚሰጠው ደስታ ብቻ ሊያጠና ይችላል። እንዲሁም ሰዎች ወደ ቤተ ክርስቲያን ሄደው በስብከቱ ይደሰታሉ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር የሚጠይቀውን አያደርጉም። ያልተመለሰውም የተመለሰውም ሰው በአንድነት ማድረግ የማይገባቸውን ነገሮች እያደረጉ፣ እየተናዘዙ፣ ደግሞም እያደረጉ በመቀጠል ረክተው ይኖራሉ። ለዚህ ራስን ማታለል ሌላው ምክንያት መልካምን ለማድረግ አቅም የለንም የሚለው ትምህርት በአስከፊ ሁኔታ መጣመሙ ነው። እንድንታዘዝ የሚያስችለን፣ ከኃጢአት የሚጠብቀንና በእውነት ቅዱሳን የሚያደርገን የክርስቶስ ጸጋ እጅግ ጥቂት ስለሚታመን፣ ሰዎች በተግባር ኃጢአት መሥራት ግድ እንደሆነባቸው ያስባሉ። እግዚአብሔር ፍጹም መታዘዝን ከእነርሱ ሊጠብቅ አይችልም፤ ሊፈጽሙት እንደማይችሉ ያውቃልና። ይህ ስሕተት እግዚአብሔር የተናገረውን ሁሉ ለማድረግ ያለውን የቈረጠ ዓላማ ከሥሩ ይቈርጠዋል። የእግዚአብሔር ጸጋ በእኛ ውስጥ ሊያደርገው የሚችለውን ሁሉ ለማመንና ለመለማመድ ያለውን ማንኛውንም ልባዊ ፍላጎት ልብን ይዘጋበታል፤ ሰዎችንም በኃጢአት መካከል ሳሉ በራሳቸው ረክተው እንዲኖሩ ያደርጋቸዋል። መስማትና አለማድረግ —እንዴት ያለ አስከፊ ራስን ማታለል ነው!

ለዚህም ሦስተኛ ምክንያት አለ፤ ይህም በተለይ የግል መጽሐፍ ቅዱስ ንባብን ይመለከታል። መስማቱ ወይም ማንበቡ እንደ ግዴታ ይቈጠራል፤ ያንን ግዴታ መፈጸምም በራሱ የሃይማኖት አገልግሎት እንደሆነ ይታሰባል። በማለዳ አምስት ወይም አሥር ደቂቃችንን በንባብ አሳልፈናል፤ በማስተዋልና በጥንቃቄ አንብበናል፤ ያነበብነውን ለመቀበል ሞክረናል፤ በታማኝነት የተፈጸመ ግዴታ ኅሊናን ያሳርፋል፣ የእርካታም ስሜት ይሰጣል።

የእግዚአብሔር ቃል እንድንሆን የሚፈልገውንና ሊያደርገን የሚችለውን ቃል በቃል ለማድረግና ለመሆን ልባችንን ሁሉ አዘጋጅተን ካልወጣን በቀር፣ የተፈጸመ ግዴታም ሆነ የተገኘ እውቀት ከንቱ መሆኑን፣ ከዚያም በላይ ልብን የሚያደነድን ተጽዕኖ እንዳለው የሚገነዘብ እምብዛም የለም። አስከፊ ራስን ማታለል! «ቃሉን የምታደርጉ ሁኑ እንጂ ራሳችሁን እያሳታችሁ የምትሰሙ ብቻ አትሁኑ።» ያዕቆብ 1:22።

ይህ ራስን ማታለል ሊዋጋና ድል ሊነሣ የሚገባው በእልፍኝ ውስጥ፣ በማለዳው ሰዓት ነው። ይህ የዘወትር የመጽሐፍ ቅዱስ ንባባችንን እንደሚያስተጓጉልና ከተመደቡልን ክፍሎች ወደ ኋላ እንደሚያስቀረን እናገኝ ይሆናል። እንዲህ ማድረግ ግድ አይደለም። ነገር ግን ይህ ጉዳይ አጠራጣሪና ያልተወሰነ ሆኖ ከሚቀር ይልቅ ቢያስተጓጉል እጅግ ይሻላል። ሁሉ ነገር በዚህ ላይ የተመሠረተ ነው። ጌታችን ኢየሱስ፦ «ፈቃዱን ሊያደርግ የሚወድ ቢኖር፥ እርሱ ይህ ትምህርት ከእግዚአብሔር ቢሆን ወይም እኔ ከራሴ የምናገር ብሆን ያውቃል» አለ። የክርስቶስን ትምህርት በመለኮታዊ ምንጩና ኃይሉ በመንፈስ የሚያውቀውን መለኮታዊ ብርሃን ሊቀበል የሚችለው በእግዚአብሔር ሕግ ደስ የሚሰኝና ፈቃዱን ያንን ለማድረግ በቍርጥ ያዘጋጀ ልብ ብቻ ነው። ይህ የማድረግ ፈቃድ ከሌለ እውቀታችን አይጠቅምም፤ የአእምሮ ብቻ እውቀት ነው።

በሕይወት፣ በሳይንስና በጥበብ፣ በንግድም፣ በእውነት ለማወቅ ብቸኛው መንገድ ማድረግ ነው። ሰው ሊያደርገው የማይችለውን ነገር በሚገባ አያውቀውም። እግዚአብሔርን ለማወቅ፣ ብፅዕናውንም ለመቅመስ ብቸኛው መንገድ ፈቃዱን በማድረግ ነው። የምመሰክረው የገዛ ስሜቴና ምናቤ የፈጠረውን አምላክ ነው ወይስ ሁሉን የሚገዛውንና ሁሉን የሚሠራውን እውነተኛውንና ሕያውን አምላክ፣ የሚያረጋግጠው ይህ ነው። ፈቃዱን እንደምወደውና እንደምቀበለው የማረጋግጠው፣ ከእርሱም ጋር አንድ የምሆነው ፈቃዱን በማድረግ ብቻ ነው። ከዚህም በተጨማሪ፣ ፈቃዱን በማድረግ ከፈቃዱ ጋር ከመተባበር በቀር ከእግዚአብሔር ጋር የምንተባበርበት ሌላ መንገድ ከሰማይ በታች ፈጽሞ የለም።

ሰምቶ ያለማድረግ አስፈሪው ራስን ማታለል ድል ሊነሣ የሚገባው በውስጥ እልፍኝ ጸጥታ ውስጥ፣ የግል መጽሐፍ ቅዱስ ንባቤን በማደርግበት መንፈስ፣ ይህን ጉዳይ —እግዚአብሔር የሚለውን ሁሉ አደርጋለሁ የሚለውን— ፈጽሞና ለመጨረሻ ጊዜ ለማጽናት በምፈልግበት ቍርጠኝነት ውስጥ ነው። አንዱን የእግዚአብሔር ቃል ክፍል ወስደን እንዴት ልንይዘው እንደሚገባን ብናይ ሊረዳን ይችላል።

የተራራው ስብከት ነው እንበል። በመጀመሪያው ብፅዕና እጀምራለሁ፦ «በመንፈስ ድሆች የሆኑ ብፁዓን ናቸው»። እጠይቃለሁ፦ ይህ ምን ማለት ነው? ይህን ትእዛዝ እየታዘዝሁ ነውን? ቢያንስ ይህን ዝንባሌ ዕለት ዕለት ለመጠበቅ በመፈለግ ረገድ ፈጽሞ ቁም ነገረኛ ነኝን?

ትዕቢተኛውና በራሱ የሚታመነው ባሕርዬ ከዚህ ምን ያህል የራቀ መሆኑ ሲሰማኝ፣ ለመጠበቅ፣ ክርስቶስን ለመማጸንና እርሱ ይህን በእኔ ውስጥ ሊሠራው እንደሚችል ለማመን ፈቃደኛ ነኝን? ይህን ላደርግ ነውን— በመንፈስ ድሃ ለመሆን? ወይስ እንደገና ሰሚ እንጂ አድራጊ ያልሆነ እሆናለሁ? እንዲሁም ብፅዕናዎቹን ሁሉ፣ ስለ የዋህነትና ስለ ምሕረት፣ ስለ ፍቅርና ስለ ጽድቅ፣ ሁሉን ለአብ እንደሚደረግ አድርጎ ስለ ማድረግ፣ በሁሉም እርሱን ስለ መታመን፣ ፈቃዱንና የክርስቶስን ቃሎች ስለ ማድረግ ያለውን ትምህርት የያዘውን ስብከቱንም ሁሉ አልፌ እንዲህ ልጠይቅ እችላለሁ፦ ይህ ምን ማለት እንደሆነ አውቃለሁን? በሕይወቴ እየኖርሁት ነውን? እያደረግሁት ነውን? እርሱ የሚናገረውን ሆኛለሁን?

ደግሞም ደጋግሞ፦ እንደማይሆን እፈራለሁ፤ አይደለም፤ እንዲህ ለመኖርና እርሱ የሚለውን ለማድረግ ምንም ዕድል አይታየኝም የሚል መልስ ሲመጣ፣ እምነቴንም አካሄዴንም ሙሉ በሙሉ እንደገና መመርመር እንደሚያስፈልገኝ እንዲሰማኝ እመራለሁ።

እርሱ የሚለውን ሁሉ አደርጋለሁ የሚለው ስእለት፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ንባቤም ሆነ በሕይወቴ፣ እርሱ ሊኖረው ይገባል ብሎ የሚጠይቀውን ስፍራ ከቶ ይዞ እንደሆነም እጠይቃለሁ። እንዲህ ያሉ ጥያቄዎች በውስጤ መሥራት ጀምረው፣ የገዛ ሕይወቱን በእኔ ውስጥ የሚተነፍስና የሚናገረውን ሁሉ በእኔ የሚሠራ ክርስቶስ እንደሚያስፈልገኝ ፍጹም አዲስ ማስተዋል ሊያመጡልኝ እንደሚችሉ አውቃለሁ። በእምነትም እንዲህ ለማለት ድፍረት አገኛለሁ፦ ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ፤ በቃሉ የሚለውን ሁሉ አደርጋለሁ።