የሰዎች ከንቱ ፍርድ

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ በጌታ አጥብቀህ ታመን፤ ሕሊናህ ቅንና ንጹሕ እንደ ሆንህ ሲነግርህ የሰዎችን ፍርድ አትፍራ። እንዲህ ያለውን መቀበል መልካምና የተባረከ ነውና፤ ከራሱ ይልቅ በእግዚአብሔር በሚታመን ትሑት ልብ ላይም አይከብድም። ብዙ ሰዎች ብዙ ነገር ይናገራሉ፤ ስለዚህም በእነርሱ ላይ ብዙ እምነት ሊጣል አይገባም።

እንዲሁም ሰዎችን ሁሉ ማርካት አይቻልም። ጳውሎስ ሁሉን በጌታ ደስ ለማሰኘት ቢጥርም፣ ከሁሉ ጋር በሁሉ ነገር እንደ እነርሱ ሆንሁ እንዳለ ለሁሉ ሁሉን ቢሆንም፣ አስተያየታቸውን ግን አቃሎ ተመለከተ። በእርሱ ዘንድ እንዳለውና እንደ ቻለው ስለ ሌሎች መታነጽና መዳን አብዝቶ ደከመ፤ ነገር ግን አንዳንድ ጊዜ በሌሎች ከመፈረድና ከመናቅ ሊያመልጥ አልቻለም። ስለዚህ ሁሉን ለሚያውቅ ለእግዚአብሔር ሁሉን አሳልፎ ሰጠ፤ በግፍ በሚናገሩ ወይም ሞኝነትንና ሐሰትን በሚያስቡ ወይም በሚከሱት ሰዎች ምላስ ፊትም በትዕግሥቱና በትሕትናው ራሱን ተከላከለ። በእርግጥ አንዳንድ ጊዜ መለሰላቸው፤ ይህንም ያደረገው ዝምታው ደካሞችን እንዳያሰናክል ብቻ ነው።

እንግዲህ ሟች ሰውን ትፈራ ዘንድ አንተ ማን ነህ? ዛሬ እዚህ አለ፤ ነገ አይታይም። እግዚአብሔርን ፍራ፤ የሰዎችንም ማስፈራሪያ አትፈራም። ማንም በቃል ወይም በጕዳት ምን ሊያደርግህ ይችላል? ከአንተ ይልቅ ራሱን ይጐዳል፤ ማንም ቢሆን ከእግዚአብሔር ፍርድ ሊያመልጥ አይችልም። ስለዚህ እግዚአብሔርን በዓይንህ ፊት አድርግ፤ በነጭናጫ ቃላትም አትጣላ።

እንግዲህ የተሸነፍህ ቢመስልህና የማይገባህን ኀፍረት ብትቀበል፣ አታጕረምርም፤ በትዕግሥት ማጣትም አክሊልህን አታሳንስ። ይልቁንም ወደ ሰማይ፣ ከውርደትና ከጕዳት ሁሉ ላድንህ፣ ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው ላስረክብ ሥልጣን ወዳለኝ ወደ እኔ ተመልከት።