የመለኮታዊ ፍቅር አስደናቂ ውጤት

ደቀ መዝሙሩ፦

የጌታዬ የኢየሱስ ክርስቶስ አባት፣ የሰማዩ አባት ሆይ፥ እኔን ምስኪኑን ፍጥረት ታስበኝ ዘንድ ራስህን ዝቅ ስላደረግህ እባርክሃለሁ። የርኅራኄ አባት የመጽናናትም ሁሉ አምላክ ሆይ፥ ለማይገባኝ ለእኔ አንዳንድ ጊዜ በመጽናናትህ ስለምታበረታኝ ምስጋና ለአንተ ይሁን። ከአንድያ ልጅህና ከአጽናኙ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ሁልጊዜ እባርክሃለሁ፤ ለዘላለም ዓለምም አከብርሃለሁ።

ጌታ አምላክ፣ ቅዱስ አፍቃሪዬ ሆይ፥ ወደ ልቤ በመጣህ ጊዜ በውስጤ ያለው ሁሉ ደስ ይለዋል። አንተ ክብሬና የልቤ ሐሤት ነህ። አንተ በመከራዬ ቀን ተስፋዬና መጠጊያዬ ነህ። ነገር ግን ፍቅሬ ገና ደካማ፣ በጎ ምግባሬም ያልተፈጸመ ስለ ሆነ፣ በአንተ ልበረታና ልጽናና ይገባኛል። ስለዚህ ዘወትር ጎብኘኝ፤ ቅዱስ ተግሣጽህንም አስተምረኝ። በውስጤ ተፈውሼና ነጽቼ ለመውደድ የተገባሁ፣ ለመታገሥ ብርቱ፣ በመጽናትም የጸናሁ እሆን ዘንድ ከክፉ ምኞት አርነት አውጣኝ፤ ልቤንም ከሥርዓት የለሽ ፍቅር ሁሉ አንጻው።

ፍቅር እጅግ የላቀ ነገር፣ በእውነትም እጅግ ታላቅ በረከት ነው። አስቸጋሪውን ሁሉ ቀላል ያደርጋል፤ በደልንም ሁሉ በእርጋታ ይታገሣል። ሸክምን ሳይከብደው ይሸከማልና፤ መራራውንም ሁሉ ጣፋጭ ያደርጋል። የኢየሱስ ክቡር ፍቅር ወደ ታላቅ ሥራ ይገፋፋል፤ ይበልጥ ፍጹም የሆነውንም ናፍቆት ያነሣሣል። ፍቅር ወደ ላይ ያዘነብላል፤ በምንም ዝቅተኛ ነገር ወደ ታች መያዝን አይወድም። ፍቅር ውስጣዊ ዕይታው እንዳይጋረድ፣ በአንዳች ጊዜያዊ ጥቅም እንዳይጠላለፍ፣ በመከራም እንዳይሸነፍ ነጻ መሆንንና ከዓለማዊ ምኞቶች ሁሉ መራቅን ይወዳል።

ከፍቅር የሚጣፍጥ ምንም የለም፤ ከእርሱ የሚበረታ ወይም ከፍ ያለ ወይም የሰፋ ምንም የለም፤ በሰማይም ሆነ በምድር ከእርሱ የሚያስደስት፣ የተሟላ ወይም የተሻለ ምንም የለም፤ ፍቅር ከእግዚአብሔር ተወልዶአልና፤ ከተፈጠሩት ነገሮች ሁሉ በላይ ባለው በእግዚአብሔር እንጂ ሊያርፍ አይችልም።

የሚወድ ሰው ይበራል፣ ይሮጣል፣ ደስም ይለዋል፤ ነጻ ነው፤ የታሰረ አይደለም። ሁሉን ስለ ሁሉ ይሰጣል፤ በሁሉም ውስጥ ሁሉን ይይዛል፤ ከሁሉ በላይ በሆነው፣ መልካም ነገር ሁሉ ከእርሱ በሚፈስስና በሚወጣው በአንዱ ልዑል መልካም ነገር ላይ ያርፋልና። ስጦታውን አይመለከትም፤ ነገር ግን ከስጦታዎች ሁሉ በላይ ራሱን ወደ ሰጪው ይመልሳል።

ፍቅር ብዙ ጊዜ ወሰን አያውቅም፤ ድንበርን ሁሉ አልፎ ይፈስሳል። ፍቅር ሸክም አይሰማውም፤ ድካምን ከምንም አይቈጥርም፤ ከአቅሙ በላይ ይሞክራል፤ ሁሉን ሊያደርግ እንደሚችልና እንደሚቻለው ስለሚያምን የማይቻል ነው ብሎ አያመካኝም። ስለዚህም የማይወድ ሰው በሚደክምበትና በሚወድቅበት ስፍራ እርሱ ሁሉን ማድረግ ይችላል፤ ብዙ ነገርንም ይፈጽማል፤ ያከናውናልም።

ፍቅር ንቁ ነው። ቢተኛም አያንቀላፋም። ቢደክምም አይታክትም። ቢገፋም አይጨነቅም። ቢደነግጥም አይታወክም፤ ነገር ግን እንደ ሕያው ነበልባልና እንደሚነድ ችቦ ወደ ላይ መንገዱን ያቋርጣል፤ በእንቅፋት ሁሉ መካከልም ያለ ጕዳት ያልፋል።

ሰው የሚወድ ከሆነ የዚህን ድምፅ ቃና ያውቃል። ይህ የነፍስ ሞቅ ያለ ፍቅር በእግዚአብሔር ጆሮ የሚጮኽ ታላቅ ድምፅ ነውና፤ እንዲህም ይላል፦ «አምላኬ፣ ፍቅሬ ሆይ፥ አንተ ሁለንተናህ የእኔ ነህ፤ እኔም ሁለንተናዬ የአንተ ነኝ። መውደድ ምን ያህል ጣፋጭ እንደ ሆነ፣ በፍቅር መቅለጥና በእርሱ መታጠብ ምን ያህል ጣፋጭ እንደ ሆነ በልቤ ውስጣዊ ከንፈሮች መቅመስን እማር ዘንድ ፍቅርን ጨምርልኝ። በፍቅር ልነጠቅ። በታላቅ ትጋትና አድናቆት ከራሴ በላይ ልነሣ። የፍቅርን መዝሙር ልዘምር፤ ፍቅሬ ሆይ፥ እስከ ከፍታ ድረስ ልከተልህ። ነፍሴ በፍቅር ደስ እያላት አንተን በማመስገን ትድከም። ከራሴ አብልጬ ልውደድህ፤ ስለ አንተ ብዬ ካልሆነ በቀር ራሴን አልውደድ። ከአንተ የሚያበራው የፍቅር ሕግ እንደሚያዝዘው፣ በእውነት የሚወዱህን ሁሉ በአንተ ልውደዳቸው።»

ፍቅር ፈጣን፣ ቅን፣ ቸር፣ አስደሳችና ተወዳጅ ነው። ፍቅር ብርቱ፣ ታጋሽና ታማኝ፣ አስተዋይ፣ ትዕግሥተኛና ቈራጥ ነው። ፍቅር ከቶ የራሱን አይፈልግም፤ ሰው በማናቸውም ነገር ራሱን በፈለገበት በዚያ ከፍቅር ይወድቃልና። ፍቅር ጠንቃቃ፣ ትሑትና ቅን ነው። ልፍስፍስ ወይም ቀላል አይደለም፤ በከንቱ ነገሮችም ላይ አያተኩርም። ልከኛና ንጹሕ፣ ጽኑና ጸጥ ያለ፣ በስሜቶቹ ሁሉ የተጠበቀ ነው። ፍቅር ለአለቆች የሚገዛና የሚታዘዝ ነው። በራሱ ዓይን የተዋረደና የተናቀ፣ ለእግዚአብሔር ያደረና የሚያመሰግን ነው፤ ጣዕሙ ባይሰማውም እንኳ ሁልጊዜ በእርሱ የሚታመንና ተስፋ የሚያደርግ ነው፤ ያለ ኀዘን በፍቅር መኖር የለምና። ሁሉን ለመቀበልና ለተወዳጁ ፈቃድ ራሱን አስገዝቶ ለመቆም ያልተዘጋጀ አፍቃሪ ተብሎ ሊጠራ አይገባውም። አፍቃሪ ስለ ተወዳጁ ብሎ አስቸጋሪውንና መራራውን ሁሉ በፈቃዱ ሊቀበል ይገባዋል፤ በመከራም ምክንያት ከእርሱ ዞር ሊል አይገባውም።