ለታማኝ ነፍስ እጅግ አስፈላጊ የሆኑት የክርስቶስ ሥጋና ቅዱሳት መጻሕፍት

ደቀ መዝሙሩ፦

እጅግ ጣፋጭ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ከአንተ ከብቻህ በቀር—ከብቸኛ አፍቃሪዋ፣ ልቧ ሊመኘው ከሚችለው ሁሉ ይበልጥ ከሚናፈቀው—ሌላ የሚበላ ምግብ በማይቀርብላት በግብዣህ ላይ በአንተ የምትመገብ ለእግዚአብሔር ያደረች ነፍስ ደስታዋ ምንኛ ታላቅ ነው!

ከፍቅር ጥልቅ ውስጥ በፊትህ እንባ ማፍሰስ፣ እንደ ቅድስት መግደላዊት ማርያምም እግሮችህን በእንባዬ ማጠብ በእውነት ደስታ በሆነልኝ ነበር። ነገር ግን ይህ አምልኮ፣ ይህ የተትረፈረፈ የቅዱስ እንባ መፍሰስ አሁን ወዴት አለ? በእርግጥ በፊትህ፣ በቅዱሳን መላእክትህ ፊት፣ ልቤ በሙሉ ሊቃጠልና በደስታ ሊያለቅስ ይገባው ነበር። በሌላ መልክ ብትሰወርም በቅዱስ ቍርባን በእውነት በፊቴ አለህና።

ዓይኖቼ በገዛ መለኮታዊ ብርሃንህ ሊያዩህ አይችሉም ነበር፤ ዓለም ሁሉም በግርማህ ክብር ጸዳል ፊት ሊቆም አይችልም ነበር። ስለዚህ በቅዱስ ቍርባን ራስህን በመሸፈን ድካሜን ትመለከታለህ።

በእውነት መላእክት በሰማይ የሚሰግዱለትን እኔ ገንዘብ አድርጌዋለሁ፤ እሰግድለትማለሁ—እኔ ገና በእምነት፣ እነርሱ ግን ያለ መጋረጃ ፊት ለፊት። በእውነተኛው እምነት ብርሃን ልረካና የዘላለም ጸዳል ቀን እስኪወጣ፣ የምሳሌዎችም ጥላ እስኪያልፍ ድረስ በእርሱ ልመላለስ ይገባኛል። ደግሞም ፍጹም የሆነ በመጣ ጊዜ የምሥጢራት አስፈላጊነት ያበቃል፤ በሰማያዊ ክብር ያሉ ብፁዓን የሚፈውስ ምሥጢር አያስፈልጋቸውምና። በእግዚአብሔር ፊት መጨረሻ በሌለው ደስታ እየተደሰቱ፣ ክብሩንም ፊት ለፊት እያዩ፣ ከገዛ ጸዳላቸው ወደማይነገረው የመለኮት ጸዳል እየተለወጡ፣ ሥጋ የሆነውን የእግዚአብሔርን ቃል በመጀመሪያ እንደ ነበረና ለዘላለም እንደሚኖር ይቀምሱታል።

እነዚህን ድንቅ ነገሮች ባስብም እንኳ፣ ጌታን በክብሩ በግልጥ እስካላየሁት ድረስ በምድር የምሰማውንና የማየውን ሁሉ ከቁም ነገር ስለማልቈጥረው መንፈሳዊ መጽናናት ሁሉ ያሰለቸኛል።

አምላክ ሆይ፥ ለዘላለም ላሰላስልህ ከምመኘው ከአንተ ከአምላኬ በቀር ምንም ነገር ሊያጽናናኝ፣ ምንም ፍጥረት ሊያሳርፈኝ እንደማይችል አንተ ምስክሬ ነህ። ነገር ግን በዚህ ሟች ሕይወት ሳለሁ ይህ አይቻልም፤ ስለዚህ እጅግ ታጋሽ ልሆንና በምኞቴ ሁሉ ራሴን ለአንተ ላስገዛ ይገባኛል።

አቤቱ፥ አሁን በመንግሥተ ሰማያት ከአንተ ጋር ደስ የሚላቸው ቅዱሳንህ እንኳ በሕይወት ሳሉ የክብርህን መምጣት በእምነትና በታላቅ ትዕግሥት ይጠባበቁ ነበር። እነርሱ ያመኑትን እኔ አምናለሁ። እነርሱ ተስፋ ያደረጉትን እኔ ተስፋ አደርጋለሁ፤ እነርሱም ወደ ደረሱበት በጸጋህ እንደምደርስ እታመናለሁ። እስከዚያው በቅዱሳን ምሳሌ ተበረታትቼ በእምነት እመላለሳለሁ። ደግሞም ለመጽናናትና ለሕይወቴ መመሪያ ቅዱሳት መጻሕፍት ይኖሩኛል፤ ከእነዚህም ሁሉ በላይ እጅግ ቅዱስ ሥጋህ ልዩ ወደብና መጠጊያ ይሆነኛል።

በዚህ ሕይወት ያለ እነርሱ መከራው የማይቻል የሚሆንባቸው ሁለት ነገሮች በተለይ እንደሚያስፈልጉኝ ይሰማኛል። በዚህ በሥጋ እስር ቤት ውስጥ ተዘግቼ ሳለሁ እነዚህ ሁለት ነገሮች—ምግብና ብርሃን—እንደሚያስፈልጉኝ እመሰክራለሁ። ስለዚህ ነፍሴንና ሥጋዬን ታድስ ዘንድ በድካሜ ቅዱስ ሥጋህን ሰጠኸኝ፤ ቃልህንም ለእግሮቼ የሚመራ ብርሃን አድርገህ አኖርኸው። ያለ እነርሱ በትክክል ልኖር አልችልም ነበር፤ የእግዚአብሔር ቃል የነፍሴ ብርሃን ነውና፤ ቅዱስ ቍርባንህም የሕይወት እንጀራ ነውና።

እነዚህ ደግሞ በቅድስት ቤተ ክርስቲያን ግምጃ ቤት ውስጥ በዚህና በዚያ ያሉ ሁለት ማዕዶች ሊባሉ ይችላሉ። አንደኛው የክርስቶስ ክቡር ሥጋ የሆነውን ቅዱስ እንጀራ የያዘው የቅዱሱ መሠዊያ ማዕድ ነው። ሌላው ሁሉንም እውነተኛውን እምነት የሚያስተምርና ወደ መጋረጃው ውስጥ፣ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን አጽንቶ የሚመራ ቅዱስ ትምህርትን የያዘው የመለኮታዊ ሕግ ማዕድ ነው።

የዘላለም ብርሃን ብርሃን፣ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ በአገልጋዮችህ በነቢያትና በሐዋርያት በሌሎችም ሊቃውንት በኩል ላዘጋጀህልን ለቅዱስ ትምህርትህ ማዕድ ምስጋና ለአንተ ይሁን።

የሰው ፈጣሪና ቤዛ ሆይ፥ ፍቅርህን ለዓለም ሁሉ ትገልጥ ዘንድ ታላቅ እራት ስላዘጋጀህ ምስጋና ለአንተ ይሁን፤ በዚያም የአንተ ምሳሌ የሆነውን በግ ሳይሆን እጅግ ክቡር የሆነውን የገዛ ሥጋህንና ደምህን ምግብ አድርገህ አቀረብህልን፤ በቅዱስ ግብዣህ ታማኞችን ሁሉ ደስ አሰኘሃቸው፤ የገነት ተድላ ሁሉ ባለበት በመድኃኒት ጽዋ አረካሃቸው፤ ቅዱሳን መላእክትም ከእኛ ጋር ይመገባሉ፤ ነገር ግን በሚበልጥ ደስታና ጣፋጭነት።

የግርማውን ጌታ በቅዱሳት ቃላት መቀደስ የተሰጠው፣ ከንፈሮቹ የሚባርኩት፣ እጆቹ የሚይዙት፣ አንደበቱ የሚቀበለው፣ ለሌሎችም ማድረስ አገልግሎቱ የሆነው የካህን ሹመት ምንኛ ታላቅና የተከበረ ነው!

የንጽሕና ሁሉ ባለቤት ብዙ ጊዜ የሚመጣበት የካህኑ እጆች ምንኛ ንጹሓን፣ ከንፈሮቹ ምንኛ ጥሩዎች፣ ሰውነቱ ምንኛ የተቀደሰ፣ ልቡም ምንኛ ነውር የሌለበት ሊሆን ይገባዋል! የክርስቶስን ቅዱስ ቍርባን ብዙ ጊዜ ከሚቀበል ካህን ከንፈሮች ቅዱስ ያልሆነ፣ መልካምና የሚጠቅም ያልሆነ ቃል ሊወጣ አይገባም። የክርስቶስን ሥጋ ለማየት የለመዱ ዓይኖች ቅኖችና ልከኞች ይሁኑ። የሰማይንና የምድርን ፈጣሪ ለመዳሰስ የለመዱ እጆች ንጹሓንና ወደ ሰማይ የተነሡ ይሁኑ። ከሁሉ በላይ ለካህናት በሕግ እንዲህ ተጽፎአል፦ «እኔ እግዚአብሔር አምላካችሁ ቅዱስ ነኝና ቅዱሳን ሁኑ።»

ሁሉን የምትችል አምላክ ሆይ፥ የክህነትን ሹመት የተቀበልን እኛ በንጽሕና ሁሉና በበጎ ሕሊና በሚገባና በአምልኮ እናገለግልህ ዘንድ ጸጋህ ይርዳን። ልንኖር እንደሚገባን ያለ በደል መኖር ባንችል እንኳ፣ ቢያንስ የሠራነውን በደል በሚገባ እንድናለቅስ፣ በትሕትና መንፈስና በመልካም ፈቃድ አሳብም ከእንግዲህ ወዲህ ይበልጥ በትጋት እንድናገለግልህ ስጠን።