ለወጣቶች የተጻፈ መጽሐፍ

«ከንቱ ከንቱ፥ ይላል ሰባኪው፥ ከንቱ ከንቱ፥ ሁሉ ከንቱ ነው።» — መክብብ 1:2

ከመቼውም ጊዜ ይልቅ ዝነኛ ከሆኑት የክርስትና መጻሕፍት ስለ አንዱ ብዙ ሰዎች የማያውቁት አንድ ነገር ይኸውልህ፦ የተጻፈው ለወጣቶች ነው።

ደራሲው ቶማስ ሄመርከን በ1380 ገደማ ዛሬ ጀርመን በሆነው ምድር በምትገኝ ኬምፐን በምትባል ከተማ ተወለደ። ቶማስ አ ኬምፒስ ብለን የምናውቀውም ለዚህ ነው፦ የኬምፐኑ ቶማስ ማለት ነው። ወላጆቹ ተራ ሠራተኞች ነበሩ። ዕድሜው 12 ወይም 13 ገደማ ሲሆን ታላቅ ወንድሙን ተከትሎ በኔዘርላንድስ ዴቨንተር ወደሚገኝ ዝነኛ ትምህርት ቤት ሄደ። በዚያ የጋራ ሕይወት ወንድሞች የሚባሉ ሰዎች ቀላልና ተግባራዊ እምነትን ያስተምሩ ነበር፦ ስለ ሥነ መለኮት ክርክር ያነሰ፣ ኢየሱስን በተግባር መታዘዝ የበዛ።

ዕድሜው 19 ገደማ ሲሆን የቅድስት አግነስ ተራራ ገዳም ወደሚባል ደሀ ትንሽ ገዳም ገባ፤ በዚያም ሰባ ዓመት ያህል ኖረ። መጻሕፍትን በእጁ ገለበጠ፤ መጽሐፍ ቅዱስን በሙሉ ጭምር። በአንድ ወቅትም የጀማሪ መነኮሳት ኀላፊ ሆነ፤ እነዚህም ገዳሙን ገና የተቀላቀሉና ለእግዚአብሔር እንዴት እንደሚኖሩ የሚማሩ ወጣቶች ነበሩ። ለእነርሱም በ1420ዎቹ አጫጭር የምክር ጽሑፎችን ጻፈ። እነዚያ ጽሑፎች «ክርስቶስን መምሰል» ሆኑ። ከመጽሐፍ ቅዱስ ቀጥሎ በታሪክ ከማንኛውም የክርስትና መጽሐፍ ይበልጥ የተነበበው ሳይሆን አይቀርም።

ስለዚህ ቶማስን ስታነብ፣ ቤታቸውን ትተው የመጡ፣ ብርቱ ጉልበት የሞላባቸውና አንዳንዴም በራሳቸው የተኩራሩ ወጣቶች በሞሉበት ክፍል ውስጥ የሚናገር ጥበበኛ ታላቅ መካሪ በዓይነ ሕሊናህ ሣል። ቃሉን አያለሳልስላቸውም። ደግሞም ደግ ነው።

መጽሐፉ የሚጀምረው በኢየሱስ ተስፋ ቃል ነው፦ «የሚከተለኝ የሕይወት ብርሃን ይሆንለታል እንጂ በጨለማ አይመላለስም።» የቶማስ ሐሳብ በሙሉ በዚህች መስመር ውስጥ አለ። አጥርተህ ማየት ከፈለግህ ኢየሱስን ምሰለው። ሕይወቱን አጥና። እርሱን ቅዳ። መምሰል ማለት ይህ ነው።

ከዚያም መጽሐፉ በሙሉ የሚታወቅበትን ዓረፍተ ነገር ይናገራል፤ ከመክብብ መጽሐፍ የተዋሰው ነው፦

«እግዚአብሔርን ከመውደድና እርሱን ብቻ ከማገልገል በቀር ከንቱ ከንቱ ሁሉ ከንቱ ነው።»

እዚህ ላይ ከንቱነት ማለት ባዶነት ነው፤ እንደ እስትንፋስ ወይም እንደ አረፋ። ቶማስ ሰዎች የሚያሳድዷቸውን አረፋዎች ይዘረዝራል፦ የማይቆይ ገንዘብ፣ መደነቅ፣ ለእያንዳንዱ ምኞት እጅ መስጠት፣ ረጅም ዕድሜን መመኘት ግን መልካም ይሁን አይሁን ግድ አለማለት። ከመክብብ ሌላም መስመር ይጠቅሳል፦ «ዓይን ከማየት አይጠግብም፥ ጆሮም ከመስማት አይሞላም።»

አንተ የምትኖረው ዓይንህንና ጆሮህን ሁልጊዜ ሥራ እንዲያበዙ ተደርጎ በተገነባ ዓለም ውስጥ ነው። ቶማስ በዚህ አይገረምም ነበር። ብዙ ማየትና ብዙ መስማት ፈጽሞ እንደማይሞላህ ከስድስት መቶ ዓመት በፊት ያውቅ ነበር። የሚሞላህ እግዚአብሔር ብቻ ነው።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ሲሰለችህ እጅህ የሚሄድባቸውን ነገሮች ልብ በል። አንዱን ምረጥና ለጥቂት ቀናት እረፍት ስጠው። በናፈቅኸው ቁጥር እግዚአብሔርን «የምትሞላኝ አንተ ብቻ ነህ» በለው።