ክርስቶስ የሚመጣው ጌታችን

«የንጋትንም ኮከብ እሰጠዋለሁ።» (ራእይ 2:28)።

የጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ዳግም መምጣት የሐዋርያት ወንጌል የተለየና አስፈላጊ ክፍል ነው። ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ሰዎች «… ወንጌል አሳስባችኋለሁ፤» ይላቸዋል፤ ከዚያም ስለ ትንሣኤና ስለ ጌታ ዳግም መምጣት ይነግራቸው ጀመር። ይህ በእውነትም እርሱን ለሚወዱና ስለ ጠፋው ዓለም ኃጢአትና ኀዘን ለሚያለቅሱ ሁሉ የምሥራች ነው።

ይህ የሌሎቹ የወንጌል ክፍሎች ሁሉ የክብር ፍጻሜ ነው። ስለ መዳን ወንጌል ተናግረናል፤ ጴጥሮስ ግን መዳናችን «በመጨረሻው ዘመን ሊገለጥ የተዘጋጀ» እንደ ሆነ ይናገራል። ያን ጊዜ ብቻ፣ በዘመን ፍርስራሽ መካከል ቆመን በዘመናት ዓለት ላይ ተማምነን በምንገኝበት ጊዜ፦

«ጌታ ሆይ፥ ያን ጊዜ በሙላት እናውቃለን፥

ከዚያ በፊት ሳይሆን፥ ምን ያህል ባለ ዕዳ እንደ ሆንን።»

ስለ መቀደስ ተናግረናል፤ ዮሐንስ ግን እንዲህ ይላል፦ «ቢገለጥ እርሱ እንዳለ እናየዋለንና እርሱን እንድንመስል እናውቃለን። በእርሱም ይህን ተስፋ የሚያደርግ ሁሉ እርሱ ንጹሕ እንደ ሆነ ራሱን ያነጻል።» ስለ መለኮታዊ ፈውስም ተናግረናል፤ ጳውሎስ ግን «እግዚአብሔር የትንሣኤውን ‹መያዣ› አሁን በሥጋችን ሰጥቶናል» ይላል፤ መለኮታዊ ፈውስም ትንሣኤ ሙሉ ፍሬው የሚሆንለት የመጀመሪያው የሕይወት ቡቃያ ብቻ ነው።

ስለዚህ የጌታ መምጣት እውነትና ተስፋ ከእውነትና ከሕይወት ሁሉ ጋር የተያያዘ ነው፤ የቤተ ክርስቲያንም ታላቅና የተባረከ ተስፋ ነው። እግዚአብሔር ገና በሰው ልጅ ታሪክ መጀመሪያ ይህን ታላቅ ተስፋ በልጆቹ ፊት አኖረ። ሰው ከገነት በወደቀበት ሰዓት፣ እግዚአብሔር በዚያች በወደቀችው ኤደን ውስጥ በግርማ በተሞሉት የኪሩቤል ምስሎች አማካይነት የሰውን የወደፊት ክብር ትንቢትና ምልክት አቆመ። የአንበሳው፣ የበሬው፣ የሰውና የንስሩ ፊቶች የተዋጀው ሰው በኢየሱስ የሚደርስበትን ንጉሣዊነት፣ ብርታት፣ ጥበብና ከፍ ያለ ልዕልና የሚያመለክቱ ምሳሌዎች ነበሩ። እነዚህ ምስሎች በእግዚአብሔር የአሠራር ዘመናት ሁሉ ውስጥ ያልፋሉ። የቤዛነት ሥራ ከተፈጸመ በኋላ የተዋጀው ልጁ ምን እንደሚመስል እግዚአብሔር የሣለው ሥዕል ናቸው። እግዚአብሔር ለሰው የወደፊት ዕጣ ያለውን ልዕልና የተሞላ ሐሳብ በራሱና በሰው ፊት ያኖራል፤ እስኪፈጸምም ድረስ ፈጽሞ አያርፍም። ስለዚህ ከአሁኑ ዘመን ወንጌል በተጨማሪ የወደፊቱን ወንጌልና የክርስቶስን የክብር መምጣት የተባረከና የሚያነጻ ተስፋ ብንረዳና በኃይሉ ሥር ብንኖር መልካም ነው።

1. የክርስቶስ መምጣት ስንል ምን ማለታችን ነው?

1. ወደ እያንዳንዱ ክርስቲያን ልብ መምጣቱን ማለታችን አይደለም። እርሱ በእውነትና በጸጋ እንዲህ ይመጣል፤ ይህም ከመቀደሳችን ጋር በተያያዘ አስቀድመን የተናገርነው የተባረከ ምሥጢር ነው። «የክብር ተስፋ ያለው ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ» መሆኑ ነው። ይህ ግን ዳግም መምጣቱ አይደለም። አንዳንድ ሰዎች ታላቅ መንፈሳዊነት እያሳዩ እንዲህ ለማለት ፈጣኖች ናቸው፦ የሺህ ዓመቱ መንግሥት በልቤ አለ፤ ጌታም በልቤ አለ፤ ይህ የሌላቸው ስለ ሥጋዊ መምጣት ይገምቱ። እንግዲህ ጳውሎስ ጌታን በልቡ ይዞ ነበር፤ እነዚህ ሰዎች ሊናገሩለት የሚችሉትን ያህል ወደ ሦስተኛው ሰማይ የቀረበ የሺህ ዓመት መንግሥትም ነበረው፤ ዮሐንስም ማንኛችንም በምድር ላይ ልንደርስበት ተስፋ የምናደርገውን ያህል ለቤዛው ልብ ቅርብ ነበር፤ እነርሱ ግን እንዲህ ባሉ ቃላት ተናገሩ፣ ጻፉም፦ «እኛ ሕያዋን ሆነን ጌታ እስኪመጣ ድረስ የምንቀር ጌታን በአየር ለመቀበል በደመና እንነጠቃለን።» «እርሱ በሚገለጥበት ጊዜ እኛ ደግሞ ከእርሱ ጋር በክብር እንደምንገለጥ እናውቃለን።» «እነሆ፥ ከደመና ጋር ይመጣል፤ ዓይንም ሁሉ ያዩታል። … አሜን፥ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ና።»

   በእርግጥ ኢየሱስን በመንፈስ ይበልጥ ባወቅነው መጠን፣ በአካል መምጣቱ የሚያመጣውን ይበልጥ ሙሉና ይበልጥ የከበረውን በአካል አብሮን የሚኖርበትን ዘላለማዊ ሕልውናውን ይበልጥ እንናፍቃለን።

2. በሞት ጊዜ መምጣቱን ማለታችንም አይደለም። በሞት ጊዜ በእርግጥ ሊወስደን ይመጣል ወይ የሚለው አጠራጣሪ ነው። አልዓዛር በመላእክት ወደ አብርሃም እቅፍ እንደ ተወሰደ ተነግሮናል፤ እስጢፋኖስም በክብር ሲለይ ኢየሱስን በሰማይ በእግዚአብሔር ቀኝ አየው፤ እውነት ነው፣ ታማኝ አገልጋዩን ለመቀበልና ለማክበር ተነሥቶ ነበር፤ ነገር ግን በአካል ሊወስደው አልመጣም ነበር። በሞትና በጌታ መምጣት መካከል ያለው ልዩነት እጅግ ግልጽ ነው። ሞትን እንድንጠባበቅ አልታዘዝንም፤ ይልቁንም ከፍርሃቱ ነጻ ወጥተናል፤ የጌታን መምጣት ግን ልንጠባበቅ ይገባናል። ሞት ጠላት ነው፤ መምጣቱ ግን የውዱ ወዳጃችን አስደሳች ጉብኝት ነው። ሞት ለልብ መራራ ሐዘን ነው፤ የጌታ መምጣት ግን የሐዘንተኞች መጽናኛ የሞትም መድኃኒት ነው። ሞትና የጌታ መምጣት አንድ ቢሆኑ ኖሮ፣ ሐዋርያው ለተሰሎንቄ አማኞች እንዲህ ይል ነበር፦ «ወንድሞች ሆይ፥ ተስፋ እንደሌላቸው እንደ ሌሎች ደግሞ እንዳታዝኑ፥ አንቀላፍተው ስላሉቱ ታውቁ ዘንድ እንወዳለን፤ ጌታ ስለ እነርሱ መጥቶላቸዋልና፤ በቅርቡም እንዲሁ በሞት ስለ እናንተ ይመጣል፤ እናንተም ዳግመኛ በሞት በደስታ ትገናኛላችሁ።» እንዲህ ይላልን? አይልም! ነገር ግን እንዲህ ይላል፦ «ጌታ ራሱ … ከሰማይ ይወርዳልና፥ በክርስቶስም የሞቱ አስቀድመው ይነሣሉ፤ ከዚያም በኋላ እኛ ሕያዋን ሆነን የምንቀረው፥ ጌታን በአየር ለመቀበል ከእነርሱ ጋር በደመና እንነጠቃለን፤ እንዲሁም ሁልጊዜ ከጌታ ጋር እንሆናለን።» የሚያመለክታቸው ወደ ሞት አይደለም፤ ሞትን ወደሚያሸንፈው ነገር ነው እንጂ፤ ስለ እርሱም ለቆሮንቶስ ሰዎች ሲጽፍ እንዲህ ይላል፦ «በዚያን ጊዜ፦ ሞት ድል በመነሣት ተዋጠ ተብሎ የተጻፈው ቃል ይፈጸማል።» የጌታ መምጣት ሞትን በድል የሚውጥ ከሆነ፣ ሁለቱ አንድ ነገር ሊሆኑ እንደማይችሉ እጅግ የተረጋገጠ ነው፤ አለዚያ ራሱን ይውጥ ነበር።
3. በወንጌል መስፋፋትና በክርስትና እድገት አማካይነት የሚሆነውን የክርስቶስን መንፈሳዊ መምጣትም ማለታችን አይደለም። መጽሐፍ ቅዱስ ይህን በየትም ስፍራ የክርስቶስ በአካል መምጣት አድርጎ አያቀርበውም። «እነሆ፥ ከደመና ጋር ይመጣል፤ ዓይንም ሁሉ የወጉትም ያዩታል፥ የምድርም ወገኖች ሁሉ ስለ እርሱ ዋይ ዋይ ይላሉ።» እንግዲህ ሰዎች ወንጌልን ሲቀበሉ እንዲህ አያደርጉም። ደስ ይላቸዋል እንጂ። እዚህ ግን ደንግጠዋል፤ ተስፋም ቆርጠዋል። በሌላም ስፍራ እንደ ተገለጠው ከበጉ ቍጣ እንዲሰውሩአቸው ዓለቶችንና ተራሮችን በላያቸው እንዲወድቁ ይጮኻሉ። እንደዚሁም መላእክቱ ስለዚህ ነገር ለአሥራ አንዱ ደቀ መዛሙርት ሲናገሩ እንዲህ ይላሉ፦ «ይህ ከእናንተ ወደ ሰማይ የወጣው ኢየሱስ ወደ ሰማይ ሲሄድ እንዳያችሁት፥ እንዲሁ ይመጣል።» ይህ የወንጌል መታወጅ ሊሆን አይችልም፤ በአካል የሚሆነው፣ የሚታየውና የከበረው መገለጡ መሆን አለበት። ወንጌል በሰፊው ይሰራጫል፤ እውነቱ ያሸንፋል፤ ዓላማውም ድል ይነሣል፤ እርሱ ግን በአካል ይመጣል፤ እርሱም ከእውነቱና ከዓላማው እንኳ እጅግ እጅግ ይበልጣል።

2. የሺህ ዓመቱ መንግሥት ስንል ምን ማለታችን ነው?

አንዳንድ ሰዎች የሺህ ዓመቱ መንግሥት ትምህርት የዘመናችን ፈጠራ እንደ ሆነና ቃሉም ራሱ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንደማይገኝ ተናግረዋል።

«ሚሌኒየም» የሚለው ቃል እንግሊዝኛ አይደለም፤ ሺህ ዓመት ለማለት የሚያገለግል የግሪክ ቃል ነው። ክርስቶስ ከመጀመሪያው ትንሣኤ በኋላ ከቅዱሳኑ ጋር በምድር ላይ የሚነግሥበትን ዘመን ለማመልከት በራእይ ሃያኛው ምዕራፍ ውስጥ ደጋግሞ ተጠቅሷል። የድል፣ የደስታና የክብር ዘመን ነው። በዚያ ስፍራ ስለ እርሱ ሰባት ልዩ እውነታዎች ተመዝግበዋል፦

1. የቅዱሳን ትንሣኤና ዳግመኛ መገናኘት።
2. ዋጋቸውና መንገሣቸው።
3. ሰይጣን ከምድር ፈጽሞ መወገዱ።
4. ኢየሱስ በአካልና ሳያቋርጥ ከእነርሱ ጋር በምድር ላይ መኖሩ።
5. ጠላቶች ሁሉ መገታታቸውና የጽድቅ ዓለም አቀፍ ግዛት።
6. የሺህ ዓመት ርዝመቱ።
7. ወዲያው የሚከተለው የሰይጣንና የኃጢአተኛው ሰው ዓመፅ፣ የኃጥኣንም የመጨረሻ ፍርድ።

ስለዚህ የበረከት ዘመን በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ሌላ ማጣቀሻ ባይኖር እንኳ፣ እነዚህ ነገሮች ብቻቸውን ከፍ ያለ የክብርና የደስታ ሁኔታና ዘመን ለመሆን በቂ ይሆኑ ነበር። ይልቁንም ቀድሞ የነበሩ ነቢያት የጻፉትና የተናገሩት ወርቃማው ዘመን፣ ጽድቅ፣ እውነትና ሰላም «ውኃ ባሕርን እንደሚከድን» ምድርን የሚሸፍኑበት ዘመን እርሱ መሆኑን ለማረጋገጥ እጅግ በቂ ናቸው።

3. የእነዚህ የሁለቱ ክስተቶች ቅደም ተከተል።

ቀጥሎ መፍታት ያለብን ጥያቄ ይህ ነው፤ የጉዳዩ ዋና ዋና ነጥቦችም አብዛኞቹ በእርሱ ላይ የተንጠለጠሉ ናቸው። የክርስቶስ መምጣት ከዚህ የሺህ ዓመት ዘመን በፊት ነው ወይስ በኋላ?

1. ከሺህ ዓመቱ መንግሥት በፊት እንደሚሆን ለማመን ከሁሉ ይበልጥ ግልጽ የሆነው ምክንያት እነዚህ ሁለቱ ክስተቶች በተገለጹበት፣ አሁን በጠቀስነው ክፍል ውስጥ ይገኛል። በዚህ ስፍራ የጌታ መምጣት የሺህ ዓመቱን መንግሥት እንደሚቀድምና እንደሚያስጀምረው አንዳች ጥያቄ የለም። መምጣቱ ከሰማይ ወደ ምድር በሚወርደው ሰልፍ ሁሉ በዝርዝር ተሥሏል። ከዚያም በምድር ያሉ ጠላቶቹ መሸነፍና መቀጣት፣ የሰይጣን መታሰር፣ የቅዱሳን ትንሣኤ፣ የተነሡት መንገሥና ሺህ ዓመቱ ይከተላሉ። ይህን ወደ ጎን ለማለት የሚሞከረው ብቸኛ መንገድ እንደ ምሳሌያዊና መንፈሳዊ ነገር አድርጎ ማቅረብ ነው። ለዚህ ከሁሉ የተሻለው መልስ የዲን አልፎርድ ጠንካራ ማስተዋልና ቅንነት ነው። እንዲህ ከሆነማ፣ ይላል እርሱ፣ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ላለው ግልጽነትና እርግጠኛነት ሁሉ ደኅና ሁኑ እንበል። ይህ ቃል በቃል የሆነ መምጣት፣ ትንሣኤና የሺህ ዓመት መንግሥት ካልሆነ፣ መጽሐፍ ቅዱሳችን ስለ ማንኛውም ነገር ምን እንደሚል አናውቅም ማለት ነው።
2. ክርስቶስ ከሺህ ዓመቱ መንግሥት በፊት እንደሚመጣ የሚያሳየው ቀጣዩ ማስረጃ ከመምጣቱ ጋር በተያያዘ «ንቁ» የሚለው ቃል በአጽንዖት መነገሩ ነው። እንድንጠባበቀው ስንት ጊዜ ተነግሮናል። እንግዲህ ከእርሱ በፊት መንፈሳዊ የሺህ ዓመት መንግሥት የሚቀድም ቢሆን ኖሮ፣ ጌታ ያንኑ እንድንጠባበቅ ይነግረን ነበር። የመጀመሪያዪቱ ቤተ ክርስቲያን መምጣቱን እንዴት ልትጠባበቅ ትችል ነበር? እኛስ ሙሉ ሺህ ዓመት እንደሚቀድመው ብናውቅ እንዴት ልንጠባበቀው እንችላለን? «ንቁ» የሚለው ቃል ራሱ ነገሩ የቀረበ መሆኑን ያመለክታል፤ ሙሉ አሥር ምዕተ ዓመታት በመካከል ማለፍ ካለባቸው ደግሞ የቀረበ አይደለም። በእርግጥ የክርስቶስ መምጣት ከአሥር ምዕተ ዓመታት በላይ አልሆነም ብሎ የሚቃወም ቢኖር፣ ይህ የቀረበ መሆኑን አይለውጠውም። አንድ ነገር ለዓመታት በማንኛውም ቅጽበት ሊሆን የሚችል ሆኖ ሳለ ለረጅም ጊዜ ሊዘገይ ይችላል። ይህ ደግሞ እስከ ኋለኛው ዘመን እንደማይሆን ተደርጎ ከመታወቁ ፈጽሞ የተለየ ነው። እግዚአብሔር ልጁ የሚገለጥበትን ቅጽበት በትክክል ቢያውቅም፣ ቤተ ክርስቲያኑ ሁልጊዜ እንድትጠብቀው ፈለገ—በማታ ወይም በእኩለ ሌሊት ወይም ዶሮ ሲጮኽ ወይም በማለዳ። አስቀድሞ የተወሰነ የሺህ ዓመት መንግሥት መታወጅ ይህን ዓላማ ባጠፋው ነበር፤ ቤተ ክርስቲያንም ያለ እርሱ የራሷን የሺህ ዓመት መንግሥት ለመሥራት በተነሣች ነበር። የሮማ ቤተ ክርስቲያን ያደረገችው ይህንኑ ነው፤ ጳጳሱ ሂልዴብራንድ በአሥረኛው ምዕተ ዓመት የሺህ ዓመቱ መንግሥት እንደ ጀመረና ክርስቶስም በእንደራሴው በኩል አሁን እንደሚገኝ ባወጀ ጊዜ። አንዳንድ የፕሮቴስታንት አስተማሪዎችም ይህ የእድገት ምዕተ ዓመት የሺህ ዓመቱ መንግሥት የመጀመሪያው ዘመን እንደ ሆነ ዛሬ ሊነግሩን ይደፍራሉ።
3. ከሺህ ዓመቱ መንግሥት በፊት የሚሆን መምጣት ቀጣዩ ማስረጃ፣ ክርስቶስ እስከ ክርስትና ዘመን ፍጻሜ ድረስ፣ እስከ መምጣቱም ሰዓት ድረስ ነገሮች እንዴት እንደሚሆኑ በሰጠን ሥዕል ውስጥ ይገኛል።

በሥዕሉ ውስጥ ያሉትን ጥቂት ደማቅ ቅብዖች ብቻ ተመልከት።

አንዳንዱ ዘር በመንገድ ዳር ወደቀ፤ የሰማይ ወፎችም በሉት፤ አንዳንዱ በጭንጫ ላይ ወድቆ ጠፋ፤ አንዳንዱ በእሾህ ታነቀ፤ አንዳንዱም በመልካም መሬት ላይ ወድቆ ፍሬ አፈራ።

ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ ጠላት እንክርዳዱን ዘራ፤ ሁለቱም እስከ መከር ድረስ አብረው ያድጋሉ።

ቤተ ክርስቲያን በውጭ እንደ ሰናፍጭ ተክል ወደ ለመለመ ብርታት ታድጋለች፤ በውስጥ ግን በእርሾ የተሞላች ናት። እውነተኞቹና ንጹሓኑ እንደ ተሰወረው መዝገብና እንደ ዕንቁው ናቸው፤ ለማግኘት እጅግ አስቸጋሪ ናቸው። መረቡ ከሁሉም ዓይነት ይሰበስባል፤ ክፉውን በመጨረሻ ሊለዩ የሚችሉት መላእክት ብቻ ናቸው።

ዘመናት እየተንከባለሉ ሲሄዱ፣ የሺህ ዓመት መንግሥት ሥዕል ሳይሆን «ክህደቱ አስቀድሞ» የሚል ሥዕል ብቅ ይላል። «ከዓመፃም ብዛት የተነሣ የብዙ ሰዎች ፍቅር ትቀዘቅዛለች።» «አንዳንዶች ለሚያስቱ መናፍስትና ለአጋንንት ትምህርት እያደመጡ ከሃይማኖት ይወጣሉ።» «በመጨረሻው ቀን የሚያስጨንቅ ዘመን ይመጣል።» ብዙ የቤተ ክርስቲያን አባላት ይኖራሉ፤ «የአምልኮት መልክ» ይኖራቸዋል፤ ነገር ግን እነዚሁ «ኃይሉን ግን ክደዋል» የተባለላቸው የክርስቶስ መስቀል ጠላቶች ይሆናሉ። ንጉሡን ለመቀበል የሚጠባበቅ ቅዱስና ደስተኛ ዓለም አይኖርም፤ ይልቁንም «በምድር ሁሉ ላይ በሚቀመጡ ሁሉ እንደ ወጥመድ ይደርስባቸዋል።» «ሰላምና ደኅንነት ነው ሲሉ ያን ጊዜ … ጥፋት በድንገት ይመጣባቸዋል።» ይህም በላያቸው በሚፈነዳበት ጊዜ «በኖኅና በሎጥ ዘመን እንደ ሆነ» ሆነው ያገኛቸዋል፤ ጌታም ራሱ «የሰው ልጅ በመጣ ጊዜ በምድር እምነትን ያገኝ ይሆንን?» ብሎ ይጠይቃል።

እግዚአብሔር ክርስቶስ እስኪመጣ ድረስ ስለ ምድር የወደፊት ሁኔታ የሣለው ሥዕል ይህ ነው። አስቀድሞ የሚመጣ የሺህ ዓመት መንግሥትን ብዙም አይመስልም።

አይደለም፤ የአሥራ ስምንት ምዕተ ዓመታት ታሪክም ወደ መንፈሳዊ የሺህ ዓመት መንግሥት እየገሠገሠ አይደለም። የቤተ ክርስቲያን ተመላላሾቿ ምጣኔ በግማሽ ያነሰባትና የሰካራሞቿ ምጣኔ ሁለት እጥፍ ሊደርስ የተቃረበባት ኒው ዮርክ በሁለት መቶ ዓመታት ውስጥ ወደ እርሱ አንዳች አልቀረበችም፤ ቤተ ክርስቲያን ገብተው የማያውቁ ሦስት ሚሊዮን ነፍሳት ያሉባት ለንደን፣ ለአምሳ ሺህ ሰዎች አንድ አገልጋይ ብቻ ያላት በርሊን—እነዚህ የምድር ሦስቱ ታላላቅ የፕሮቴስታንት አገሮች ሦስቱ ዋና ከተሞች የመምጣቱን አንዳች ምልክት አያሳዩም። ስለ ክፉዋ ፓሪስ፣ ስለ በሰበሰችው ቁስጥንጥንያ፣ ስለ ጣዖት አምላኪዋ ሕንድ፣ ስለ ወግ አጥባቂዋ ቻይናና ስለ ያልሠለጠነችው አፍሪካስ ምን እንላለን? እኛ ያለንን ያህል የሺህ ዓመት መንግሥት ብርሃን ወደ እነርሱ የሚመጣው መቼ ነው? የክርስቲያን አገሮችስ ወደ ወርቃማ ዘመናቸው መንቀሳቀስ የሚጀምሩት መቼ ነው? ኦ፣ እግዚአብሔር ለእኛ ያለው ከሁሉ የሚበልጠው ይህ ከሆነ፣ ትንቢት ማጋነን፣ መጽሐፍ ቅዱስም የቅኔ ሕልም ነው ማለት ነው። እግዚአብሔር ይመስገን፣ እርሱ ይመጣል፤ መንግሥቱም ከብሩህ ተስፋችንና ከራሱ እጅግ ደማቅ ሥዕል እንኳ ይልቃል።

4. ተቃውሞዎች።

በዚህ ትምህርት ላይ የሚነሡት ጠንካራዎቹ ተቃውሞዎች እነዚህ ናቸው፦

1. የመንፈስ ቅዱስን ሥራ ያዋርዳል፤ አገልግሎቱን ለመፈጸም ብቃት እንደሌለው፣ ዓለምን ወደ ክርስቶስ የመመለስ ታላቅ ተልእኮውን እንዳልተወጣና ሌላ መንገድ መዘጋጀት እንዳስፈለገ አድርጎ ያቀርበዋል ይላሉ። ለዚህ መልሱ ይህ ብቻ በቂ ነው፦ መንፈስ ቅዱስ ዓለምን ወደ ክርስቶስ ለመመለስ አልተነሣም፤ ይልቁንም የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን ከዓለም ለመጥራትና ለስሙ ሕዝብን ለማዘጋጀት ነው፤ ይህም ሲፈጸም፣ ኢየሱስን እንደ አዳኝ የሚቀበሉ ሁሉ ተጠርተው፣ ተመልሰውና ሙሉ በሙሉ ተኮትኩተው ሲያበቁ፣ የቀጣዩ ደረጃ ጊዜ ይደርሳል፤ ኢየሱስም ሊነግሥና የጥንቱን ሕዝቡን ወደ መብታቸውና ወደ ዕድላቸው ሊመልስ ይመጣል። የመንፈስ ቅዱስ ሥራ በዚያን ጊዜ አያቆምም፤ ለዘላለም ከእኛ ጋር ይኖራልና፤ የሚመጡትም ዘመናት ለጸጋውና ለኃይሉ ወሰን የሌለውና ይበልጥ የከበረ ስፍራ ይሰጣሉ።
2. እንዲህ ያለው ትምህርት የክርስቲያን ሚስዮናዊ ሥራን ተስፋ ያስቆርጣል፤ የቤተ ክርስቲያንን እጅግ የከበሩ ተስፋዎችና ራእዮች መሠረት ይንዳል ብለው ይቃወማሉ። በተቃራኒው፣ ጌታዋ ሲገለጥ ለቤተ ክርስቲያን እጅግ የላቀ ክብርን ይከፍትላታል፤ መምጣቱን ለማፋጠን በናፍቆት ተመስጣ እንድትወጣና ዓለምን ለመገለጡ እንድታዘጋጅ ያዝዛታል፤ ለዚህም ሥራ ማነሣሻ እንዲሆን፣ የመዳን መልእክት ለዓለም ሁሉ በታወጀ ጊዜ በዚያን ጊዜም መጨረሻው ይመጣል ብሎ ራሱ ነግሯታል። እውነታው ይህ ነው፦ በአሁኑ ጊዜ በባዕድ አገሮች ካሉ ሚስዮናውያን እጅግ ብዙዎቹ በጌታ መምጣት የተባረከ ተስፋ ያምናሉ፣ ደስም ይሰኙበታል፤ ለዓለም ወንጌል መዳረስ እንዲደክሙ በእርሱ ይነቃቃሉ፤ ሥራቸው መላውን የሰው ዘር መለወጥ ሳይሆን አሕዛብን በወንጌል መድረስና ሰው ሁሉ ቢፈቅድ የመዳን ዕድል እንዲያገኝ ማድረግ ነው በሚለው የተባረከ ሐሳብም ይበረታታሉ፤ አሁን ያሉት መሣሪያዎች የዓለምን ሙሉ መዳን እስኪያከናውኑ ድረስ ዓለም መቆየት እንዳለበት ቢያስቡ ኖሮ፣ በዚህ መካከል በየምዕተ ዓመቱ የዓለም ሕዝብ ሦስት እጥፍ ሳይድን ወደ ዘላለም እየተጠረገ ሲሄድ፣ በሚያዩት ሁኔታ በእውነት በተረበሹና በተሸበሩ ነበር። የክርስቶስ መምጣት የሚስዮን ሥራን አያቆምም። ምድር አይታው የማታውቀውን እጅግ የከበረና የተሟላ የወንጌል ሥርጭት ያመጣል። በበጎ ተጽዕኖውም ሥር አሕዛብ ሁሉ ወደ ኢየሱስ ይመጣሉ፤ ሕዝቦች ሁሉ በእርሱ ይባረካሉ፤ ወገኖችም ሁሉ ብፁዕ ይሉታል። ለጠፋው የሰው ዘር እጅግ የሚቀኑ ወዳጆች ይህን የዓለምን ምርጥ ተስፋ ከሁሉ አብልጠው ሊናፍቁት ይገባል።
3. ይህ ትምህርት ወደ አክራሪነት ይመራል ብለው ይቃወማሉ። ማንኛውም ነገር አላግባብ ሊሠራበት ይችላል፤ ነገር ግን በዚህ ትምህርት በሰከነና መጽሐፍ ቅዱሳዊ በሆነ እምነት ውስጥ ለችኩልነት፣ ለትዕቢተኛ ድፍረት ወይም ለሞኝነት የሚያገለግል አንዳች ነገር የለም። ራሳችን ትንቢት ለመናገር ወይም ከተጻፈው አልፈን ጠቢባን ለመሆን ከሚደረግ ሙከራ ሁሉ እጅግ እንጠንቀቅ፤ ነገር ግን በዲያብሎስ ጩኸት ተሸብረን ከእግዚአብሔር እውነትና ምስክርነት ሙላት ወደ ኋላ አንበል። ይህ እውነት ገንዘቡ የሚሆን ሕዝብ ያደርገናል። የዓለምን ማራኪነት ይወስድብናል፤ ከእርሱም ይለየናል። ከብዙ ራስ ወዳድና ምቾት ወዳድ ክርስቲያኖች እጅግ የተለየን ያደርገናል፤ እግዚአብሔርን ለማገልገልና ሰዎችን ለማዳን ነፍሳችንን በእሳት ያቀጣጥላል። ይህ አክራሪነት ከሆነ፣ እንዲህ ያለው አክራሪነት እንኳን ደኅና መጣ።
4. ሥጋዊና ቁሳዊ ነው፤ በልብና በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ምድራዊና ሥጋዊ ተስፋዎችን ያበረታታል ብለው ይቃወማሉ፤ ጌታ እንደ ገሠጻቸውና ይልቁንም መንፈሳዊ መንግሥትንና ሰማያዊ ቤትን እንዲጠባበቁ እንዳስተማራቸው እንደ መጀመሪያዎቹ ሐዋርያት ምድራዊ ሐሳቦችና ምኞቶች ነው ይላሉ። ያ በዚያን ጊዜ የነበረ ጽንፍ ነበር፤ ዛሬስ ተቃራኒው ጽንፍ ሊሆን አይችልምን? እውነተኛው ፍላጎት መጀመሪያ መንፈሳዊው፣ ከዚያም በኋላ ቁሳዊው፣ መጀመሪያ የነፍስ የትንሣኤ ሕይወት፣ ከዚያም የሥጋ ትንሣኤ አይደለምን? እኛ ስለ ሺህ ዓመቱ ዘመን ሥጋዊ ወይም ቁሳዊ ሐሳብ አንይዝም፤ አናስተምርምም። የቅዱሳን አካል መንፈሳዊ፣ እንደ ራሱም አካል ይሆናል። ነገር ግን እንዲህ ያለውን አካል ወደ ሰማያዊው ዓለም ይዞ ለመሄድና የፍጥረት ማዕከልና ዘውድ ሊያደርገው ከወደደ፣ ከጌታችን ይበልጥ መንፈሳዊ ለመሆን መሞከር ከይስሙላ በቀር ሌላ ምን ሊሆን ይችላል? የለም፤ ሁሉም መንፈሳዊ ነው፤ የቤዛነት እውነተኛ ዓላማና ፍጻሜም «መንፈሳችንም ነፍሳችንም ሥጋችንም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ያለ ነቀፋ ፈጽመው እንዲጠበቁ»፣ «ምድርም ሁሉ በክብሩ እንድትሞላ» ነው።

5. የመምጣቱ ምልክቶች።

ቀኑና ሰዓቱ ያልተገለጡ ቢሆኑም፣ ልጆቹ ግን «ቀኑ እንደ ሌባ ይደርስባቸው ዘንድ በጨለማ አይደሉም»። ፍጻሜው ሲቀርብ «ከኃጥኣን አንድ ስንኳ አያስተውልም፤ ጥበበኞች ግን ያስተውላሉ።»

የተገለጠ ግልጽ ቅደም ተከተል አለ። መጀመሪያ የሚጠባበቁትን የራሱን ሰዎች ለመውሰድ ይመጣል፤ እነርሱም ከቅዱሳን ሙታን ጋር ሆነው እርሱን በአየር ለመቀበል ይነጠቃሉ። ክፉው ዓለም ወደ ኋላ ይቀራል፤ የሥርዓት ብቻ የሆነች ቤተ ክርስቲያንና ብዙ ሕዝቦች ኑሮአቸውን ይቀጥላሉ፤ አሁን የተነጠቀችውን ታናሽ መንጋ እምብዛም አያጡአትም። ከዚያም ተከታታይ ፍርዶችና ማስጠንቀቂያዎች ይጀምራሉ፤ በመጨረሻም ክርስቶስ በኃይልና በክብር በመውረዱ፣ በግልጽ ጠላቶቹ ላይ የጽድቅ ፍርዱን በመግለጡና በአካል በሚነግሥበት ጅማሬ ይደመደማሉ። በዚህ መንገድ ኢየሱስ ክርስቶስ ሁለት ጊዜ ይገለጣል—አንዱ ለራሱ ሰዎች፣ ሌላው ደግሞ በኋላ ለመላው ዓለም፤ የመጀመሪያው እንደ ሙሽራ፣ ሁለተኛው እንደ ንጉሥና ፈራጅ። ስለዚህ የአንዱ ምልክቶች ለሌላው አይሠሩም። ከእነዚህ መገለጦች የመጀመሪያው እንደ ሁለተኛው በግልጽ የተወሰነ አይደለም። ይበልጥ የቀረበና ጊዜው ያልታወቀ ነው፤ በማንኛውም ሰዓት ሊመጣ ይችላል።

ከጌታ መምጣት ምልክቶች እጅግ አስፈላጊ የሆኑት ብዙዎቹ ቀድሞውኑ ተፈጽመዋል። ለምሳሌ፦

1. የዳንኤል ታላላቅ ራእዮች የፖለቲካ ለውጦችና ሂደቶች ሁሉ የተፈጸሙ ይመስላሉ። ታላላቆቹ መንግሥታት መጥተው ሄደዋል፤ እነርሱን ይተኩ ዘንድ የተነገረላቸው ታናናሽ መንግሥታትም አንድ ጊዜ እነዚያ ይገዙት የነበረውን ምድር አሁን ሸፍነዋል።
2. ትንቢት የተነገረለት «ክህደቱ» ከብዙ ጊዜ በፊት ጀምሯል፤ የዓመፅ ሰው በእግዚአብሔር መቅደስ ውስጥ የትንቢቱን ዘመን ሙሉ ጊዜ ቀድሞውኑ ተቀምጧል፤ «እስከ ፍጻሜ ድረስ ሊያጠፋውና ሊደመስሰው» የተባለውም ሂደት ጀምሯል። ጵጵስና የአስደናቂ ሥዕሉን መልኮች ሁሉ ማለት ይቻላል ፈጽሟል።
3. የእስልምና ኃይል ገንኖ ቀንሷል፤ የዚህ ታላቅ መንፈሳዊ ኤፍራጥስ ውኃም ለእግዚአብሔር ንጉሣዊ ሕዝብ መንገድ ለማዘጋጀት በየዕለቱ እየደረቀ ነው።
4. የአይሁድ ምልክቶችም ያነሱ አስደናቂዎች አይደሉም። ያዕቆብ እንደ ገና ፊቱን ወደ ቤቴል እያዞረ ነው፤ ኢየሩሳሌምም ጌጠኛ ልብሷን እንደ ገና ለመልበስ እየተዘጋጀች ነው። ልጆቿ ቀስ በቀስ እየተሰበሰቡ ነው፤ ቀናተኞች ሕዝቦችም ፍልሰታቸውን እያፋጠኑ ሳያውቁት የትንቢትን ድምፅ ይፈጽማሉ።
5. የአእምሮ ምልክቶችም ያነሰ ጉልህ አይደሉም። በእርግጥ እውቀት በዝቷል፤ ብዙዎችም ወዲያና ወዲህ ይሮጣሉ፤ የሰው ፍልስፍና ግን ስለ ዝግመተ ለውጥ ያወራል፤ ሁሉም ነገር እንዳለ እንደሚኖርና ተፈጥሮ የማይለወጥና ቁሳዊ ብቻ እንደ ሆነ ያውጃል።
6. የሥነ ምግባር ምልክቶች ከዳንኤል ሥዕል እንኳ ይበልጥ ጉልህ ናቸው። «ኃጥኣን ኃጢአትን ይሠራሉ» የሚለው ቃል ከዛሬው ይበልጥ እውነት ሆኖ አያውቅም። አስፈሪ የክፋት መልኮች የሕሊናን ስሜት በየዕለቱ ያስደነግጣሉ፤ ፈጠራም በቁሳዊ ጥበብ እንደ በሰለ ሁሉ በክፋትም የበሰለ ነው።
7. የሃይማኖት ምልክቶች ይበልጥ ደማቅ እየሆኑ ነው። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ለብ ማለትና ዓለማዊነት፣ በጥቂቶች ዘንድ ለቅድስና ያለ ብርቱ ናፍቆት፣ ታላቅ የሚስዮን እንቅስቃሴም የዘመኑ መለያዎች ናቸው፤ ወደ ሰው ልጅ ቀን የሚያመለክቱ የትንቢት ምልክቶችም ናቸው።
8. በመጨረሻም፣ መገለጡን በሚወዱ ሁሉ ዘንድ ያለው ልባዊ፣ እያደገ የሚሄድና ዓለም አቀፍ የሆነ የመምጣቱ ጥበቃ፣ በቤተ ልሔም ከመምጣቱ በፊት ባለው ዘመን በይሁዳና በአሕዛብ ዓለም እንኳ እንደ ነበረው ዛሬም ጥልቅ ነው። የንጋት ኮከብ በምሥራቅ ወጥቷል። «የቀንም ልጆች» አይተውታል። «ሌሊቱ አልፎአል፥ ቀኑም ቀርቦአል» የሚል ጩኸት ወጥቷል፤ በቅርቡም ፀሐይ ሰማዩን ይሞላል፤ ምድርንም በሺህ ዓመቱ መንግሥት ክብር ይሸፍናል።

6. የመምጣቱ በረከቶች።

1. ኢየሱስን ራሱን ያመጣልናል። ከበረከቶቹ ሁሉ የሚበልጠው ይህ ነው። እንደ ሌሎቹ የዚህ ወንጌል ክፍሎች ሁሉ፣ ይህም ደግሞ የራሱ የእርሱ ወንጌል ነው። ዋናው ደስታ ልብሶቹና የንግሥና አክሊሎቹ፣ የትንሣኤ አካላት ወይም እንደ ገና የተገናኙ ወዳጆች አይሆኑም፤ ነገር ግን፦

   «ትመጣለህ፥ እናይሃለንም፥

   በዚያም ቀን አንተን እንመስላለን።»

2. ወዳጆቻችንን ያመጣልናል። «በኢየሱስ ያንቀላፉቱን እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ያመጣቸዋል።» ሕያዋን ይሆናሉ፤ እናውቃቸዋለን፤ በክብር የተዋቡ ይሆናሉ፤ ለዘላለም የእኛ ይሆናሉ። የቀድሞዎቹ ብቻ አይደሉም፤ አዲሶችም ጭምር—የዘመናት ሁሉ ደጋጎች፣ ልናውቃቸው የናፈቅናቸው ወንዶችና ሴቶች። እንዴት ያለ ቤተ ሰብ ነው!

   «እልፍ አእላፋት ሆነው፥

   በሚያንጸባርቅ ልብስ ደምቀው፥

   የተዋጁት ሠራዊቶች

   በብርሃን ደረጃ ይወጣሉ፤

   ኦ፣ ያን ጊዜ እንዴት ያለ የደስታ ሰላምታ

   በከነዓን ደስተኛ ዳርቻ፥

   የተቈረጠ ወዳጅነትስ እንዴት ይቀጠላል፥

   መለያየት ከእንግዲህ በሌለበት!»

3. ፍጹማን መንፈሶችን ያመጣልናል፤ ወደ መልኩ የተመለሱ፣ በእርሱ ምሳሌ የከበሩ፣ ከስሕተት፣ ከጉድለትና ከፍጹምነት ማጣት ነጻ የሆኑ፣ ከፈተና በላይ ከፍ ያሉ፣ ሊወድቁ የማይችሉና ሊነገር በማይችል ብፅዕና የተትረፈረፉ መንፈሶች። ፍጹም መልኩን እንለብሳለን፤ እንደ ታወቅን እናውቃለን፤ እርሱ ቅዱስ እንደ ሆነ ቅዱሳን እንሆናለን፤ ብርታቱንና ውበቱን ፍጹም ፍቅሩንም እንወርሳለን። ፍጥረተ ዓለሙ ትኵር ብሎ ይመለከተናል፤ ከበጉም ክብር ቀጥሎ የሙሽራይቱ ውበት ይሆናል።
4. ፍጹማን አካላት ይኖሩናል፤ ፍጹሙን የትንሣኤ ሕይወቱን እንወርሳለን፤ ሕመም ምን እንደሚመስል እንኳ እንረሳለን፤ ወደ ወሰን የለሽ ብርታት እንዘልላለን፤ ልባችን በማይሞተው ሕይወት ሙላት ይፈነድቃል፤ ርቀትና ስፍራም ይደመሰሳሉ። የስበት ሕግጋት ከእንግዲህ አይዙንም። የአዲሲቱ ኢየሩሳሌም አደባባዮች በቁመትም በወርድም እኩል ናቸው፤ ርዝመቷ፣ ስፋቷና ከፍታዋ ትክክል ነው። አካላችን ከፍ ላለው መንፈሳችን ፍጹም መሣሪያ፣ የክቡር አካሉም ትክክለኛ ነጸብራቅ ይሆናል።
5. እጅግ ጣፋጭና እጅግ ከፍ ያለ አገልግሎት ይሰጠናል። ሥራ ፈትና ራስ ወዳድ የሆነ መመሰጥ አይሆንም፤ በመንግሥቱና በአስተዳደሩ ፍጹም ተካፋይነትን ያመጣል። ምናልባትም ከምድራዊ ልምምዶቻችን ከፍ ያሉትን ሕልሞቻችንን እንድንፈጽምና ልናደርገው የናፈቅነውንና የሞከርነውን ሥራ እንድንጨርስ ይፈቀድልን ይሆናል—ወሰን በሌለው ሀብት፣ ማለቂያ በሌለው ችሎታ፣ ገደብ በሌለው ስፍራና ጊዜ፣ በራሱም መገኘትና ሁሉን በሚችለው ርዳታው። የተባረከው ሥራ እርሱን ማገልገል፣ ሌሎችን መባረክ፣ ምድርንና የሰው ልጅን ወደ ደስታ፣ ወደ ጽድቅና ወደ ተመለሰችው ገነት ከፍ ማድረግ ይሆናል።
6. ሰይጣንን ያባርራል። ጥላቻውና ኃይሉ ዓለምን ለዘመናት በጨለማና በጉስቁልና የያዙትን ጠላትና አረመኔ ያስራል፤ በሰንሰለትም ይቈልፍበታል። ኦ፣ ለአንድ ቀን እንኳ ከፊቱ ነጻ መሆን! ከእንግዲህ ያለ ማቋረጥ በንቃት እርሱን መጠበቅ እንደማያስፈልገን መረዳት! ዲያብሎስ በሌለበት ዓለም ላይ መመላለስ! ጌታ ሆይ፣ ያን የክብር ቀን አፍጥን!
7. ለሌሎችም፣ ለሰው ዘር፣ ለዓለም እንዲህ ያሉ በረከቶችን ያመጣል። የኃጢአትንና የሥቃይን አስከፊ አሳዛኝ ታሪክ ያስቆማል፤ ሰይፍን ወደ ሰገባው ይመልሳል፤ ምርኮኛውን ነጻ ያወጣል፤ እስር ቤቱንና ሆስፒታሉን ይዘጋል፤ ዲያብሎስንና ረዳቱን ሞትን ያስራል፤ የምድርን ፊት ያስውባል፣ ያከብራልም፤ ለሚጠፉት አሕዛብ ወንጌልን ያደርሳል፣ ወደ ክርስቶስም ይመልሳቸዋል፤ በዚህ የወዮታና የክፋት ጨለማ ትዕይንት ላይ ብርሃንንና ደስታን ያፈስሳል።

ከእንግዲህ ልቅሶ አይኖርም፥

ከእንግዲህ ሕመም አይኖርም፤

ከእንግዲህ ሞት አይኖርም፥

ከእንግዲህ እድፍ አይኖርም።

በሞት የተለያዩ ልቦች

በዘላለም ፍቅር ይገናኛሉ፤

በመሠዊያ ላይ የተሰጡ ሕይወቶች

ወደ ላይ ወደ አክሊላቸው ይወጣሉ።

ሰይጣን ከቶ አይፈትነንም፥

ኃጢአት ከእንግዲህ አያሸንፍም፤

ደስታ ለዘላለም ይኖራል፥

ኀዘንና ትካዜ ያልፋሉ።

ኢየሱስ ክብራችን ይሆናል፥

ኢየሱስ ሰማያችን ይሆናል፤

ኢየሱስ ታሪካችን ይሆናል፥

ስለ እኔ የሞተው ኢየሱስ።

የደስታ ጣፋጭ ማለዳ ሆይ፥ ፍጠን፥

ውድ ጌታ ሆይ፥ እንለምንሃለን፥ አፍጥን፤

ይህን የኀዘን ሌሊት ፈጽም፥

ሰማያዊውን ቀን አፍጥን።

ኢየሱስ በእርግጥ ይመጣል፥

ኢየሱስ በቅርቡ ይመጣል፤

ኦ፣ በንጽሕና እንመላለስ፥

ኦ፣ አክሊላችንን እንጠብቅ።

ኢየሱስ ሆይ፥ እንጠብቅሃለን፥

እንድትመጣ እየናፈቅን፤

ያን ጊዜ የልቅሶአችን ሌሊት ያበቃል፥

ያን ጊዜ ቤታችን እንደርሳለን።

7. የሚተውልን ትምህርቶች።

1. ተዘጋጅተን እንኑር። «የበጉ ሰርግ ደርሶአል፥ ሚስቱም ራስዋን አዘጋጅታለች፤ ያጌጠና የተጣራ ቀጭን የተልባ እግር ልብስ እንድትጐናጸፍ ተሰጥቶአታል።» ልብሱ መሰጠቱ እግዚአብሔር ይመስገን። እንልበሰው። ነጭ ልብስ! ሙሽራይቱ ስትለብስ ሰርጉ ቅርብ መሆን አለበት። ስለዚህ መምጣቱን እናፋጥን።
2. እንንቃ። «እነሆ፥ እንደ ሌባ ሆኜ እመጣለሁ፤ ራቁቱን እንዳይሄድ እፍረቱንም እንዳያዩ ነቅቶ ልብሱን የሚጠብቅ ብፁዕ ነው።» የሰርጉን ልብስ ለአንድ ሰዓት እንኳ አናውልቅ። ቃሉን እናስብ፦ «ይህም ሊሆን ሲጀምር ራሳችሁን አንሡ፥ ወደ ኋላም ቀና በሉ (ዶክተር ያንግ)፤ ቤዛችሁ ቀርቦአልና።» መላ ሁለንተናችሁ ወደ ሰማይ እስኪጎብጥ ድረስ ፊታችሁን ወደ ሰማይ አዙራችሁ ጠብቁ፤ ልክ እንደምናውቃቸው አንዲት ውድ አረጋዊት ጥቁር አሜሪካዊት ቅድስት፤ እርሷ ስትናገርና ስትጸልይ ሰውነቷ ወደ ሰማይ የሚያጎነብስ ቅስት ይሠራል።
3. ታማኞች ሁኑ። የታማኝ አገልጋዮችን ዋጋ ሊያመጣ ነው። «ሙሉ ደመወዝን እንድንቀበል እንጂ የሠራነውን እንዳናጠፋ ለራሳችን እንጠንቀቅ።» «ማንም አክሊልህን እንዳይወስድብህ ያለህን አጽንተህ ያዝ።»

   በጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን፣ ከሮማውያን ጭፍሮች በአንዱ ውስጥ፣ በኢየሱስ ስላላቸው እምነት እንዲሞቱ የተፈረደባቸው አርባ ታማኝ ወታደሮች ያሉበት ክቡር ቡድን ነበር። ሁሉም በበረዶው ላይ እንዲጠፉ በቀዘቀዘ ሐይቅ መካከል ተጋልጠው ተተዉ፤ ነገር ግን በዚያች ገዳይ ሌሊት በማንኛውም ቅጽበት ወደ ዳርቻው ሄደው በሥራ ላይ ላለው መኰንን ቢያመለክቱ እምነታቸውን የመካድ ምርጫ ተሰጣቸው።

   ሌሊቱ እየገፋ ሲሄድ በዳርቻው የነበረው ዘበኛ ሰማዕታቱ በቆሙበት ስፍራ ላይ የመላእክት ደመና ሲያንዣብብ አየ፤ አንድ በአንድ እየወደቁ ሲሄዱም፣ በሰማዕቱ ግንባር ላይ አክሊል አድርገው ወደ ሰማያት ይወስዱት ነበር፤ አየሩም ሁሉ «አርባ ሰማዕታትና አርባ አክሊሎች» በሚል መዝሙር ያስተጋባ ነበር። በመጨረሻ ከአንዱ በቀር ሁሉም ሄዱ፤ የእርሱም አክሊል ገና በላይ በሰማይ ተንጠልጥሎ ነበር፤ ማንም የሚወስደው አይመስልም ነበር። በድንገት ዘበኛው የእግር ኮቴ ሰማ፤ እነሆ! ከአርባዎቹ አንዱ ከጎኑ ቆሞ ነበር። ሸሽቶ ነበር። ዘበኛው ስሙን ሲመዘግብ ተመለከተውና እንዲህ አለው፦ «አንተ ሞኝ፣ እኔ በዚህች ሌሊት ያየሁትን አይተህ ቢሆን ኖሮ አክሊልህን ባላጣህ ነበር። ነገር ግን አይጠፋም። ስፍራዬን ያዝ፤ እኔም ስፍራህን በደስታ እወስዳለሁ፤» ብሎ ወደ ሞትና ወደ ክብር ገሠገሠ፤ ዝምተኛው የመላእክት መዘምራንም እንደ ገና ዝማሬውን ቀጠሉ፦ «አርባ ሰማዕታትና አርባ አክሊሎች። እስከ ሞት ድረስ የታመንህ ሆነሃል፤ የሕይወትንም አክሊል ትቀበላለህ።»

   ጌታ በሚመጣበት ጊዜ ያንን ዝማሬ እንድንሰማ እግዚአብሔር ይርዳን!

4. ትጉዎች ሁኑ። ብዙ የሚሠራ ሥራ አለ። አንተ «የእግዚአብሔርን ቀን መምጣት ልታፋጥን» ትችላለህ። ዓለም አስቀድሞ ማስጠንቀቂያ ሊሰጠው ይገባል። ቤተ ክርስቲያን ልትዘጋጅ ይገባል። ክርስቲያን ሆይ፣ ተነሥ። ኃይልህን ሁሉ፣ ችሎታህን ሁሉ፣ ገንዘብህን ሁሉ፣ ሰዓትህን ሁሉ ስጠው። ወንጌልን ወደ ውጭ አገር ላክ። ብትችል ራስህ ሂድ። ካልቻልክ በአንተ ፋንታ የሚሄድ ሰው ላክ። ይህ የአሥራ ዘጠነኛው ምዕተ ዓመት የመጨረሻው አሥርት ለአንተና ለዚህ ዓለም ከዚህ በፊት አንዳች ነገር ሆኖ በማያውቀው መንገድ ለጌታችንና ለመድኃኒታችን ለኢየሱስ ክርስቶስ መምጣት የዝግጅት ጊዜ ይሁን!