ጢስና እሳት

«አምናለሁ፤ አለማመኔን እርዳው» — ማርቆስ 9:24

ሲብስ ጸጋ በመጀመሪያ ትንሽ ብቻ ሳይሆን የተቀላቀለም ነው ይላል። በክርስቲያን ውስጥ እውነተኛ እሳት አለ፤ ጢስም ደግሞ አለ፦ ጥርጣሬ፣ ራስ ወዳድነት፣ የተደባለቀ ዓላማና የቆዩ ልማዶች።

ይህን ቅልቅል የሚያሳዩ ምሳሌዎችን ከመጽሐፍ ቅዱስ እየፈለገ ያቀርባል። አንድ ጊዜ አንድ አባት የታመመ ልጁን ይዞ ወደ ኢየሱስ መጣና «አምናለሁ፤ አለማመኔን እርዳው» አለ። ሲብስ «አምናለሁ» የሚለው ብርሃኑ፣ «አለማመኔን እርዳው» የሚለው ደግሞ ጢሱ እንደ ሆነ ያመለክታል።

ደቀ መዛሙርቱ በሐይቁ ላይ በማዕበል ውስጥ ሳሉ ኢየሱስን ቀስቅሰው «መምህር ሆይ፥ ስንጠፋ አይገድህምን?» ብለው ጮኹ። በዚያ ውስጥ ጢስ ነበረ፤ የፍርሃትና የጥርጣሬ ጢስ። ነገር ግን ወደ ኢየሱስ ለመጮኽ የሚበቃ እምነትም ነበረ። ዮናስ በታላቁ ዓሣ ሆድ ውስጥ ሳለ ከእግዚአብሔር ፊት እንደ ተጣለ ተናገረ። ያ ጢስ ነበረ። በዚያው ትንፋሽ ግን ወደ እግዚአብሔር ቅዱስ መቅደስ ዳግመኛ እንደሚመለከት ተናገረ። ያ ብርሃን ነበረ።

ጳውሎስ እንኳ በእርሱ ውስጥ ገና ስለሚኖረው ኃጢአት ሲያስብ «እኔ ምንኛ ጎስቋላ ሰው ነኝ!» ብሎ ጮኸ። ወዲያው በሚቀጥለው ትንፋሽ ግን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል እግዚአብሔርን አመሰገነ።

ይህ ማለት እምነትህ እንዲቈጠር ከመቍጠርህ በፊት ንጹሕ እንዲሆን መጠበቅህን ማቆም ትችላለህ ማለት ነው። ሲብስ ከሁሉ የተሻሉት ሰዎች ያደረጓቸው ከሁሉ የተሻሉት ሥራዎች እንኳ ተቀባይነት እንዲያገኙ ክርስቶስ ያስፈልጋቸዋል ይላል። ስንጸልይ ጸሎታችንም ይቅርታ ያስፈልገዋል።

«የተሰበሩ ልቦች ሊያቀርቡ የሚችሉት የተሰበረ ጸሎትን ብቻ ነው።»

ጸሎትህ የተዘበራረቀና የተበታተነ ሆኖ የሚወጣ ከሆነ፣ እግዚአብሔርን እየወደድህ ከእርሱ የሚጎትቱህን ነገሮችም የምትወድ ከሆነ፣ እያመንህ ደግሞም የምትጠራጠር ከሆነ፣ ወደ ክርስቲያን ሕይወት እንኳን ደህና መጣህ። ይህ የሚጤስ የጥዋፍ ክር ነው፤ ኢየሱስም አያጠፋውም።

ሲብስ እግዚአብሔር ለጊዜው ይህን ቅልቅል በውስጣችን የሚተወው በምክንያት ነው እስከ ማለት ይደርሳል። ከሁለት አደጋዎች ይጠብቀናል፦ ከግዴለሽነትና ከትዕቢት። ፍጹማን እንደ ሆንን ቢሰማን ኖሮ በኢየሱስ መደገፋችንን እናቆም ነበር። ጢሱ ትሑታን አድርጎ ይጠብቀናል፤ ወደ እርሱም ደጋግመን እንድንሮጥ ያደርገናል።

ሲብስ አንድ ቀን ጢሱ ይጠፋል፤ እሳቱም ንጹሕ ይሆናል ይላል። ያ መንግሥተ ሰማያት ነው። እስከዚያ ድረስ ብርሃንና ጢስ አብረው መኖራቸው የተለመደ ነው።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ በዚህ ሳምንት በማርቆስ 9 ያለውን የዚያን አባት ጸሎት ለመጸለይ ሞክር፦ «አምናለሁ፤ አለማመኔን እርዳው»። ጥርጣሬ ሲሰማህ ወይም እምነት ሲሰማህ፣ ወይም ሁለቱም በአንድ ጊዜ ሲሰሙህ ይህን ተናገር። ኢየሱስ የዚያን ሰው ጸሎት እንደ መለሰለት አስተውል።