ምዕራፍ 4 · 2 ደቂቃ ንባብ · 2 ደቂቃ ማዳመጥ
ትንሽ ጅማሬ
«የጥቂቱን ነገር ቀን የናቀ ማን ነው?» — ዘካርያስ 4:10
በሲብስ ጥቅስ ውስጥ ያለው ሁለተኛው ሥዕል የሚጤስ የጥዋፍ ክር ነው፤ ጥቂት ብርሃንና ብዙ ጢስ ያለው የመብራት ክር። ሲብስ እምነት በመጀመሪያ ብዙ ጊዜ የሚመስለው እንደዚህ ነው ይላል።
«በመጀመሪያ እንደ ጸጋ ያነሰ ነገር የለም፤ በኋላም ከእርሱ የበለጠ የከበረ ነገር የለም።»
ብዙ ወጣት ክርስቲያኖች እምነታቸው እጅግ ትንሽ መስሎ ስለሚታያቸው ተስፋ ይቈርጣሉ። ራስህን ለአንድ ሰዓት ከሚጸልይ ወይም መጽሐፍ ቅዱስን ከዳር እስከ ዳር ከሚያውቅ ሰው ጋር ታነጻጽርና «እኔ እውነተኛ ክርስቲያን አይደለሁም» ብለህ ታስባለህ። ሲብስ ግን፦ በመጠኑ አትፍረድ ይላል። ታላቅ ነገር ሁሉ የሚጀምረው ከትንሽ ነው።
ከተፈጥሮ ምሳሌዎችን ይሰጣል። ብርቱ የዋርካ ዛፍ ከአንዲት ትንሽ ፍሬ ይበቅላል። አንዲት ጥቃቅን ዘር ተክሉን ሁሉ በውስጧ ይዛለች፤ «ግንዱም ቅርንጫፉም፣ እምቡጡም ፍሬውም» በእርሷ ውስጥ አሉ። እንጉዳዮች በአንድ ሌሊት ይበቅላሉ፤ ልክ እንደዚሁ ፈጥነውም ይጠፋሉ፤ እጅግ ውድ የሆኑት ነገሮች ግን ለማደግ ረጅም ጊዜ ይወስድባቸዋል። ሰዎች ለማደግ ዓመታት ይፈጅባቸዋል። እምነትም እንዲሁ ነው።
ከዚያም ኢየሱስ አንተን እንዴት እንደሚያይህ እጅግ ደግ የሆነ ነገር ይናገራል፦
«ክርስቶስ የሚመዝነን ወደፊት በምንሆነው፣ በተመረጥንለትም ነገር ነው።»
አንድ ሥዕልም ይጨምራል፦ ትንሿን ተክል ዛፍ ብለን እንጠራታለን፤ ዛፍ ለመሆን እያደገች ነውና።
በማስቀመጫ ውስጥ ያለች ችግኝ ስትመለከት የዋርካ ዛፍ ልትላት ትችላለህ፤ ወደፊት የምትሆነው ያ ነውና። ኢየሱስም አንተን የሚያይህ እንደዚሁ ነው። አሁን ያለህበትን ብቻ አይመለከትም። ወደፊት የምትሆነውን ያያል፤ ወደዚያም ሊያደርስህ ቈርጦ ተነሥቷል።
ቢሆንም ሲብስ ይጠነቀቃል። ለማደግ ሰነፎች እንድንሆን አይፈልግም። ወደ ፊት መገስገሳችንን እንድንቀጥልና ትሑታን ሆነን እንድንኖር ትንሹን ጅማሬያችንን ልንመለከት ይገባናል ይላል። ተስፋ ስንቈርጥ ግን ክርስቶስ እንደሚመለከተን ራሳችንን ልንመለከት ይገባናል።
በዚህ ምዕራፍ መጀመሪያ ላይ ያለው የዘካርያስ ቃል የተነገረው የፈረሰውን የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ መልሰው ለሚሠሩ ሰዎች ነበር። አዲሱ ሕንፃ ከቀድሞው ጋር ሲነጻጸር የሚያሳዝን ይመስል ነበር፤ አንዳንድ ሰዎችም አፌዙበት። እግዚአብሔር ግን፦ ትንሹን ጅማሬ አትናቁ አለ። የጀመረውን ሊፈጽም ነበርና።
እምነትህ ትንሽ ሊሆን ይችላል። ችግር የለውም። እውነተኛ ነው፤ እያደገም ነው።
በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ በዚህ ሳምንት በማስቀመጫ ወይም በአትክልት ቦታ አንዲት ዘር ትከል፤ ወይም አንዲትን ወጣት ተክል በቅርብ ተመልከት። ባየሃት ቍጥር የሲብስን ሥዕል አስታውስ፦ ትንሿን ተክል ዛፍ ብለን እንጠራታለን፤ ዛፍ ለመሆን እያደገች ነውና። እግዚአብሔር ወደፊት የምትሆነውን ስለሚያይ አመስግነው።
ለማሰብ የሚረዱ ጥያቄዎች
መጀመሪያ አስብበት — ከዚያም አንድ የመመለሻ መንገድ ለማየት ጥያቄውን ንካ።
ሲብስ በክርስቲያን ሕይወት መጀመሪያ ስላለው ጸጋ ምን ይላል?
በመጀመሪያ እንደ ጸጋ ያነሰ ነገር የለም፤ በኋላም ከእርሱ የበለጠ የከበረ ነገር የለም ይላል።
ሲብስ እንደሚለው ክርስቶስ የሚመዝነን በምንድን ነው?
ወደፊት በምንሆነው ነው፤ ይህም ዛፍ ለመሆን እያደገች ያለችን ወጣት ተክል ዛፍ ብሎ እንደ መጥራት ነው።
በትንሽ እምነት ተስፋ መቍረጥ የሌለብን ለምንድን ነው?
እጅግ ውድ የሆኑት ነገሮች በዝግታ ስለሚያድጉ፣ ትንሽ እምነትም ክርስቶስ ሊያሳድገው ቈርጦ የተነሣለት እውነተኛ እምነት ስለ ሆነ ነው።
ምዕራፍ 4 ተጠናቋል
ትንሽ ጅማሬ