በሣር መስኩ ውስጥ

«ሣርን ለእንስሳት ያበቅላል።» — ከመዝሙር 104

ስለ ሣር አስብ። በየቦታው ይበቅላል — በእርሻ፣ በመስክ፣ በመንገድ ዳር። በየቀኑ ትረግጠዋለህ፤ ምናልባትም ስለ እርሱ ፈጽሞ አስበህ አታውቅም።

ነገር ግን አንድ ጥያቄ ልጠይቅህ፤ ሣሩን የሚያበቅለው ማን ነው? «ኧረ፣ በራሱ ነው የሚበቅለው» እንል ይሆናል። እውነቱ ግን እንደዚያ አይደለም። እያንዳንዷን የሣር ቅጠል የሚያበቅል እግዚአብሔር ነው። እርሱ ለዓለም እንደዚያ ቅርብ ነው፤ እርሷንም በመንከባከብ እንደዚያ ይተጋል።

ታዲያ ያን ሁሉ ሣር የሚያበቅለው ለምንድን ነው? መጽሐፍ ቅዱስ «ለእንስሳት» እንደሚያበቅለው ይናገራል — ላሞችና በጎች የሚበሉት በቂ ምግብ እንዲኖራቸው። እስቲ አስበው። እግዚአብሔር «አመሰግናለሁ» እንኳ ማለት ለማይችሉ እንስሳት ምግብ ያበቅላል!

ስለዚህ የምታስታውሰው አንድ ድንቅ ነገር ይኸውልህ፤ እግዚአብሔር ሣሩን፣ ላሞቹንና በጎቹን እንዲህ በሚገባ የሚንከባከብ ከሆነ፣ እንዴት አብልጦ አንተን አይንከባከብም?

በየማለዳው እያንዳንዷ የሣር ቅጠል የራሷን የጤዛ ጠብታ እንደምታገኝ ታውቃለህ? ለመላው መስክ አንድ ትልቅ ጠብታ አይደለም — ለእያንዳንዷ አንዲት ትንሽ ጠብታ ነው። እግዚአብሔር ለነገሮች የሚያስፈልጋቸውን የሚሰጠው እንዲህ በጥንቃቄ ነው። አንተም የሚያስፈልግህን በትክክል ያውቃል።

ትንሽ እንደ ሆንህ ሲሰማህ ወይም ማንም ልብ የማይልህ ሲመስልህ እንኳ እግዚአብሔር ያይሃል። አንድ ጊዜ እንኳ ረስቶህ አያውቅም።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ሣሩን እንኳ ስለምትንከባከብ አመሰግንሃለሁ። እኔንም ስለምትንከባከበኝ አመሰግንሃለሁ። አሜን።