ምዕራፍ 11 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
መውቃት
«እህሉን ለዘላለም አይወቃውም።» — ከኢሳይያስ 28
ስንዴው ተሰብስቦ ከገባ በኋላ አንድ የቀረ ሥራ አለ፤ ይህም ትንሽ ሻካራ ይመስላል። ታውቃለህ፣ እያንዳንዱ የስንዴ ቅንጣት ቅርፊት በሚባል ጠንካራና የማይጠቅም ልባስ ውስጥ ተጣብቆ ይገኛል። ገበሬው መልካሙን እህል ለማውጣት በዱላ መምታት አለበት — ጓ፣ ጓ፣ ጓ! ይህም መውቃት ይባላል።
ገበሬው በስንዴው ላይ የጨከነ ሊመስል ይችላል። ግን አልጨከነም! መልካሙን እህል ተጣብቆ ከያዘው ቅርፊት ነፃ እያወጣው ነው። ይህን ማድረግ አለበት፤ አለዚያ መልካሙ እህል በውስጡ ታስሮ ይቀራል።
አንዳንድ ጊዜ አስቸጋሪ ወይም አሳዛኝ ነገሮች ይደርሱብናል፤ ያም እንደ መወቃት ትንሽ ሊሰማን ይችላል። ነገር ግን የምታስታውሳቸው ሁለት ነገሮች እነሆ፤ ሁለቱም መጽናናት የሞላባቸው ናቸው።
የመጀመሪያው፦ ገበሬው ለመውቃት የሚደክመው ለመልካሙ እህል ብቻ ነው። አረሙን ግን ትቶ ያልፋል። ስለዚህ አስቸጋሪ ጊዜ ሲመጣብህ እግዚአብሔር ረስቶሃል ማለት አይደለም። እንደ መልካም ስንዴ በእርሱ ዘንድ ውድ ነህ ማለት ነው።
ሁለተኛው፦ ገበሬው እህሉን ለዘላለም፣ በፍጹም ለዘላለም አይወቃም። ሁልጊዜ ያቆማል! አስቸጋሪ ጊዜያትም ለዘላለም አይቆዩም። እግዚአብሔር ገርና ጠንቃቃ ነው፤ ከምትችለውም በላይ ፈጽሞ አይጭንብህም። ብዙም ሳይቆይ መምታቱ ይቆማል፤ መልካሙም እህል በደህና ይቀመጣል።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ አስቸጋሪ ነገሮች ሲደርሱብኝ፣ አንተ እንዳልረሳኸኝና ያም ለዘላለም እንደማይቆይ እንዳስታውስ እርዳኝ። አሜን።
ምዕራፍ 11 ተጠናቋል
መውቃት