ላየንስ ፕራይድ

ከጄምስ ጋር ያደረግኋቸው የጸሎት ጊዜያት «በካናዳ ቤተ ክርስቲያን ከሚሄዱ ሰዎች ቍጥር አንጻር ዝቅተኛ ከሆኑ ከተሞች» አንዷ ለሆነችው ለቪክቶሪያ መጋቢዎችና አብያተ ክርስቲያናት በልቤ ላይ ሸክም ሆኑብኝ። የአብያተ ክርስቲያናቱንና የወቅቱን መጋቢዎቻቸውን ዝርዝር አዘጋጀሁ፤ በሳምንት አንድ ቀንም ለእያንዳንዳቸው ጊዜ እየሰጠሁ በትጋት መጸለይ ጀመርሁ።

ወደ ቪክቶሪያ ከመጣሁ ወዲህ፣ ካሌብና ኢያሱ በምድረ በዳ ድንኳኖቻቸው ውስጥ ተቀምጠው በከነዓን ያዩትን እያስታወሱ ሳሉ ይሰማቸው እንደ ነበረው ዓይነት ስሜት ብዙ ጊዜ ይሰማኛል። ወደ ከነዓን ለመግባት ፈልገው ነበር፤ ነገር ግን ምድሪቱን እንዲሰልሉ የተላኩት የሌሎቹ ሰላዮች አለማመን የእስራኤል ልጆች ለአርባ ዓመታት በምድረ በዳ እንዲንከራተቱ አደረገ። እግዚአብሔር አሁንም ይወዳቸውና ምግባቸውን ይሰጣቸው ነበር፤ ነገር ግን ተስፋ የሰጣቸውን ምድር ከነዓንን የመውረስ ግብ ይዞ ከግብፅ ስላወጣቸው በእነርሱ ደስ አልተሰኘም።

ከሄዝልግሌን ፌሎውሺፕ፣ ከኤም/ቪ አናስታሲስና በተዘዋዋሪ አገልግሎት ካገኘሁት እርካታ ተአምራት በኋላ ቪክቶሪያ «ምድረ በዳዬ» ሆነች። በእርግጥ በቸርነት የተሰጠውን «ድርጭትና መና» በመቅመስ ደስ የተሰኘሁባቸው ጊዜያት ነበሩ፤ ነገር ግን የከነዓንን ማርና ወይን ቀምሼ ስለ ነበር ከዚያ ያነሰ ነገር ረሃቤን ሊያረካ አልቻለም። የምሄድበት ቤተ ክርስቲያን ለእኔ የበረሃ ምንጭ ሆነልኝ፤ ነገር ግን የበረሃ ምንጮች የሚገኙት በበረሃ ስፍራዎች ነው፤ የእኔ ራእይ ደግሞ በከነዓን ተራሮች ላይ ያተኮረ ነበር።

በኖቬምበር 2024 እንደ እኔው በቪክቶሪያ ቤተ ክርስቲያንን ለብዙ ዓመታት አገልግለው አሁን በየሳምንቱ ለጸሎት ስለሚሰበሰቡ አራት ሌሎች መጋቢዎች ሰማሁ። እንደ እኔው ከእነርሱ አንዳቸውም «በጡረታ ለመገለል» ፈቃደኛ አልነበሩም፤ ይልቁንም በተሰጠና በብርቱ ጸሎት ቤተ ክርስቲያንን ማገልገላቸውን ለመቀጠል ሸክም ተሰምቷቸው ነበር።

በዚያው ጊዜ በፖለቲካ መሪዎች መካከል ስለ «የጎዳና ሰዎች» ትልቅ ክርክር ነበር። ቪክቶሪያ በመላው ካናዳ ከሁሉ የለዘበ የአየር ንብረት ስላላት ቤት የሌላቸውን፣ የዕፅ ሱሰኞችን፣ ሴተኛ አዳሪዎችን፣ የአንጎል ጉዳት የደረሰባቸውንና ልዩ ልዩ የስሜት ቍስል የተሸከሙ ሌሎችን እንደ ማግኔት ትስባለች። በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ስለ እነርሱ የክህነትን ሥራ ስለ ወሰድሁ (1ኛ ጴጥሮስ 2:9) «ሕዝቤ» ብዬ ልጥራቸው። ቪክቶሪያን መኖሪያቸው ለማድረግ መጥተዋል፤ በመካከላቸው የሚኖሩት ነዋሪዎችና የንግድ ተቋማትም የሚጠበቅ ምላሽ ሰጥተዋል። በወቅቱ የነበረው ክርክር ከመጠን በላይ ዕፅ ወስደው ወይም በጎዳና ላይ በደረሰባቸው ጥቃት ምክንያት ሆስፒታሎቻችን ውስጥ ለተኙ ታካሚዎች የጎዳና ዕፆችን ስለ መፍቀድ ነበር። ሊፈቀድላቸው ይገባል ወይስ አይገባም? የክፍለ ግዛቱ መንግሥት አንድ አቋም ነበረው፤ የፌዴራሉ መንግሥት ደግሞ ተቃራኒውን ይዞ ነበር።

ከቀድሞ ወዳጆቼ ጋር ባደረግሁት የመጀመሪያ ስብሰባ ላይ ኒል ቢ. በእኔ ላይ ትልቅ ተጽዕኖ ያሳደረ ቃል ተናገረ፦ «መንግሥት ለጎዳናው ችግር መፍትሔ እንደሌለው መቼ ነው የሚገነዘበው? መልሱ ኢየሱስ ብቻ ነው።» ያን እንደ ምልክት ወሰድሁት፤ በቀጣዩ ሰኞም ብዙ የጎዳና ሰዎች ወደሚያዘወትሩት ወደ ጨለማው የፓንዶራ አቬኑ ገባሁ። በአንድ ወቅት የክርስቲያን አገልግሎት ሆኖ የተቋቋመውን፣ አሁን ግን የመንግሥት የገንዘብ ድጋፍ ለማግኘት በመንግሥት ዘንድ ተቀባይነት እንዲኖረው ያን ሚናውን የተወውን «አወር ፕሌስ» የተባለውን ማዕከል ጎበኘሁ። ንጽሕናውና የቡናው ጥራት አስደነቀኝ።

የቆዳ ጃኬት በአንድ ዓይነት ለብሰው፣ የማሞቂያ ማዕከል በማዘጋጀት የዕፅ ሱሰኞችን የሚያገለግሉ የወጣቶች ቡድንን ለማየት መንገዱን ተሻገርሁ — ወቅቱ ኖቬምበር ነበርና። ጥያቄዎቼን መጠየቅ ስጀምር አንድ ጩኸት ተሰማ። አንዲት ወጣት ሴት ከመጠን በላይ ዕፅ ወስዳ ነበር። የፌንታኒሉን ኃይል ለማክሸፍ ናርካን የተባለውን መድኃኒት ሊወጉአት ሲሯሯጡ (ተሳክቶላቸዋል)፣ ከመሪያቸው ጋር ፊት ለፊት ተገናኘሁ፤ እርሱም ሰውነቱ በንቅሳት የተሸፈነ፣ በጆሮዎቹና በእያንዳንዱ ጣቱ ላይ ቀለበቶች ያደረገ፣ በአንገቱ ሜዳሊያ ያንጠለጠለና የሞሃውክ የጸጉር አቆራረጥ ያለው ደንዳና ሰው ነበር — እኔ ያልሆንሁትን ሁሉ የሆነ ሰው ነበር!

መናገር ስጀምር ትንሽ ሳልንተባተብ አልቀረሁም፦ «ሰላም ጂሚ፣ ስሜ ጋሬዝ ይባላል፤ በዚህች ከተማ መጋቢ ነኝ። ልቤ ለእነዚህ ሰዎች ያዝናል፤ ከጥቂት ሌሎች ጋር ሆኜ ስለ እነርሱ የመጸለይ ሸክም አለብኝ — ነገር ግን እንዴት መጸለይ እንዳለብን አናውቅም። ለጎዳናው ‹ችግር› ብቸኛው መልስ ኢየሱስ እንደ ሆነ እናምናለንና እንዴት መጸለይ እንደምንችል አንዳንድ ጠቋሚ ሐሳቦችን ልትሰጠኝ ትችላለህ?» ጂሚ እጆቹን በዙሪያዬ ጠምጥሞ አቀፈኝና፦ «መልሱ ኢየሱስ ነው!» ብሎ ጮኸ። ይበልጥ በጠየቅሁት ጊዜ፣ እርሱና ባለቤቱ ሜጋን ከሁለት ዓመታት ገደማ በፊት ከኢየሱስ ጋር እንደ ተገናኙና አሁን ለተቸገሩት የኢየሱስን መልእክት ለማድረስ በአንድ ወቅት ዕፅ ያከፋፍሉበት ወደ ነበረው ስፍራ እንደ ተመለሱ ነገረኝ። «ድሮ ዕፅ ነበር የምናመጣው፤ አሁን ግን ተስፋ ነው የምናመጣው!»

በአቅራቢያው ወዳለው ማክዶናልድስ ሄድን፤ በዚያም ትኩስ ቸኮሌት እየጠጣን እርሱና ሜጋን ታሪካቸውን ነገሩኝ። ጂሚ የዓመፅና የወንጀል ሕይወት ኖሮ ነበር፤ በወህኒ ቤት ለብዙ ዓመታት ታስሯል፤ በመካከሉም በጎዳና ላይ ይኖር ነበር። ሁለት ልጆች ተወልደውላቸው ወዲያውኑ በማኅበራዊ ጕዳይ ባለሥልጣናት ተወስደው ለማደጎ ቤተሰቦች ተሰጥተው ነበር። ጂሚ ለመጨረሻ ጊዜ ከወህኒ ቤት በወጣ ጊዜ ልጆቹን መልሶ ለማግኘት ከሱስ ነፃ የሆነ ሕይወት ለመኖር ቈረጠ — ይህም በዚያን ጊዜ የማይቻል የሚመስል ነገር ነበር።

በጎዳናዎች ላይ ያለማቋረጥ የሚገኝ ብቸኛው ክርስቲያናዊ መገኘት ወደ ነበሩት ወደ ቄስ አል ታይሲክ ቀርቦ እንዲህ ሲል ለመናቸው፦ «አል፣ ልጆቼን መልሼ ማግኘት እፈልጋለሁ። እባክዎ ሕይወቴን ለማስተካከል ይርዱኝ።» አል ሁለቱም ለተወሰነ ጊዜ በቫንኩቨር ወደሚገኝ የሱስ ማገገሚያ ማዕከል፣ ከዚያም በእምነት ላይ ወደ ተመሠረተ ሁለተኛ ማዕከል እንዲሄዱ አመቻቸላቸው፤ በዚያም ሁለቱም ከትንሣኤው ጌታ ጋር ተገናኙ። ሌሎች ከሱስና ከተስፋ መቍረጥ የሚወጡበትን ይህን መንገድ እንዲያገኙ ለመርዳት ወደ «ቤታቸው» ጎዳናዎች ለመመለስ ቈረጡ።

ሕይወታቸው እጅግ ስለ ተለወጠ ባለሥልጣናቱ እንኳ ለውጡን አዩ፤ ለበርካታ ዓመታት ከተለያዩ በኋላም ልጆቻቸውን መለሱላቸው። እንደሚባለው፣ እንዲህ ያለ ተአምር በጎዳናዎች ላይ ሲፈጸም ይህ የመጀመሪያው ነበር።

ስለ ቄስ አል ታይሲክ እዚህ ላይ ትንሽ ማብራሪያ ማስገባት እወዳለሁ። ቀድሞ «ዘ አፐር ሩም» (የሰገነቱ ክፍል) በሚል ስም — የክርስቲያን አገልግሎት ሆኖ — ይሠራ በነበረው በአወር ፕሌስ ያገለገሉት እርሳቸው ነበሩ። ፈጽሞ አላገኘኋቸውም፤ ነገር ግን ሁልጊዜ በከፍተኛ አክብሮት እመለከታቸው ነበር፤ ምክንያቱም የእኔ ዓይነት የወንጌላውያን አመለካከት እንዳላቸው ባይታወቅም፣ የጎዳና ሰዎችን በማገልገል ቢያንስ ኢየሱስ የሚያደርገውን ያደርጉ ነበር።

ጂሚን ባገኘሁበት ጊዜ አል ጡረታ ወጥተው ነበር፤ በቅርቡም ስለ ገጠመኞቻቸው «ጭቃማ ውኃዎች» የተሰኘ መጽሐፍ ጽፈው ነበር። መጽሐፉን ገዛሁ፤ አንድ ምሽትም አስደሳችና ዘና የሚያደርግ ምሽት ለማሳለፍ በምቹ ወንበሬ ላይ ተቀመጥሁ። ብዙም ሳይቆይ ምቾቴ ተወኝ፤ ምሽቱም ከበደኝ። ሳላስበው በነፃ እያለቀስሁ አገኘሁት፤ የማነባቸው ታሪኮች ስሜት ስለሚነኩ ሳይሆን በእፍረት ነበር የማለቅሰው። በዚህች ከተማ አርባ ዓመት ኖሬ ነበር፤ ከወንጌላውያን ክርስቲያን ወንድሞቼ ጋር ሆኜ በጎዳናዎቻችን ላይ ለሚሠቃዩት ዓይኔን ጨፍኜ ነበር፤ ይህ በእኔ የሥነ መለኮት ክበብ ውስጥ እንዳለ የማይታወቀው «ሳምራዊ» ግን ኢየሱስ የሚያደርገውን — እግር ማጠብን፣ የተራቡትን መመገብንና ቍስላቸውን ማከምን — እያደረገ ነበር። በዚያች ሌሊት ተለወጥሁ። ይህ የ85 ዓመት ሰው፣ እንደ ጥንቱ ካሌብ፣ ግዙፎቹ የሚኖሩበትን ተራራ ለመነ። ኢያሱ 14። በምድረ በዳው የበረሃ ምንጮች ዘንድ ባለው ሕይወት ዳግመኛ ልረካ ፈጽሞ አልችልም።

አንድ ምሽት በኮምፒዩተሬ ፊት ተቀምጬ «ጸሎት» የሚል ስም ያለውን ማህደር ከፈትሁ። በውስጡ ካሉት ፋይሎች አንዱ የተጻፈው የጸሎት ስብሰባዎች በዙም ይካሄዱ በነበረበት በ2021 የኮቪድ ቀውስ ወቅት ነበር። መጋቢዬ ያን ፋይል የጻፈው ለዚያ ምሽት ስብሰባ ምላሽ እንዲሆን ነበር። ለአቅጣጫ ጌታን በጠበቅን ጊዜ (ይህን በሄዝልግሌን ዘመን ሮን ስሚዝ ያስተማረኝ ነገር ነው)፣ «ከጭቃማ ውኃዎች ውስጥ ብቅ የሚል ውብ ነጭ አበባ» አይቼ ነበር — የአል መጽሐፍ ርዕስ «ጭቃማ ውኃዎች» ነው። ጌታ የወደፊቱን እያሳየኝ ነበርን? ጂሚና ሜጋን ያ ውብ ነጭ አበባ ይሆኑ?

ለጂሚና ለሜጋን «አባት» ሆንሁላቸው፤ እነርሱን የማማከር መብትም አለኝ። በተቃቀፍን ቁጥር ጂሚ ማልቀስ ስለሚጀምር «ክሪፕቶናይት» ብለውም ይጠሩኛል! ስለ ቃሉ የነበራቸው እውቀት እጅግ ጥቂት ነበር፤ ከእግዚአብሔር ግን ታላቅ «ቅባት» እንዳላቸው ግልጽ ነበር። የመጽሐፍ ቅዱስን መሠረታዊ ትምህርቶች አስተማርኋቸው፤ ሌሎች ክርስቲያን መሪዎችንም በዙሪያቸው ማሰባሰብ ጀመርሁ። አንድ ቀን ጂሚን በጎዳናዎች ላይ ሲሠሩ ያገኛቸው ሌሎች ክርስቲያኖች እነማን እንደ ሆኑ ጠየቅሁት። ሌሎች እንዳሉ አውቃለሁ፤ የሰጠኝ መልስ ግን ከልብ የመነጨ ነበር፦ «አባዬ፣ እስከ ዛሬ ያገኘሁት የመጀመሪያው ክርስቲያን አንተ ነህ!»

በደስታ በሚያበሩት ልጆቻቸው ፊት እነርሱን የማጥመቅ መብት አግኝቻለሁ። ሜጋንን አጅቤ ወደ መሠዊያው አደረስኋት፤ በሠርጋቸውም ላይ ተናገርሁ። ከእነርሱ ጋር የጸሎት ጉዞ አደርጋለሁ፤ ወዳጆቻቸውንም ሳቅፍ ምንም ፍርሃት የለብኝም። በኖቬምበር ብርድ በጎዳናዎቹ ላይ በገንዳ ውስጥ ሌሎች ሦስት ሰዎችን አጥምቄአለሁ! በሕዝባቸው ዘንድ ታላቅ ተአማኒነት ስላላቸው በሄድሁበት ሁሉ ተቀባይነት አለኝ፤ «የክርስትና አባት» የሚል የክብር ስምም ተሰጥቶኛል! እግዚአብሔር በጎዳናዎቻችን ላይ ልዩ ነገር እያደረገ ነው፤ የዚህም ትንሽ ክፍል በመሆኔ እጅግ ዕድለኛ ነኝ።

ይህ የመጨረሻው አገልግሎቴ እንደሚሆን እጠብቃለሁ — ነገር ግን ማን ያውቃል። እግዚአብሔር በ85 ዓመቴ እንደነዚህ ያሉ በሮችን ሊከፍትልኝ ከቻለ፣ 90 ዓመት ሲሞላኝማ ምን ያህል ይበልጥ ሊያደርግ ይችል ይሆን? ብዙ ጊዜ እንዲህ እለዋለሁ፦ «ጌታ ሆይ፣ ለብዙ ዓመታት ለእኔ እጅግ ቸር ሆነሃል። ለእኔ ቸር መሆንህን እንደምትቀጥል ለምን እጠራጠራለሁ? ወደ ቤት ለመምጣት ዝግጁ ነኝ፤ እስከዚያው ግን ሁልጊዜ ‹ለክብርህ ምስጋና› እሆን ዘንድ በውስጤ መሥራትህን እባክህ ቀጥል።»

ተጨማሪ ማስታወሻ፦ አንባቢዬ ስለ ጂሚና ሜጋን እንዲሁም «ላየንስ ፕራይድ» (የአንበሶች መንጋ) ስለተባለው አገልግሎታቸው ይበልጥ ለማወቅ ቢፈልግ፣ www.lionspriderecoverysociety.ca የተባለውን ድረ ገጻቸውን እንድትጎበኙ ወይም በፌስቡክ እንድትፈልጓቸው እጋብዛችኋለሁ። የእኔ ድረ ገጽ www.garethevansministries.org ነው፤ መጻሕፍቴም በwww.ochorus.com ይገኛሉ።