የጸሎት ምሳሌ

«እንግዲህ እናንተስ እንዲህ ጸልዩ። በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ፥»—ማቴዎስ 6:9።

መምህር ሁሉ የምሳሌን ኃይል ያውቃል። ለሕፃኑ ምን እንደሚያደርግና እንዴት እንደሚያደርገው መንገር ብቻ ሳይሆን፣ በእርግጥ እንዴት ሊደረግ እንደሚችል ያሳየዋል። ሰማያዊው መምህራችንም ለድካማችን ራሱን ዝቅ አድርጎ፣ ወደ አባታችን ስንቀርብ ይዘናቸው የምንሄዳቸውን ቃላት ራሳቸውን ሰጥቶናል። በእነርሱም የዘላለም ሕይወት አዲስነትና ሙላት የሚተነፍስበት የጸሎት ቅርጽ አለን። ሕፃን እየተንተባተበ ሊለው የሚችል ያህል ቀላል፣ እግዚአብሔር ሊሰጥ የሚችለውን ሁሉ የሚያጠቃልል ያህል በመለኮታዊ ባለ ጠግነት የተሞላ ነው። ለሌላው ጸሎት ሁሉ ምሳሌና መነሣሣት የሚሆን፣ ነገር ግን በአምላካችን ፊት የነፍሳችን ጥልቅ ንግግር እንደ መሆኑ ሁልጊዜ ወደ ራሱ መልሶ የሚስበን የጸሎት ቅርጽ ነው።

«በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ!» ይህን የስግደት ቃል በትክክል ለመረዳት፣ ከቅዱሳን መካከል በመጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔርን አባታቸው ብሎ ለመጥራት የደፈረ አንድም እንዳልነበረ ማስታወስ አለብኝ። ይህ ጥሪ ወልድ፣ አባቱን አባታችንም አድርጎ ሊገልጥ የመጣበት ድንቁ መገለጥ ማዕከል ውስጥ ወዲያውኑ ያኖረናል። የቤዛነትን ምሥጢር ይጠቀልላል፦ የእግዚአብሔር ልጆች እንድንሆን ክርስቶስ ከእርግማን ያዳነናል። የዳግም ልደትን ምሥጢር፦ መንፈስ በአዲሱ ልደት አዲሱን ሕይወት ይሰጠናል። የእምነትንም ምሥጢር፦ ቤዛነቱ ገና ሳይፈጸም ወይም ሳይታወቅ፣ ገና ለሚመጣው ለተባረከው ልምምድ እንዲያዘጋጃቸው ቃሉ በደቀ መዛሙርቱ አፍ ተሰጠ። እነዚህ ቃላት የጸሎቱ ሁሉ፣ የጸሎትም ሁሉ መክፈቻ ናቸው። እነርሱን ለማጥናት ጊዜ ይጠይቃል፣ ሕይወትም ይጠይቃል፤ ፈጽሞ ለመረዳታቸውም ዘላለም ያስፈልጋል። የእግዚአብሔርን አባታዊ ፍቅር ማወቅ በጸሎት ትምህርት ቤት የመጀመሪያውና ቀላሉ፣ ነገር ግን የመጨረሻውና ከፍተኛው ትምህርት ነው። ጸሎት የሚጀምረው ከሕያው እግዚአብሔር ጋር ባለ የግል ግንኙነት፣ ከእርሱም ጋር በምናውቀው የግል የፍቅር ኅብረት ነው። የጸሎት ኃይል ሥር ሰድዶ የሚያድገው በመንፈስ ቅዱስ በተገለጠው የእግዚአብሔር አባትነት እውቀት ነው። የጸሎት ሕይወት ደስታው ወሰን በሌለው አባት ወሰን የሌለው ርኅራኄ፣ ምሕረትና ትዕግሥት፣ ሊሰማና ሊረዳ ባለው በፍቅሩ ዝግጁነት ውስጥ ነው። ኦ መንፈስ እነዚህን ቃላት ልብንና ሕይወትን የሚሞሉ መንፈስና እውነት እስኪያደርግልን ድረስ ጊዜ እንስጥ፦ «በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ»። ያን ጊዜ በእውነት ከመጋረጃው ውስጥ፣ ጸሎት ሁልጊዜ በሚያሸንፍበት በኃይል ስውር ስፍራ ውስጥ እንሆናለን።

«ስምህ ይቀደስ።» እዚህ ወዲያውኑ የሚያስደንቀን አንድ ነገር አለ። በተለምዶ እኛ በጸሎት በመጀመሪያ የራሳችንን ችግሮች ወደ እግዚአብሔር እናመጣለን፣ ከዚያም የእግዚአብሔር ስለ ሆነውና ስለ ጉዳዮቹ እናስባለን፤ መምህሩ ግን ቅደም ተከተሉን ይገለብጠዋል። በመጀመሪያ የአንተ፦ ስምህ፣ መንግሥትህ፣ ፈቃድህ፤ ከዚያም የእኛ፦ ስጠን፣ ይቅር በለን፣ አታግባን፣ አድነን። ትምህርቱ ከምናስበው በላይ አስፈላጊ ነው። በእውነተኛ አምልኮ አብ ቀዳሚ፣ ሁሉም ሊሆን ይገባዋል። እርሱ ይከብር ዘንድ በመሻት ራሴን መርሳትን ቶሎ በተማርሁ መጠን፣ ጸሎት ለእኔ የሚያመጣው በረከት የዚያኑ ያህል ባለ ጠጋ ይሆናል። ለአብ በሠዋው ነገር የከሰረ ማንም የለም።

ይህ በጸሎታችን ሁሉ ላይ ተጽዕኖ ሊያሳድር ይገባዋል። ጸሎት ሁለት ዓይነት ነው፦ የግልና የምልጃ። ሁለተኛው በተለምዶ ከጊዜያችንና ከጉልበታችን ያነሰውን ድርሻ ይይዛል። ይህ ሊሆን አይገባም። ክርስቶስ የጸሎት ትምህርት ቤትን የከፈተው በተለይ በእምነታቸውና በጸሎታቸው የሥራውንና የፍቅሩን በረከት በዙሪያቸው ባለው ዓለም ላይ ለማውረድ ለታላቅ ሥራ የሚተጉ ማላጆችን ለማሠልጠን ነው። ይህን ግባችን ካላደረግነው በጸሎት ጥልቅ እድገት ሊኖር አይችልም። ትንሽ ልጅ ከአባቱ ለራሱ የሚያስፈልገውን ብቻ ሊለምን ይችላል፤ ቢሆንም ብዙም ሳይቆይ፦ ለእኅቴም ስጥ ማለትን ይማራል። ነገር ግን ለአባቱ ጉዳይ ብቻ የሚኖርና የአባቱን ሥራ በኃላፊነት የሚይዝ ጎልማሳ ልጅ አብልጦ ይለምናል፤ የለመነውንም ሁሉ ያገኛል። ኢየሱስም ጥቅማችን ሁሉ ለአብ ስም፣ ለመንግሥቱና ለፈቃዱ የሚገዛበትን ለተባረከው የመቀደስና የአገልግሎት ሕይወት ሊያሠለጥነን ይሻል። ኦ ለዚህ እንኑር፤ በእያንዳንዱ የስግደት ድርጊትም፣ አባታችን ሆይ! ካልን በኋላ በዚያው ትንፋሽ ስምህ፣ መንግሥትህ፣ ፈቃድህ ይከተል፤—ቀና ብለን የምንመለከተውና የምንናፍቀው ለዚህ ነውና።

«ስምህ ይቀደስ።» የትኛው ስም? ይህ አዲሱ የአባት ስም። ቅዱስ የሚለው ቃል የብሉይ ኪዳን ማዕከላዊ ቃል ነው፤ አብ የሚለው ስም ደግሞ የአዲስ ኪዳን ማዕከላዊ ቃል ነው። በዚህ የፍቅር ስም የእግዚአብሔር ቅድስናና ክብር ሁሉ አሁን ሊገለጥ ነው። ስሙስ እንዴት ይቀደሳል? በእግዚአብሔር በራሱ፦ «ያረከሳችሁትን ታላቁን ስሜን እቀድሳለሁ።» ጸሎታችን እግዚአብሔር ራሱ በእኛ ውስጥ፣ በልጆቹ ሁሉ ውስጥ፣ በዓለምም ፊት የአባት ስም ቅድስናን፣ መለኮታዊ ኃይሉንና የተሰወረ ክብሩን እንዲገልጥ ሊሆን ይገባዋል። የአብ መንፈስ መንፈስ ቅዱስ ነው፤ ስሙ በጸሎታችንና በሕይወታችን የሚቀደሰው በእርሱ ለመመራት ራሳችንን ስንሰጥ ብቻ ነው። ይህን ጸሎት እንማር፦ «አባታችን ሆይ፥ ስምህ ይቀደስ»።

«መንግሥትህ ትምጣ።» አብ ንጉሥ ነው፤ መንግሥትም አለው። የንጉሥ ልጅና ወራሽ ከአባቱ መንግሥት ክብር የሚበልጥ ምኞት የለውም። በጦርነት ወይም በአደጋ ጊዜ ይህ ፍቅሩ ይሆናል፤ ስለ ሌላ ነገር ሊያስብ አይችልም። የአብ ልጆች እዚህ በጠላት ግዛት ውስጥ ናቸው፤ በሰማይ ያለችው መንግሥት በዚህ ገና ፈጽማ አልተገለጠችም። የአባትን ስም መቀደስ ሲማሩ፣ በጥልቅ ቅንዓት፦ «መንግሥትህ ትምጣ» ብለው መናፈቃቸውና መጮኻቸው ምንኛ ተፈጥሮአዊ ነው! የአብ ክብር መገለጥ፣ የልጆቹ ብፅዕና፣ የዓለም መዳን የተመካው በመንግሥቱ መምጣት በዚያ አንድ ታላቅ ክንውን ላይ ነው። የመንግሥቱ መምጣት በጸሎታችንም ላይ ይጠብቃል። ታዲያ ከተዋጁት ጋር በጥልቅ ናፍቆት፦ «መንግሥትህ ትምጣ» ብለን አንጮኽምን? ይህን በኢየሱስ ትምህርት ቤት እንማረው።

«ፈቃድህ በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ በምድር ትሁን።» ይህ ልመና ብዙ ጊዜ የእግዚአብሔርን ፈቃድ በመቀበልና በመታገሥ ላይ ብቻ ይሠራበታል። በሰማይ የእግዚአብሔር ፈቃድ ይፈጸማል፤ መምህሩም ሕፃኑን ፈቃዱ ልክ በሰማይ እንደሚፈጸም በምድርም እንዲፈጸም እንዲለምን ያስተምረዋል፦ በሚሰግድ የመገዛት መንፈስና በዝግጁ መታዘዝ። የእግዚአብሔር ፈቃድ የሰማይ ክብር ስለ ሆነ፣ እርሱን መፈጸም የሰማይ ብፅዕና ነው። ፈቃዱ ሲፈጸም የሰማይ መንግሥት ወደ ልብ ትመጣለች። እምነት የአብን ፍቅር በተቀበለበት ስፍራ ሁሉ፣ መታዘዝም የአብን ፈቃድ ይቀበላል። ለሰማይ ዓይነት መታዘዝ ራስን መስጠትና ለዚህ ዓይነቱ ሕይወት መጸለይ የሕፃን ዓይነት ጸሎት መንፈስ ነው።

«የዕለት እንጀራችንን ዛሬ ስጠን።» ሕፃኑ ለአብ ስም፣ ለመንግሥቱና ለፈቃዱ በመጨነቅ በመጀመሪያ ራሱን ለአብ ከሰጠ በኋላ፣ የዕለት እንጀራውን ለመለመን ሙሉ ነጻነት አለው። ጌታ ለአገልጋዩ ምግብ፣ የጦር አለቃ ለወታደሮቹ፣ አባት ለልጁ ያስባል። ታዲያ የሰማዩ አባት በጸሎት ራሱን ለጉዳዮቹ አሳልፎ የሰጠውን ልጅ አያስብለትምን? በእርግጥ በሙሉ መተማመን እንዲህ ልንል እንችላለን፦ አባት ሆይ፣ ለክብርህና ለሥራህ እኖራለሁ፤ ስለ እኔ እንደምታስብ አውቃለሁ። ለእግዚአብሔርና ለፈቃዱ መቀደስ ስለ ምድራዊ ነገሮች በሚቀርብ ጸሎት ድንቅ ነጻነት ይሰጣል፦ ምድራዊው ሕይወት በሙሉ ለአብ አፍቃሪ ጥበቃ ተሰጥቷልና።

«እኛም ደግሞ የበደሉንን ይቅር እንደምንል በደላችንን ይቅር በለን።» እንጀራ የሥጋ የመጀመሪያ ፍላጎት እንደ ሆነ፣ ይቅርታም እንዲሁ የነፍስ ነው። ለአንዱ የሚደረገው ዝግጅትም እንደ ሌላው እርግጠኛ ነው። ልጆች ነን፣ ነገር ግን ኃጢአተኞችም ነን፤ ወደ አብ ሀልዎት የመግባት መብታችንን ያገኘነው በክቡሩ ደምና እርሱ ባስገኘልን ይቅርታ ነው። የይቅርታ ጸሎት ልማድ ብቻ እንዳይሆን እንጠንቀቅ፦ በእውነት ይቅር የሚባለው በእውነት የተናዘዝነው ብቻ ነው። ይቅርታውን በተስፋ ቃሉ መሠረት በእምነት እንቀበል፦ እንደ መንፈሳዊ እውነታ፣ በእግዚአብሔርና በእኛ መካከል በእርግጥ እንደ ተፈጸመ ጉዳይ፣ ወደ አብ ፍቅር ሁሉና ወደ ልጆች መብቶች ሁሉ መግቢያ ነው። እንዲህ ያለው ይቅርታ እንደ ሕያው ልምምድ፣ ሌሎችን ይቅር የሚል መንፈስ ሳይኖር የማይቻል ነው፦ ይቅር መባል የእግዚአብሔርን ልጅ ወደ ሰማይ ያለውን ግንኙነት እንደሚገልጥ፣ ይቅር ማለት ደግሞ ወደ ምድር ያለውን ግንኙነቱን ይገልጣል። ወደ አብ በምጸልየው በእያንዳንዱ ጸሎት ከልቤ የማልወደው አንድም ሰው እንደማላውቅ መናገር መቻል አለብኝ።

«ከክፉም አድነን እንጂ ወደ ፈተና አታግባን።» የዕለት እንጀራችን፣ የኃጢአታችን ይቅርታ፣ ከዚያም ከኃጢአት ሁሉና ከክፉው ኃይል መጠበቃችን፦ በእነዚህ ሦስት ልመናዎች የግል ፍላጎታችን ሁሉ ተጠቃሏል። የእንጀራና የይቅርታ ጸሎት በነገር ሁሉ ለአብ ፈቃድ በቅዱስ መታዘዝ ለመኖር ራስን ከመስጠትና በሁሉም ነገር በውስጣችን በሚኖረው መንፈስ ኃይል ከክፉው ኃይል እንድንጠበቅ ከሚቀርብ የእምነት ጸሎት ጋር አብሮ ሊሄድ ይገባዋል።

የእግዚአብሔር ልጆች ሆይ! ኢየሱስ በሰማይ ወዳለው አብ እንድንጸልይ የሚፈልገው እንዲህ ነው። ኦ ስሙ፣ መንግሥቱና ፈቃዱ በፍቅራችን ውስጥ የመጀመሪያውን ስፍራ ይያዙ፤ የሚያቀርበው፣ ይቅር የሚለውና የሚጠብቀው ፍቅሩ የእኛ እርግጠኛ ድርሻ ይሆናል። በዚህም ጸሎቱ ወደ እውነተኛው የልጅነት ሕይወት ያወጣናል፦ አብ ለልጁ ሁሉ ነገሩ፣ አብ ለልጁ ሁሉን የሚያደርግ። አብና ልጅ፣ የአንተ የሚለውና የእኛ የሚለው፣ ሁሉም አንድ እንደ ሆኑ፣ ጸሎቱን ለእግዚአብሔር በተሰጠ «የአንተ» በሚለው ቃል የሚጀምር ልብም «የእኛ» የሚለውን ደግሞ በእምነት የመናገር ኃይል እንደሚኖረው እናስተውላለን። እንዲህ ያለው ጸሎት በእውነት የፍቅር ኅብረትና ልውውጥ ይሆናል፤ ሁልጊዜም መጀመሪያ ብቻ ሳይሆን መጨረሻም ወደ ሆነው ወደ እርሱ በመታመንና በአምልኮ መልሶ ያመጣናል፦ «መንግሥት ያንተ ናትና ኃይልም ክብርም ለዘለዓለሙ፤ አሜን።» የአብ ልጅ ሆይ፥ «አባታችን ሆይ» ብለን እንድንጸልይ አስተምረን።

«ጌታ ሆይ፥ እንጸልይ ዘንድ አስተምረን።»

አንድያ ልጅ የሆንህ አንተ ሆይ፣ «አባታችን ሆይ» ብለን እንድንጸልይ አስተምረን፤ እንለምንሃለን። ጌታ ሆይ፥ ስለ ሰጠኸን ስለ እነዚህ ሕያዋንና ብሩካን ቃላት እናመሰግንሃለን። በእነርሱ አብን ማወቅንና ማምለክን ስለ ተማሩት ሚሊዮኖች፣ ለእኛም ስለ ሆኑልን ነገር እናመሰግንሃለን። ጌታ ሆይ! እጅግ ጥልቅና ሙሉ ስለ ሆኑ ለእያንዳንዱ ልመና በትምህርት ቤትህ ቀናትና ሳምንታት የሚያስፈልጉን ይመስላል። ነገር ግን ወደ ትርጕማቸው ጥልቀት እንድትመራን ወደ አንተ እንመለከታለን፤ ስለ ስምህ ብለህ ይህን አድርግ፣ እንለምንሃለን፤ ስምህ የአብ ልጅ ነውና።

ጌታ ሆይ! አንድ ጊዜ እንዲህ ብለሃል፦ «ከወልድም በቀር ወልድም ሊገለጥለት ከሚፈቅድ በቀር አብን የሚያውቅ የለም።» ደግሞም፦ «እኔንም የወደድህባት ፍቅር በእነርሱ እንድትሆን … ስምህን አስታወቅኋቸው አስታውቃቸውማለሁ።» ጌታ ኢየሱስ ሆይ! አብን ግለጥልን። ስሙ፣ ወሰን የሌለው አባታዊ ፍቅሩ፣ አንተን የወደደበት ፍቅር፣ እንደ ጸሎትህ በእኛ ይሁን። ያን ጊዜ «አባታችን ሆይ!» ብለን በትክክል እንላለን። ያን ጊዜ ትምህርትህን እናስተውላለን፤ የልባችን የመጀመሪያ ድንገተኛ ትንፋሽም፦ «አባታችን ሆይ፥ ስምህ፣ መንግሥትህ፣ ፈቃድህ» ይሆናል። እንዲህ ያለ አባት ፍቅር ለሁሉ እንደሚያስብ በመተማመን ፍላጎቶቻችንን፣ ኃጢአቶቻችንንና ፈተናዎቻችንን ወደ እርሱ እናመጣለን።

ብሩክ ጌታ ሆይ! ተማሪዎችህ ነን፤ በአንተ እንታመናለን፤ «አባታችን ሆይ» ብለን እንድንጸልይ እባክህ አስተምረን። አሜን።