ክርስቶስ አማላጁ

«እኔ ግን እምነትህ እንዳይጠፋ ስለ አንተ አማለድሁ።»—ሉቃስ 22:32።

«እኔም ስለ እናንተ አብን እንድለምን የምላችሁ አይደለሁም።»—ዮሐንስ 16:26።

«ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት ይኖራል።»—ዕብራውያን 7:25።

በመንፈሳዊ ሕይወት ውስጥ ያለው እድገት ሁሉ ኢየሱስ ለእኛ ምን እንደሆነ ይበልጥ ግልጽ ከሆነ ማስተዋል ጋር የተያያዘ ነው። ክርስቶስ ለእኔና በእኔ ሁሉ ሊሆን እንደሚገባው፣ በክርስቶስ ያለውም ሁሉ በእርግጥ ለእኔ እንደሆነ ይበልጥ ባስተዋልሁ መጠን፣ ለራሱ ሞቶ ሙሉ በሙሉ በክርስቶስ የሚኖረውን እውነተኛውን የእምነት ሕይወት መኖር ይበልጥ እማራለሁ። የክርስቲያን ሕይወት ከእንግዲህ በትክክል ለመኖር የሚደረግ ከንቱ ትግል አይደለም፤ ነገር ግን በክርስቶስ ማረፍና የእምነትን ገድል ለመጋደልና ድልን ለመቀዳጀት እንደ ሕይወታችን በሆነው በእርሱ ብርታትን ማግኘት ነው። ይህ በተለይ ስለ ጸሎት ሕይወት እውነት ነው። የጸሎት ሕይወትም ደግሞ በእምነት ብቻ በሚለው ሕግ ሥር ሲገባና በኢየሱስ ባለው ሙላትና ፍጹምነት ብርሃን ሲታይ፣ አማኙ ጸሎት ከእንግዲህ የድካም ወይም የጭንቀት ጉዳይ መሆን እንደሌለበት ይረዳል፤ ይልቁንም ክርስቶስ ለእርሱና በእርሱ ውስጥ የሚያደርገውን የሚለማመድበት፣ በምድር እንደ ነበረ በሰማይም እንዲሁ እንደ ጸሎት ዘወትር ወደ አብ በሚወጣው በዚያ በክርስቶስ ሕይወት የሚካፈልበት ነው። እርሱም በኢየሱስ ብቃት ወይም የማይገቡ ጸሎቶቻችን ተቀባይነት እንዲያገኙ በሚያደርገው ምልጃ በመታመን ብቻ ሳይሆን፣ እርሱ በእኛ፣ እኛም በእርሱ እንድንጸልይ በሚያደርገው በዚያ የቀረበና የጠበቀ አንድነት መጸለይ ይጀምራል። መዳን ሁሉ ክርስቶስ ራሱ ነው፤ እርሱ ራሱን ሰጥቶናል፤ እርሱ ራሱ በእኛ ይኖራል። እርሱ ስለሚጸልይ እኛም እንጸልያለን። ደቀ መዛሙርቱ ኢየሱስ ሲጸልይ ባዩት ጊዜ ስለ ጸሎት ከሚያውቀው ተካፋዮች እንዲያደርጋቸው እንደ ለመኑት፣ እንዲሁ እኛም አሁን በዙፋኑ ላይ አማላጅ ሆኖ ስናየው በጸሎት ሕይወት ከራሱ ጋር እንድንካፈል እንደሚያደርገን እናውቃለን።

ይህ በሕይወቱ የመጨረሻ ሌሊት እንዴት በግልጥ ይታያል! በሊቀ ካህናታዊ ጸሎቱ (ዮሐንስ 17) ወደ አብ እንዴትና ምን መጸለይ እንዳለበት፣ ወደ ሰማይም ካረገ በኋላ ምን እንደሚጸልይ ያሳየናል። ሆኖም በመሰናበቻ ንግግሩ ወደ አብ መሄዱን ከእነርሱ አዲስ የጸሎት ሕይወት ጋር ደጋግሞ አያይዞታል። ሁለቱ በመጨረሻ የተያያዙ ይሆኑ ነበር፤ ወደ ዘላለማዊ ምልጃው ሥራ መግባቱ በስሙ የሚኖራቸው የአዲሱ የጸሎት ሕይወታቸው መጀመሪያና ኃይል ይሆን ነበር። በስሙ ለመጸለይ ኃይል የሚሰጠን ኢየሱስን በምልጃው ማየት ነው፤ የጸሎት መብትና ኃይል ሁሉ የክርስቶስ ነው፤ እርሱ በምልጃው ተካፋዮች ያደርገናል።

ይህን ለመረዳት በመጀመሪያ ስለ ምልጃው አስብ፦ ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት ይኖራል። ክርስቶስ በምድር ላይ እንደ ካህን የሠራው ሥራ ጅማሬ ብቻ ነበር። ደሙን ያፈሰሰው እንደ አሮን ሆኖ ነው፤ አሁን ግን ሥራውን ለመቀጠል በማያልፍ ሕይወት ኃይል በመጋረጃው ውስጥ የሚኖረው እንደ መልከ ጼዴቅ ሆኖ ነው። መልከ ጼዴቅ ከአሮን ይልቅ የከበረ እንደሆነ፣ እንዲሁ ማስተስሪያው እውነተኛ ኃይሉንና ክብሩን የሚያገኘው በምልጃ ሥራ ነው። «የሞተው፥ ይልቁንም ከሙታን የተነሣው፥ በእግዚአብሔር ቀኝ ያለው፥ ደግሞ ስለ እኛ የሚማልደው ክርስቶስ ኢየሱስ ነው።» ያ ምልጃ እጅግ ጽኑ እውነት ነው፤ ፈጽሞ አስፈላጊ የሆነ፣ ያለ እርሱም የመዳን ቀጣይ ተግባራዊነት ሊፈጸም የማይችል ሥራ ነው። በኢየሱስ ሥጋ መልበስና ትንሣኤ ሰው ከመለኮታዊ ሕይወትና ብፅዕና ተካፋይ የሆነበት ድንቅ እርቅ ተፈጸመ። ነገር ግን በዚህ በምድር ባሉት በእያንዳንዱ ብልቶቹ ይህን እርቅ በእውነት በግል የራስ ማድረግ በሰማይ ያለው ራስ መለኮታዊ ኃይሉን ሳያቋርጥ ካልሠራበት ሊሆን አይችልም። በመመለስና በመቀደስ ሁሉ፣ በኃጢአትና በዓለም ላይ በሚገኝ ድል ሁሉ፣ ለማዳን ብርቱ የሆነው የእርሱ ኃይል በእውነት ይገለጣል። ይህም ኃይሉ የሚሠራው በጸሎቱ በኩል ብቻ ነው፤ ከአብ ይለምናል፤ ከአብም ይቀበላል። «ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት ይኖራልና ስለዚህ ደግሞ በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል።» የሕዝቡ ፍላጎት ሁሉ፣ መለኮት ሊሰጠው ያለውን እርሱ በምልጃ የማይቀበልለት አንድም የለም፤ በዙፋኑ ላይ ያለው መካከለኝነቱ በመስቀል ላይ እንደ ነበረው እውነተኛና የማይቀር አስፈላጊ ነው። ያለ ምልጃው ምንም አይሆንም፤ ምልጃው ጊዜውንና ኃይሉን ሁሉ ይይዛል፤ በአብ ቀኝ የማያቋርጥ ተግባሩ ነው።

እኛም የምንካፈለው ከዚህ ሥራው ጥቅሞች ብቻ ሳይሆን ከሥራው ራሱ ነው። ይህም አካሉ ስለሆንን ነው። አካልና ብልቶች አንድ ናቸው፤ «ራስ ደግሞ እግሮችን። አታስፈልጉኝም ሊላቸው አይችልም»። ኢየሱስ ካለውና ከሆነው ሁሉ ከእርሱ ጋር እንካፈላለን፤ «የሰጠኸኝን ክብር እኔ ሰጥቻቸዋለሁ»። የሕይወቱ፣ የጽድቁ፣ የሥራው ተካፋዮች ነን፤ በምልጃውም ደግሞ ከእርሱ ጋር እንካፈላለን፤ ያለ እኛ የሚሠራው ሥራ አይደለም።

ይህንንም የምናደርገው የሕይወቱ ተካፋዮች ስለሆንን ነው፤ «ሕይወታችን የሆነ ክርስቶስ»፤ «እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል»። በእርሱና በእኛ ያለው ሕይወት አንድና ያው ነው። በእኛ ያለው ሕይወቱ ዘወትር የሚጸልይ ሕይወት ነው። ወደ እኛ ወርዶ ሲይዘን ጠባዩን አያጣም፤ በእኛም ውስጥ ዘወትር የሚጸልይ ሕይወት ነው፤ ሳያቋርጥ ከእግዚአብሔር የሚለምንና የሚቀበል ሕይወት። ይህም አንዱ ከእርሱ፣ አንዱም ከሕዝቡ ወደ ላይ የሚወጡ ሁለት የተለያዩ የጸሎት ጅረቶች እንዳሉ አይደለም። አይደለም፤ ነገር ግን እውነተኛው የሕይወት አንድነት የጸሎትም አንድነት ነው፤ እርሱ የሚጸልየው በእኛ በኩል ያልፋል፤ እኛ የምንጸልየውም በእርሱ በኩል ያልፋል። እርሱ የወርቅ ጥና የያዘው መልአክ ነው፤ ተቀባይነት ያለው የጸሎት ምሥጢር የሆነው «ብዙ ዕጣን ተሰጠው»፣ ይኸውም «በወርቅ መሰዊያ ላይ ለቅዱሳን ሁሉ ጸሎት እንዲጨምረው» ነው። በሚያማልደው በእርሱ ሕያዋን ነን፤ በእርሱም እንኖራለን።

ለመጸለይ መብት ያለው አንድያ ልጁ ብቻ ነው፤ «ለምን፥ ይሰጥሃልም» የተባለው ለእርሱ ብቻ ነው። በሌሎች ነገሮች ሁሉ ሙላቱ በእርሱ እንደሚኖር፣ እንዲሁ እውነተኛው የጸሎት ሙላትም በእርሱ ነው፤ የጸሎት ኃይል ያለው እርሱ ብቻ ነው። የመንፈሳዊ ሕይወት እድገት መዝገቦች ሁሉ በእርሱ እንዳሉ፣ እኛም በእርሱ ያለንን በጸጋ ላይ ጸጋ እያንዳንዷን ቅጽበት ለመቀበል በእርሱ እንዳለን ይበልጥ ግልጽ በሆነ ማስተዋል እንደሚገኝ፣ እንዲሁ የጸሎት ሕይወትም ነው። በኢየሱስ ምልጃ ያለን እምነት፣ እኛ ሳንጸልይ ወይም መጸለይ ሳንችል በእኛ ፋንታ እንደሚጸልይ ማመን ብቻ ሳይሆን፣ የሕይወታችንና የእምነታችን ራስ እንደ መሆኑ ከራሱ ጋር በአንድነት እንድንጸልይ እንደሚስበን ማመንም መሆን አለበት። ኢየሱስ ሕይወቱን ሁሉ በእኛ ውስጥ እንደሚያካፍል እንደምናውቅ፣ እንዲሁ ለእርሱ ብቻ ከሆነው የጸሎት ሙላቱ ጸሎታችንን በውስጣችን እንደሚተነፍስ በማወቅ፣ ጸሎታችን በዚህም ትርጉም የእምነት ሥራ መሆን አለበት።

ክርስቶስ እንዴት በእውነትና ፈጽሞ ሕይወቱ እንደሆነ፣ በታማኝነትና በመታዘዝ እንዲጸና ዋስ ሆኖ እንደ ቆመለት በተገለጠለት ጊዜ፣ ለብዙ አማኝ በመንፈሳዊ ሕይወቱ አዲስ ዘመን ሆኖለታል። የእምነት ሕይወት በእውነት መኖር የጀመረው ያን ጊዜ ነበር። ክርስቶስ ለጸሎት ሕይወታችንም ዋስ፣ በመንፈስ ቅዱስ በኩል ለሕዝቡ የሚያካፍለው የጸሎት ሁሉ ማዕከልና መገለጫ መሆኑን ማወቅ ከዚህ ያላነሰ የተባረከ ይሆናል። የአካሉ ራስ፣ እርሱ በከፈተው በዚያ አዲስና ሕያው መንገድ መሪ፣ የእምነታችን ራስና ፈጻሚ እንደ መሆኑ «ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት ይኖራል»። የራሱን ሕይወት በእነርሱ በመስጠት የተቤዣቸውን ሰዎች ሕይወት በሁሉ ነገር ያሟላል፤ ወደ ሰማያዊው የጸሎት ሕይወቱ በማስገባትና የጸሎት ሕይወቱን በውስጣቸው በመስጠትና በመጠበቅ ለጸሎት ሕይወታቸው ይጠነቀቃል። «ስለ አንተ አማለድሁ» ያለው እምነትህን የማያስፈልግ ለማድረግ ሳይሆን «እምነትህ እንዳይጠፋ» ነው፤ እምነታችንና የእምነት ጸሎታችን በእርሱ ላይ ሥር የሰደደ ነው። «በእኔ ብትኖሩ»፣ ማለትም በዘላለም ሕያው በሆነው አማላጅ ብትኖሩና ከእኔ ጋርና በእኔ ብትጸልዩ፦ «የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ ይሆንላችሁማል»።

በኢየሱስ ምልጃ ያለን ኅብረት ሐሳብ ከዚህ በፊት ከአንድ ጊዜ በላይ ያስተማረንን ያሳስበናል፤ እነዚህ ሁሉ ድንቅ የጸሎት ተስፋዎች ዓላማቸውና ማረጋገጫቸው በመንግሥቱ መገለጥና በኃጢአተኞች መዳን የሚገለጠው የእግዚአብሔር ክብር መሆኑን። ለራሳችን ብቻ ወይም በዋናነት ለራሳችን እስከ ጸለይን ድረስ የመጨረሻው ሌሊት ተስፋዎች ለእኛ የታተመ መጽሐፍ ሆነው መቅረታቸው አይቀርም። ተስፋዎቹ የተሰጡት ለወይኑ ግንድ ፍሬ ለሚያፈሩ ቅርንጫፎች ነው፤ አብ እርሱን እንደ ላከው ለሚጠፉ ሰዎች እንዲኖሩ ወደ ዓለም ለተላኩ ደቀ መዛሙርት ነው፤ የተወውን ሥራ ለሚረከቡ፣ እንደ ጌታቸውም ሕይወቷን አጥታ እጅግ እንድታበዛው እንደምትሞት የስንዴ ቅንጣት ለሆኑ ለታማኝ አገልጋዮቹና ለቅርብ ወዳጆቹ ነው፤ ተስፋዎቹ የተሰጡት ለእንደዚህ ላሉት ነው። እያንዳንዳችን ሥራው ምን እንደሆነና በተለየ ጸሎታችን አደራ የተሰጡን ነፍሳት እነማን እንደሆኑ እንወቅ፤ ስለ እነርሱ የምናደርገውን ምልጃ ከእግዚአብሔር ጋር ያለን የኅብረት ሕይወት እናድርገው፤ ያን ጊዜ የጸሎት ኃይል ተስፋዎች ለእኛ እውነት ሆነው የምናገኛቸው ብቻ ሳይሆን፣ እኛ በክርስቶስ፣ እርሱም በእኛ መኖሩ ሰዎችን በመባረክና በማዳን በራሱ ደስታ እንዴት ተካፋዮች እንደሚያደርገን በዚያን ጊዜ በመጀመሪያ መገንዘብ እንጀምራለን።

ኦ ሁሉን ነገር ዕዳ ያለብንበት ብቻ ሳይሆን ንቁ ተባባሪዎችና አብረን ሠራተኞች ሆነን የምንወሰድበት የብሩክ ጌታችን የኢየሱስ እጅግ ድንቅ ምልጃ! አሁን በኢየሱስ ስም መጸለይ ምን እንደሆነና ስለ ምን እንዲህ ያለ ኃይል እንዳለው እናስተውላለን። በስሙ፣ በመንፈሱ፣ በእርሱ ራሱ፣ ከእርሱ ጋር ፍጹም በሆነ አንድነት። ኦ ሰው የሆነው የክርስቶስ ኢየሱስ ድንቅ፣ ዘወትር ሥራ ላይ ያለና እጅግ ውጤታማ ምልጃ! መቼ ነው ፈጽመን ወደ እርሱ የምንወሰደውና ሁልጊዜ በእርሱ የምንጸልየው?

«ጌታ ሆይ፥ እንጸልይ ዘንድ አስተምረን።»

ብሩክ ጌታ ሆይ! እንደ ገና በትሑት ስግደት በፊትህ ልሰግድ እወዳለሁ። የቤዛነት ሥራህ ሁሉ አሁን ወደ ጸሎት ተለውጧል፤ በደምህ የገዛኸውን በመጠበቅና በማደል አሁን የሚያሳስብህ ሁሉ ጸሎት ብቻ ነው። ልትጸልይ ዘወትር በሕይወት ትኖራለህ። እኛም በአንተ ስለሆንንና በአንተ ስለምንኖር ወደ አብ ያለው ቀጥተኛ መግቢያ ሁልጊዜ ክፍት ነው፤ ሕይወታችን የማያቋርጥ ጸሎት ሊሆን ይችላል፤ ለጸሎታችንም መልሱ እርግጥ ነው።

ብሩክ ጌታ ሆይ! ሕዝብህን በጸሎት ሕይወት አብረውህ እንዲሠሩ ጋብዘሃቸዋል። ራስህን ከሕዝብህ ጋር አዋሕደሃል፤ እንደ አካልህም ዓለም በቤዛነትህ ፍሬና በአብ ክብር ሊሞላ በሚችልበት በዚያ ብቸኛ የምልጃ አገልግሎት ከአንተ ጋር እንዲካፈሉ ታደርጋቸዋለህ። ጌታዬ ሆይ፣ ከመቼውም ይልቅ በበለጠ ነጻነት ወደ አንተ እመጣለሁ፤ እለምንሃለሁም፦ መጸለይን አስተምረኝ። ሕይወትህ ጸሎት ነው፤ ሕይወትህም የእኔ ነው። ጌታ ሆይ! በአንተ፣ እንደ አንተ መጸለይን አስተምረኝ።

ኦ ጌታዬ ሆይ! ለደቀ መዛሙርትህ ተስፋ እንደ ሰጠሃቸው፣ አንተ በአብ እንዳለህ፣ እኔም በአንተ፣ አንተም በእኔ እንዳለህ በተለይ እንዳውቅ ስጠኝ። የመንፈስ ቅዱስ የሚያዋሕድ ኃይል ሕይወቴን ሁሉ በአንተና በምልጃህ መኖር ያድርገው፤ ጸሎቴም የእርሱ ድምፅ ማስተጋባት እንዲሆን፣ አብም በአንተ ውስጥ እኔን፣ በእኔም ውስጥ አንተን እንዲሰማ። ጌታ ኢየሱስ ሆይ! አሳብህ በሁሉ ነገር በእኔ ይሁን፤ ሕይወቴም በሁሉ ነገር በአንተ ይሁን። እንዲሁም ምልጃህ በረከቱን በዓለም ላይ የሚያፈስስበት መተላለፊያ ለመሆን ዝግጁ እሆናለሁ። አሜን።

ማስታወሻ።

«በኢየሱስ ስም የሚደረገውን አዲሱን የጸሎት ዘመን ክርስቶስ የመንፈስ መፍሰስ ጊዜ እንደሆነ አመልክቷል፤ በዚያ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ስለ መዳን ሥርዓት ይበልጥ ወደ በራ ግንዛቤ ይገባሉ፤ ኢየሱስ ከአብ ጋር አንድ መሆኑን እንደሚያውቁ እንዲሁ ከኢየሱስ ጋር አንድ መሆናቸውን በግልጽ ያውቃሉ። በኢየሱስ ስም የሚያቀርቡት ጸሎት አሁን በቀጥታ ወደ አብ ራሱ ነው። ኢየሱስ ‹እኔም ስለ እናንተ አብን እንድለምን የምላችሁ አይደለሁም፤ … አብ እርሱ ራሱ ይወዳችኋልና› ይላል፤ መንፈስ ከመምጣቱ በፊት ስላለው ጊዜ ግን ቀደም ብሎ ‹እኔም አብን እለምናለሁ፥ ሌላ አጽናኝም ይሰጣችኋል› ብሎ ተናግሮ ነበር። ስለዚህ የዚህ ጸሎት ማዕከላዊ ሐሳብ ክርስቶስ በሁለቱም ወገን በእግዚአብሔርና በእኛ መካከል ሕያው የአንድነት ማሰሪያ ሆኖ፣ በእርሱ ከእግዚአብሔር ጋር አንድ መሆናችንን ማስተዋል ነው (ዮሐንስ 17:23፦ ‹እኔ በእነርሱ አንተም በእኔ›)፤ በዚህም በኢየሱስ አብን ከእኛ ጋር እንደ ተዋሐደ፣ ራሳችንንም ከአብ ጋር እንደ ተዋሐድን እንመለከታለን። ኢየሱስ ክርስቶስ በአእምሮ ባለው እውነት ብቻ ሳይሆን፣ በውስጣዊ የግል ንቃተ ህሊናችን ሕያውና ግላዊ እርቅ ሆኖ፣ የእግዚአብሔር አባትነትና የአባትነት ፍቅሩ ከሰው ተፈጥሮ ጋር፣ የሰው ተፈጥሮም ከእግዚአብሔር ጋር ፍጹም የተዋሐደበት ሆኖ ለእኛ መገለጥ አለበት። ወደ አብ በቀጥታ በሚቀርበው ጸሎት የክርስቶስ መካከለኝነት ይወገዳል ማለት አይደለም፤ ነገር ግን ከእንግዲህ ከእኛ ውጭ እንዳለ ውጫዊ ነገር አይታይም፤ ይልቁንም በውስጣችን ያለ እውነተኛ ሕያው መንፈሳዊ ሕልውና ሆኖ ይታያል፤ ስለዚህም ለእኛ የሆነው ክርስቶስ፣ መካከለኛው፣ በእውነት በእኛ ያለ ክርስቶስ ሆኗል።

«በእግዚአብሔር በክርስቶስና በእኛ በክርስቶስ መካከል ያለው የዚህ አንድነት ንቃተ ህሊና ገና ሲጎድል ወይም በበደል ስሜት ሲጨልም፣ ያን ጊዜ የእምነት ጸሎት ስለ እኛ አብን የሚለምን ጠበቃ አድርጎ ወደ ጌታችን ይመለከታል። (ዮሐንስ 16:26ን ከዮሐንስ 14:16, 17፤ 9:20፤ ሉቃስ 21:32፤ 1ኛ ዮሐንስ 2:1 ጋር አነጻጽር።) ክርስቶስን በጸሎት እንዲህ እንደ ጠበቃ መያዝ በዮሐንስ 16:26 መሠረት በስሙ ከመጸለይ ጋር ፍጹም አንድ አይደለም። የክርስቶስ ጥብቅና ከእርሱና በእርሱ ካለው ከአብ ጋር ወደዚያ ውስጣዊና ራሱን ወደ ቻለ የሕይወት አንድነት ሊመራን የታሰበ ነው፤ በዚህም አንድነት ክርስቶስ እግዚአብሔር ከእኛ ጋር በቀጥታ ግንኙነት የሚገባበትና ራሱን ከእኛ ጋር የሚያዋሕድበት፣ እኛም በሁሉ ሁኔታ ከእግዚአብሔር ጋር በቀጥታ ግንኙነት የምንገባበት እርሱ ነው። እንዲሁም በኢየሱስ ስም መጸለይ በትእዛዙ መሠረት መጸለያችን አይደለም፤ ደቀ መዛሙርቱ ጌታ ‹አባታችን ሆይ›ን ከሰጣቸው ጊዜ ጀምሮ እንዲህ ይጸልዩ ነበር፤ ሆኖም እርሱ ‹እስከ አሁን በስሜ ምንም አልለመናችሁም› ይላል። የክርስቶስ መካከለኝነት በውስጣችን በሚኖረው በመንፈስ ቅዱስ በኩል በውስጣችን ሕይወትና ኃይል ሲሆን፣ እንዲሁም በቃሉና በሥራው የተገለጠው አሳቡ የግል ንቃተ ህሊናችንንና ፈቃዳችንን ሲይዝና ሲሞላ፣ በዚህም በእምነትና በፍቅር በእውነት ከእግዚአብሔር ጋር አንድ ያደረገንን አስታራቂ ኢየሱስን በውስጣችን ስንይዝ፣ ያን ጊዜ ብቻ ባሕርዩንና ሥራውን የሚያጠቃልለው ስሙ በእኛ ውስጥ (ለእኛ ብቻ ሳይሆን) እውነትና ኃይል ይሆናል፤ በኢየሱስም ስም መሰማቱ እርግጥ የሆነውን ወደ አብ ነጻና ቀጥተኛ መግቢያ እናገኛለን። በኢየሱስ ስም መጸለይ ኢየሱስ በበኩርነቱ እንደ ነበረው የልጅ ከአባቱ ጋር ያለው ነጻነት ነው። የምንጸልየው በኢየሱስ ቦታ ነው፤ ራሳችንን በእርሱ ቦታ ልናስቀምጥ እንደምንችል ሳይሆን፣ በእርሱ ባለንበትና እርሱም በእኛ ባለበት መጠን ነው። በቀጥታ ወደ አብ እንሄዳለን፤ ነገር ግን አብ በክርስቶስ እንዳለ ብቻ እንጂ ከክርስቶስ እንደ ተለየ አይደለም። ስለዚህ ውስጣዊው ሰው በክርስቶስ በማይኖርበትና እርሱን ሕያው ሆኖ በፊቱ በሌለበት፣ ቃሉ በመንፈሳዊ ኃይሉ በልብ ውስጥ በማይገዛበት፣ እውነቱና ሕይወቱ የነፍሳችን ሕይወት ባልሆኑበት ስፍራ ሁሉ፣ እንደ ‹ስለ ውድ ልጅህ ብለህ› ያለ ቀመር ይጠቅማል ብሎ ማሰብ ከንቱ ነው።»—ክሪስትሊኸ ኤቲክ (ክርስቲያናዊ ሥነ ምግባር)፣ በዶክተር ዮ. ት. ቤክ፣ ቱቢንገን፣ ቅጽ 3፣ 39።