መንፈስ ቅዱስና ጸሎት

«በዚያን ቀንም ከእኔ አንዳች አትለምኑም። እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ አብ በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ ይሰጣችኋል። እስከ አሁን በስሜ ምንም አልለመናችሁም፤ ደስታችሁ ፍጹም እንዲሆን ለምኑ ትቀበሉማላችሁ። በዚያን ቀን በስሜ ትለምናላችሁ፤ እኔም ስለ እናንተ አብን እንድለምን የምላችሁ አይደለሁም፤ … አብ እርሱ ራሱ ይወዳችኋልና።»—ዮሐንስ 16:23-26።

«… በመንፈስ ቅዱስም እየጸለያችሁ፥ … በእግዚአብሔር ፍቅር ራሳችሁን ጠብቁ።»—ይሁዳ 20-21።

ዮሐንስ ለልጆች፣ ለጐበዛዝትና ለአባቶች የጻፋቸው ቃላት (1ኛ ዮሐንስ 2:12-14) በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ብዙ ጊዜ ሦስት ታላላቅ የልምምድ ደረጃዎች እንዳሉ ያሳስቡናል። የመጀመሪያው የይቅርታ እርግጠኝነትና ደስታ ያለበት አዲስ የተወለደ ሕፃን ደረጃ ነው። ሁለተኛው የትግልና በእውቀትና በብርታት የማደግ የሽግግር ደረጃ ነው፤ ጐበዛዝት እየበረቱ ሲሄዱ፣ የእግዚአብሔርም ቃል በውስጣቸው ሥራውን እየሠራ በክፉው ላይ ድልን ሲሰጣቸው። ከዚያም የመጨረሻው የብስለትና የሙላት ደረጃ ይመጣል፤ ወደ ዘላለማዊው አምላክ እውቀትና ኅብረት ጠልቀው የገቡት አባቶች ደረጃ።

ክርስቶስ ስለ ጸሎት ባስተማረው ትምህርት ውስጥም ከዚህ ጋር በመጠኑ የሚመሳሰሉ ሦስት የጸሎት ሕይወት ደረጃዎች ያሉ ይመስላል። በተራራው ስብከት የመጀመሪያውን ደረጃ እናገኛለን፤ ትምህርቱ ሁሉ አባት በሚለው በአንድ ቃል ውስጥ ተጠቃሏል። ወደ አባትህ ጸልይ፤ አባትህ ያያል፣ ይሰማል፣ ያውቃል፣ ዋጋህንም ይከፍልሃል፤ ከማንኛውም ምድራዊ አባት እንዴት አብልጦ! ብቻ እንደ ሕፃን ሁን፤ ታመንም። ከዚያም በኋላ እንደ እነዚህ ባሉ ቃላት የትግልና የድል የሽግግር ደረጃ የሚመስል ይመጣል፦ «ይህ ዓይነት ግን ከጸሎትና ከጦም በቀር አይወጣም»፤ «እግዚአብሔር እንኪያስ ቀንና ሌሊት ወደ እርሱ ለሚጮኹ ለሚታገሣቸውም ምርጦቹ አይፈርድላቸውምን?» ከዚያም በመሰናበቻ ቃሉ ከፍ ያለ ደረጃ እናገኛለን። ልጆቹ ሙሉ ሰዎች ሆነዋል፤ አሁን ምንም ምሥጢር የማይሰውርባቸው የጌታቸው ወዳጆች ናቸው፤ «ከአባቴ የሰማሁትን ሁሉ ለእናንተ አስታውቄአችኋለሁ» የሚላቸው፣ ደጋግሞም በሚናገረው «የምትወዱትን ሁሉ» በሚለው ቃል የመንግሥቱን መክፈቻዎች የሚያስረክባቸው ናቸው። አሁን በስሙ የሚደረገው የጸሎት ኃይል የሚረጋገጥበት ጊዜ ደርሷል።

አዳኛችን በዚህ በመጨረሻው ደረጃና በቀደሙት የዝግጅት ደረጃዎች መካከል ያለውን ልዩነት ልናሰላስልባቸው ባሉት ቃላት እጅግ በግልጥ ያሳያል፦ «እስከ አሁን በስሜ ምንም አልለመናችሁም»፤ «በዚያን ቀን በስሜ ትለምናላችሁ።» «በዚያን ቀን» ምን ማለት እንደሆነ እናውቃለን። የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ቀን ነው። ክርስቶስ በመስቀል ላይ ሊሠራው የነበረው ታላቅ ሥራ፣ በትንሣኤውና በዕርገቱም ሊገለጥ የነበረው ታላቅ ኃይልና ፍጹም ድል፣ ፍጻሜያቸው ከዚህ በፊት ከቶ ባልሆነ ሁኔታ የእግዚአብሔር ክብር በሰዎች ውስጥ ሊኖር ከሰማይ መውረዱ ነበር። የከበረው የኢየሱስ መንፈስ መጥቶ የደቀ መዛሙርቱ ሕይወት ሊሆን ነበር። የዚያ ድንቅ የመንፈስ ዘመን ምልክቶች አንዱም እስከዚያ ድረስ ያልታወቀ የጸሎት ኃይል ይሆን ነበር፤ በኢየሱስ ስም መጸለይ፣ የወደዱትን ሁሉ መለመንና ማግኘት፣ መንፈስ በውስጣቸው መኖሩ እውነት መሆኑን የሚገልጥ ይሆናል።

የመንፈስ ቅዱስ መምጣት በእርግጥ በጸሎት ዓለም ውስጥ አዲስ ዘመን እንዴት እንደሚጀምር ለመረዳት፣ እርሱ ማን እንደሆነ፣ ሥራው ምን እንደሆነ፣ ኢየሱስ እስኪከብር ድረስ አለመሰጠቱም ምን ትርጉም እንዳለው ማስታወስ አለብን። እግዚአብሔር የሚኖረው በመንፈስ ነው፤ እርሱ መንፈስ ነውና። ወልድ ከአብ የተወለደው በመንፈስ ነው፤ አብና ወልድ አንድ የሆኑትም በመንፈስ ኅብረት ነው። የአብ መብት የሆነው ለወልድ ዘላለማዊና የማያቋርጥ መስጠት፣ የወልድም መብትና ብፅዕና የሆነው ዘላለማዊ መለመንና መቀበል፣ ይህ የሕይወትና የፍቅር ኅብረት የሚጸናው በመንፈስ በኩል ነው። ከዘላለም ጀምሮ እንዲህ ነበር። ይልቁንም አሁን ወልድ እንደ መካከለኛ ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት በሚኖርበት ጊዜ እንዲሁ ነው። ኢየሱስ በምድር የጀመረውን፣ እግዚአብሔርንና ሰውን በገዛ ሥጋው የማስታረቅ ታላቅ ሥራ በሰማይ ይቀጥልበታል። ይህንንም ለመፈጸም በእግዚአብሔር ጽድቅና በኃጢአታችን መካከል ያለውን ትግል በራሱ ላይ ወሰደ። በመስቀል ላይ ትግሉን በገዛ ሥጋው አንድ ጊዜ ለሁልጊዜ ፈጸመው። ከዚያም ከዚያ ሆኖ በእያንዳንዱ የአካሉ ብልት ውስጥ ያገኘውን ነጻነት እንዲፈጽምና ድሉን እንዲገልጥ ወደ ሰማይ ዐረገ። ይህንንም ለማድረግ ነው ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት የሚኖረው፤ በማያቋርጥ ምልጃው ከተቤዣቸው ሰዎች የማያቋርጥ ጸሎት ጋር ራሱን በሕያው ኅብረት ያቆራኛል። ይልቁንም በጸሎታቸው ውስጥ ራሱን የሚገልጠውና ከዚህ በፊት ያልነበራቸውን ኃይል የሚሰጣቸው የማያቋርጥ ምልጃው ነው።

ይህንንም የሚያደርገው በመንፈስ ቅዱስ ነው። የከበረው የኢየሱስ መንፈስ የሆነው መንፈስ ቅዱስ እርሱ እስኪከብር ድረስ ገና አልወረደም ነበር (ዮሐንስ 7:39)፤ ሊወርድም አይችልም ነበር። ይህ የአብ ስጦታ የብሉይ ኪዳን ቅዱሳን ካወቁት ፈጽሞ የተለየ፣ በልዩ ሁኔታ አዲስ ነገር ነበር። ክርስቶስ ወደ መጋረጃው ውስጥ በገባ ጊዜ ደሙ በሰማይ የፈጸመው ሥራ እጅግ እውነተኛና አዲስ ነገር ነበር፤ የሰው ተፈጥሮአችን ከትንሣኤው ኃይልና ከዕርገቱ ክብር ጋር ወደ ኅብረት መቤዠቱ እጅግ እውን ነበር፤ በክርስቶስ ያለው ሰውነታችን ሦስት በአንድ ወደ ሆነው አምላክ ሕይወት መወሰዱ ሊታሰብ የማይችል ትርጉም ያለው ክስተት ነበር፤ ስለዚህም ክርስቶስ የፈጸመውን በልባችን ሊመሰክር ከክርስቶስ ከከበረው ሰውነት መምጣት የነበረበት መንፈስ ቅዱስ በብሉይ ኪዳን የነበረውን ብቻ በእርግጥ አልሆነም። «ኢየሱስ ገና ስላልከበረ መንፈስ ገና አልወረደም ነበርና» የሚለው ቃል በቃል እውነት ነበር። አሁን በመጀመሪያ የመጣው የከበረው የኢየሱስ መንፈስ ሆኖ ነው። ከዘላለም እግዚአብሔር የነበረው ወልድ እንደ ሰው አዲስ ሕልውና እንደ ጀመረና ከዚህ በፊት ያልነበረውን ይዞ ወደ ሰማይ እንደ ተመለሰ፣ እንዲሁ ወልድ በዕርገቱ ጊዜ ከአብ ተቀብሎ (የሐዋርያት ሥራ 2:33) ወደ ከበረው ሰውነቱ የወሰደው ብሩኩ መንፈስ ከዚህ በፊት የሚያካፍለው ያልነበረውን አዲስ ሕይወት ይዞ ወደ እኛ መጣ። በብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔር መንፈስ ተብሎ ይጠራ ነበር፤ በበዓለ ኀምሳ ግን የተፈጸመውን የመዳን ፍሬና ኃይል በሙላት ወደ እኛ አውርዶ የሚያካፍል የከበረው የኢየሱስ መንፈስ ሆኖ ወረደ።

የመዳኑ ቀጣይ ብርታትና ተግባራዊነት የሚጸናው በክርስቶስ ምልጃ ነው። ከክርስቶስ ወደ እኛ በሚወርደው በመንፈስ ቅዱስ በኩልም ዘወትር ወደ ላይ ወደሚወጣው ወደ ታላቁ የጸሎቱ ጅረት እንሳባለን። መንፈስ ያለ ቃል ስለ እኛ ይጸልያል፤ ሐሳቦች እንኳ አንዳንድ ጊዜ ቅርጽ በሌላቸው በልብ ጥልቀት ውስጥ መንፈስ ሦስት በአንድ ወደ ሆነው አምላክ ሕይወት ድንቅ ፍሰት ያስገባናል። በመንፈስ በኩል የክርስቶስ ጸሎቶች የእኛ ይሆናሉ፤ የእኛም የእርሱ ይደረጋሉ፤ የወደድነውን እንለምናለን፤ ይሰጠናልም። ያን ጊዜ «እስከ አሁን በስሜ ምንም አልለመናችሁም። በዚያን ቀን በስሜ ትለምናላችሁ።» የሚለውን በልምምድ እንረዳዋለን።

ወንድሜ ሆይ! በክርስቶስ ስም ለመጸለይ፣ ደስታችን ፍጹም እንዲሆን ለምነን እንድንቀበል የሚያስፈልገን የዚህ የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ነው። ይህ በብሉይ ኪዳን ከነበረው ከእግዚአብሔር መንፈስ ይበልጣል። ደቀ መዛሙርቱ ከበዓለ ኀምሳ በፊት ከነበራቸው የንስሐና የዳግም ልደት መንፈስ ይበልጣል። በተወሰነ መጠን ተጽዕኖውና ሥራው ካለው መንፈስ ይበልጣል። ይህ መንፈስ ቅዱስ ነው፤ በክብሩ ከፍታ ኃይል ያለው የከበረው የኢየሱስ መንፈስ፣ በውስጣችን የሚኖረው የኢየሱስ መንፈስ ሆኖ በእኛ ላይ የሚመጣና ወልድንና አብን በውስጣችን የሚገልጥ ነው። (ዮሐንስ 14:16-23።) ይህ መንፈስ የጸሎት ሰዓቶቻችን ብቻ ሳይሆን የሕይወታችንና የአካሄዳችን ሁሉ መንፈስ ሲሆን፣ ይህ መንፈስ የሥራውን ፍጹምነት በመግለጥና ከእርሱ ጋር ፈጽመን አንድ፣ እርሱንም የምንመስል በማድረግ ኢየሱስን በውስጣችን ሲያከብረው፣ ያን ጊዜ በእውነት ከእርሱ ጋር አንድ ስለሆንን በስሙ ልንጸልይ እንችላለን። ያን ጊዜ ነው ኢየሱስ «እኔም ስለ እናንተ አብን እንድለምን የምላችሁ አይደለሁም» ብሎ የተናገረለትን በቀጥታ ወደ አብ የመቅረብ ዕድል የምናገኘው። ኦ! በዚህ በከበረው በእርሱ መንፈስ መሞላት ለእግዚአብሔር አማኝ ሕዝብ ብቸኛው ፍላጎት መሆኑን መረዳትና ማመን ያስፈልገናል። ያን ጊዜ «በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ» የሚለው ምን እንደሆነ፣ «በመንፈስ ቅዱስም እየጸለያችሁ፥ … በእግዚአብሔር ፍቅር ራሳችሁን ጠብቁ» የሚለውም ምን እንደሆነ እንገነዘባለን። «በዚያን ቀን በስሜ ትለምናላችሁ።»

ስለዚህ ትምህርቱ እንደ ገና ይመጣል፦ ጸሎታችን የሚያስገኘው እኛ በሆንነውና ሕይወታችን በሆነው ላይ የተመሠረተ ነው። በክርስቶስ ስም የመጸለይ ምሥጢሩ በክርስቶስ ስም መኖር ነው፤ በመንፈስ ለመጸለይ የሚያበቃው በመንፈስ መኖር ነው። የወደድነውን ለመለመን መብትና ኃይል የሚሰጠው በክርስቶስ መኖር ነው፤ የመኖራችን መጠን ትክክለኛው የጸሎት ኃይላችን መለኪያ ነው። የሚጸልየው በውስጣችን የሚኖረው መንፈስ ነው፤ ሁልጊዜ በቃላትና በሐሳቦች ሳይሆን ከንግግር በጠለቀ ትንፋሽና ሕልውና። በውስጣችን ባለው የክርስቶስ መንፈስ ልክ እውነተኛ ጸሎት አለ። ሕይወታችን፣ ሕይወታችን፣ ኦ ሕይወታችን በክርስቶስና በመንፈሱ የተሞላ ይሁን፤ ያን ጊዜ ለጸሎታችን የተሰጡት ድንቅና ወሰን የሌላቸው ተስፋዎች እንግዳ መስለው አይታዩንም። «እስከ አሁን በስሜ ምንም አልለመናችሁም፤ ደስታችሁ ፍጹም እንዲሆን ለምኑ ትቀበሉማላችሁ። በዚያን ቀን በስሜ ትለምናላችሁ። እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ አብ በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ ይሰጣችኋል።»

«ጌታ ሆይ፥ እንጸልይ ዘንድ አስተምረን።»

አምላኬ ሆይ! ሦስት በአንድ ለሆንህ ለአንተ በቅዱስ ፍርሃት እሰግዳለሁ። የጸሎት ምሥጢር የቅድስት ሥላሴ ምሥጢር መሆኑን እንደ ገና አይቻለሁ። ሁልጊዜ የሚሰማውን አብን፣ ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት የሚኖረውን ወልድን፣ ወደዚያም ዘወትር ብሩክና የማያቋርጥ የመለመንና የመቀበል ኅብረት ከፍ ሊያደርገን ከአብና ከወልድ የሚሠርፀውን መንፈስ ቅዱስን አመልካለሁ። አምላኬ ሆይ፣ በዚህ መንገድ በመንፈስ ቅዱስ እኛንና ጸሎቶቻችንን ወደ መለኮታዊው ሕይወትና ወደ ፍቅሩ ኅብረት በሚያስገባው ወሰን በሌለው ራስን ዝቅ ማድረግህ ፊት በስግደት አምልኮ እሰግዳለሁ።

ኦ ብሩክ ጌታዬ ኢየሱስ ሆይ! ከአንተ የሚፈስሰው፣ ከአንተ ጋር የሚያዋሕደው፣ በውስጤ የሚኖረው መንፈስ የጸሎት መንፈስ መሆኑን የሚናገረውን ትምህርትህን እንድረዳ አስተምረኝ። ባዶና ፈጽሞ የተቀደሰ ዕቃ ሆኜ እርሱ ሕይወቴ እንዲሆን ራሴን መስጠት ምን እንደሆነ አስተምረኝ። ሕይወቴንና ጸሎቴን እንዲመራ፣ ሕያው አካል እንደ መሆኑ፣ እንዳከብረውና እንድታመነው አስተምረኝ። በተለይ በጸሎት በቅዱስ ዝምታ እንድጠብቅና የማይነገር ምልጃውን በውስጤ እንዲተነፍስ ስፍራ እንድሰጠው አስተምረኝ። አንተ ወልድ በአብ ፊት በምትታይበት በዚያ በማያቋርጠውና በማይወድቀው ምልጃ ተካፋይ ስለሚያደርገኝ፣ በእርሱ በኩል ሳላቋርጥ መጸለይ፣ ሳልደክምም መጸለይ እንደሚቻል አስተምረኝ። አዎን፣ ጌታ ሆይ፣ ተስፋህን በእኔ ፈጽም፦ «በዚያን ቀን በስሜ ትለምናላችሁ። እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ አብ በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ ይሰጣችኋል።» አሜን።

———0——-

ማስታወሻ።

ጸሎት ብዙ ጊዜ ከመተንፈስ ጋር ተመሳስሏል፤ መንፈስ ቅዱስ የሚይዘው ስፍራ ምን ያህል ድንቅ እንደሆነ ለማየት ምሳሌውን እስከ መጨረሻው መከተል ብቻ ይበቃናል። በእያንዳንዱ ትንፋሽ ቶሎ ሊገድለን የሚችለውን የረከሰ አየር እናስወጣለን፤ ሕይወታችንን ያገኘንበትንም ንጹሕ አየር እንደ ገና እናስገባለን። እንዲሁ በኑዛዜ ኃጢአታችንን፣ በጸሎትም የልባችንን ፍላጎቶችና ምኞቶች ከውስጣችን እናወጣለን። ትንፋሻችንንም እንደ ገና ስናስገባ የተስፋዎቹን፣ የፍቅሩንና በክርስቶስ ያለውን የእግዚአብሔርን ሕይወት ንጹሕ አየር እንተነፍሳለን። ይህንንም የምናደርገው የሕይወታችን እስትንፋስ በሆነው በመንፈስ ቅዱስ ነው።

ይህም የሆነው እርሱ የእግዚአብሔር እስትንፋስ ስለሆነ ነው። አብ ራሱን ከሕይወታችን ጋር ለማዋሐድ እርሱን በውስጣችን እፍ ይላል። ከዚያም በእያንዳንዱ ትንፋሽ ማስወጣት በኋላ እንደ ገና ማስገባት እንደሚከተል፣ እንዲሁ እግዚአብሔር እስትንፋሱን መልሶ ይስባል፤ መንፈስም የልባችንን ምኞቶችና ፍላጎቶች ተሸክሞ ወደ እርሱ ይመለሳል። እንዲሁ መንፈስ ቅዱስ የእግዚአብሔር ሕይወት እስትንፋስ፣ በእኛም ውስጥ ያለው የአዲሱ ሕይወት እስትንፋስ ነው። እግዚአብሔር እፍ ሲለው ለጸሎት መልስ ሆኖ እንቀበለዋለን፤ እኛ መልሰን ስንተነፍሰው ልመናዎቻችንን ተሸክሞ ወደ እግዚአብሔር ይወጣል። አብና ወልድ አንድ የሆኑበት፣ የወልድም ምልጃ ወደ አብ የሚደርስበት የእግዚአብሔር መንፈስ እንደ መሆኑ፣ እርሱ ለእኛ የጸሎት መንፈስ ነው። እውነተኛ ጸሎት የቅድስት ሥላሴ እውነት ሕያው ልምምድ ነው። የመንፈስ እስትንፋስ፣ የወልድ ምልጃ፣ የአብ ፈቃድ፣ እነዚህ ሦስቱ በእኛ ውስጥ አንድ ይሆናሉ።