ጸሎት የተወሰነ መሆን አለበት

«ኢየሱስም መልሶ። ምን ላደርግልህ ትወዳለህ? አለው።»—ማርቆስ 10:51፤ ሉቃስ 18:41።

ዕውሩ ሰው፦ «የዳዊት ልጅ ሆይ፥ ማረኝ» እያለ ድምፁን ከፍ አድርጎ፣ ደጋግሞም ሲጮኽ ነበር። ጩኸቱ ወደ ጌታ ጆሮ ደርሶ ነበር፤ የሚፈልገውን ያውቅ ነበር፤ ሊሰጠውም ዝግጁ ነበር። ነገር ግን ይህን ከማድረጉ በፊት፦ «ምን ላደርግልህ ትወዳለህ?» ብሎ ይጠይቀዋል። ምሕረትን የሚለምነውን አጠቃላይ ልመና ብቻ ሳይሆን፣ ፍላጎቱ ምን እንደ ሆነ በግልጽ ሲናገር ከራሱ አንደበት መስማት ይፈልጋል። ይህን እስኪናገር ድረስ አይፈወስም።

ጌታ ዛሬም ይህንኑ ጥያቄ የሚጠይቃቸውና ጥያቄው እስኪመለስ ድረስ የሚለምኑትን እርዳታ ሊያገኙ የማይችሉ ብዙ ለማኞች አሉ። ጸሎታችን ወደ ምሕረቱ የሚቀርብ ግልጽነት የጎደለው ተማኅፅኖ፣ ያልተወሰነ የበረከት ጩኸት ሳይሆን፣ የተወሰነን ፍላጎት በግልጽ የሚገልጽ ሊሆን ይገባዋል። አፍቃሪ ልቡ ጩኸታችንን አይረዳም ወይም ሊሰማ ዝግጁ አይደለም ማለት አይደለም። ይልቁንም ይህን የሚፈልገው ለራሳችን ጥቅም ነው። እንዲህ ያለው የተወሰነ ጸሎት የራሳችንን ፍላጎቶች ይበልጥ እንድናውቅ ያስተምረናል። በእርግጥ ትልቁ ፍላጎታችን ምን እንደ ሆነ ለማወቅ ጊዜን፣ ማሰብንና ራስን መመርመርን ይጠይቃል። ምኞቶቻችን ቅንና እውነተኛ፣ ልንጸናባቸውም የተዘጋጀንባቸው መሆናቸውን ይመረምረናል፤ ይፈትነናልም። ምኞቶቻችን እንደ እግዚአብሔር ቃል መሆናቸውንና የምንለምነውን እንደምንቀበል በእርግጥ ማመናችንን እንድንመዝን ይመራናል። የተለየውን መልስ እንድንጠብቅና ሲመጣም እንድናስተውለው ይረዳናል።

ሆኖም ከጸሎታችን ምን ያህሉ ግልጽነት የጎደለውና ዓላማ የሌለው ነው! አንዳንዶች ምሕረትን ለማግኘት ይጮኻሉ፤ ነገር ግን ምሕረት ምን ሊያደርግላቸው እንደሚገባ ለማወቅ አይደክሙም። ሌሎች ምናልባት ከኃጢአት እንዲድኑ ይለምናሉ፤ ነገር ግን መዳንን የሚጠይቁበትን አንድም ኃጢአት በስሙ በማቅረብ አይጀምሩም። ሌሎች ደግሞ በዙሪያቸው ላሉት የእግዚአብሔርን በረከት፣ በአገራቸው ወይም በዓለም ላይ የእግዚአብሔር መንፈስ እንዲፈስስ ይጸልያሉ፤ ሆኖም መልሱን የሚጠባበቁበትና ለማየት ተስፋ የሚያደርጉበት የተለየ መስክ የላቸውም። ጌታ ለሁሉም እንዲህ ይላል፦ ታዲያ አሁን በእውነት የምትፈልገውና እንዳደርግልህ የምትጠብቀው ምንድን ነው? እያንዳንዱ ክርስቲያን ያለው ኃይል የተወሰነ ነው፤ የሚሠራበት የራሱ የሆነ የተለየ የሥራ መስክ ሊኖረው እንደሚገባ ሁሉ፣ በጸሎቱም እንዲሁ ነው። እያንዳንዱ አማኝ የራሱ ክበብ፣ ቤተሰቡ፣ ወዳጆቹና ጎረቤቶቹ አሉት። ከእነዚህ አንዱን ወይም ከዚያ የሚበልጡትን በስማቸው ቢይዝ፣ ይህ በእርግጥ ወደ እምነት ማሠልጠኛ ትምህርት ቤት እንደሚያስገባውና ከአምላኩ ጋር ወደ ግላዊና ቀጥተኛ ግንኙነት እንደሚመራው ያገኛል። እንደዚህ ባሉ ግልጽ ጕዳዮች በእምነት ጠይቀን መልስ ከተቀበልን በኋላ ነው፣ አጠቃላይ የሆኑት ጸሎቶቻችንም በእምነት የሚቀርቡና የሚሠሩ የሚሆኑት።

በማጁባ የሠለጠኑ ወታደሮች በትራንስቫል ቦሮች የተመለሱበትን ሁኔታ የሠለጠነው ዓለም ሁሉ በምን ያህል መደነቅ እንደ ሰማ ሁላችንም እናውቃለን። ለድላቸውስ ምክንያቱ ምን ነበር? በአውሮፓ ሠራዊቶች ውስጥ ወታደሩ በብዙ ሆኖ በተሰበሰበው ጠላት ላይ ይተኩሳል፤ ለእያንዳንዱ ጥይት ዒላማ ስለ መፈለግ ፈጽሞ አያስብም። ቦሩ ግን በአደን ሌላ ትምህርት ተምሮ ነበር፤ የሠለጠነ ዓይኑ እያንዳንዱን ጥይት በተለየ መልእክቱ እንዴት እንደሚልክ፣ ሰውዬውን ፈልጎ እንዲያገኝ እንዴት እንደሚያደርግ ያውቅ ነበር። እንዲህ ያለው ማነጣጠር በመንፈሳዊው ዓለምም ድልን ማግኘቱ አይቀርም። በጸሎት እያንዳንዱ ልመና መልስ የማግኘት ዓላማና ተስፋ ይዞ መላኩን ለማየት ጊዜ ሳንወስድ ልባችንን በብዙ ልመናዎች ብቻ የምናፈስስ እስከ ሆንን ድረስ፣ ብዙዎቹ ዒላማቸውን አይመቱም። ነገር ግን በነፍስ ጸጥታ በጌታ ፊት ስንሰግድ፣ እንደነዚህ ያሉትን ጥያቄዎች ብንጠይቅ፦ በእውነት አሁን ፍላጎቴ ምንድን ነው? እቀበላለሁ ብዬ በመጠባበቅ በእምነት እፈልገዋለሁን? አሁን በአብ እቅፍ ላይ ላኖረውና እዚያ ልተወው ተዘጋጅቻለሁን? መልሱን እንደማገኝ በእግዚአብሔርና በእኔ መካከል የተረጋገጠ ነገር ነውን? እግዚአብሔር እንዲያይ እኛም በእውነት የምንጠብቀውን እንድናውቅ አድርገን መጸለይን እንማር ነበር።

ጌታ በብዙ ጸሎታቸው የሚሰሙ እንደሚመስላቸው እንደ አሕዛብ በከንቱ እንዳንደግም የሚያስጠነቅቀን ከሌሎች ምክንያቶች መካከል ስለዚህ ነው። ብዙ ልመናዎች የሚፈስሱባቸው፣ እጅግ በትጋትና በግለት የሚቀርቡ ጸሎቶችን ብዙ ጊዜ እንሰማለን፤ ሆኖም አዳኙ ያለ ጥርጥር፦ «ምን ላደርግልህ ትወዳለህ?» ብሎ ይመልስላቸዋል። አባቴ ባለቤት በሆነበት የንግድ ሥራ ጕዳይ በባዕድ አገር ብሆን፣ በእርግጥ ሁለት ዓይነት ደብዳቤዎችን እጽፋለሁ። ፍቅር የሚገፋፋውን ግንኙነት ሁሉ የሚገልጹ የቤተሰብ ደብዳቤዎች ይኖራሉ፤ የሚያስፈልገኝንም ትእዛዝ የያዙ የንግድ ደብዳቤዎች ይኖራሉ። ሁለቱም የሚገኙባቸው ደብዳቤዎችም ሊኖሩ ይችላሉ። መልሶቹም ደብዳቤዎቹን ይመስላሉ። የቤተሰብ ወሬ ላለበት ደብዳቤ ለእያንዳንዱ ዓረፍተ ነገር የተለየ መልስ አልጠብቅም። ለላክሁት ለእያንዳንዱ ትእዛዝ ግን የፈለግሁት ዕቃ ተልኮ እንደ ሆነ መልስ እንደማገኝ እርግጠኛ ነኝ። ከእግዚአብሔር ጋር ባለን ግንኙነትም የንግዱ ገጽታ መጕደል የለበትም። ፍላጎትንና ኃጢአትን፣ ፍቅርንና እምነትን፣ ራስን መቀደስንም ከምንገልጽበት ጋር፣ የምንለምነውንና እንቀበላለን ብለን የምንጠብቀውን ቀጥተኛ በሆነ መንገድ መግለጽ አለብን፤ አብ የመቀበሉንና የመውደዱን ምልክት ሊሰጠን የሚወደው በመልሱ ነውና።

የጌታ ቃል ግን ከዚህ የበለጠ ያስተምረናል። «ምን ትመኛለህ?» አላለም፤ «ምን ትወዳለህ?» አለ እንጂ—ማለትም፦ ምን ቈርጠህ ትፈልጋለህ? ሰው ብዙ ጊዜ አንድን ነገር ቈርጦ ሳይወደው ይመኘዋል። አንድን ዕቃ እንዲኖረኝ እመኛለሁ፤ ነገር ግን ዋጋው በጣም ውድ ሆኖ አገኘዋለሁ፤ ላለመግዛትም እወስናለሁ፤ እመኘዋለሁ፤ ግን እንዲኖረኝ አልወድም። ሰነፍ ሀብታም ለመሆን ይመኛል፤ ግን አይወደውም። ብዙ ሰው መዳንን ይመኛል፤ ነገር ግን ቈርጦ ስለማይወደው ይጠፋል። ፈቃድ ልብንና ሕይወትን ሁሉ ይገዛል፤ በእጄ ሊደረስበት የሚችልን ነገር በእውነት ቈርጬ ብፈልገው፣ እስካገኘው ድረስ አላርፍም። ስለዚህ ኢየሱስ፦ «ምን ትወዳለህ?» ሲለን፣ መሥዋዕቱ ምንም ያህል ታላቅ ቢሆን የምንለምነውን በማንኛውም ዋጋ ለማግኘት በእርግጥ ዓላማችን እንደ ሆነ ይጠይቃል። ምንም እንኳ ለረጅም ጊዜ ቢያዘገየው፣ እስኪሰማህ ድረስ ዝም እንዳትል አድርገህ በእርግጥ ልታገኘው ቈርጠህ ትፈልገዋለህን? ወዮ! ስንት ጸሎቶች ለጥቂት ጊዜ ወደ ላይ ተልከው ከዚያ የሚረሱ፣ ወይም ዓመት ከዓመት እንደ ግዴታ ብቻ የሚላኩ ምኞቶች ናቸው፤ እኛም ያለ መልስ በጸሎቱ ብቻ ረክተን እናርፋለን።

ነገር ግን እንዲህ ተብሎ ሊጠየቅ ይችላል፦ ፈቃዳችንን ለማስረገጥ ሳንፈልግ ምኞቶቻችንን ለእግዚአብሔር አስታውቀን የሚሻለውን እንዲወስን ለእርሱ መተው አይሻልምን? በፍጹም። ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ሊያሠለጥናቸው የፈለገበት የእምነት ጸሎት ዋና ባሕርይ ይህ ነው፦ ፍላጎቱን አስታውቆ ውሳኔውን ለእግዚአብሔር መተው ብቻ አይደለም። ያ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ልናውቅ በማንችልባቸው ጕዳዮች የሚቀርብ የመገዛት ጸሎት ነው። የእምነት ጸሎት ግን የእግዚአብሔርን ፈቃድ በቃሉ ውስጥ ባለ በአንድ የተስፋ ቃል ውስጥ አግኝቶ፣ እስኪመጣ ድረስ ስለ እርሱ ይማልዳል። በማቴዎስ (9:28) ኢየሱስ ዕውሩን፦ «ይህን ማድረግ እንድችል ታምናላችሁን?» እንዳለው እናነባለን። እዚህ በማርቆስ ደግሞ፦ «ምን ላደርግልህ ትወዳለህ?» ይላል። በሁለቱም ጕዳዮች እምነት እንዳዳናቸው ተናገረ። እንዲሁም ሲሮፊኒቃዊቱን ሴት፦ «እምነትሽ ታላቅ ነው፤ እንደወደድሽ ይሁንልሽ» አላት። እምነት በእግዚአብሔር ቃል ላይ ያረፈና፦ ይህ ሊኖረኝ ይገባል የሚል የፈቃድ ቍርጥ ዓላማ እንጂ ሌላ አይደለም። በእውነት ማመን ማለት በጽኑ መፍቀድ ነው።

ታዲያ እንዲህ ያለው ፈቃድ በእግዚአብሔር ላይ ከመደገፋችንና ለእርሱ ከመገዛታችን ጋር አይጋጭምን? በፍጹም፤ ይልቁንም እግዚአብሔርን የሚያከብረው እውነተኛው መገዛት ይህ ነው። ልጁ የራሱን ፈቃድ በፍጹም ራስን መስጠት ለአብ ሲያስገዛ ብቻ ነው፣ የሚፈልገውን ለመፍቀድ ከአብ ነፃነትንና ኃይልን የሚቀበለው። ነገር ግን አማኙ በቃሉና በመንፈሱ የተገለጠውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ የራሱ ፈቃድ አድርጎ አንድ ጊዜ ከተቀበለ በኋላ፣ ልጁ ይህን የታደሰ ፈቃድ በአገልግሎቱ እንዲጠቀምበት የእግዚአብሔር ፈቃድ ነው። ፈቃድ በነፍስ ውስጥ ያለ ከፍተኛው ኃይል ነው፤ ጸጋ ከሁሉ አስቀድሞ ከእግዚአብሔር መልክ ዋና ዋና ምልክቶች አንዱ የሆነውን ይህን ፈቃድ ቀድሶ ወደ ሙሉና ነፃ ሥራው ሊመልሰው ይፈልጋል። ለአባቱ ጥቅም ብቻ የሚኖር፣ የአባቱን እንጂ የራሱን ፈቃድ የማይሻ ልጅ በአባቱ የንግድ ሥራው በአደራ እንደሚሰጠው፣ እንዲሁ እግዚአብሔር ልጁን በእውነት ሁሉ፦ «ምን ትወዳለህ?» ይለዋል። ብዙ ጊዜ በትሕትና መልክ ምንም ፈቃድ የለኝም የሚል መንፈሳዊ ስንፍና ነው፤ የእግዚአብሔርን ፈቃድ የመመርመርን ድካም፣ ወይም ከተገኘ በኋላ በእምነት የመጠየቁን ትግል ይፈራልና። እውነተኛ ትሕትና ሁልጊዜ ከብርቱ እምነት ጋር አብሮ ይሄዳል፤ ይህም እምነት እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ የሆነውን ብቻ ለማወቅ ይፈልጋል፤ ከዚያም የተስፋውን ቃል ፍጻሜ በድፍረት ይጠይቃል፦ «የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ ይሆንላችሁማል።»

«ጌታ ሆይ፥ እንጸልይ ዘንድ አስተምረን።»

ጌታ ኢየሱስ ሆይ! የለመንሁት ምን እንደ ሆነ በአንተም ሆነ በእኔ ዘንድ ምንም ጥርጥር እንዳይኖር በሙሉ ልቤና በሙሉ ኃይሌ መጸለይን አስተምረኝ። ልመናዎቼ በሰማይ እንደሚመዘገቡ፣ እኔም በምድር ላይ እንድመዘግባቸውና እያንዳንዱን መልስ ሲመጣ እንድጽፈው የምመኘውን እንዲህ አድርጌ ልወቅ። ቃልህ በሰጠው የተስፋ ቃል ያለኝ እምነት እጅግ ግልጽ ይሁን፤ ይኸውም እንዲመጣ ቈርጬ የምፈቅድበትን ነፃነት መንፈስ በእኔ ውስጥ በእርግጥ እንዲሠራ ነው። ጌታ ሆይ! ለሚሠራ ጸሎት ሥራ ፈቃዴን አድሰው፣ አበርታው፣ ፈጽመህም ቀድሰው።

ብሩክ አዳኝ ሆይ! እንድታደርግልን የምንወደውን እንድንናገር በመጠየቅ፣ የምንወደውንም ሁሉ ልታደርግ ተስፋ በመስጠት የምታሳየንን አስደናቂ ዝቅ ማለትህን እንድትገልጥልኝ እለምንሃለሁ። የእግዚአብሔር ልጅ ሆይ! ይህን ማስተዋል አልችልም፤ ልቀበለው የምችለው በእርግጥ ሙሉ በሙሉ ለራስህ እንደ ተቤዠኸን፣ ክቡር ክፍላችን የሆነውንም ፈቃድ እጅግ ብቁ አገልጋይህ ልታደርገው እንደምትፈልግ ማመን ብቻ ነው። ጌታ ሆይ! መንፈስህ ሁለንተናዬን የሚገዛበት ኃይል እንዲሆን ፈቃዴን ያለ ምንም ገደብ ለአንተ እሰጣለሁ። እርሱ ይያዘው፤ ወደ ተስፋ ቃሎችህ እውነት ይምራው፤ ሁልጊዜም፦ «እምነትህ ታላቅ ነው፤ እንደወደድህ ይሁንልህ» የሚለውን ድምፅህን እንድሰማ በጸሎት እጅግ ብርቱ ያድርገው። አሜን።