የአፍሪካ የገዛ ልጆች

«ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ።» — የሐዋርያት ሥራ 1:8

ክራውዘር ለአሥራ ሁለት ዓመታት በሴራ ሊዮን የትምህርት ቤት መምህርና አስጠኚ ሆኖ አገለገለ። ከዚያም በ1841 የእንግሊዝ መንግሥት በባሪያ ንግድ ላይ ስምምነቶችን እንዲፈጽሙ፣ የሞዴል እርሻ እንዲጀምሩና ወንጌልን እንዲያደርሱ ሦስት የብረት የእንፋሎት መርከቦችን በኒጀር ወንዝ ላይ ወደ ላይ ላከ። የሚስዮናውያን ማኅበሩም ከእነርሱ ጋር ሁለት ሚስዮናውያንን ላከ። ከእነዚህ አንዱ «አቶ ሳሙኤል ክራውዘር» ነበር። ዕድሜው በሠላሳዎቹ መጀመሪያ ላይ ነበር፤ ሚስቱ ሌላ ልጅ አርግዛ ነበር፤ በቤትም አራት ልጆች ነበሩት። ሲነሣ የጸለየው ጸሎት ይህ ነበር፦ «ከሕፃንነቴ ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ መሪዬ የሆነው ጌታ እነርሱንም እኔንም ይጠብቀን።»

በወንዙ ላይ ሳለ መርከበኞችን ፊደል አስተማረ፣ ጸሎት መራ፣ የዮሩባ ቃላት ዝርዝርም አዘጋጀ። በአንድ ከተማ ከሃያ ዓመት በኋላ ለመጀመሪያ ጊዜ የዮሩባ ሰዎችን አገኘ፤ በጦርነቶቹ በትውልድ አገሩ ላይ የደረሰውንም ሰማ። እዚያ የነበሩ አንዳንድ ሙስሊም ነጋዴዎች እግዚአብሔር የባሪያ ንግድን እንደሚደግፍ ነገሩት። እርሱ ግን ክርክሩን ተወው፤ ይህን ያህል ርቀት ያመጣው አምላክ ከዚህም የሚበልጥ ነገር ማድረግ እንደሚችል ብቻ ነገራቸው። ነጻ የወጡ አፍሪካውያን በሴራ ሊዮን እንዴት እንደሚኖሩ ሲገልጽላቸው፣ ሰዎቹ ኑሮው ምን ያህል መልካም እንደ ሆነ «ከመልኬ ብቻ» መገመት እንደሚችሉ ተናገሩ። ሳይሞክር እርሱ ራሱ የጉዞው ምርጥ ማስረጃ ነበር።

ከዚያም ትኩሳቱ መጣ። ከአውሮፓውያኑ ሁሉ የሚታመም ያልነበረ ማለት ይቻላል። ሰዎች በትኩሳት ቅዠት ውስጥ ሆነው ከመርከብ ወደ ውኃ ዘለሉ። ክራውዘር የነበረበት መርከብ ካፒቴን፣ ወደ መጽሐፍ ቅዱስ ጥናቱ የጋበዘው አምላክን የሚፈራ ሰው፣ ሞተ። ከ150 ገደማ አውሮፓውያን ውስጥ 42ቱ በሁለት ወር ገደማ ውስጥ ሞቱ። የሞዴል እርሻው ተተወ። ማኅበሩ ራሱ ጉዞውን «የታመነ ውድቀት» ብሎ ጠራው። አብዛኞቹ አፍሪካውያን ግን ጤነኞች ሆነው ቆዩ።

ኅዳር 2 ቀን 1841 ክራውዘር ወደ ለንደን ደብዳቤ ጻፈ። ጥንቃቄ አደረገ። አውሮፓውያን አያስፈልጉም ማለት አልፈለገም። እርሱና ወገኖቹ አፍሪካውያን «ለእንዲህ ያለ ታላቅ ሥራ በበቂ ሁኔታ ብቁ እንዳልሆኑ» እንኳ ጻፈ። ቢሆንም ተናገረው፦ «አፍሪካ በዋነኝነት ልትጠቀም የምትችለው በገዛ ልጆቿ ነው የሚለውን አስተያየት ሳልወድ ለመቀበል ተገድጃለሁ።»

ያ ዓረፍተ ነገር የሕይወቱ ሁሉ ሐሳብ ሆነ። አፍሪካውያን ከአውሮፓውያን ይበልጣሉ ማለቱ አልነበረም፤ ይልቁንም አፍሪካውያን አውሮፓውያን በሚሞቱበት ቦታ መኖር እንደሚችሉ፣ ቋንቋዎቹን አስቀድመው እንደሚናገሩ፣ ሌሎች ሊሄዱ ወደማይችሉበትም መሄድ እንደሚችሉ ነበር። ጥያቄው ቤተ ክርስቲያን ታሠለጥናቸዋለች፣ ታምናቸዋለች፣ ትልካቸዋለችስ ወይ የሚለው ነበር። በጉዞው ላይ የነበረ አንድ ጀርመናዊ ሚስዮናዊ ክራውዘር ራሱ ተሹሞ ሊላክ ይችል እንደ ሆነ በመጠየቅ ወደ አገሩ ጻፈ። በሁለት ዓመት ውስጥ ተሾመ።

በየሐዋርያት ሥራ 1:8 ያለውን ቅደም ተከተል ተመልከት፦ መጀመሪያ ኢየሩሳሌም፣ ቀጥሎ ይሁዳ፣ ቀጥሎ ሰማርያ፣ ከዚያም ምድር ዳር። ምስክርነቱ ከቤት ይጀምራል፤ በየራሳቸው ስፍራ ባሉ ሰዎች ተሸክሞም ይስፋፋል። አንተም የአንድ ሰው «የገዛ ወገን» ነህ። ከውጭ ከመጣ ከማንኛውም ሚስዮናዊ ይልቅ አንተ በቀላሉ ልትደርስባቸው የምትችል ሰዎች በትምህርት ቤትህ፣ በቤተሰብህ፣ በሰፈርህና በቋንቋህ አሉ።

ክራውዘር ብቁ እንደ ሆነ እስኪሰማው ድረስ አልጠበቀም። ብቁ እንዳልሆነ በግልጽ ተናግሯል። ቢሆንም ሄደ፤ «ልብ ከላይ በመንፈስ ቅዱስ ካልተነሣሣ የሰው ትምህርት እጅግ ጥቂት ይጠቅማል» ብሎም ታመነ።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ «የገዛ ወገኖችህ» የሆኑ የሦስት ሰዎችን ስም ጻፍ፦ በአንድ ትምህርት ቤት፣ በአንድ ቡድን፣ በአንድ ቤተሰብ፣ በአንድ ቋንቋ ያሉትን። አንዱን ምረጥና በዚህ ሳምንት በየቀኑ በስሙ ጸልይለት። ስለምታምነው ነገር ለመናገር ተፈጥሯዊ አጋጣሚ ቢመጣ አትሽሽ።