የባሪያዎች ደግነት

«ቁራዎችም ጥዋት ጥዋት እንጀራና ሥጋ፥ ማታ ማታም እንጀራና ሥጋ ያመጡለት ነበር።» — ከ1ኛ ነገሥት 17

በ1867 ጳጳስ ክራውዘር ከልጁ ከዳንደሰን ጋር በራሱ ትንሽ ጀልባ ወንዙን ሽቅብ ይጓዝ ነበር። ሳሙኤል ለዓመታት የሚያውቀውን አቦኮ የተባለ አለቃ ለመጠየቅ ጎራ አሉ።

አቦኮ ግን ትልልቆቹ የንግድ መርከቦች የጳጳሱ እንደ ሆኑና ጳጳሱም እጅግ ሀብታም እንደ ሆነ አሰበ። ጀልባውን ወሰደ፣ ዕቃቸውን ሁሉ ቀማ፣ እስረኛ አድርጎም ያዛቸው። እጅግ ብዙ ዕቃ ካልተከፈለለት በቀር ሊለቅቃቸው አልፈለገም።

በመጀመሪያው ሌሊት ምንም የሚበሉት ሳይኖር እርጥብ መሬት ላይ መተኛት ነበረባቸው። ከአለቃው ባሪያዎች አንዱ አዘነላቸውና የገዛ ልብሱን ብርድ ልብስ እንዲሆነው ለሳሙኤል ሰጠው። አንድ ጀልባ ቀዛፊ ደግሞ ትራስ እንዲሆነው ካባውን ሰጠው፤ ሳሙኤልም ለዳንደሰን ሰጠው። ለቀናት አለቃው ምንም የሚባል ምግብ አልሰጣቸውም። የቤቱ ባሪያዎች ግን የገዛ ምግባቸውን በስውር አካፈሏቸው። ሳሙኤልም እነዚህ ደጎች ባሪያዎች ኤልያስን እንዲመግቡ እግዚአብሔር እንደ ላካቸው ቁራዎች እንደ ሆኑ ለዳንደሰን ነገረው።

እሑድ ቀን ሳሙኤል መጽሐፍ ቅዱስ አልነበረውም፤ አቦኮ ዕቃውን ሁሉ ወስዶበት ነበርና። ስለዚህ እርሱና ዳንደሰን የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶችን በቃላቸው አብረው አነበነቡ። ከዚያም ሳሙኤል በድፍረት ወደ አለቃው ሄደ፤ ይህ ቀን የእግዚአብሔር ሰዎች ለመጸለይ የሚሰበሰቡበት ቀን ስለ ሆነ መጽሐፍ ቅዱሱን እንዲመልስለት ጠየቀው። አለቃውም መለሰለት!

ዳንደሰን ብቻውን ነጻ ወጥቶ እንዲሄድ ዕድል ቀረበለት፤ እርሱ ግን አባቱን ትቶ ለመሄድ እምቢ አለ። ከብዙ ቀናት በኋላ አንዲት የእንፋሎት መርከብ መጣች፤ እስረኞቹም አምልጠው ወደ እርሷ ሄዱ። ሊረዳቸው የመጣው አቶ ፌል የተባለ አንድ ደፋር ሰው ግን በፍላጻ ተመትቶ ሞተ። ሳሙኤል በጣም አዘነ። ይልቅስ እርሱ ራሱ ቢሞት እንደሚመርጥ ተናገረ።

እግዚአብሔር በድሆች ባሪያዎች ደግነት አማካይነት ሳሙኤልን ተንከባከበው። ትንሽ ደግነት እንኳ ለአንድ ሰው ጸሎት የእግዚአብሔር መልስ ሊሆን ይችላል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ በአስቸጋሪ ስፍራዎች እንኳ ሕዝብህን ስለምትንከባከብ አመሰግንሃለሁ። ሳሙኤልን እንደ መገቡት ባሪያዎች፣ ችግር ውስጥ ላሉ ሰዎች ደግ እንድሆን እርዳኝ። አሜን።