ቀን 26 — ከፍ ያሉ መንገዶች

«‹አሳቤ እንደ አሳባችሁ መንገዳችሁም እንደ መንገዴ አይደለምና፥› ይላል እግዚአብሔር። ‹ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ፥ እንዲሁ መንገዴ ከመንገዳችሁ፥ አሳቤም ከአሳባችሁ ከፍ ያለ ነው።›»

— ኢሳይያስ 55:8-9

ስለ አንድ ነገር ደጋግመህ ጸልየህ እግዚአብሔር ሳያደርገው ቀርቶ ያውቃል? ምናልባት አንድ ሰው እንዲድን ጸልየህ ይሆናል፤ እርሱ ግን አልዳነም። ምናልባት ቤተሰብህ ወደ ሌላ ቦታ እንዳይዛወር ጸልየህ ይሆናል፤ ቢሆንም ተዛወራችሁ። ምናልባት በጣም መልካም ለሆነ ነገር ጸልየህ ይሆናል፤ ምንም የሆነ ነገር ግን አልታየም።

ይህ ግራ ሊያጋባ ይችላል። እንዲያውም እንዲህ ብለህ እንድትጠይቅ ሊያደርግህ ይችላል፦ እግዚአብሔር በእርግጥ ይሰማኛል? ግድ ይለዋል?

እግዚአብሔር ይሰማል። ግድም ይለዋል። የዛሬው ጥቅስ ግን አንድ ጠቃሚ ነገር ያስታውሰናል፦ እግዚአብሔር እኛ እንደምናስበው አያስብም። «አሳቤ እንደ አሳባችሁ መንገዳችሁም እንደ መንገዴ አይደለምና።»

እስቲ ስለ ሰማይ አስብ። ምን ያህል ከፍ ያለ ነው? ወደ ውጭ ወጥተህ ቀና ብለህ ተመልከት። ከዚያም በትሪሊዮን የሚቆጠሩ ኪሎ ሜትሮች ርቀው ስላሉት ከዋክብት አስብ። ሰማይ እጅግ ከፍ ያለ በመሆኑ ማንም ጫፉ ላይ ሊደርስ አይችልም። እግዚአብሔር መንገዱ ከመንገዳችን ከፍ ያለው በዚያን ያህል ነው ይላል።

ስለታም ቢላ ይዞ መጫወት የሚፈልግ አንድ ትንሽ ሕፃን አስብ። እናቱ እምቢ ስትለው ይጮኻል፤ ያለቅሳልም። አይገባውም! ለእርሱ እናቱ ክፉ የሆነችበት ይመስለዋል። እናቱ ግን እርሱ ማየት የማይችለውን ታያለች። እምቢ የምትለው ስለምትወደው ነው።

እኛም ትንሽ እንደዚያ ሕፃን ነን። የምናየው የሥዕሉን ትንሽ ክፍል ብቻ ነው። እግዚአብሔር ግን ሁሉን ያያል፦ ያለፈውን፣ የአሁኑንና የወደፊቱን። ለእኛ በእርግጥ መልካም የሆነውን ያውቃል፤ ሁሉም ነገር እንዴት አንድ ላይ እንደሚገጣጠምም ያውቃል። አንዳንድ ጊዜ የእርሱ «አይሆንም» ወይም «ገና ነው» ገና ልንረዳው ከማንችለው ፍቅር የሚመጣ ነው።

ይህ ማለት ማዘን ወይም ግራ መጋባት ስሕተት ነው ማለት አይደለም። የሚሰማህን ልክ እንዳለ ለእግዚአብሔር መንገር ትችላለህ። መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔርን «ለምን?» ብለው በጠየቁ ሰዎች የተሞላ ነው። በመጨረሻ ግን እምነት ማለት መንገዱን መረዳት በማትችልበት ጊዜ እንኳ በእግዚአብሔር ልብ መታመን ማለት ነው።

አንድ ቀን፣ ምናልባትም ወደ ሰማይ እስክትሄድ ድረስ ላይሆን ይችላል፣ ሥዕሉን በሙሉ ታያለህ። እግዚአብሔርም በዚያ ሁሉ ጊዜ መልካም እንደ ነበረ ታያለህ።

አስብበት፦ እግዚአብሔር ያልሰጠህን ነገር ለምነህ ታውቃለህ? ኢሳይያስ 55:8-9 በዚህ ረገድ እንዴት ይረዳሃል?

ሞክረው፦ ዛሬ ወደ ውጭ ወጥተህ ለአንድ ደቂቃ ቀና ብለህ ሰማዩን ተመልከት። ራስህንም እንዲህ ብለህ አስታውስ፦ «የእግዚአብሔር መንገድ ከመንገዴ ከፍ ያለ ነው።»

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ አንዳንድ ጊዜ የምታደርገውን ለምን እንደምታደርግ፣ ወይም ጸሎቴን እኔ በምፈልገው መንገድ ለምን እንደማትመልስ አይገባኝም። ባይገባኝም እንኳ በአንተ እንድታመን እርዳኝ። መንገድህ ከመንገዴ ከፍ ያለ ስለ ሆነና ለእኔ የሚበጀኝን ሁልጊዜ ስለምታውቅ አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።