ተጠያቂነት

ማንም ብቻውን አይቆምም

«ብረት ብረትን ይስለዋል፤ ሰውም ባልንጀራውን ይስለዋል።»

— ምሳሌ 27:17 አንድ ሰው ሊያምናቸው ከሚችላቸው ታላላቅ ውሸቶች አንዱ ሌሎች ወንዶች አያስፈልጉኝም የሚለው ነው። የክርስትናን ሕይወት ብቻውን ለመኖር የሚበቃ ብርታት፣ የሚበቃ ጥበብና የሚበቃ ቅድስና እንዳለው ያስባል። እሑድ ወደ ቤተ ክርስቲያን ይመጣል፤ በሳምንቱ ውስጥ ግን ሕይወቱን ለማንም ለይቶ አይከፍትም። ትግሉን የሚያውቅ ማንም የለውም። ሊያርመው የሚችል ማንም የለውም። በስውር ውጊያዎቹ ላይ ለይቶ ሊጸልይለት የሚችል ማንም የለውም። ብቻውን እንደ ተገለለ ደሴት ነው፤ እየሰመጠም ነው።

ወንድሜ ሆይ፣ ዲያብሎስ ብቻውን የሆነን ሰው ይወዳል። ወደ ኋላ የቀሩትን እየለቀመ ይመታል። የተገለሉትን ያጠፋል። ሕይወቱን ከሰው ለሚሰውር ሰው ማንም እንደማይረዳው፣ ማንም ይቅር እንደማይለው፣ ማንም ሊያግዘው እንደማይችል ያንሾካሹክለታል። ብቻውን የሆነው ሰውም ቀስ በቀስ፣ ያለ ማቋረጥ፣ እንዲያድጉ ፈጽሞ ባላሰባቸው ኃጢአቶች ይበላል።

እግዚአብሔር ለኅብረት እንደ ፈጠረን፣ ይልቁንም ወንዶች ሌሎች ወንዶች እንደሚያስፈልጓቸው መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ይናገራል።

«ብረት ብረትን ይስለዋል፤ ሰውም ባልንጀራውን ይስለዋል» (ምሳሌ 27:17)። ብረት ራሱን አይስልም። ብቻውን የተተወ ቢላ ይዶለዱማል። ብቻውን የተተወ ሰውም ይዶለዱማል — ለክርስቶስ ባለው ፍቅር፣ በቅድስናው፣ በቅናቱ፣ በድፍረቱ። የሌላ ብረት ሰው ፍትጊያ፣ መሞረድና ቅን ግጭት ያስፈልገዋል።

ዳዊት ዮናታን ነበረው። «ዮናታን በሚያደርገው ነገር ሁሉ ይከናወንለት ነበር፤ እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ነበረና» (1ኛ ሳሙኤል 18:14)፤ የነፍሳቸውም ትስስር እንዲህ ነበር፦ «የዮናታን ነፍስ ከዳዊት ነፍስ ጋር ተጣበቀች፥ ዮናታንም እንደ ነፍሱ ወደደው» (1ኛ ሳሙኤል 18:1)።

ዳዊት በምድረ በዳ በሳኦል ሲታደን ዮናታን ወደ እርሱ መጥቶ «እጁን በእግዚአብሔር አጸና» (1ኛ ሳሙኤል 23:16)። ሰው ሁሉ ዮናታን ያስፈልገዋል — ሕይወት ባደቀቀችው ጊዜ በእግዚአብሔር እንዲበረታ የሚረዳው ወንድም።

ጳውሎስ ጢሞቴዎስ፣ ቲቶ፣ ሲላስ፣ በርናባስና ሉቃስ ነበሩት። ሐዋርያ፣ እጅግ ታላቅ መንፈሳዊ ኃይልም የነበረው ሰው ነበር፤ ቢሆንም ብቻውን አይጓዝም ነበር። ጥልቅ ፍቅሩን ለእነዚህ ሰዎች ጻፈላቸው። 2ኛ ጢሞቴዎስን አንብብ — በፍቅርና በቅንነት የተሞላ፣ ሊሞት የተቃረበ ሰው በእምነት ለወለደው ልጁ የጻፈው ደብዳቤ ነው። ጳውሎስ በመጨረሻዎቹ ቀኖቹ «ሉቃስ ብቻ ከእኔ ጋር አለ» አለ (2ኛ ጢሞቴዎስ 4:11)፤ ጢሞቴዎስም ፈጥኖ እንዲመጣ ለመነው። ታላቁ ሐዋርያ እንኳ ባልንጀሮች ያስፈልጉት ነበር።

ኢየሱስ ራሱ የእግዚአብሔር ልጅ ቢሆንም አሥራ ሁለቱን ሰበሰበ፤ በተለይም ከጴጥሮስ፣ ከያዕቆብና ከዮሐንስ ጋር የቀረበ ነበር። ብቻውን አልመራም። ብቻውን አልሞተም። ምድራዊ አገልግሎቱን በወንድሞች ተከቦ ኖረ።

ኢየሱስ፣ ዳዊትና ጳውሎስ ሁሉም ወንድሞች ካስፈለጓቸው፣ ብቻዬን መኖር እችላለሁ ብለህ የምታስብ አንተ ማን ነህ?

የተጠያቂነት እጅግ አስፈላጊው ክፍል ቅንነት ነው። አንድ ሰው ቢያንስ ለአንድ ሌላ ወንድም ግልጽ ለመሆን እስካልፈቀደ ድረስ ሊያድግ አይችልም። ያዕቆብ እንዲህ ብሎ ጻፈ፦ «እርስ በርሳችሁ በኃጢአታችሁ ተናዘዙ። ትፈወሱም ዘንድ እያንዳንዱ ስለ ሌላው ይጸልይ፤ የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች።» (ያዕቆብ 5:16)። በኑዛዜ ውስጥ ፈውስ አለ። በጨለማ ሳጥን ውስጥ ላለ ካህን ሳይሆን በቀን ብርሃን ለወንድም የሚደረግ ኑዛዜ። ለሌላ ክርስቲያን ወንድ «ከምኞት ጋር እየታገልሁ ነበር»፣ ወይም «በስውር እጠጣ ነበር»፣ ወይም «ግብሬን አጭበረብር ነበር»፣ ወይም «በሚስቴ ላይ ጨካኝ ሆኛለሁ፤ እንዴት እንደማቆምም አላውቅም» ብለህ በአፍህ ስትናገር አንድ ኃይለኛ ነገር ይሆናል። የኃጢአቱ መደበቂያ ይገለጣል። ጨለማው ይሸሻል። ፈውሱ ይጀምራል።

የምሥራቅ አፍሪካ መነቃቃት በትክክል በዚህ ዓይነቱ ቅንነት የሚታወቅ ነበር። በ1930ዎቹ መንፈስ ቅዱስ በሩዋንዳና በኡጋንዳ ላይ በወረደ ጊዜ ሰዎች ኃጢአታቸውን በአደባባይ መናዘዝ ጀመሩ። አንዳንዶቹ ከአሠሪዎቻቸው ሰርቀው ነበር፤ የወሰዱትን ለመመለስ ሄዱ። አንዳንዶቹ ከሚስቶቻቸው ውጭ ከሌሎች ሴቶች ጋር ተኝተው ነበር፤ ይቅርታ ለመጠየቅ ሄዱ። አንዳንዶቹ በአማኝ ወንድሞቻቸው ላይ ቂም ይዘው ነበር፤ ለመታረቅ ሄዱ። ይህንንም በ1ኛ ዮሐንስ 1:7 ላይ ተመሥርተው «በብርሃን መመላለስ» ብለው ጠሩት፦ «እርሱ በብርሃን እንዳለ በብርሃን ብንመላለስ ለእያንዳንዳችን ኅብረት አለን፥ የልጁም የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ ያነጻናል።» መነቃቃቱም እንደ እሳት ተዛመተ። ይህ ዓይነቱ ቅንነት የመነቃቃት ነዳጅ ነው፤ ያለ እርሱ ምንም ያህል ፕሮግራሞችን ብናካሂድ አብያተ ክርስቲያናቶቻችን ደካሞች ሆነው ይቀራሉ።

ስለዚህ ወንድሜ ሆይ፣ በአጥቢያ ቤተ ክርስቲያንህ ቢያንስ ሁለት ወይም ሦስት ሰዎችን ፈልገህ ራስህን ከእነርሱ ጋር አስተሳስር። የቅርብ የግል ጓደኞችህን ብቻ አትምረጥ — በመንፈሳዊ ሕይወታቸው የምታከብራቸውን፣ ቢያምህም እንኳ እውነቱን የሚነግሩህን ሰዎች ምረጥ። ዘወትር ከእነርሱ ጋር ተገናኝ። አንዳንዶች በየሳምንቱ፣ አንዳንዶች በየወሩ፣ አንዳንዶች በየሁለት ሳምንቱ ይገናኛሉ። የሚስማማህ ፕሮግራም የትኛውም ቢሆን ቃል ግባበት፤ ጠብቀውም። «ሥራ በዝቶብኛል» ብለህ ስብሰባውን አትሰርዝ። ነፍስህን ከማዳን የሚበልጥ ሥራ ፈጽሞ ሊኖርህ አይችልም።

ስትገናኙ ከተራ ወሬ አልፋችሁ ሂዱ። እርስ በርሳችሁ ከባድ ጥያቄዎችን ተጠያየቁ። በ1700ዎቹ በጆን ዌስሊ የተጀመሩት የሜቶዲስት አነስተኛ ቡድኖች ዛሬም ድረስ ልብን የሚወጉ መርማሪ ጥያቄዎችን ይጠቀሙ ነበር። እርስ በርሳቸው እንደሚከተሉት ያሉ ነገሮችን ይጠያየቁ ነበር፦ «ካለፈው ስብሰባችን ወዲህ አውቀህ የሠራኸው ኃጢአት ምንድን ነው? ምን ዓይነት ፈተናዎች ገጠሙህ? ከእነርሱስ እንዴት ዳንህ? ኃጢአት መሆኑን ወይም አለመሆኑን የምትጠራጠርበት ያሰብኸው፣ የተናገርኸው ወይም ያደረግኸው ነገር ምንድን ነው?» የዌስሊ እንቅስቃሴ እንግሊዝን የለወጠው በከፊል ሰዎች እንዲደበቁ ስላልተፈቀደላቸው ነው።

ወንድሞች ሆይ፣ አንዳንዶቻችሁ ደግሞ ሌሎች ሰዎችን ይቅርታ መጠየቅ ያስፈልጋችኋል። በቤተ ክርስቲያን ያለን ወንድም አስቀይማችሁ ለዓመታት ስትሸሹት ኖራችኋል። ይህ ክርስትና አይደለም። ኢየሱስ እንዲህ አለ፦ «እንግዲህ መባህን በመሠዊያው ላይ ብታቀርብ፥ በዚያም ወንድምህ አንዳች በአንተ ላይ እንዳለው ብታስብ፥ በዚያ በመሠዊያው ፊት መባህን ትተህ ሂድ፥ አስቀድመህም ከወንድምህ ጋር ታረቅ፥ በኋላም መጥተህ መባህን አቅርብ።» (ማቴዎስ 5:23-24)። በአንተና በሌላ አማኝ መካከል አንዳች ነገር ቢቆም በአንተና በእግዚአብሔር መካከልም ይቆማል። ወደ እርሱ ሂድ። ራስህን ዝቅ አድርግ። ነገሩን አስተካክል። ከዚያ በኋላ የምታገኘው እፎይታ ዋጋ አለው።

ተጠያቂነት ተግሣጽን መቀበልንም ይጨምራል። ምሳሌ እንዲህ ይላል፦ «ተግሣጽን የሚጠብቅ በሕይወት መንገድ ላይ ነው፤ ዘለፋን የሚተው ግን ሌሎችን ያስታል» (ምሳሌ 10:17)። «ፌዘኛን አትዝለፈው፥ እንዳይጠላህ፤ ጠቢብን ዝለፈው፥ ይወድድሃልም» (ምሳሌ 9:8)። ወንድም ሊያርምህ ይችላልን? አንድ ሰው ጕድለትህን በጠቆመህ ቍጥር የምትቈጣና ራስህን የምትከላከል ከሆንህ መሪ ሳይሆን ሰነፍ ነህ። ጠቢብ ሰው ቢያቃጥለውም እንኳ ተግሣጽን በደስታ ይቀበላል። እንዲህም ይላል፦ «ልትነግረኝ የሚያበቃ ያህል ስለ ወደድኸኝ አመሰግንሃለሁ። ስለዚህ ጉዳይ ልጸልይበት። ከዚህ ንስሐ ልግባ።»

ባሎች ሆይ፣ እዚህም አድምጡ። ሚስትህ ብዙ ጊዜ ከሁሉ የተሻለች የተጠያቂነት አጋርህ ናት። ሌላ ማንም የማያየውን ታያለች። የጸሎት ሕይወትህ ሲደክም ታውቃለች። ልብህ ሲደነድን ታውቃለች።

የምትታዘበውን በጸጋ ተቀበል። መገዛትን እየጠየቀ እርማትን የማይቀበል ባል አትሁን። ትሑት ባል ሚስቱ ስለ ነፍሱ ያላትን ማስተዋል እንድታካፍለው ይጋብዛታል።

በመጨረሻም ለአጥቢያ ቤተ ክርስቲያንህ ሥልጣን ራስህን አስገዛ። መገኘት ብቻ ሳይሆን አባልነት።

ራስህን መጽሐፍ ቅዱሳዊ በሆኑ ሽማግሌዎች እረኝነት ሥር አድርግ። በከባድ ኃጢአት ብትወድቅ ለመገሠጽ ፈቃደኛ ሁን። የዕብራውያን መጽሐፍ እንዲህ ይላል፦ «ለዋኖቻችሁ ታዘዙና ተገዙ፤ እነርሱ ስሌትን እንደሚሰጡ አድርገው፥ ይህንኑ በደስታ እንጂ በኃዘን እንዳያደርጉት፥ ይህ የማይጠቅማችሁ ነበርና፥ ስለ ነፍሳችሁ ይተጋሉ።» (ዕብራውያን 13:17)።

በምድር ላይ ላለ ለማንኛውም መንፈሳዊ ሥልጣን የማይገዛ ሰው ለራሱ ሕግ ነው — እንዲህ ያለውም ሰው ለቤተሰቡና ለቤተ ክርስቲያን አደገኛ ነው።

ማንም ብቻውን አይቆምም። ዳዊት ብቻውን አልቆመም። ጳውሎስም። ኢየሱስም። ኪቨንጌሬም። ሉዉምም። አንተም አትችልም። ወንድሞችህን ፈልግ። እንዲያዩህ ፍቀድላቸው። እንዲስሉህ ፍቀድላቸው። ብቻህን ብትሆን በምትወድቅበት ስፍራ አብራችሁ ትቆማላችሁ።

ጸሎት

አባት ሆይ፣ ይህን መንገድ ብቻዬን ለመሄድ እንደ ሞከርሁ እናዘዛለሁ። ኃጢአቶቼን በጨለማ ሰውሬአለሁ፤ በዚያም ኃይላቸው በረታ። መጋለጥን ስለ ፈራሁ ግልጽ ከሆነ ወዳጅነት ሸሽቻለሁ። ትዕቢቴን ስለ ወደድሁ ተግሣጽን ጥያለሁ።

ጌታ ሆይ፣ ይቅር በለኝ። በብርሃን አብሬው የምመላለስ ቢያንስ አንድ ወንድም፣ ቢቻልም ብዙ ወንድሞችን ስጠኝ። ቅን አድርገኝ። ለመማር ዝግጁ አድርገኝ። ለመናዘዝ ፈጣን፣ ይቅር ለማለትም ፈጣን አድርገኝ። ለአገልግሎትህ የተሳልሁ እንድሆን፣ ቢሞርደኝም እንኳ፣ በሕይወቴ ብረትን ተጠቀም። እቆም ዘንድ እንጂ እንዳልወድቅ ከክርስቶስ አካል ጋር አጥብቀህ አስተሳስረኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።