ንጽሕናና ፍቅር

ሮሜ 6:22 እንዲህ ይላል፦ «አሁን ግን ከኃጢአት አርነት ወጥታችሁ ለእግዚአብሔርም ተገዝታችሁ፥ ልትቀደሱ ፍሬ አላችሁ፤ መጨረሻውም የዘላለም ሕይወት ነው።»

ውድ ጓዶቼ ሆይ፥ የመጨረሻውን ደብዳቤዬን ከጻፍኩ ወዲህ በስዊዘርላንድ፣ በኢጣሊያና በፈረንሳይ ያሉትን የድኅነት ሠራዊት አባላት ስጎበኝ ቆይቻለሁ።

በሄድኩበት ሁሉ ለድኅነት ሠራዊት ታላላቅ ዕድሎችን አያለሁ። በየስፍራው እነዚህን ዕድሎች በሚገባ ለመጠቀም የሚናፍቁ ውድ ጓዶችን አገኛለሁ። በየስፍራውም ከፊታቸው ላለው ታላቅ ሥራ ብቁ እንዲሆኑ የሚያስፈልጋቸው ይበልጥ እንደ እሳት የጋለ ሃይማኖት እንደ ሆነ ይታየኛል።

ነገር ግን በታላቋ ብሪታንያ፣ በአሜሪካ፣ በአውስትራሊያና እነዚህ ደብዳቤዎች በሚነበቡበት በሌላው ስፍራ ሁሉ እንዲሁ አይደለምን? በሠራዊቱ ክፍላችሁም—በገዛ ሕይወታችሁም እንኳ—እንዲሁ አይደለምን? ከዚህ ቀደም እንዳብራራሁት፣ እንደ እሳት የጋለ ሃይማኖት ስል ለእግዚአብሔር፣ ለጓዶች፣ ለጠፉት፣ ለክቡር ሥራና በምድርም በሰማይም ላለው መልካም ነገር ሁሉ በፍቅር የሚነድዱ ልቦችን ማለቴ ነው። በቅዱስ ፍቅር የተሞሉ ልቦችን ማለቴ ነው—ለሌሎች ጥቅም እንድንደክምና መሥዋዕት እንድንከፍል የሚያስገድደንን ፍቅር። ለምንወዳቸው አገልጋዮች የሚያደርገንን፣ በራሳችን ራስ ወዳድ ምኞቶች ላይም ኃይል የሚሰጠንን ፍቅር። ይህ ፍቅር የጌታችንን ፍቅር ያንጸባርቃል፦ «እግዚአብሔር እርሱ ራሱ እንደ ወደደን … እንጂ እኛ እግዚአብሔርን እንደ ወደድነው አይደለም።»

የእናትን ፍቅር ተመልከቱ—ለልጇ ስትል ጊዜዋን፣ ምቾቷንና ጤናዋን እንኳ እንድትሰጥ አያደርጋትምን? የአገር ወዳድን ፍቅር ተመልከቱ—ቤቱንና ቤተ ሰቡን ትቶ ለአገሩ ሲል ሞትን እንኳ እንዲጋፈጥ አያደርገውምን? እንደዚሁም በድኅነት ሠራዊት አባል ውስጥ ያለው ይህ የሚነድድ ፍቅር ጊዜውን፣ ጉልበቱን፣ ንብረቱን—ሁሉን ነገር—በጌታው እግር ሥር እንዲያኖርና ሌሎችን ለመባረክና ለማዳን ሁሉን እንዲጠቀምበት ያደርገዋል። ይህን ቅዱስ እሳት በውስጥ የሚፈጥረው ይህ የፍቅር መንፈስ ነው። ዲያብሎስ የትዕቢትን፣ የራስ ወዳድነትን፣ የፍትወትንና የሌሎችንም ክፉ ነገሮች እሳት እያቀጣጠለና እየመገበ ሰዎችን ወደ ጥፋት እንደሚመራ ሁሉ፣ መንፈስ ቅዱስ የሚያስገኘው ብርቱ ፍቅርም አማኙን ከፊቱ የተቀመጠውን ዓላማ ብቻ ይፈጽም ዘንድ ዋጋውን ሳያስብ እንዲተጋ፣ እንዲጸልይ፣ እንዲደክም፣ እንዲናገርና መከራም እንኳ እንዲቀበል ያንቀሳቅሰዋል።

ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በዚህ ሙሉ ኃይሉ የሚያድረው ከኃጢአት በነጹ ልቦች ውስጥ ብቻ ነው። ስለዚህ ሕይወታችሁን ሌሎችን በመባረክ፣ ነፍሳትን በማዳንና ጌታችሁን በማገልገል ልታሳልፉ በእውነት የምትሹ ከሆነ ንጹሕ ልብ ሊኖራችሁ ይገባል።

ንጹሕ ልብ ለሌሎች በረከት ያደርጋችኋል—በምታደርጉት ብቻ ሳይሆን በማንነታችሁም። ሰዎች በቃላችሁ፣ በዝማሬያችሁ፣ በጸሎታችሁና በልመናችሁ ወደ ክርስቶስ ሊሳቡ ይችላሉ። ከዚያም በላይ ግን ይህ ውስጣዊ ንጽሕና ካላችሁ በእናንተ ውስጥ በሚያዩት ነገርም ይሳባሉ። ሕይወታችሁ ራሱ ወደ እግዚአብሔር፣ ወደ ቅድስናና ወደ ሰማይ ያመለክታቸዋል።

እንዳየነው ንጹሕ ልብ መልካም ሕይወትን ያስገኛል። መልካምነት ደግሞ ይስባል። ሰዎች ወደ እርሱ ይሳባሉ፤ ስለ ማንነቱም ያከብሩታል። በኃጢአት የተያዙት እንኳ ቅዱስ የሆነውን ከማድነቅ ሊቆጠቡ አይችሉም። ይህ ከእግዚአብሔር ርቀው ላሉት እውነት ከሆነ፣ ቅድስናን አስቀድመው ለሚሹትማ እንዴት አብልጦ እውነት አይሆንም? ለእንደዚህ ያሉ ሰዎች በንጹሕ ፍቅር የተቀረጸ ሕይወታችሁ የማያቋርጥ የማበረታቻ፣ የብርታትና የመጽናናት ምንጭ ይሆናል።

ተጽዕኖ የምንለው ይህን ነው። ሁልጊዜ ይሠራል። እንደ ጽጌረዳ መዓዛ ነው። አበባን በአንድ ክፍል ውስጥ አኑሩ፤ ክፍሉን በጸጥታ በሽታው ይሞላዋል። ማንቀሳቀስም ሆነ አንዳች ማድረግ አያስፈልጋችሁም—መዓዛውን ብቻ ያሰራጫል። ንጹሕ ልብ ያለውና በዚያ እውነት የሚኖር ሰውም እንዲሁ ነው። ቅዱስ ተጽዕኖ ከእርሱ ዘወትር ይፈስሳል—በሚናገረውና በሚያደርገው ብቻ ሳይሆን በማንነቱም።

የመንፈሱን ቅንነትና ጥልቀት ይሰማችኋል። ሲናገር፣ ሲጸልይ ወይም ወደ ሌሎች ሲደርስ ከዚያ ውስጣዊ ሕይወት የሆነ ነገር ይገለጣል። ስታገኙት፣ ከእርሱ ጋር ስትቀመጡ ወይም ዝም ብላችሁ ስትመለከቱት እንኳ ይሰማችኋል። በመከራ ጊዜ፣ በሕይወት ፍጻሜ፣ ከሄደም ከብዙ ጊዜ በኋላ እንኳ ታዩታላችሁ። ከዓመታት በኋላ ስሙ መጠራቱ ብቻ እንኳ ልባችሁን ሊያነቃቃ፣ እምነታችሁን ሊያጸና፣ ለመልካምና ለእውነተኛ ነገር ያላችሁንም ፍቅር ሊያጠልቅ ይችላል።

ጓዶቼ ሆይ፥ ይህ ለምን ይሆናል? ቅዱስ እንደ ነበረ ስለምታውቁ ነው። ራሱን ያልወደደ ሕይወቱን አይታችኋል። ንጹሕ ልብ እንደ ነበረው አምናችኋል። ንጹሕ ልብን የምንሻበት ሌላም ምክንያት አለ—እርግጠኛና ሕያው ተስፋን ይሰጣችኋል። ይህ ተስፋ ውድ ስጦታ ነው። የቱንም ያህል መከራ ቢመጣ ሰላም፣ ደስታና ድል የሞላበት ወደፊት እንዳለ ማወቅ—ይህ እጅግ ዋጋ ያለው ነገር ነው። እግዚአብሔርን በእውነት የሚወድና በመታዘዝ የሚመላለስ ሰው በፈተና ሁሉ እግዚአብሔር እንደሚጠብቀው ጸጥ ያለ መተማመን አለው።

ነገር ግን ትዕቢት፣ ምሬት ወይም ዓለማዊነት በውስጡ ተሰውሮ እንዳለ የሚያውቅና ኃላፊነቱን ቸል የሚል ሰው ያን መተማመን ሊኖረው አይችልም። መልካም ወደፊትን ተስፋ ያደርግ ይሆናል፤ ነገር ግን ተስፋው የማያስተማምንና በቀላሉ የሚሰበር ይሆናል።

ነገር ግን አንድ ሰው የመንፈስ ምስክርነትና ያንን ውስጣዊ ንጽሕና የሚያረጋግጥ ወጥ ሕይወት ሲኖረው፣ በድል፣ በመዳንና በመጨረሻም በዘላለም ሕይወት ተማምኖ ወደ ፊት በድፍረት ሊመለከት ይችላል። ጓዶቼ ሆይ፥ እነዚህ ነገሮች ይስቡአችኋልን? ላስታውሳችሁ። በእውነት የሚማርኩ ናቸው።

ከንጹሕ ምንጭ ንጹሕ ውኃ እንደሚፈስስ ሁሉ፣ ከንጹሕ ልብ የሚፈስስ ቅዱስ ሕይወት አለ።

አእምሮን ሁሉ የሚያልፈው የእግዚአብሔር ሰላም አለ። የቀረ ኃጢአት ሁሉ ዕረፍት ማጣትን ያመጣል፤ ንጽሕናና ሰላም ግን ሁልጊዜ አብረው ይሄዳሉ። በውስጥ የሚያድረው የእግዚአብሔር መገኘት አለ—አሳብን የሚያነጻና ልብን የሚለውጥ ሕያው የቅዱስ ፍቅር እሳት። ከሄዳችሁም ከብዙ ጊዜ በኋላ መናገሩን የሚቀጥል የጥቅምና የተጽዕኖ ሕይወት አለ። የዘላለምም ብሩህ ተስፋ አለ—የሚመጣው የክብርና የሽልማት ተስፋ።

ጓዶቼ ሆይ፥ ይህ ሁሉ በአንድ ነገር ላይ የተመሠረተ ነው፦ በንጹሕ ልብ። እነዚህ ከዚህ የንጽሕናና የኃይል ምንጭ ከሚፈስሱት ስፍር ቍጥር የሌላቸው በረከቶች ጥቂቶቹ ብቻ ናቸው። ይህ መዝገብ አላችሁን? ካላችሁ እግዚአብሔርን አመስግኑ። ከሌላችሁ ግን አሁኑኑ ፈልጉት።