ጸሎት የመንፈሳዊ አመራር መለያ ምልክት ነው

ከኃጢአት በቀር ምንም የማይፈሩና ከእግዚአብሔር በቀር ምንም የማይመኙ መቶ ሰባኪዎችን ስጡኝ፤ ካህናት ይሁኑ ምእመናን ቅንጣት ታህል ግድ አይሰጠኝም፤ የሲኦልን በሮች የሚያናውጡና መንግሥተ ሰማያትን በምድር ላይ የሚያቆሙት እንዲህ ያሉት ብቻ ናቸው። እግዚአብሔር ለጸሎት መልስ ካልሆነ በቀር ምንም አያደርግም።—ጆን ዌስሊ

ሐዋርያት ጸሎት ለአገልግሎታቸው ምን ያህል አስፈላጊና ውድ እንደ ሆነ ያውቁ ነበር። እንደ ሐዋርያት የተሰጣቸው ከፍተኛ ተልእኮ ከጸሎት ግዴታ ነጻ ከማውጣት ይልቅ፣ ይበልጥ አጣዳፊ በሆነ ፍላጎት ለጸሎት እንዳስገዛቸው ያውቁ ነበር፤ ስለዚህም ሌላ አስፈላጊ ሥራ ጊዜያቸውን እንዳይጨርስባቸውና እንደሚገባቸው እንዳይጸልዩ እንዳያግዳቸው እጅግ ይጠነቀቁ ነበር። በዚህም ምክንያት እነርሱ (ሐዋርያት) ያለ ምንም እንቅፋት «ለጸሎትና ቃሉን ለማገልገል» እንዲተጉ፣ ድሆችን የማገልገልን ጥንቃቄ የሚሻና ጊዜ የሚውጥ ኃላፊነት እንዲከታተሉ ምእመናንን ሾሙ። ጸሎት በመጀመሪያ ተቀምጧል፤ ከጸሎት ጋር ያላቸውም ግንኙነት እጅግ በብርቱ ቃል ተገልጧል—ለእርሱ «መትጋት»፣ ማለትም ጸሎትን ዋና ሥራቸው ማድረግ፣ ራሳቸውን ለመጸለይ አሳልፈው መስጠት፣ ግለትን፣ አጣዳፊነትን፣ ጽናትንና ጊዜን በእርሱ ውስጥ ማፍሰስ።

ቅዱሳንና ሐዋርያዊ ሰዎች ራሳቸውን ለዚህ መለኮታዊ የጸሎት ሥራ እንዴት ሰጡ! ጳውሎስ «ሌሊትና ቀን እጅግ አብዝተን እንለምናለን» ይላል። «እኛ ግን ለጸሎትና ቃሉን ለማገልገል እንተጋለን» የሚለው የሐዋርያት የጋራ የመሰጠት ቃል ነው። እነዚህ የአዲስ ኪዳን ሰባኪዎች ስለ እግዚአብሔር ሕዝብ ራሳቸውን በጸሎት እንዴት አፈሰሱ! በጸሎታቸው እግዚአብሔርን በሙሉ ኃይሉ ወደ አብያተ ክርስቲያናቶቻቸው እንዴት አስገቡ! እነዚህ ቅዱሳን ሐዋርያት የእግዚአብሔርን ቃል በታማኝነት በማድረስ ብቻ ከፍተኛና ክቡር ኃላፊነታቸውን እንደ ፈጸሙ በከንቱ አላሰቡም፤ ይልቁንም ስብከታቸው ተጣብቆ እንዲቀርና ፍሬ እንዲያፈራ ያደረገው የጸሎታቸው ግለትና ጽናት ነበር። የሐዋርያት ጸሎት እንደ ሐዋርያት ስብከት አድካሚ፣ አታካችና የግድ አስፈላጊ ነበር። ሕዝባቸውን ወደ ላቀው የእምነትና የቅድስና ደረጃ ለማድረስ ሌሊትና ቀን በብርቱ ጸለዩ። በዚያ ከፍተኛ መንፈሳዊ ከፍታ ላይ ጸንተው እንዲቆዩ ደግሞ ይበልጥ በብርቱ ጸለዩ። በክርስቶስ ትምህርት ቤት ስለ ሕዝቡ የመማለድን ከፍተኛና መለኮታዊ ጥበብ ያልተማረ ሰባኪ፣ የስብከት አዘገጃጀት ትምህርት በቶን ቢፈስስበትም፣ ስብከትን በማዘጋጀትና በማቅረብ እጅግ የተዋጣለት ሊቅ ቢሆንም እንኳ፣ የመስበክን ጥበብ ፈጽሞ አይማርም።

የሐዋርያዊና የቅዱሳን መሪዎች ጸሎት ሐዋርያት ያልሆኑትን ሰዎች ቅዱሳን በማድረግ ረገድ ብዙ ይሠራል። በኋለኞቹ ዘመናት የቤተ ክርስቲያን መሪዎች እንደ ሐዋርያት ስለ ሕዝባቸው በጥንቃቄና በግለት ቢጸልዩ ኖሮ፣ የዓለማዊነትና የክህደት አሳዛኝና ጨለማ ዘመናት የቤተ ክርስቲያንን ታሪክ ባላበላሹ፣ ክብሯን ባላጨለሙ፣ እድገቷንም ባላገቱ ነበር። ሐዋርያዊ ጸሎት ሐዋርያዊ ቅዱሳንን ያፈራል፤ በቤተ ክርስቲያንም ውስጥ የንጽሕናንና የኃይልን ሐዋርያዊ ዘመን ጠብቆ ያቆያል።

ለሰዎች አማላጅ ለመሆን እንዴት ያለ የነፍስ ከፍታ፣ እንዴት ያለ የዓላማ ንጽሕናና ልዕልና፣ እንዴት ያለ ከራስ ወዳድነት መራቅ፣ እንዴት ያለ ራስን መሠዋት፣ እንዴት ያለ አድካሚ ድካም፣ እንዴት ያለ የመንፈስ ግለት፣ እንዴት ያለ መለኮታዊ ብልሃት ያስፈልጋል!

ሰባኪው ስለ ሕዝቡ ራሱን በጸሎት ማፍሰስ አለበት፤ ይህም እንዲሁ እንዲድኑ ብቻ ሳይሆን በኃይል እንዲድኑ ነው። ሐዋርያት ቅዱሳኖቻቸው ፍጹማን እንዲሆኑ ራሳቸውን በጸሎት አፈሰሱ፤ ለእግዚአብሔር ነገሮች ጥቂት ጣዕም ብቻ እንዲኖራቸው ሳይሆን «እስከ እግዚአብሔርም ፍጹም ሙላት ድረስ» እንዲሞሉ ነበር። ጳውሎስ ይህን ግብ ለማሳካት በሐዋርያዊ ስብከቱ ላይ አልተደገፈም፤ ይልቁንም «ስለዚህ ምክንያት» በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ አባት ፊት ተንበረከከ። የጳውሎስ ጸሎት በእርሱ ያመኑትን ሰዎች ከጳውሎስ ስብከት ይልቅ በቅድስና አውራ ጎዳና ላይ አርቆ ወሰዳቸው። ኤጳፍራም ለቆላስይስ ቅዱሳን በስብከቱ ካደረገው ይልቅ በጸሎቱ እኩል ወይም የበለጠ አደረገ። «በእግዚአብሔር ፈቃድ ሁሉ ተረድተው ፍጹማን ሆነው እንዲቆሙ» ሁልጊዜ ስለ እነርሱ በጸሎት በብርቱ ይጋደል ነበር።

ሰባኪዎች ከሁሉ በላይ የእግዚአብሔር መሪዎች ናቸው። ለቤተ ክርስቲያን ሁኔታ በዋነኛነት ተጠያቂዎች እነርሱ ናቸው። ጠባይዋን ይቀርጻሉ፤ ለሕይወቷም ቃናና አቅጣጫ ይሰጣሉ።

በሁሉም ረገድ ብዙ ነገር በእነዚህ መሪዎች ላይ የተመሠረተ ነው። ዘመናትንና ተቋማትን ይቀርጻሉ። ቤተ ክርስቲያን መለኮታዊ ናት፤ የያዘችውም መዝገብ ሰማያዊ ነው፤ ነገር ግን የሰውን አሻራ ትሸከማለች። መዝገቡ በሸክላ ዕቃ ውስጥ ነው፤ የዕቃውም ጣዕም ይሰማበታል። የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን መሪዎቿን ትሠራለች፤ ወይም በእነርሱ ትሠራለች። ብትሠራቸውም ወይም በእነርሱ ብትሠራም፣ መሪዎቿ የሆኑትን ትሆናለች፤ እነርሱ መንፈሳውያን ከሆኑ መንፈሳዊት፣ እነርሱ ዓለማውያን ከሆኑ ዓለማዊት፣ መሪዎቿ ቅይጥ ከሆኑም ቅይጥ ትሆናለች። የእስራኤል ነገሥታት ለእስራኤል አምልኮ ጠባይን ሰጡ። ቤተ ክርስቲያን በመሪዎቿ ሃይማኖት ላይ የምታምፀው ወይም ከእርሱ ከፍ የምትለው እምብዛም አይደለም። በብርቱ መንፈሳውያን የሆኑ መሪዎች፣ በፊት የቆሙ የቅዱስ ኃይል ሰዎች፣ የእግዚአብሔር ሞገስ ምልክቶች ናቸው፤ ደካሞች ወይም ዓለማውያን መሪዎች በሄዱበት ሁሉ ጥፋትና ድካም ይከተላሉ። እግዚአብሔር ብላቴኖችን አለቆች ሲያደርግላቸውና ሕፃናት ሲገዙአቸው እስራኤል እጅግ ዝቅ ብሎ ወድቆ ነበር። ሕፃናት የእግዚአብሔርን እስራኤል ሲያስጨንቁና ሴቶች ሲገዙአቸው ነቢያት ምንም ደስ የሚያሰኝ ሁኔታ አልተነበዩም። የመንፈሳዊ አመራር ዘመናት ለቤተ ክርስቲያን የታላቅ መንፈሳዊ ብልጽግና ዘመናት ናቸው።

ጸሎት የብርቱ መንፈሳዊ አመራር ዋና ዋና መለያዎች አንዱ ነው። የኃያል ጸሎት ሰዎች የኃይል ሰዎች ናቸው፤ ነገሮችንም ይቀርጻሉ። በእግዚአብሔር ዘንድ ያላቸው ኃይል የአሸናፊ እርምጃ አለው።

መልእክቱን በእልፍኙ ውስጥ ከእግዚአብሔር ትኩስ አድርጎ የማይቀበል ሰው እንዴት ሊሰብክ ይችላል? በእልፍኝ ከእግዚአብሔር ጋር በመሆን እምነቱ ካልነቃ፣ ራእዩ ካልጠራና ልቡ ካልሞቀ እንዴት ሊሰብክ ይችላል? ወዮ በዚህ የእልፍኝ ነበልባል ላልተነኩ የመድረክ ከንፈሮች! ሁልጊዜ ደረቅና ቅባት የሌላቸው ይሆናሉ፤ መለኮታዊ እውነቶችም ከእንዲህ ያሉ ከንፈሮች በኃይል ፈጽሞ አይወጡም። የሃይማኖትን እውነተኛ ጥቅም በተመለከተ፣ እልፍኝ የሌለው መድረክ ሁልጊዜ መካን ነገር ይሆናል።

ሰባኪ ያለ ጸሎት በይፋዊ ሥርዓት፣ በሚያዝናና ወይም በምሁራዊ መንገድ ሊሰብክ ይችላል፤ ነገር ግን በዚህ ዓይነቱ ስብከትና የእግዚአብሔርን ክቡር ዘር በቅዱሳን እጆችና በሚጸልዩና በሚያለቅሱ ልቦች በመዝራት መካከል የማይለካ ርቀት አለ።

ጸሎት የሌለበት አገልግሎት ለእግዚአብሔር እውነት ሁሉና ለእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ቀባሪ ነው። እጅግ ውድ የሆነ የሬሳ ሣጥንና እጅግ ውብ አበቦች ሊኖሩት ይችላሉ፤ ማራኪ ጌጡ ቢኖርም ግን ቀብር ነው። የማይጸልይ ክርስቲያን የእግዚአብሔርን እውነት ፈጽሞ አይማርም፤ የማይጸልይ አገልግሎትም የእግዚአብሔርን እውነት ማስተማር ፈጽሞ አይችልም። በማትጸልይ ቤተ ክርስቲያን ምክንያት የሺህ ዓመት ክብር ዘመናት ጠፍተዋል። በማትጸልይ ቤተ ክርስቲያን ምክንያት የጌታችን መምጣት ላልተወሰነ ጊዜ ዘግይቷል። በማትጸልይ ቤተ ክርስቲያን የሞተ አገልግሎት ፊት ሲኦል ራስዋን አስፍታ አስፈሪ ጉድጓዶቿን ሞልታለች።

ከሁሉ የሚበልጠውና የሚልቀው መባ የጸሎት መባ ነው። የሃያኛው መቶ ክፍለ ዘመን ሰባኪዎች የጸሎትን ትምህርት በሚገባ ቢማሩና የጸሎትን ኃይል በሙላት ቢጠቀሙበት፣ መቶ ክፍለ ዘመኑ ሳያልቅ የሺህ ዓመቱ ዘመን ቀትሩ ላይ ይደርሳል። «ሳታቋርጡ ጸልዩ» የሚለው ለሃያኛው መቶ ክፍለ ዘመን ሰባኪዎች የቀረበ የመለከት ጥሪ ነው። የሃያኛው መቶ ክፍለ ዘመን ሰባኪዎች ጥቅሶቻቸውን፣ ሐሳቦቻቸውን፣ ቃሎቻቸውንና ስብከቶቻቸውን በእልፍኞቻቸው ውስጥ ቢያገኙ፣ የሚቀጥለው መቶ ክፍለ ዘመን አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር ያገኛል። በኃጢአት የቆሸሹትና በኃጢአት የጨለሙት አሮጌው ሰማይና ምድር በሚጸልይ አገልግሎት ኃይል ያልፋሉ።